Ser. ccxxv. Dn̄ica xv. pꝰᶜ tri. Ser. j. Fo. cccxxxiii

Orbata in merore filiorum mulier locat̉ vt ſeruiat: nec ad lachrymas vacat. Adhuc matrona iam vidua: vbiqꝫ mercēnaria: nuſqͣꝫ dn̄a: nec ſterilis: nec mater vteri ſui laniatus defletEcce inqͥt marite q̄ paterꝭ: dic aliqͥd aduerſus deū ⁊ morerei5Peccauit ſola q̄ viromīam denegabat: obliuiſci vxorē Iobin filijs didicerat: ⁊ oībus mēbris fluens: ſolus animus fideliter repugnabat. Bellator mūdi in vno viro torquet̉ dū tor.sͣ.quet et pena reuertitur ī auctorē. Ecce inqͥt dn̄s tradā illumtibi: aīam illius tātūmodo cuſtodi. Secure pugnat: qͥ hoſtemetuēte ſeruat̉. Sic hoſtis furebat vt timeret: infigit dolorēcrudelitas: ⁊ deficit ī ſuis viribꝰ. Pena fugata reuertit̉ ſanitas: et cicatricibus feliciorreddit̉ medicina. Celerius curatdn̄s qͣꝫ vulnerat inimicus. In gaudia gemitus migrauere:⁊ in foſſis vulnerū nūerabant̉ monumēta victorie. Propteriob regina: propter quem et mercēnaria. Duplici regrediturfenere: vt amiſſa poſſent duplo recipere.¶ In eadem dn̄ica. De beato Iob. Sermo. ij.In quo dicit ꝙ iob cūdiues erat nullū ꝯtemptūhabuit: cū pauꝑ erat neminē blaſphemauit: neccōtra dei diſpoſitionem murmurauit.o¶ ¶ AN lectiōe q̄ nobis lecta ē fratres chariſſimi: audiguimus ꝙ glorioſiſſimꝰ dei athleta cōtra hoſtē cal¶ MIlidiſſimū admirabiliter p̄liatus ſit: et ẜm qd̓ apl̓s.iiij. ꝰ ait. Spectaculū deo ⁊ angelis eiꝰ et hoībꝰ: dignūnō ſine ingēti admiratiōe audire: et quodāmodo ocl̓is fideividere meruimꝰ. Uidimus btm̄ iob nō ſolū ꝯtra felicitatemmūdi ſꝫ etiā cōtra pauꝑtatē ⁊ aſperrimos dolores: et contrafilioꝝ orbitatē fortiter ⁊ feliciter dimicātē. Qui cū eēt diuesnullū ꝯtēptū habuit. Cum penuriā pateret̉: neminē blaſphemauit: nec ꝯtra dei diſpēſationē murmurare preſumpſit: ſedcxxj. locuples dicebat. Domus mea oībus viatoribꝰ patuit: et develleribꝰ ouiū mearū calefacti ſunt hūeri infirmoꝝ. Poſteaꝟo cū pauꝑtate p̄meret̉ in anguſtijs loq̄bat̉. Dn̄s dedit: dn̄sabſtulit: ſicͣ dn̄o placuit ita factū ē. Et fortiter colluctatusēdiabolꝰ: ſꝫ athletā dei ſuꝑare n̄ potuit. Immanes ſu citauitfluctus: ⁊ firmiſſimā petrā ꝯmouere nō valuit. Machinationes ſuas adhibuit: et turrim validiſſimam nō ꝓſtrauit. Arborē cōcuſſit ⁊ decutere poma nō valuit. Et ramos quidē cōfregit: ſꝫ radici nihilnocuit. Parietē ꝑforauit: ſꝫ theſaurumauferre nō potuit. Theſaurū aūt dico nō auri ⁊ argēti ſꝫ fidēiuſti Hūc enī eiꝰ theſaurū diabolꝰ diripere feſtinabat: qn̄ eūom̄i facultate nudatū plaga intolerabili cruciabat. Uidiſtiaugmētari fluctꝰ: vidiſti petrā firmiſſimā: vidiſti turrim inexpugnabilē: vidiſti deūglorificatū ⁊ diabolū cōfractū. Etqͣli noīe hūc iuſtū appellē: ignoro. Athletā eū vocē? Sed precellittātarū copia coronarū. Petrā eū dicā? Sed firmioreꝫvideo. Militē appellabo? Sꝫ robuſtiorē cerno ꝯſtātia. Turrim eū noīabo? Sꝫ eminet ſapiētia. Arborē eū dicā? Sꝫ decoroſior inuenit̉. Fructū illū appellē? Sed precioſior demōſtratur? Theſaurū eū noīabo? Sed copioſior eſſe dinoſciturEt qͣli vocabulo appellē ſctm̄ illū nō inuenio. Audiēt hec diuites: audiāt hec pauꝑes quēadmodū h̓ btūs vir in diuitijsſuis ⁊ felicitate benignꝰ diſpēſator extitit diuitiaꝝ: ⁊ in tētatione pauꝑtatis patiēter et fortiter tolerauit. Uides igit̉ nōeſſe impoſſibile diuitē eſſe ī oꝑibꝰ bonis: ⁊ pauperē ꝑ patiētiā egeſtatis poſſe eſſe btm̄. Nolomihi dicas: qꝛ pauꝑtatē timeo. Pauꝑtatē times: ⁊ pctm̄ nō metuis? Nolo timeas paupertatē: ſꝫ iniqͥtatē time: q̄ mater ē tormētoꝝ. Dn̄s a te ſtipenxv. diū poſtulat: ⁊ dare ei nō vis. Cū eī audis eū dicētē. Ꝙͣdiufeciſtis vni ex minimis iſtis: vtiqꝫ ſi tribuas pauꝑi xp̄o feneras. Si ꝯtrahis a pauꝑe manū tuā: quō et qͣ fiducia ī illa die⁊ tu a dn̄o mīam poſtulabis? Nōne arguette dicēs. Uidiſtime nudū ⁊ nō operuiſti: eſuriētē ⁊ n̄ pauiſti? Quid tu ad hecreſpōdebis: et quā veniā deprecaberis? Nōne ꝯſcīa tua reūte faciet ⁊ obmuteſces? Et tu qͥdē multis ⁊ precioſis vel exqͥſitis delitijs interdū vſqꝫ ad crapulā ſatiaris: ⁊ pauꝑi vn̄ eſuriē repellat vel cibū ſimplicē diſſimulas erogare. Ueſtibusetiānimiū p̄cioſis indutꝰ incedis: ⁊ pauꝑi nudo nec viliſſimum tribuis veſtimētū. Domū tuā in oī pōpa cōponere velornare cōtēdis: forſitan nec in angulo eiꝰ peregrinū vel pauperē recipis. Sꝫ qͥtalis ē: cū ei irreuocabil̓ aduenerit finis:ſi penitētia nō ſubuenerit: ꝑget ad inferos nudꝰ bonis oꝑbꝰremanēte domo cū oī ornatu ſuo in teſtimoniū auaricie ſue.

fe. tri. Ser. j. Fo. cccxxxiiiiUnuſqͥſqꝫ enī pretereūtiū dicet. Hec domꝰ illiꝰ fuit raptorꝭ:predonis: auari. Quātas viduas afflixit: quātos orphanosdenudauit: quātos miſeros fecit: vt hāc domū tātis expēſisde iniqͥtate q̄ſitis regeret. Sꝫ dicit aliqͥs. Nobilis ſum ⁊ ī honore cōſtitutus. Nobilitatē nemo rep̄hendit: de iſtis digni-tatibꝰ nemo diſputat: q̄ a deo bn̄ hoībus cōcedunt̉. Diuitesergo in honoribꝰ cōſtituti ſi iuſte ⁊ caſte ⁊ miſericorditer vixerint: rep̄hendere nemo dꝫ. Illi ꝟo dolēdi ſunt ⁊ lugendi: qͥinflati ſuꝑbi a dignitatū: putāt ſe immortales cū ip̄a dignitate futuros: ⁊ nō cōſiderāt cōditionē ſuā qꝛ de terra ſunt et inpuluerē redigent̉: et ꝓ parualeticia vite huiꝰ ſi tn̄ leticia vl̓vita dicēda ē: ꝑpetua ſuſtinebūt tormēta. Attēdis pauperē⁊ deſpicis: ⁊ nō recogitas qm̄ hō eſt ſicut ⁊ tu. Homo chara ⁊amica poſſeſſio dei: hōcuius cā firmatū eſt celū: ⁊ extēſum ēmare: fundata ē terra: ꝓpter quē ſol orit̉ et occūbit: luna creſcit ⁊ deficit: aſtra micātia ſurgūt. Tune gͦ cōtēnis hominēpauperē: ꝓpter quē deꝰ talia ⁊ tāta cōſtituit? Ad extremū vtadhuc ampliꝰ dicā: ꝓpter quē dei filiꝰ hūanā carnē aſſūpſitopprobria ⁊flagella ſuſtinuit: crucē ꝑtulit ⁊ flagelli amaritudinē ſenſit: mortē guſtauit: ad inferna deſcēdit: ⁊ eos qͥ adia xbolo detinebant̉ obnoxij ſanguinis ſui p̄cio liberauit. Eccequāta ⁊ qͣlia hūanogn̄i pietas diuina ꝯceſſit. Uidētē ergo ſiiuſtū eſt vt a nobis pauꝑ qͥſqꝫ deſpiciat̉: cui tot bn̄ficia pietadiuina largit̉. Amemꝰ gͦ fratres chariſſimi ⁊ nō deſpiciamꝰpauꝑes vel ꝑegrinos: ne nos ille deſpiciat qͥ ꝓpter nos pauꝑ ijfactus ē cū diues eſſet. Cōſiderate fratres ⁊ diligēt̓ attēditeqꝛ ab initio nullū pauperē deſpicere voluit deꝰ. Nā ſicut inſcripturis diuinis frequēter ⁊ diligēter audiſtis: vt ſuꝑbiā ⁊vanitatē mūdi repͥmeret deꝰ: nō elegit rhetores: nō eloquentes: nō cōſules: nō diuites: nō potētes: quibꝰ ꝟbi ſui ſecretacōmitteret: ſꝫ autopiliōes: ſic̄ patriarchas ⁊ btm̄ dauid: aut j.piſcatores ſicut beatū petrū vl̓ reliquos apl̓os: vt ꝑ infirma Ldeſtrueret fortia: et ꝑ hūilia excelſa et ſuꝑba deijceret. Ame­ j.mus gͦ pauꝑes: vt cū illo partē habere poſſimꝰ qͥ dixit. Diſci Lte a me qꝛ mitis ſum ⁊ hūilis corde. Nā qꝛ genꝰ humanuꝫ ꝑſuꝑbiā mortale vulnꝰ acceperat: xp̄s medicamētū hūilitatꝭexhibuit. Noli gͦ deſpicere hūilē pauperē: qͥ cū ſibi pauꝑ ſit:facere te diuitē pōt. Qui enī diuites ſunt: imitent̉ beatū Iobhūiliter largas elemoſynas faciētē. Non extollant̉ in ꝓſperis: et ſi ſiniſtrū aliqͥd dn̄o ꝑmittēte ꝑtulerīt: non deprimant̉aduerſis: et innullo cōtra dei iudicia murmurātes: ſed hūili⁊ pia ꝯſciētia cū btō iob dicāt. Dn̄s dedit dn̄s abſtulit: ſicut Idn̄o placuit ita factū ē: ſit nomē dn̄i bn̄dictū: cui eſt honoretimperiū cū patre et ſpūſancto: in cūcta ſeculorū ſecula. Amē¶ Itē in eadē dn̄ica: Homelia de eo qd̓ ſcriptū ēin euāgelio ẜm Lucā. Et factū eſt dū iret ieſus in Lhieruſalē: tranſibat ꝑ mediā ſamariā. ⁊cͣ. q̄ ſumpta ē ex libro. ij. de q̄ſtionibꝰ euāgeliorū. ca. iiij.Et ex ſermonibus factis ad fratres in heremo.xxxij. fo. xv.¶ Dominica quintadecima. De beato thobia.Sermo. j. In quo dicit ꝙ oratio cum ieiunio etelemoſyna bona eſt: qꝛ oratio iuſti clauis eſt celiEatꝰ thobias qͥ panē ſuū nouerat frāgere eſuriēti SꝫAmercedē celerē mercēnario p̄parat laborāti. Pa cciItiēter lectiōe ꝑcepta q̄ nuꝑ eſt recitata: admi rabaUg ¶ Amur pr̄is filijqꝫ tractatū: quēadmodū angelꝰ monet: quē eſtimabāt terrenū ſub celeſti gl̓ia mercēnariū. Ad hͦenī cecitatis incurrit exitiū: vt angelū ſuſciperet medicuꝫ qͥdiuinis facibꝰ incēſus ſic anhelauit. Honeſta ē or̄o cū ieiu­ Tnio ⁊ elemoſyna. Or̄o iuſti: clauis ē celi. Aſcēdit precatio: etdeſcēdit dei miſeratio. Licet alta ſit terra: altū celū: audit tn̄deus hoīs linguā: ſi mūdā habeat cōſciētiā. Cūſenſibꝰ loqͥt̉ſi ſit ſolꝰ nr̄ gemitꝰ. Sufficit auribꝰ imber oculoꝝ: fletꝰ citiꝰaudit qͣꝫ voces. Or̄o inuidi: ſolet de auribus ꝓpulſari. EratIpr̄is ⁊ filij aīa vna: dū eēt ꝓprietas mēbroꝝ erat illis ſingularis germanitas animorū. Fili inqͥt dimittamꝰ iſtū hoīem Coadijcientes ad mercedē placitā: qꝛ nobis multa opere ſuo cōtulit bona. Et filiꝰ relato tractatu alloqͥt̉ patrē. Pater: nūqͥdnam iſti tam benedicto operariomerces tātum placita debet penſari: cuius bonus ducatus non poteſt eſtimari. Parum illi honoris reddemus: ſi eius meritis menſuram figa-

Sermoccxxv.j. Co. xj.

j. Co. xj.

Sermoccxxv.

Iob. xx. i

DUbi. sͣ.

Iob .j.

Mat. xv.

Iob. ij.

C

Matth̓.xxvij.

xj. Reg. xvjMat. iiij.j. Cor. j.Matth̓. xj.

Tobie. xij

Iob .j.

Lu. xvij.

Ser meccxxvj.

ij. Cor. viij

Gen̄. iij.

Tobie. xij.

1

B

D