DLLCIIpOrEDiui Auguſtini

Diui Auguſtiniquorum ſanctorū: eſtimantes ꝙ maximū illis honorē impendant ſi ſe in illorū nominibus nimia ebrietate ſepeliāt: ignorantes ꝙ nullus tam grauem iniuriā ſanctis angelis vel ſanctis hominibus agnoſcitur irrogare qͣꝫ illi qui ī eorū noībusbibendo ꝑ ebrietates ſuas aīas ꝓbātur occidere. Sunt enīaliqui qui ſola ex cauſa aliqua falſa cibaria ſibi ordināt fieri:vt per ip̄am ſalſitudinem nimia ſe poſſint ebrietate obruere.Hec enī ſi pagani qui deū ignorant faciunt: nec mirandū eſtnec nimis dolendū: quia et in deo ſpem non habēt: ⁊ antiquāi. ij. parentūſuorum cōſuetudinem ſeruāt. Chriſtiani vero quosdeus de tenebris duxit ad lucē: de morte vocauit ad vitam:quibus oēs ſcripture clamant ebrietatē fugere: ſobrietatē diligere: qͣre turpiſſimas illorū ebrietates comitant̉: de quorūperfidi aliberari per dei mīam meruerūt? Et ideo rogo et ꝑtremendum diem iudicij vos adiuro: et vt quātum poteſtisebrietatis malū auxiliante deo fugiatis: ⁊ iā vobis incipiatverecundū eſſe qd̓ hucuſqꝫ gētibus et paganis in ebrietatisturpitudine vos voluiſtis ſimiles exhibere. Et ideo qꝛ deoꝓpitio illi diſſimiles eſtis in fide: ſimiles eſſe in ebrietate penitus nō debetis. Quia etiā ſi reliqua peccata xp̄iani nō admittunt: ſola eos ſi frequens fuerit ebrietas et emendatio acpenitentia non ſubuererit: in inferni ꝓfunda precipitat: ẜmillud qd̓ iam dictū eſt. Neqꝫ ebrioſi regnum dei poſſidebūt.vjSed dicet aliquis. Egoregnū dei nolo: eternam requiē tm̄obtinere deſidero. Nemoſe decipiat fratres. Duo enim locaſunt: et tertius nō eſt vllis. Qui cū xp̄o regnare nō meruerit:cū diabolo abſqꝫ dubitatione vlla peribit. Ad extremum quiGamicoſuonimiū ꝓpinat: ī anima efficitur inimicus: corpusquoqꝫ eius debilitare ⁊ aīam probatur occidere. Meliꝰ eratvt illud quod vna die plus eum bibere coegit qͣꝫ expedit: perduos aut tres dies ip̄m amicum ad cōuiuiū reuocaret ſuum⁊ vnde vna die eū nimiū bibendo debilitauerat: ip̄m in alijsdiebus ſufficiēte potureficeret: nec potum ille perderet: necamicū deciperet. Aut certe quod eſt melius: quicquidnimiopotu perditum erat gula: pauperibus daretur in elemoſynā:vt et carorationabiliter bibendo reficeretur: ⁊ per miſericordiam paupeꝝ aīe redemptio prepararetur. Et nos quidemiſtam caſtigationem non ꝓpter eos qui ſunt honeſti et ſobrijdiximus: quia cū dei ſubſidio multos nouimus parca et ſobria conuiuia p̄parare. Et ideo vos qui ꝓ dei amore hoc tm̄ſumitis qd̓ oportet: et qd̓ ebrioſis in terra perditur: a vobisper elemoſynam ī celo reponitur. Non vobis ſufficiat ꝙ voshoneſti etſobrij eſtis: ſꝫ quantū poteſtis ita caſtigate ⁊ corripite ebrioſos: vt eis nūqꝫ liceat vobis preſentibus ampliusbibere qͣꝫ oportet: vt dū et ip̄i ſobrietatē diligitis: ⁊ alios perveſtrā admonitionē ab ebrietatis perditione reuocatis: nonſolum ꝓ veſtra ſed etiā ꝓ aliorū ſalute duplicia vobis p̄miain eterna beatitudine preparetis. Et illud qͣꝫ lugendū et erubeſcendū eſt fratres chariſſimi: ꝙ dicūt aliqui ruſtici qn̄ autvinū habuerint aut alia ſibi pocula fecerint: qͣſi ad nuptialeconuiuiū: ita ad bibendū vicinos vel ꝓximos ſuos inuitarevt eos per quattuor aut duos dies teneāt et nimia ebrietateſepeliāt: et tādiu ad domos ſuas de illa lugēda potatione nōredeant: donec oēm potū quē ille qͥ eos inuitauerat: habuit:per expendat: et vnde ſe vel per duos aut tres mēſes cū omnifamilia ſua rationabiliter reficere potuit: quattuor aut duobus diebꝰ dolenda aut erubeſcēda bibitione cōſumat. Ergofratres chariſſimi dū hec humiliter ⁊ cū grandi charitate ꝓſollicitudine paterna cōmoneo: abſoluo apud deū conſcientiam meā. Qui vero me libenter audierit et fideliter quod eipredicatū eſt implere voluerit: habebit premiū eternū. Quiaūt contempſerit: timeat ne ei eternū neceſſe ſit ſine vllo fineſuſtinere ſuppliciuꝫ. Sed credimus de mīa dei ꝙ ita omnesebrioſi de ebrietatis malo ad bonuꝫ ſobrietatis ſunt per deigratiam redituri vt et nobis gaudium faciant ⁊ ipſi feliciterad eternum peruenire mereantur premium. Amen.¶ Item in eadem dominica alius ſermo factusad fratres ī heremo: qui interſermones ad eoſdēhabetur. xxxiij. fo. xv.¶ Feria quarta quattuor temporum occurrētiūpoſt feſtū exaltatiōis ſancte Crucis: de eo quodth̓. ix. ſcriptum eſt in euangelio ẜm Mattheum. Ecce

De tempore.vnus accedens ait illi. Magiſter bone. ⁊cͣ. Sermo. j. In quo declarat nō eſſe locū fugiēdi a deoOminus ac redēptor noſter ī euāgelio ſuo loquit̉ Sedicēs. Cū dormirēt hoīes venit inimicus et ſuper ccyIſeminauit zizania. Inimicus: ī figura hō dictus ē.Audi apl̓m dicentem. Fuiſtis aliquando tenebre: CAnunc aūt lux in dn̄o. Audi homo. Non enī ille dedit tibi tene Ebras: qui dedittibilucem. Quo vadis homo: quotraheris:Quid ꝯcupiſcētias carnales ſectaris: qn̄ audis Spūambu­ Llate et cōcupiſcētias carnis nolite ꝑficere? Audi potiꝰ dn̄m Zdicentē. Cōuertimini ad me ⁊ cōuertar ad vos. Accedite ad pāeum ⁊ illuminamini: et facies veſtre nō erubeſcent. Audi hō.Si receſſeris a deo: nō effugies manū eius. Si autem ad eūacceſſeris: ilico habebis eū qꝛ nuſqͣꝫ recedit. Audi ꝓphetamdicētem. Si aſcēdero in celū tu illic es: ſi deſcēdero ad infer­ Fnum ades. Ubi ergo nō eſt deus quē tu fugis? Malus es tu: vtqͥ bonū fugis. Mors es tu: qui vitā fugis. Inuoluere te vistenebris: vbi te abſcōdas: ſed illū laterenon potes: cuiꝰ oculioīa vidēt. Ait aūt apl̓s. Quemfructū habuiſtis tunc in illis fẜin quibus nūc erubeſcitis? Sequit̉ vox iudicis dicens. Ite Lmaledicti ī ignem eternū: qui paratus eſt diabolo ⁊ angeliseius. Ergo qui fugit dn̄m et recedit a deo: ille confunditur ⁊perit in ſua impietate. Ut ergo nō pereat tūc: nūc reuertaturad dn̄m ⁊ illuminabitur: et vultus eius nō erubeſcet. Dicamtn̄ fratres mei qd̓ſentio: ⁊ qd̓ dixero intelligite. Inter vos ſegetes dei ſunt mixta zizania: id ē amatores mūdi: amatorespecunie: amatores delitiarū: conſultores nugarū: oēs querē Ites q̄ ſua ſunt: nō q̄ ieſu xp̄i. In eccleſia xp̄i ficte intrātes promittentes et non faciētes: vouētes et non reddētes: renūciātes malo ⁊ iterū idem faciētes: hec amātes: zizania ſunt. Nōamāt illi xp̄m: qͥ aliqͥd plus amāt qͣꝫ xp̄m. Audi hō vocē dn̄idei tui. Qui diligit inqͥt patrē aut matrē: aut vxorē: aut filios4aut filias: aut fratres: aut agros ſuꝑ me: nō eſt me dignꝰ. Sivis tenere qd̓ nō habes: dimitte qd̓ habes: vt amor xp̄i ſit incorde tuo. Ecce petis a deo ⁊ dicis. Dn̄e da mihi. Quid tibidabit: qͥ aliūde manꝰ tuas videt occupatas? Ecce dn̄s vultdare q̄ ſua ſūt: et nō habēt vbi ponat. Uide ergo. Dimitte qd̓tenes: et accipis qd̓ queris. Dimitte tꝑalia et caduca: ⁊ accipies eternā ⁊ ꝑpetuā vitā. Dimitte terrena: ⁊ accipis celeſtiaAit aūt quidam adieſum. Magiſter bone quid boni faciamvt habeam vitā eternā? Utiqꝫ qͥ dicebat: qͥd boni faciā: vitāeternā deſiderabat: ſꝫ plꝰ amabat qd̓ tenebat. Uidit dn̄s occupatas manus: dare vult: et nō habet vbi ponat. Occupateſunt manus accipientiū. Dicit enī tibi dn̄s. Uade vēde oīa: T⁊ da pauperibꝰ: ⁊ pone illa ī celo: qꝛ in terra impediūt. Quidtimes o hō dare pauperibꝰ? Nō perdes ea: ſed ſeruātur tibiin celo. Non vt ꝑdas iuſſi dicit dn̄s: ſed vbi ponas ſuggeſſi.Poſt hec habebis hō theſaurū nō in terra periturū: ſꝫ ī celoꝑmanſurū. Aliqn̄ venit hōi tribulatio: venit timor dāni. Times o hō vt nō pecuniā tuā ꝑdas: times ne argētū tuū ꝑdastimes ne poſſeſſionem tuā ꝑdas: et nō times ne tu ipſe totuspereas? Pro hoc dicis falſum teſtimoniū: ꝓ hoc mētiris etrapis aliena: ꝓ hoc iuras et ꝑiuras qd̓ cōno lex vetat. Nōnecū hec oīa facis: totꝰ fenū es: totus ſtipula: totus palea: ⁊ nōtimes ne totus ardeas? Semꝑ turbata eſt aīa tua amoribusſeculi. Dic. Quare triſtis es aīa mea: ⁊ quare conturbas me? IAuarus ꝓ auro ſuo habet triſticiā: patit̉ tribulationē: hꝫ pericula ſeruoꝝ: pericula latronū. Auarus amat aurum pluſqͣꝫaīam ſuā: tu xp̄iane ama xp̄m pluſqͣꝫ omīa tua. Ille feruet inamore auri: tu xp̄iane ferue in amore xp̄i: ⁊ eris btūs ī regnoxp̄i. Audi ohō. Aurū ī terra ē: ⁊ ex terra ē: ⁊ terra ⁊ pars t̓re ēImpius dū diligit creaturā: offendit creatorē: et amittit eūqͥ creauit ex nihilo oīa Audi o hō nō tū ꝑdis deū: ſꝫ ip̄e perisa deo. Ille eſt redēptor aīe quē vis amittere Quid enī ꝓderit tibi ſi totū mūdū lucreris: aīe ꝟo tue detrimētū patiaris:Expergiſcere aliqn̄ ohō ⁊ ama xp̄ꝫ. Hec ē enī ſapiētia veraid ē amare xp̄m. Multi enī dicūt ⁊ ſcire volūt: qͣre illū vocatad ſe dn̄s: ⁊ illū nō vocat. Uni ſubuenit: ⁊ vni nō. Hūc dignūhꝫ: ⁊ illū īdignū. Iſtū honorat: ⁊ illū cruciat ⁊ affligit. Audiohō. Hūc dignū hꝫ ꝓ bonis oꝑbꝰ ſuis: illū hꝫ īdignū ꝓ oꝑibꝰſuis malis: qꝛ debitor ē dn̄s: ⁊ reddet bōis bōa: ⁊ malis malaDicturus es forſitan. Quare ille ſic? Rn̄det tibi dn̄s deꝰ tuꝰqꝛ bonū nō denegaui: ſꝫ dixi prius. Lauamini: mūdi eſtote: E

j. Petri. ij.

j. Cor. vj.

Matth̓. ix.

H

G

Sermoccxxxiij.

Sermoccxxxiij.Mat. xiij.Ephe. v.

Mat. xiij.Ephe. v.

Eſa. j.

Par xxſ.

Par xxſ.

Psͣ. .xlj.

Gal̓. v.Zacha. j.psͣ. xxxiij.

Pā cxxxviij.

Ubi. sͣ.

Roma. vj.Mat .xxv.

Mat. xix.

Phil̓. ij.

Matth̓. x.

D

C

B