Ser. ccxvij. Dn̄ica. xj. poſt tri. Ser. j. et. ij. Fo. cccxxx

riſtianū nomē accepimus ſi bonaneralis opera nō fecerimꝰ chriſtiana. Illi em̄ ꝓdeſt ꝙ chriſtianꝰ diinis ſercit̉: qui caſtitatē diligit: ebrietatē fugit: ſuꝑbiā deteſtat̉: inuiiū huc diam velut venenum diaboli reſpuit. Ille vere chriſtianꝰ eſtoperis qui furtum nō facit: qui falſum teſtimonium nō dicit: qui necmentit̉ nec periurat: qui adulterium non cōmittit: qui ad eccleſiam frequentius venit: qui de fructibꝰ ſuis nō guſtat niſiprius ex ipſis deo aliqͥd offerat: qui decimas annis ſinguliserogādas pauꝑibꝰ reddit: qui ſacerdotibꝰ ſuis amorē impēdit: qui oēs hoīes ſicut ſeip̄m diligit: qui nullū hominē odiohabet. Ille vero nō ſolū xp̄ianꝰ eſt: ſed ipſe xp̄us in illo habitat: qui ſtateras doloſas ⁊ mēſuras duplices velut gladiū diaboli ꝑtimeſcit. Ille bonꝰ xp̄ianꝰ eſt: qui qn̄ ad eccl̓iam venū⁊ oblationē que in altario mittat̉ exhibet: ⁊ pauperibꝰ ẜm ꝙvires habet argentū porrigit aut buccellā: Qui ꝑegrinos indomū ſuā excipit: Qui hoſpitibꝰ pedes lauat: Qui nō ſoluꝫ lites nō ꝯcitat: ſed etiā diſcordes ad ꝯcordiā reuocat: Qui maioribꝰ ⁊ parētibꝰ honorē ⁊ amorē vere charitatis impendit:Qui ⁊ ip̄e caſte viuit ⁊ filios vel vicinos ſuos vt caſte ⁊ ſobrieviuāt: ⁊ verbis admonet: ⁊ exemplis docet. Ille bonus xp̄ianus eſt: qui quotiēs ſancte ſolēnitates veniūt: vt ſecuriꝰ ꝯmunicet ante plures dies caſtitatē cum ꝓpria vxore cuſtodit: vtſincera ⁊ ſecura cōſcientia ad altare dn̄i caſto corꝑe ⁊ mundocorde preſumat accedere: Qui ſymbolū ⁊ orationē dn̄icā memoriter tenet: ⁊ filios vel filias ſuas vt ip̄ſi teneāt fidelit̓ doCcet. Ecce audiſtis fratres quales ſint xp̄iani boni. Et iō qͣntum poſſumꝰ cū dei adiutorio laboremꝰ vt nomē xp̄ianū nōſit falſum in nobis: nec in nobis xp̄i ſacramenta patiant̉ iniuriā: ſed ſemꝑ oꝑa chriſtiana ⁊ cogitemꝰ in corde et impleamꝰin oꝑe. Nā ille xp̄ianꝰ qualis eſt: qͥ vix aliqn̄ ad eccl̓iaꝫ venit⁊ qn̄ venerit nō ſtat vt oret pro pctīs ſuis: ſed vt cauſas dicat:aut lites ⁊ rixas ꝯcitet: ⁊ ſi locū inuenerit vſqꝫ ad vomitū bibit: ⁊ poſtqͣꝫ ſe inebriauerit ſurgit quaſi phreneticꝰ ⁊ inſanusdiabolico more ballare ⁊ ſaltare: ⁊ incipit verba turpia ⁊ amatoria vel luxurioſa cantare. Iſte talis nō dubitat furtū facere: ad adulteriū nō timet admittere: falſuꝫ teſtimoniū diceremaledicere: ꝑiurare. Siue viri ſiue mulieres qui talia oꝑa faciūt: nō ad remediū ſed ad iudiciū: xp̄ianū nomē ⁊ baptiſmiſacramēta ſuſcipiunt: ⁊ niſi penitentiā egerint: in eternū peri3bunt. Ecce fratres oſtēdimꝰ vobis quales ſint xp̄iani boni:⁊ quales ſint mali. Et ideo quos bonos videtꝭ: imitamini qͦsvero malos eſſe cognoſcitis: caſtigate ſemꝑ: increpate: corrigite: vt de ꝓfectu veſtro ⁊ de illorū ꝑfectione duplicē mercedē habere poſſitis. Qui ergo boni ſūt: caſti: ſobrij: humiles ⁊benigni: deo auxiliante ꝑſeuerēt in oꝑibus ſuis bonis. Quivero oꝑa mala faciūt: cito ſe corrigāt anteqͣꝫ illoꝝ aīe de hacluce diſcedāt: qm̄ ſi ſine penitētia mortui fuerīt nō veniūt advitā ſed precipiant̉ ad mortē. De qua pena nos piꝰ dn̄s liberare dignet̉: qui cum patre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat dein ſecula ſeculorum. Amenxxj ¶ Dn̄ica vndecima: de eo qd̓ ſcriptū eſt: Muliere fortē quis inueniet ⁊cͣ: ⁊ quid illa mulier fortisſignificet declarat.Sermo. j.ACcleſia catholica fratres chariſſimi nō ſolum poſ¶¶Vaduentū dn̄i ⁊ ſaluatoris noſtri p̄dicata eſt: ſꝫ etiā¶ Ꝙab initiomūdi multis figuris ⁊ ſacramentis ſecretioribꝰ deſignata. Nā ⁊ in ſancto Abel eccl̓ia catholica fuit: ⁊ in noe: ⁊ in abrahā ⁊ in reliquis vſqꝫ ad aduentumdn̄i ſaluatoris. De ipſa em̄ ait ſalomon. Mulierē fortē qͥs inueniet? Quod dixit: quis īueniet: difficultatē inueniēdi nonimpoſſibilitatē oportet intelligi. Mulier iſta fortis: eccl̓ia ēQuō nūc eſt fortis q̄ ab initio mundi tātis tribulationibꝰ faxxj tigat̉: ⁊ tn̄ nō vincit̉? Mulierē fortē quis īueniet? Quis aliusniſi xp̄s? Non aūt eā fortē inuenit: ſed inueniēdo fortē fecit.Nā vt eā inueniret: nonaginta nouē dimiſit in mōtibus: ⁊ q̄ſiuit vnā que errauerat: ⁊ humeris ſuis impoſitā ad ouile ꝓpriū reuocauit. Lanā ⁊ linūfecit manibꝰ ſuis. Lanificaꝫ ⁊ linificā matronā iſtā ſanctꝰ ſermo deſcribit. Queris forte a nobis: quid ſit lana: quid linum? Lana carnale aliqͥd: linū veroſpiritale ſignificat: qꝛ in ordine veſtimētorū: interiora ſunt linea veſtimēta lanea ꝟo exteriora. Lana etiaꝫ de cōmixtioneaīaliū naſcit̉: Linum vero ſine carnis voluptate de terra proiij creat̉: ideo caſtitatis imaginē p̄ferre videt̉: intantū vt ſacer-

ſttri. Ser. j. et. ij. Fo. cc.2dotes veterꝭ teſtamēti ex precepto legis ꝓpter caſtitatꝭ indiiciū: lineis femoralibus vterent̉: Ergo in lana carnale aliqͥdiiin lino vero ſpiritale ſignificat̉. Pro laude etiā ponunt̉. Inſtuenis em̄ hoīem porrigentē manu elemoſynas pauꝑi: nec tn̄qͣde deo ibi cogitantē: ſꝫ hoībus placere cupientē: laneā veſtē3que videri pōt: habet: interiorē lineā nō habet. Inuenis aliūjdicētē tibi: Sufficit mihi ꝯſciētia mea: deū colo: deū adoro:3quid mihi opus eſt ad eccl̓iam ire: aut viſibiliter xp̄ianis miſceri? Lineā vulthabere ſine tunica. Nō nouit neqꝫ cōmēdattalia oꝑa mulier iſta. Inuenit hec mulier lanā ⁊ linum ⁊ fecitvtile. Multi inueniūt: ſꝫ nō faciūt vtile manibꝰ ſuis. Cū libēīter auditis inuenitis: cū bene viuitꝭ facitis. Brachia ſua fi.mauit in fuſo. De fuſo iſto qd̓ dn̄s dederit: dicā: neqꝫ iſta lanificia ſunt a viris aliena. In fuſo lanificiuꝫ ſignat: in lanificiobonū opus tanqͣꝫ caſte mulieris ⁊ matrone impigre. Diligenter tn̄ attēde in lanificio duo inſtrumēta: colū ⁊ fuſum. In cololana inuoluta: que filo ducēda tranſeat in fuſum. Qd̓ in colo inuolutū eſt: adhuc in ſiniſtra ⁊ nondū in fuſo eſt. Qd̓ in fuſo collectū eſt: iam preteritū eſt. Opus ergo tuū in fuſo ſit: nōin colo. In colo em̄ eſt quod facturꝰ es: ⁊ infuſo qd̓ feciſti. Uide ergo ſi habes aliqͥd in fuſo. Ibi em̄ firmātur brachia tua:ibi erit fortꝭ ꝯſtātia tua: ibi ſecurꝰ deo dices: Da: qꝛ dedi. Dimitte: qꝛ dimiſi. Fac qd̓ feci. Quod pēdet in colo ad fuſuꝫ traijciendū eſt: nō aūt qd̓ collectū eſt in fuſuꝫ: ad colū reuocādūeſt. Ergo vide qui agas: vt habeas in fuſo: vt brachia tua firmes in fuſo: qd̓ te ꝯſolet̉: qd̓ te ꝯfirmet: qd̓ tibi det fiduciā dep̄cādi ⁊ ſperādi. Sequit̉: Manꝰ ſuas aperuit pauperi. Eiafratres exercete lanificiū ſanctū. Si qͥs habet plenū cellariū ꝓplenū horreū: Oīa iſta in colo ſunt: tranſeāt in fuſuꝫ. In ſiniſtra ſunt qͣꝫdiu pauperibꝰ nō erogauerꝭ: at vbi ceꝑis elemoſinā facere: trāſferunt̉ ad dexterā: ⁊ fit opꝰ vnde veſtis fieri poſſit. Oēs domeſtici eiꝰ veſtiti ſunt. Nunqͥd de nuditate ſeruorū ſuoꝝ ſollicitꝰ erit vir eiꝰ habēs ꝯiugē talem? Quis eſt iſtevir: niſi xp̄s: aut que eſt ꝯiunx niſi eccl̓ia? Ueſtiti ſūt quotqͦtin chriſto baptizati ſunt. Et boni ſerui ⁊ mali: veſtiti ſūt. Nōceſſat illa mulier oēs veſtire: vt nemoquerat̉ ⁊ dicat: ideo nōſum bene oꝑatꝰ: qꝛ nōſum bene veſtitꝰ. Duplicia pallia fecitviro ſuo. Pallia laudes ſūt: fides ⁊ ꝯfeſſiones. Laudas deūlaudas hoīem. Dupliciter laudas ⁊ ſimpliciter laudas. Dupliciter: qꝛ homo ē ⁊ deꝰ: Simpliciter vt nō ſis fictꝰ. Fotinꝰa quo heretici fotiniani appellant̉: quaſi ſimplex palliū fecitviro ſuo. Solū em̄ hoīeꝫ credidit: xp̄m deū colere noluit. Exiſtit alter texēs viro ſuo pānoſuꝫ palliū. Ait em̄: xp̄s deus eſttm̄: oīno homīs nihil hn̄s: hoc manichei dicūt. Fotiniani dicūt: hō tm̄ eſt. Manichei dicūt: deꝰ tm̄ eſt. Ecce de qͣli eccl̓iaqͣꝫ p̄cioſa veſtimēta ꝓcedūt. Et ꝓpterea de illa ſcriptū eſt: ꝙduplicia pallia fecerat viro ſuo. Duplicia pallia. Cōfitemurem̄ deū in hoīe: ⁊ hoīem in deo. De byſſo ⁊ purpura veſtimenſta ſpiritalia p̄parauit. De byſſo cādidā ꝯfeſſionē: De purpura glorioſaꝫ paſſionē. Byſſuꝫ: cū deū ꝯfitemur: agnoſcimusPurpuras ī martyribꝰ collaudamꝰ. Nos fratres quibꝰ deꝰtm̄ bonū ꝯferre dignatꝰ eſt: vt nec de iudeis: nec de hereticisnaſceremur: ſꝫ catholice eccl̓ie filij eēmereremur: qͣꝫtuꝫ poſſumꝰ deo gr̄as referamꝰ: qui nobis fidē rectā: ⁊ ſibi placitaꝫīſpirare vel īſinuare dignatꝰ ē ⁊ totꝭ viribꝰ: qꝛ fides ſine oꝑibꝰ nos ſaluare nō pōt. Ad ſpiritale lanificiū illud: nr̄os aīosp̄paremꝰ. Iugit̉ iō elemoſynas facientes: de colo trahere feſtīemꝰ ad fuſū: ⁊ de ſiniſtra trāſferamꝰ ad dexterā vt ꝑ elemoſynas paupeꝝ ſtolā vnuſqͥſqꝫ nr̄m p̄paret ī eternū: vt ſicut dicit apl̓s: inceleſti ꝯuiuio veſtiti ⁊ nō nudi īueniamur: ne nob̓ ij. Cdicat̉. Amice quō huc intraſti nō hn̄s veſtēnuptialē? Sꝫ ma Magis ab auditu malo liberati: illā felicē ⁊ deſiderabilē vocē audire mereamur. Uenite benedicti patrꝭ mei ꝑcipite regnuꝫ Maquod p̄paratū eſt ab origine mundi: qd̓ ipſe preſtare dignet̉¶ In eadem dominica: De verbo dei audiendo⁊ muliere forti.Sermo. ij.Ogo vos frēs chariſſimi vt ẜm ꝯſuetudinē fideliū Sercū ſilētio ⁊ qͥete ea q̄ vobis p̄dicant̉ accipiatꝭ. Ani ccxvmus em̄ noſter qn̄ donāte deo aliqͥd potuerit de le¶. ☞. Uctione ſanctarū ſcripturarū ꝯcipere: ſpiritalē nidūin cordibꝰ veſtris deſiderat inuenire. Et ideo velut caſtiſſimi turtures diuina verba ſanctiſpūs feruore in niduꝫ cordisveſtri fouere ꝯtēdite: nec ꝑmittatis vt in vobis ſemē verbum

T ij

Annotationumeralisordinis ſermonū huius operis

Sermoccxvij.

ꝓuer. xv.

Matth̓xviij.

exo xxxſij

ꝓuer. xxvi

iij.

2

C

i. Sermeccxviij.

ij. Cor. v.Mat. xxij.

11 ¶ vMat. xxij.

Cꝓuer. xxx.

Mat .xxv.

Dꝓuer. xxx

E