Ser. ccxx. et. ccxxj. Dn̄ica. xiij. poſt tri. Ser. j. Fo. cccxxx

I.otatio ſter ⁊ nō ſilebit. Nō quō ſiluit qn̄ iudicādꝰ erat: ita ſilebit qn̄eralis iudicaturꝰ erit. Et nūc nō ſilet: ſi ſit qui audiat. Sed dictū ē:nis ſer Tūc nō ſilebit qn̄ vocē eiꝰ agnoſcēt: ⁊ qui mō ꝯtēnunt. Moū hu doem̄ qn̄ dicunt̉ p̄cepta dei: quibuſdā in riſuꝫ veniūt. Et qn̄peris qd̓ ꝓmiſit deꝰ mō nō oſtēdit̉: ⁊ quod minat̉ mō nō videt̉: qd̓Ep̄cipit irridet̉. Mō em̄ felicitatē que dicit̉ mūdi huiꝰ: habēt⁊ mali. Infelicitatē que dicit̉ mūdi huiꝰ: habēt ⁊ boni. Attendūt hoīes qui credūt preſentia ⁊ nō credūt futura: qm̄ iſta bona ⁊ mala preſentis ſeculi ꝓmiſcue habent̉ bonis ⁊ malis. Sidiuitias optant: vident habere diuitias ⁊ peſſimos hoīes: ⁊bonos hoīes. Uident etiā ſi exhorrent pauꝑtatē ⁊ miſeriashuius ſeculi: laborare in his miſerijs nō ſolū bonos ſed etiāmalos: ⁊ dicūt incorde ſuo: qꝛ res humanas deꝰ nec reſpicutnec regit: ſed oīno ī intimo quodā mundi huiꝰ fundo dimiſitnos caſibꝰ volui: nec aliquā ꝓuidentiam exhibet nobis: Acper hoc fit in illis contēptus p̄cepti: qꝛ nō vidēt manifeſtationē iudicij. Uerūtamē etiā mō debet quiſqꝫ attēdere: qꝛ quādo vult deꝰ reſpicit ⁊ iudicat. Ad horā aūt nō differt: qn̄ verovult differt. Et vnde hoc? Qꝛ ſi nūqͣꝫ in preſenti iudicaret nōeſſe crederet̉: Si oīa in preſenti iudicaret: nihil iudicioreſeruaret. Ad hoc em̄ multa ſeruant̉ iudicio: ⁊ quedā in preſentiaiudicant̉: vt illi qui differunt̉ timeāt ⁊ ꝯuertāt̉. Nō em̄ amatdeus dānare: ſed ſaluare. Et ideo patiens eſt in malos: vt dea. j. malis faciat bonos. Sic em̄ dicit apl̓s: Ꝙꝛ reuelabit̉ ira deiſuꝑ oēm impietatē: ⁊ reddet deꝰ vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. Admoa. ij. net autē ⁊ corripit hoīem ꝯtēnenteꝫ: ⁊ dicit: An diuitias bonitatis ⁊ longanimitatis cōtemnis? Qꝛ bonꝰ eſt in te: qꝛ lōganimis eſt: qꝛ patiens eſt in te: qꝛ differtte ⁊ nō aufert te: ꝯtemnis: ⁊ oīo nullū iudicium dei putas: ignorās qꝛ patiētia deiad pēitētiā te adducit? Tu aūt ẜꝫ duriciā cordis tui: theſaurizas tibi irā in die ire ⁊ reuelatiōis iuſti iudicij dei: qui red-det vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. Quicqͥd ergo homo facit mō in theſaurū mittit: ſꝫ neſcit quid colliget: quō diuites qui in theſaurū terre mittūt quaſi ſciūt quid colligūt: ſed neſciūt cui colligunt. Quis em̄ poſſideat diuitias eorū poſt mortē ipſorū ꝓſus ignorāt ⁊ aliqn̄ diuitie eorū ad iimicos eorū ꝑueniunt.Et ideoſe quiſqꝫ fraudat nolēs māducare vt diteſcat: vt aliꝰde laboribꝰ eiꝰ fluat ⁊ luxuriet̉ ⁊ diſſoluat̉. Quō ergo colligūtquidē ſcientes: ſed cui colligāt neſciūt. Sic ꝯtra in theſauruꝫceleſtē boni qͥd colligant ſciunt: mali qͥd colligāt neſciūt. Bonus em̄ ponit in thęſauro celeſti oīa opera miſericordie quefecit circa hoīes quibꝰ ſubuenit: ⁊ ſcit qm̄ fidelis eſt cuſtos: qͥilli ſeruat omīa que reponit. Et non ea videt: ſed de theſauroſuo certꝰ eſt: qꝛ neqꝫ aliqͥd a fure ſurripit̉: neqꝫ ab hoſte inuadit̉: neqꝫ ab inimico ⁊ improbo ⁊ potēte quaſi euicto tollit̉: ſꝫſemꝑ manebit: quia a dn̄o potētiſſimo cuſtodit̉. Si em̄ pecunias hoīes fideli ſeruo cōmendāt ⁊ ſecuri ſūt: miſericordiasſuas cōmendāt potēti dn̄o ⁊ ſolliciti ſunt? Nouerūt ergo: qꝛquicqͥdreponunt: totū ibi ſaluū eſt: qui fideles ſunt: potentiedn̄i ſui fidē iungunt. Credunt em̄ qꝛ ſeruat ⁊ inueniunt quodſeruat. Nā ⁊ hoīes qui pecuniā colligūt: nunqͥd vidēt archaꝫipſaꝫ: vt in archa pecuniaꝫ ſemꝑ colligūt ⁊ mittunt: aut infodiūt ⁊ ſeruāt? Non vident: ⁊ tn̄ quaſi cōſciētia eorū ſcit: qꝛ ibieſt in loco illo vbi poſuerūt. Et forte iam fur tulit: ⁊ vanꝰ gaudet qui inaniter reſeruauit. In theſauro auteꝫ celeſti ſi quidpoſuerimꝰ: ⁊ de dn̄i cuſtodia ſecuri ſumꝰ: ⁊ oīno furē nullumpatimur: nec dānū aliqd̓ ſuſtinemꝰ. Mali ꝟo ⁊ ipſi mittunt̉:vt in theſauro oīa mala oꝑa ſua ſeruet illis deꝰ. Hoc eſt qd̓ dixit apl̓s: Theſaurizas tibi irā in die ire iuſti iudicij dei. ?qm̄ ſeruat̉ quicqͥd mali faciūt: ⁊ neſciūt. Ubi venerit deꝰ nox. ſter manifeſtꝰ ⁊ nō ſilebit: cōuocabit ad ſe oēs gētes: ſicut dicit in euāgelio: ⁊ ſeꝑabit quoſdam ponens ad dexterā: quoſdam ad ſiniſtram: ⁊ incipitiam tractare theſauros vtrorūqꝫ:xv. qͥd quiſqꝫ poſuit vt inueniat. Uenite benedicti inqͥt patrꝭ meiad eos qui ſunt ad dexterā: ꝑcipite regnū quod vobis paratū eſt ab initio mūdi. Regnū celorū: regnū ſempiternū: ſocietatē cuꝫ angelis: eternaꝫ vitam: vbi nullus orit̉: neqꝫ moriturhoc percipite. Qn̄ em̄ oꝑa veſtra in theſauruꝫ mittebatis: regnū celorū amabatis. Percipite regnū qd̓ vobis paratuꝫ eſtab initio mundi. Etiā oſtēdit illis theſauros ſuos: Eſuriui ⁊dediſtis mihi māducare. Sitiui ⁊ potaſtis me: Nudꝰ eram:⁊ veſtiſtis me. Hoſpes fui: ⁊ adduxiſtis me. In carcere fui: ⁊veniſtis ad me. Eger fui: ⁊ viſitaſtis me. Et reſpondent illiDn̄e qn̄ te vidimus in his neceſſitatibꝰ conſtitutū: ⁊ miniſtra

iii. hoſt tri. Ser. i. Fo. ccc.uimꝰ tibi? Et ille: Quādo vni ex minimis meis feciſtis: mihi feciſtis. Ꝙꝛ ergo qn̄ vni ex minimis meis feciſtis: mihi feciſtis: ꝑcipite quod miſiſtis: poſſidete qd̓ emiſtis. Mihi em̄ſaluatori ideo credidiſtis. Deinde ꝯuertet ſe ⁊ ad illos qͥ ſunta ſiniſtris: ⁊ oſtēdet illis theſauros ſuos inanes operꝭ boni:Ite inqͥt in ignē eternū: qui paratꝰ eſt diabolo ⁊ angelis eiusEſuriui ⁊ nō dediſtis mihi māducare. Aut ſi aliqͥd inueniſtin theſauro iſto: aut aliquid miſiſtis: cogitate ⁊ reddet̉ vobisSed nunqͣꝫ te inquiūt ipſi vidimꝰ eſurienteꝫ. Et ille: Qn̄ vniex minimis meis nō feciſtꝭ: nec mihi feciſtis. Forte em̄ ideomihi nō faciebatis: qꝛ me in terra ambulare nō videbatꝭ. Tāmali eſtis: vt ſi videretis ſicut iudei crucifigeretꝭ. Hodie em̄mali hoīes qui conant̉ ſi fieri poſſet non eſſe eccl̓ias vbi illisp̄dicent̉ precepta dei: nōne ⁊ ipſum xp̄m occiderēt ſi interraviuentē inuenirēt? Sꝫ audebūt dicere: quaſi illi qui neſciatcogitationes hoīm: Dn̄e: quādote vidimus eſurientē? Et ille: Qn̄ vni ex minimis meis nō feciſtis: nec mihi feciſtꝭ. Minimos meos: egētes poſuerā vobis in terram: Ego tanqͣꝫ caput licet: in celo ſedebā ad dexterā patris: ſed membra meain terra laborabāt: membra mea in terra egebāt: Membrismeis ſi daretis: ⁊ ad capud ꝑueniſſet qd̓ daretis. Et ſi ſciretis qꝛ minimos meos egētes quādo vobis in terraꝫ poſui: laturarios vobis inſtitui: qui oꝑa veſtra in theſaurū meū portarēt. Et nihil in eorū manibꝰ poſuiſtis: ꝓpterea apud menihil inueniſtis. Tūc ergo nō ſilebit ſed apparebit: ideo dictūeſt. Nō ſilebit. Modo aūt dicit illlud lector de codice: ⁊ cōtēnitur. Dicit illud de ore ſuo tractator aut diſputator epiſcopus ⁊ irridet̉. Nunqͥd ſic irrideri habet: qn̄ ab ipſo iudice potētiſſimo dicit̉: Unuſquiſqꝫ recipiet qd̓ fecit: ſiue bonuꝫ: ſiue ijmalū; Tūc dicturi ſunt hoīes ſera ⁊ īfructuoſa penitētia: O 1ſi poſſemꝰ iterū viuere: ⁊ qd̓ contempſimus audire ⁊ facere.Tunc dicēt illi quos ex aduerſo cōſtituēt iniquitates eoruꝫſicut dicit̉ in libro ſapiētie: Quid nobis profuit ſuꝑbia: ⁊ di­ Euitiarū iactātia quid cōtulit nobis? Trāſierūt oīa ſicut vmbra. Uidetis qꝛ penitebit eos: ſed iſta penitentia cruciabilisnō ſanabilis. Uis habere vtilē penitentiā? Modo habe. Siem̄ modo habueris: corrigeris. Cū correctꝰ fueris: fundet̉ illic theſaurꝰ tuus vbi colligebant̉ mala oꝑa tua: ⁊ implebituraliꝰ theſaurus: vbi bona oꝑa tua colligant̉. Sed forte cōuerſus ad dn̄m: ſtatiꝫ morieris: oꝑa tua nulla forte inuenient̉ inillo theſauro. Plane ibi īuenies oꝑa tua: qꝛ ſcriptū eſt. Pax Lin terra hoībus bone volūtatis. Deus nō annotat facultateꝫſed coronat voluntatē. Scit qꝛ voluiſti ⁊ nō potuiſti: ſic te annotat quaſi feceris qd̓ voluiſti. Ergo opus eſt vt cōuertarisne differēdo ſubito moriaris ⁊ omnino nihil inueniat̉ quodin pn̄ti habeas ⁊ ī futuro poſſideas: Cōuerſi ad dn̄ꝫ ⁊c̄. Amē¶ Dn̄ica tertiadecima: de eo qd̓ ſcriptuꝫ eſt: De Eponētes mendaciū loquimini veritatē vnuſquiſqꝫ cum proximo ſuo ⁊cͣ. Sermo. j. In quo dicitꝙ veritas nō eſt loquēda cū chriſtiano ⁊ cum pagano mendacium.Odo fratres chariſſimi cū diuina lectio legeretur Seaudiuimꝰ apl̓ꝫ dicentē: Deponētes mēdaciū loqͥmini veritatē vnuſquiſqꝫ cuꝫ proximo ſuo. Nemo ExꝘ. ita cogitet cū xp̄iano loquendā veritatē ⁊ cū paganomendaciū: Cū ꝓximo tuo loquere veritatē. Proximꝰ eſtoīs homo: ꝓximꝰ tuus ille eſt qui tecū natus eſt ex adā ⁊ euaOēs ꝓximi ſumꝰ ratione natiuitatis ⁊ alter alteri frater. Illa ſpe celeſtis hereditatis ꝓximū tuū debes putare oēm hominē etiā anteqͣꝫ ſit chriſtianus. Non em̄ noſti qualis futurꝰſit apud deū aliqn̄ quē rides: idolū adorantē: ꝯuertet̉ vt adoret deū: fortaſſis religioſiꝰ qͣꝫtu qui eum paulo ante ridebas.Multi qui vident̉ xp̄iani male agēdo ⁊ in malo oꝑe ꝑſeuerādo: ab eccl̓ia excludendi ſunt. Multi qui foris eſſe vident̉ itacredituri ſūt ⁊ in bono oꝑe ꝑmāſuri vt in eternū ſocient̉ eccleſie. Et ideo nec illi ſuꝑbiant: nec iſti deſperēt: qꝛ q̄ futura ſūtſcire nō poſſumꝰ. Oēm igit̉ hoīem xp̄ianuꝫ putemꝰ nō ſoluꝫconditione mortalitatis humane qua interra eadē ſorte deuenimꝰ: ſꝫ etiā ſpe illiꝰ hereditatis qꝛ nō ſcimꝰ quid futurumſit. Qui em̄ iudeꝰ eſt: hereticꝰ: aut paganus: forte ſicut dictūeſt per miſericordiā dei ꝯuertet̉ ad deū: vt inter ſanctos priLmū locuꝫ habere mereat̉. Iraſcimini ⁊ nolite peccare. Si ꝓ. UbTiij

Tiij

Annotationumeraliaordinis feꝫmonū huius operisL

Roma. ii.

mo

Roma. j.

Mat. xxv

Ubi. sͣ.

Ubi. sͣ.

DPsͣ .xlix.

C

Ser. ccxxjEphe. iiij.

Ephe. iiij.

Ephe. iiij.

Ser. ccxxj

BUbi. sͣ.

Mat .xxv.

Luce. ij.

ij. Cor. v.Ephe. vj.

Sapiē. v.

E