Ser. ccxiiij. et ccxv. Dn̄ica. ix. et. x. poſt tri. Ser. j. Fo. cccxx

tatio nis ſue. Deſcēde vt aſcēdas: humiliare vt exalteris: ne exaleralis tatꝰ humilieris. Qui em̄ ſibi vilis videt̉ eē: ante deū pulcherlis ſer eſt. Qui ſibi diſplicēt: deo placent. Eſto igit̉ paruꝰ in oculisī huc tuis: vt ſis magnus in oculis dei. Tanto em̄ eris apud deuꝫperis precioſior: quāto fuerꝭ ante oculos tuos deſpectior. In ſummo honore: ſumma tibi ſit humilitas. Honoris laus eſt: hūiDlitatꝭ virtus. Sed hāc vere humilitatis virtutē nemo ſine timore dei habere poteſt: qꝛ eorū neuter ſine altero eſſe poteſtQuid aūt timor dei efficiat: fratres audite: Initiuꝫ ſapiētietimor dn̄i. Magna eſt cautela peccati: dei ſemꝑ preſentiā timere. Qui ꝑfecte deū timet: diligenter ſe a peccatis cuſtoditTimēti deū in nouiſſimo die bn̄ erit ⁊ merces eius in eternūpermanet. Qui erubeſcit in ꝯſpectu hoīs peccare: qͣꝫtomagꝭdignū eſt ꝙ erubeſcat in ꝯſpectu dei iniquitatē agere: qui nōj.ſolū oꝑa: ſꝫ ⁊ corda ꝯſiderat? Qui timore ſancto deū metuuntinquirūt que beneplacita ſunt illi. Aliꝰ eſt timor filioꝝ: aliuseſt timor ſeruoꝝ. Serui em̄ ꝓpt̓ tormēta dn̄os timēt: filij ꝟoꝓpter amorē patres timēt. Si filij dei ſumꝰ: timeamꝰ euꝫ exxviij charitatis dulcedine: nō de timoris amaritudine. Homo ſapiens in oībus deū metuit oꝑibus ſuis: ſciens ſe eiꝰ nunqͣꝫ p̄xxxx ſentiā effugere poſſe: ſicut pſalmiſta deo dicit: Quo ibo a ſpiritu tuo: ⁊ quo a facie tua fugiā? Itē: Ꝙꝛ neqꝫ ab oriente neqꝫab occidēte: ſubaudit̉: patet locꝰ fugiēti deum. Qui timet dominū accipiet doctrinā eiꝰ: ⁊ qui vigilauerint in mādatis eiꝰinueniēt benedictionē ſempiternā. Timētis deum beata eſtr.aīa: ⁊ a tentatione diabolica tuta remanet. Beatꝰ homo quiſemꝑ eſt pauidꝰ: ⁊ cui donatū eſt dei timorem ſemꝑ ante oculos habere. Qui timet dn̄m recedit ab itinere prauo: ⁊ ad virtutū ſemitā vias ſuas dirigit. Timor dei repellit pctā: ⁊ adijcit virtutes. Timor cautuꝫ facit hoīem: ⁊ ſollicitū nepeccetUbi verotimor dei nō eſt: ibi diſſolutio vite eſt. Qui deū inproſperis nō timet: timeat vel in aduerſis: refugiat ad illum.qui flagellat ⁊ ſanat. Beatꝰ vir qui timet dn̄m: in mādatis eiꝰcupit nimis. Timor dei timorē expellit gehenne: qꝛ facit hominē pctm̄ cauere: ⁊ iuſticie oꝑa augere. Poſt hec ad illū ꝑiij. ueniet timorē qui dicit̉ ſanctꝰ: ⁊ ꝑmanet in ſeculū ſeculi: quiaeſt in dilectione. Sic ergo fratres timeamꝰ deū vt diligamꝰiiij. eū: qꝛ ꝑfecta charitas foras mittit timorē ſeruilē: atqꝫ ita abūdantiā habere poſſumꝰ ſecuritatis ⁊ plenitudinē oīm bonoꝝiij. Unde ⁊ ꝓpheta ait: Timete dn̄m omnes ſancti eiꝰ: qm̄ nihildeeſt timētibꝰ eū. Diuites eguerūt ⁊ eſurierūt: inquirētes autem dn̄m non minuent̉ omni bono. Quapropter obſecro vosdilectiſſimi: vt timorē dei ſemꝑ ante mētis veſtre oculos habeatis ⁊ obliuionē p̄ceptorū dei omnino fugiatis: illudqꝫ ſedulo cogitetis: qualiter timētes deū: ⁊ mādatis eiꝰ obedientes: ad vitā vadunt perpetuā: contēnentes vero ⁊ p̄cepta eiꝰſpernentes in penā ibunt eternā: humilitatēqꝫ veraꝫ in cordeveſtro intus habeatis: ſicqꝫ eā nō ficte moribꝰ coraꝫ ꝓximisveſtris inſinuetis: vt ⁊ ipſi bonis exemplis veſtris inſtructglorificent deū: ⁊ vobiſcū eternā in celis ſtudeant perciꝑe remunerationē: p̄ſtante dn̄o nr̄o ieſu xp̄o: qui viuit ⁊ regnat.¶ In eadē dominica: De timore domini: Dicitetiā ꝙ bona vita per timorē pene retinet̉: ⁊ per bonam vitam bona conſcientia ꝯparat̉. Sermo. ij.AOn dubito dilectiſſimi fratres inſitū eſſe cordibꝰveſtris timorē dei: quo ad verā ⁊ ſolidam fortitudiAnē ꝑducamini. Cū em̄ fortis ille dicat̉ qui neminēytimet: puerſe fortis eſt qui primo deū nō vult timere: vt timēdo audiat: audiēdo diligat: ⁊ diligēdo nō timeat.Tūc erit vere fortiſſimꝰ: nō ſuperba duricia: ſꝫ cura iuſticiei Sic etiā ſcriptū eſt: Timor dn̄i: ſpes fortitudinis. Cū em̄ timet̉ pena quā minat̉: diſcit̉ amare p̄miū qd̓ pollicet̉: ac ſic ꝑtimorē pene bona vita retinet̉. Per bonā vitā bona ꝯſcīa cōparat̉: vt ꝑ bonā ꝯſcientiā nulla pena timeat̉. Quapropter diſcat timere: qui non vult timere. Diſcat ad tp̄s eſſe ſollicitꝰ: qͥſemꝑ vult eſſe ſecurꝰ. Ut em̄ dixit iohannes: Timor nō eſt inij. charitate: ſꝫ ꝑfecta charitas foras mittit timoreꝫ. Dixit ſane⁊ veraciter dixit. Si ergo habere nō vis timorem: priꝰ videvtrū iā ꝑfectā habeas charitatē que foras mittit timorē. Sivero ante iſtā ꝑfectionē timor excludit̉: ſuꝑbia inflat: charitas edificat. Nā ſicut in bona valitudine fames non faſtidioſed cibo pellit̉: ita in bona mēte timor nō vanitate ſed charitate pellendus eſt. Diſcute itaqꝫ ꝯſcientiā tuā: quiſquis time

2re iam nō vis. Noli ſuꝑficiē cōpalpare: deſcēde in te: penetrainteriora cordis tui. Rimare diligēter: vtꝝ nulla ibi vena venenata tabificū amorē ſeculi ſugat ⁊ ſorbeat: vtrū nulla carnalis voluptatis mouearis ⁊ capiaris illecebra: nulla inani iactantia tumidus extollaris: nulla cura vanitatis exeſtuēs: ſiiam iniquitatꝭ diligētia nō fatigat: vtrū equalitatis negligētia nulla ſurrepat. Si hec ita ſunt: recte gaudes eſſe te ſine timore: Excluſerit eū charitas dei quē diligis ex toto corde: ⁊ex tota anima: ⁊ ex tota mēte tua: excluſerit eū ⁊ charitas ꝓximi: quē diligis tanqͣꝫ teip̄ꝫ: Et iō pro illoſatagis: vt etiā ipſetecū ex toto corde: ex tota anima: ex tota mēte diligat deum:qꝛ nō aliter recte diligis ⁊ teip̄m: niſi qꝛ ſic diligis deū vt nonꝓpterea minꝰ eū diligas: qꝛ cōuerteris vel ad teip̄m. Si aūtqͣꝫuis intra teip̄m nulla irritaris cupiditate: qd̓ quidem de ſequis audeat gloriari: tn̄ ſi teip̄m in teipſo diligis: ⁊ de teipſotibi places: hoc ip̄m vehemētiꝰ timere debes: qꝛ nihil timesNō em̄ quacūqꝫ dilectione foras mittēdus eſt timor: ſꝫ rectadilectionē qua tota diligimꝰ deū: ⁊ ꝓpterea ꝓximū: vt ſic etipſe diligat deū. Se aūt in ſe diligere: ⁊ ſibi placere nō eſt iuſticie charitas: ſꝫ ſuꝑbie vanitas. Ac ꝑ hoc apl̓s iuſta reprehenſione ꝑculſit ſeip̄os amātes ⁊ ſibi placētes. Perfecta ergo charitas foras mittit timorē. Sꝫ ea dicenda eſt charitas.que nō eſt vilitas. Quid autē viliꝰ qͣꝫ hō ſine deo: Ecce quidamat qui ſeip̄m nō in deo ſed in ſeip̄o amat? Recte huic dicitur: Noli altū ſaꝑe: ſed time. Qui em̄ altum ſapit ⁊ ideo nō timet: vtiqꝫ ꝑnicioſe nō timet. Neqꝫ em̄ mitis ⁊ pius eſt: qui ſeip̄m inſeipſo amat ⁊ laudat: ſꝫ elatus ⁊ ferox nō nouit dicereIn deo laudabit̉ aīa mea: audiāt mites ⁊ letent̉. Quid em̄ bo pni amat: qui forte hocip̄m ꝓpter hocip̄m amat nihil timere:Pōt em̄ hoc ſibi ꝑſuadere: nō ſanitate ſed īmanitate. Uerbigr̄a: Eſt aliquis audaciſſimꝰ latro: quāto ꝑuerſe fortior: tanto ꝑiculoſe crudelior. Qui ꝓpter ip̄m amorē ſuum quo amatnihil timere: ingētia facinora moliat̉: vt qd̓ amat exerceat: ⁊exercēdo corroboret: Quāto eiꝰ fuerint maiora cōmiſſa: tanto maior erit non timentis audacia. Nō hoc ergo promagnobono amandū eſt: qd̓ ⁊ in hoīe peſſimo inueniri pōt. Quapropter timeat xp̄ianus anteqͣꝫ ꝑfecta charitas foras mittat ti­.morem: Credat ⁊ intelligat ſe ꝑegrinari a dn̄o: qͣꝫdiuviuit in llcorꝑe qd̓ corrumpit̉ ⁊ aggrauat aīam. Tāto minor fit timorquanto patria quo tēdimꝰ ꝓpior. Maior em̄ timor debet eēꝑegrinantiū: minor ꝓpinquantiū: nullus ꝑuenientiū. Sic ettimor ꝑducit ad charitatē ⁊ ꝑfecta charitas foraſ mittit timorem. Timeat aūt chriſtianꝰ nō eos qui corpꝰ occidūt ⁊ poſt? Lea nō habēt quid faciāt: ſed eūqui habet poteſtatē ⁊ corpus ⁊animā in gehennā ignis occidere. Eſt aūt aliꝰ timor dn̄i caſtus ꝑmanēs in ſeculū ſeculi. Nō ergo eū ꝑfecta charitas foras mittit: Alioqͥn nō ꝑmaneret in ſeculū ſeculi. Nec fruſtra Rcū dictū eſſet: Timor dn̄i: additū eſt: caſtꝰ: atqꝫ ita cōiunctū j. ⁊eſt: permanēs in ſeculū ſeculi. Quare: niſi qꝛ ille timor quē foras charitas mittit: ꝓpterea pūgit aīaꝫ ne amittat̉ aliqͥd qd̓in creatura diligit̉: vel ipſa ſalus ⁊ reqͥes corꝑalis: aut aliqͥdtale poſt mortē? Propterea em̄ timent̉ ⁊ apud inferos pene ⁊dolores ac tormēta gehennarū. Cū vero cauet aīa ne deꝰ illādeſertꝰ deſerat: timor eſt caſtꝰ ꝑmanēs in ſeculum ſeculi. Dequo latius dicerē: niſi ſermo iā longior ⁊ meis ſenilibus viribus: ⁊ veſtre fortaſſe ſatietate parcere cogeret.¶ Iteꝫ in eadē dn̄ica: Homelia de eo qd̓ ſcriptūeſt in euāgelio ẜm Lucam. Quidā homo erat di Liues qui habebat villicū ⁊cͣ. que habet̉ īter ſermones de Uerbis dn̄i. xxxv. fo. lv.¶ Dn̄ica decima: De chriſtiano noīe: ⁊ quid obſeruare debet qui chriſti nomen portat ſuccincteoſtendit.Sermo. j.Ogo vos fratres chariſſimi vt attētiꝰ cogitemꝰ qͣ Se¶O Fre xp̄iani ſumꝰ ⁊ crucē xp̄i in fronte portamꝰ. Scire em̄ debemꝰ qꝛ nō nobis ſufficit ꝙ nomē xp̄ianū¶. accepimꝰ ſi oꝑa xp̄iana nō fecerimꝰ: ſicut ip̄e dn̄sin euāgelio dixit: Quid ꝓdeſt ꝙ dicitis mihi: Dn̄e dn̄e: ⁊ nō Lufacitis que dico? Si temilitē xp̄ianuꝫ dicas: ⁊ iugiter crucechriſti te ſignes: ⁊ elemoſynā ẜm vires tuas nō feceris: charitatē ⁊ iuſticiā vel caſtitatē habere nolueris: nihil tibi ꝓdeſſepoterit chriſtianū nomē. Magna res eſt ſignū xp̄i ⁊ crux xp̄i

Sermoccxiiij.

Psͣ .xvi.j. Ioh̓. iiij.psͣ. xxxiij.

Ioh̓ iiii

Ej. Ioh̓. iiij.

nsͣ. xxx. ii

ꝓuer. xiiij

Prouerxxviij.

Pā̄. cxxxviij

Ecc̄i. ij

Ubi. sͣ.

Psͣ .xvi.

Ecc̄. xvi.

5vxx

Psͣ. cxj

Ecc̄i. j.

E

Ser cexy

⁊uce. vj.

Luce. xvj

Dḡ. xviij.j. Ioh̓. iiij.

psͣ. xxxiij.

Roma. xj.

Luce. xij.

j. Ioh̓. iiij.ij. Cor. v.Sapiē. ix.

j. Ioh̓. iiij.

Mat. xxij