De tēpore.iui Auguſtini

pterea iraſceris ſeruo tuo qꝛ peccauit: ne tuipſe pecces iraſcetibi. Sol nō occidat ſuꝑ iracundiā veſtrā intelligit̉ quidē ẜmtempꝰ fratres chariſſimi: qꝛ ⁊ ſi ex ip̄a humana cōditione etinfirmitate mortalitatis quā portamꝰ: ſurrepat ira chriſtia(nō: nō debet diu tenere ⁊ fieri p̄diana. Eijce illā de corde ancteqͣꝫ occidat lux iſta viſibilis: ne te deſerat lux inuiſibilis: ſedī⁊ alter meliꝰ intelligit̉: qꝛ noſter ſol iuſticie ⁊ veritatis xp̄s: nōſiſte ſol qui adorat̉ a paganis ⁊ manicheis: ⁊ videt̉ etiā a pecjcatoribꝰ: ſed ille aliꝰ cuiꝰ virtute anima humana illuſtrat̉: ad3quē gaudēt angeli. Nō ergo occidat ſol iſte ſuꝑ iracūdiā tuāid eſt nō deſeret xp̄s mentē tuā: qꝛ nō vult deꝰ habitare cum1iracundia tua. Occideris aūt tu ab iracūdia tua: qꝛ ira cū in-ueterauerit fit odiū: cū factū fuerit odiuꝫ iam homicida es.Oīs em̄ qui odit fratrē ſuū: homicida eſt: ſicut dicit Iohanſ. nes apl̓s. Itē ipſe dixit: Oīs qui odit fratrē ſuū: in tenebrisſmanet. Nomiꝝ ſi ille manet in tenebris a quo occidit ſol. Adlj. hoc ꝑtinet forte qd̓ audiſtis etiā in euangelio: Periclitabat̉nauigiū in ſtagno ⁊ dormiebat ieſus. Nauigamꝰ in hac vitaquaſi ꝑ quoddā ſtagnū ⁊ ventꝰ eſt: ⁊ ꝓcelle nō deſunt tētationū: vnde hoc fit niſi qꝛ dormit in te ieſus? Si non in te dormiret: tranquilitatē haberes intrinſecus. Quid eſt autē ꝙ in tedicit̉ dormire ieſus: niſi qꝛ fides tua q̄ eſt de ieſu ſopita eſt incorde tuo: Quid facies vt libereris? Excita ieſuꝫ ⁊ dic̄. Magiſter perimus. Euigilabit ille: id eſt rediet ad te fides tua ⁊manebit tecū in eternū. Euigilante xp̄o ſi tēpeſtas illa īmerſerit: nec oppleuerit nauē tuā. Iam fides tua imꝑabit vētis ⁊fluctibꝰ ⁊ nō tranſiet periculū. Fratres ſepe diximus: ſepe dicemꝰ: ⁊ qͣꝫdiu vixerimꝰ dicere debemꝰ: qꝛ eccleſia tꝑis huiꝰ⁊ paleā habet ⁊ frumentū: nemoquerat expellere tota paleaꝫniſi tꝑe ventilationis: nemo ante tp̄s deſerat areā: ne duꝫ forte nō vult pctōres ſuſtinere: p̄ter aream inuentꝰ prius ab auibus colligat̉ qͣꝫ ingrediat̉ in horreū. Quō aūt fratres dicamꝰattendite: Grana cū ceperint triturari inter paleā ſe nō iā tangunt: ⁊ quaſi non ſe nouerunt: qꝛ intercedit medio palea. Erquicūqꝫ longiꝰ attēdit areā: paleā ſolūmodo putat: niſi diligentiꝰ intueat̉: niſi manum porrigat: niſi ſpūoris: id eſt flatupurgante diſcernat: difficile ꝑuenit ad diſcretionē granoruꝫHec ſil̓itudo ad illū pertinet qui cū ꝓfecerit putat ꝙ ipſe ſolus ſit bonꝰ. Hec cogitatio fratres etiā heliā tētauit cū dixit.x¶ Prophetas tuos occiderūt: altaria tua ſuffoderūt: ⁊ ego reī. xj. māſi ſolus ⁊ querūt animā meā. Sed qͥd dicit illi reſponſumdiuinū? Reliqui mihi ſeptē milia virorū: qui nō curuauerūtgenua ante baal. Noli inqͥt te putare ſolūmodo: adhuc ſeptēmilia ſunt: quid te ſolūmodo putas? Intēdat ergo mecū ſanctitas veſtra ⁊ aſſit miſericordia dei. Audite breuiter. Quiſquis adhuc malꝰ eſt: nō putet neminē bonū eē. Quiſquis bonus eſt: nō putet ſe ſolūmodo eſſe. Tenete hoc: Ecce repeto.Uidete qꝛ dico: quiſquis malꝰ eſt: interrogās conſcientiamſuam nō arbitret̉ neminē eſſe bonū. Quiſquis bonꝰ eſt: nō arbitret̉ ſe ſolūmodo eē bonū. Et nō timeat bonꝰ īmixtionē malorū: qꝛ veniet tempꝰ vt ſeꝑent̉ mali a bonis. Interī ſicut dictū eſt: Qui boni ſūt: ſuſtineāt malos. Qui mali ſunt: imitent̉bonos. Nec boni ī ſuꝑbiā erigant̉: nec mali periculoſa deſperatione frangant̉. Modo em̄ qui boni ſunt pn̄t deū offendere⁊ qui mali ſūt ſi cito ſe emēdauerint poſſunt dei miſericordiāꝓmereri. Cū vero de hac luce diſceſſerimꝰ: nec bonꝰ poteritvnqͣꝫ malus fieri: nec malꝰ qui eſt ad bonitatē venire. Hec ergo fratres chariſſimi ſalubriter cogitātes: pro ſalute aīe nr̄enō ſimꝰ ſurdi ad illud qd̓ nos dn̄s miſericorditer ꝓuocat dicens. Nolite tardare ꝯuerti ad dn̄m: nec differatis de die in1diē. Et iterū. Querite dn̄m deū dū inueniri poteſt: inuocate.lv.eum dū prope eſt. Ille em̄ qui eū dum inueniendi tp̄s eſt nōqueſierit: in eternū inuenire nō poterit. Sic ergo cū dei adiutorio agere ſtudeamꝰ vt p̄cepta ⁊ mādata dn̄i noſtri magꝭ nobis pariant de ſequacitate remediū: qͣꝫ de tranſgreſſiōe iudicium: preſtante eodē dn̄o noſtro qui cum deo patre ⁊ ſpūſancto viuit ⁊ regnat deus in ſecula ſeculorū: Amen.¶ In eadem dominica: de beato Iob: ⁊ de eo qd̓.xcvij. ſcriptum eſt in pſalmo: Cantate ⁊ exultate ⁊ pſallite in cithara et voce pſalmi ⁊cͣ. Sermo. ij. Inquo dicit ꝙ in cithara cantat ⁊ pſalterio qui querecte cantat operatur.

Ęatus iob fratres dilectiſſimi de quo nobis he SerMꝘ ſterna lectio recitata eſt: tā ſanctꝰ fuit vt ī illo cō ccxxpleret̉ illud qd̓ ī pſalmo ſpūſſanctꝰ dixit: Pſallite dn̄o in cithara: ⁊ voce pſalmi. Nō vocē ſolāſꝫ Psͣoꝑa aſſumite: vt non tm̄ cantemꝰ: ſed ⁊ manibꝰ oꝑemur. Quicantat ⁊ oꝑatur: pſallit ī pſalterio ⁊ cithara. Qui pſallit ī pſalterio diuina de celo verba canit. Qui aūt oꝑat̉ manibus: humana oꝑa ꝑficit. Extēde manus ⁊ da pauperi: nudum veſti:hoſpitio recipe peregrinū. Sed cuꝫ facis: pie ⁊ hilariter fac̄.Recole illi te facere: qui dicturꝰ eſt: Eſuriui ⁊ dediſtis mihi Mamāducare. Uidete qualia organa adiūgant̉ in ſimilitudinibus. In tubis inqͥt ductilibus. Beatus Iob fratres dilectiſſimi ita dei ſpiritu plenus erat vt velut ductilis tuba laudesdomini dulciter decantaret. Sic enim de talibus ſonitus eſtIn tubis productilibus ⁊ in voce tube cornee. Ductiles eree 1ſunt tube: ⁊ tūdendo ꝓducunt̉. Qn̄ em̄ ꝓducunt̉? Qn̄ maloꝝhoīm ꝑſecutionē patimur: ſi patiēter oīa ſuſtinemꝰ: ⁊ nunꝙͣꝯtra diſpēſationē dn̄i murmuramꝰ: vapulādo erimꝰ tube ductiles ad laudē dn̄i ꝓducte: ſi cū tribulatiōe ꝓficimus. Tribulatio tunſio eſt: ꝓfectꝰ ꝓductio eſt. Tuba ductibilis eratbeatꝰ iob: qn̄ a diabolo ꝑcuſſus tantis dānis: orbitate ētiā filiorū afflictus: in nullocōtra dn̄m murmurauit. Tunſione illa tante tribulatiōis: factꝰ eſt tuba ductilis. Ergo audiamꝰſi ipſa tuba beneſonuit. Audi: Dn̄s dedit dn̄s abſtulit: ſicut vodn̄o placuit ita factū eſt: ſit nomē dn̄i benedictū. Uidete fratres quō ⁊ qͣꝫ diligēterſonuit: qͣꝫ ſuauē ſonū dedit. Nec hoc ſolū ſufficit: niſi adhuc tundat̉. Datꝰ eſt aūt in poteſtatē ſathane: vt caro ꝑcuteret̉. Percuſſus eſt: cepit putreſcere: ita vt eūſcatentes globi vermiū exararēt. Ipſe tn̄ beatꝰ iob quālibeteſſet iuſtus: nō tn̄ fuit ſine pctīs. Neqꝫ em̄ melior erat ſanctoIohanne euāgeliſta qͥ ait: Si dixerimꝰ qꝛ pctm̄ nō habemꝰ j.ipſi nos ſeducimꝰ. Per illā em̄ crudeliſſimā penam: minutapeccata purgabant̉. Quā rem etiā ipſe intelligēs: deo gr̄asreferebat: ⁊ negligētiarū ſuaꝝ qͣſi veriſſimꝰ iudex nō molli lī 3theo: ſꝫ teſta radebat ſaniē fluentē. Ex oībꝰ tn̄ bonis ſuis: ſola ei a diabolo mulier reſeruat̉. Suppoſita eſt vxor eua: quaſi ad ſeductionē. Hoc erat neceſſariuꝫ: vt vxor ei reſeruaret̉.Equidē nō ad ſolatiū mariti: ſꝫ ad miniſteriū diaboli. Suggeſſit mulier blaſphemiā: ſed iob nō obtemperat ſed recuſat.Euā adam in paradiſo nō repulit: repulit iob euā in ſterquilinio. In ſtercore ſedebat iob cū flueret vermibꝰ atqꝫ putreſceret: ſed melior iob vulneribꝰ plenꝰ in ſtercore qͣꝫ adaꝫ integer in paradiſo. Equidē adhuc vxor ſua eua erat: ſꝫ iam illeadā nō erat. Quid ergo dixit mulier? Blaſphema deuꝫ ⁊ morere. Ecce audiuimꝰ quō tundit̉ tuba iſta. Percuſſit eū diabolꝰ a capite vſqꝫ ad pedes graui vulnere: ⁊ putreſcēs vermibus ſedebat in ſtercore. Audiuimꝰ quēadmodū tunſus ē: tube huiꝰ ductilis vocē dulcē ſi placet audiamꝰ. Reſpōdit em̄ qvxori: Locuta es inqͥt quaſi vna ex īſipiētibꝰ mulieribꝰ: Sibona ſuſcepimꝰ de manu dn̄i: mala quare nō toleremꝰ? Oſonum fortē: oſonū dulcē: Quē nō dormientē excitet ſonꝰ iſte?Quē nō excitet p̄ſumptio in dn̄o: vt aduerſus diabolū ſecurꝰꝓcedat in preliū: ⁊ nō ſe ſuis viribꝰ obtecturꝰ: ſꝫ dei auxilioprotegendꝰ; Ipſe em̄ adiutoriū dedit: qui eū tēptari ꝑmiſitNō em̄ tunderet diabolꝰ de ſeipſo: nihil em̄ facere poterit: niſi qd̓ diſpēſatio diuina ꝑmiſerit. De illiꝰ em̄ diaboli pena futura: ꝓpheta cōmemorās ait: Cōtritꝰ eſt malleꝰ vniuerſe terre. Malleū vniuerſe terre: diabolum voluit intelligi. De ip̄omalleo in manu dn̄i poſito: id eſt in poteſtate dei: tūdunt̉ ductiles tube: id ē aīe ſancte: vt reſonēt dei laudes. De iſto malleo ⁊ iuſtꝰ tundit̉ ⁊ peccator. Ille vt ꝓbet̉: ille vt puniat̉. Autcerte vt iuſtꝰ augeat̉ in bonis: ⁊ pctor corrigat̉ a malis. Subiſto em̄ malleo ī manu: id eſt in poteſtate dn̄i ꝯſtituto: tundū:tur nō ſolū hūiles ſꝫ ⁊ ſuꝑbi. Sꝫ humiles ꝓducunt̉: ſuꝑbi cōminuunt̉ vt vitrū. Una eadēqꝫ tūſio bonos ꝓducit ad gl̓iammalos redigit in fauillā: vt impleat̉ in eis illud qd̓ ſcriptū eſtEt erit tanqͣꝫ puluis quē ꝓijcit ventꝰ afacie terre. De ip̄o em̄malleo quotiens aīe ſancte deo diſpēſante vel ꝑmittēte tundunt̉: in nullomurmurāt: in nullo penitꝰ cōtradicūt: magꝭ humiliter velut ductilis tuba ꝓclamāt: Iuſtꝰ es dn̄e: ⁊ iuſta iudicia tua: Adhuc minus patimur qͣꝫ meremur: Et hec quidēdicūt aīe ſancte. Aīe vero ſuꝑbe ⁊ pctīs noxie: quotiēs aliquaCaduerſitate pulſant̉: rebelles contra dn̄m murmurare preſumunt dicentes: Deꝰ quid tibi feci? Quare tāta patior mala-

Ubi. sͣ.

j. Ioh̓. iij.jͣ. Iohā. ij.Ms. viij.

.Ioh̓Mai. viij.

iij. Re rirRoma. xj.

Ecc̄i. v.Eſa. lv.

Psͣ. xcvij.

Z

L

E vrnoccxxij.Psͣ. xcvij.

Psͣ. xcvij.

Pat .xx.j.

Psͣ. xcvij

Iob .j.

Aob. ij.

i. Iohā. j.

Iob. ij.

Gen̄. iij.

DUbi. sͣ.

Hiere. l.

psͣ. cxviij.

Psͣ. j.

E