Ser. ccvj. et. ccvij. Do. vj. pꝰ feſtū trini. Ser. ij. Fo. cccxxv.

er. ccvj. et. ccvij. Do. vj. pꝰſtenebat̉. Captiua erat: quia redēptor nōdum venerat. Sedpoſtea qͣꝫ viduā iſtā verus redēptor xp̄s dn̄s viſitauit ab oībus debitis liberā fecit. Unde enī illa vidua liberata ſit viSdeamus. Unde: niſi de augmēto olei? In oleo miſeri cordiaintelligit̉. Ergo vidue illi ideo debitū creuerat: qꝛ oleū miſericordie peccādo ꝑdiderat. Cōſiderate fr̄es. Defecitoleū: ⁊debitū creuit. Creuit oleū: ⁊ perijt debitū. Creuerat cupiditas: et perijt charitas. Redit charitas: et perit iniqͥtas. Ueniente ꝟo heliſeo xp̄o dn̄o: vidua: hoc eſt eccleſia ꝑ augmentū olei .i. donū gratie ⁊ miẜicordie vel charitatis pinguedine: de pctōꝝ debitoliberat̉. Quid tn̄ ei beatus heliſeus dixeegū rit: videamꝰ. Pete vaſa multaa vicinis et proximis tuis: ⁊clauſo oſtio īfunde in vaſculis vicinoꝝ. Qui erāt iſti vicininiſi gētiū populi? Et licet vidua illa eccleſie typū habuerit:tn̄ vidua erat: et ideo vicini illi vnde vaſa petebātur populūgentiū figurabāt. Que tn̄ vaſa vacua exhibebātur: vt oleummiſericordie accipere mererent̉: qꝛ om̄es gētes anteqͣꝫ donūgratie cōſequātur: fide et charitate ⁊ bonis operibus vacueeſſe ꝓbātur. Deniqꝫ oēs qͥ ad ſalutare baptiſmū cōſequēdūeccleſie offerunt̉: et chriſma et oleū bn̄dictionis accipiūt: vtiamnō vaſa vacua ſed deo plena et templū dei eſſe mereant̉Conſiderate gͦ fratres chariſſimi. Ꝙͣdiu vidua illa oleū invaſculo ꝓprio habuit: nec ſibi ſufficiebat/ nec debitū reddere poterat. Uerū eſt chariſſimi. Qui ſe ſoluꝫ diligit: nec ſibiſufficit: nec peccatorū ſuoꝝ debitū reddit. Cū ꝟo in alienisvaſculis .i. om̄ibꝰ vicinis et ꝓpinquis: ⁊ oībus oīno hominibus ceperit oleū charitatis infundere: tūc ⁊ ſibi ſufficere/ etab oībus ſe debitis poterit liberare. Et vere fratres talis eſtnatura ſancti amoris ⁊ vere charitatis: vt erogādo creſcatEt qͣꝫtū in alijs plus expendit̉: tm̄ in ſe abūdātius cumulet̉.Cibū corporis ſi volueris egēti tribuere: ad preſens qd̓ illidederis tu habere nō poteris. Panē charitatis ſi dederiscentū hoībus: integer manet. Si vniuerſo mūdo largiri volueris: tibi nihil deficit: īmo nō ſolū nō deficit: ſed oīm illoꝝquibꝰ largitꝰ fueris: lucrū tibi multipliciter creſcit. Uerbigratia. Unū panē charitatis habebas. Si nemini dediſſes:ipſum ſolū haberes. Mille hoībus dediſti: mille panes acqͥſiſti: qꝛ tanta eſt poſſeſſio charitatis: vt et ſingulis tota ſit: etoībus integra eſſe poſſit. Ergo et alijs dediſti: et tu nihil penitus ꝑdidiſti. Immo nō ſolū non ꝑdidiſti: ſed ſicut iā dixiquicqͥd alijs a te collatū eſt: tu cētupliciter acquiſiſti. Ergofr̄es chariſſimi: agnoſcite viduam nō alio niſi de oleo a ſuiscreditoribꝰ abſolutā: et intelligite eccleſiam catholicam nōaliūde niſi ꝑ oleū miſericordie dei deſuis fuiſſecriminibusliberatā. Sed hͦ attēdite fratres: ꝙ mulier illa qͣꝫdiu habuitvaſa vbi oleū infunderet: tādiu oleū creuit. Nam dixit filioſuo. Affer mihi vas. Et ille reſpōdit. Nō habeo. Et ait ſcriptura: ſtetiſſe oleū: poſtea qͣꝫ vbi poneret nō inuenit. Sic dilectiſſimi fr̄es tādiu charitas auget̉ qͣꝫdiu tribuit̉. Et ideoetiā ex induſtria debemꝰ vaſa q̄rere vbi oleū poſſimꝰ infundere: qꝛ ꝓbauimꝰ qd̓ dū alijs īfundimꝰ plus habemꝰ. Uaſacharitatis: hoīes ſunt. Si charitatis oleo volumꝰ abūdare:nō ſolū bonos ſed etiā malos debemꝰ diligere. Bonos: quiaboni ſunt. Malos: vt boni fiant. Habet enī hanc ꝟtutē oleūcharitatis: vt et bonos meliores faciat: ⁊ malos de peccatorū tenebris ad lucē ꝟitatis reducat. Qd̓ autē ait ſcriptura:clauſo oſtio viduā illā oleū in vaſculis infudiſſe: hoc ſigni ficauit vt vnuſqͥſqꝫ elemoſynā clauſo oſtio faciat .i. ꝓ ſolo deiamore. Nō ideo vt laudet̉ ab hoībus: ſed vt apud deū inuenire gratiā mereat̉. Qui enī ꝓ laude humana elemoſynā facit: aperto oſtio facit: qꝛ apertū oībꝰ patet. Qui ꝟo ꝓ ſola vita eterna / et ꝓ remiſſione peccatorū bona oꝑa fecerit: etiā ſipublice faciat: clauſo oſtio facit: qꝛ de illa elemoſyna non hquerit qd̓ videt̉: ſed qd̓ non videt̉. Laus enī humana videt̉:iiij. eternū premiū nō videt̉. Sed audi qͥd dicit apl̓s. Que enimvident̉ tēporalia ſunt: q̄ autē nō vident̉ eterna. Securꝰ ergovnuſqͥſqꝫ elemoſynā faciat: tātū eſt vt ꝓ illa gloriā humananō reqͥrat. Poſt hec audiuimꝰ ꝙ dū beatꝰ heliſeus trāſiretgū per Sunā quedā mulier magna ſuſceperit eū: et dixerit advirū ſuū. Animaduerto ꝙ homo iſte vir dei ſit. Faciamus illi cenaculū: et ponamꝰ ei in eo lectū: mēſam: ſellam: ⁊ cādelabrum: vt qn̄ venerit maneat ibi. Et mulier illa ſterilis erat:ſed orāte heliſeo genuit filiū. Sic et eccl̓ia anteqͣꝫ xp̄s veni-

Entū Li illi. DLi. 1. FO. CCEret ſterilis fuit. Et ſicut illa orāte heliſeogenuit filiū: ita eteccleſia veniēte ad ſe xp̄o: genuit populū xp̄ianū. Sed filiꝰmulieris illiꝰ dū heliſeus abſens eſſet: mortuꝰ eſt: ſic ⁊ filiuseccleſie: hoc eſt populꝰ gentiū anteqͣꝫ xp̄s veniret pctīs mortuus erat. Deſcēdente de mōte heliſeo filius vidue huic vite reddit̉: deſcēdente de celo xp̄o: filiꝰ eccleſie .i. populꝰ gentium ſuſcitat̉. Sed hoc qualiter factū ſit: videamꝰ. Mortuoenī filio ſuo multer illa abijt et veſtigijs ſe ſancti heliſei proſtrauit: beatꝰ ꝟo heliſeus dedit baculū ſuū puero ⁊ dixit adeū. Uade ⁊ mitte baculū meū ſuꝑ faciē pueri. Si te ſalutauerit homo: nō reſalutes eū. Hoc loco fratres videte ne alicuiſurripiat impia cogitatio: et dicat ꝙ auguriū beatꝰ heliſeusobſeruare voluerit: et ideo iuſſerit puero ſuo vt ſalutantē ſein via nō reſalutaret. Frequēter hoc in ſcripturis legimus:ſed ꝓ celeritate eſt dictū: nō ꝓ aliqua ſuꝑflua ⁊ ſacrilega obſeruatione p̄ceptū. Ac ſi diceret. Ita velocit̉ ambula: vt nullis fabulis in via occupari aut retardari preſumas. Abijt gͦpuer ⁊ miſit baculū ſuper faciē pueri: et penitꝰ non ſurrexitPuer iſte typū habuit beati moyſi. Miſit enī eū deꝰ cū ba­ Eculo in egyptū: ſed baculꝰ ſine xp̄o flagellare egyptū potuitde originali vero vel actuali peccato liberare vel reſuſcitarenō potuit. Nihil enī (dicente apl̓o) ad perfectū adduxit lex.Opus erat vt qͥ baculū miſerat: ipſe deſcēderet. Baculꝰ ſineheliſeo nihil valebat: qꝛ crux ſine xp̄o nihil poterat. Uenitergo beatꝰ heliſeus: et aſcēdit in cenaculū: qꝛ venturus erat iichriſtꝰ: et aſcenſurꝰ crucis patibulū. Inclinauit ſe heliſeusvt puerū reſuſcitaret: humiliauit ſe xp̄s vt mūdū in peccatꝭ Liacētem erigeret. Miſit heliſeus oculos ſuꝑ oculos: manus xſuꝑ manꝰ. Uidete fratres qͣꝫtum ſe vir ille ꝑfecte etatis contraxit: vt paruulo mortuo ⁊ iacēti cōgrueret. Qd̓ enī heliſeꝰin puero p̄figurauit: hoc in toto genere humano xp̄s impleuit. Audi apl̓m dicentē. Humiliauit ſemetipſum factꝰ obe­ Idiēs vſqꝫ ad mortē. Ꝙꝛ paruuli eramꝰ: paruulū ſe fecit. Qꝛmortui iacebamꝰ: pius ſe medicꝰ inclinauit: qꝛ et reuera fratres nemo poteſt iacentē erigere: ſi ſe noluerit inclinare. Ꝙautē puer oſcitauit ſepties: ſeptiformis gratia ſanctiſpiritꝰoſtēdit̉ q̄ humano generi vt reſuſcitet̉ in aduētu xp̄i tribuit̉.De ipſo ſpū dicit apl̓s. Si qͥs ſpm̄ xp̄i nō habet: hic nō eſt eiꝰ InIpſum etiā ſpm̄ dn̄s dedit diſcipulis: qn̄ inſufflauit et dixitAccipite ſpm̄ ſctm̄. Os enī quodāmodo ſuꝑ os poſuit: qn̄ in­ 3ſufflando ſpm̄ dedit. Gratias ergo agamꝰ pijſſimo redēptori: qͥ nos nullis p̄cedētibꝰ meritis ſuſcitauit: et nō ſolum demorte ꝑpetua eripuit: ſed etiā adiuuāte gratia ipſiꝰ ſi beneegerimꝰ eterna p̄mia repromiſit: qd̓ ipſe p̄ſtare dignet̉: qͥ cūpatre et ſpirituſancto viuit ⁊ regnat deꝰ in ſcl̓a ſcl̓oꝝ. Amen¶ Dn̄ica ſexta: de Naamā Syro. Sermo. 5. Inquo declarat qͥd ſignificet qd̓ heliſeus vno tēpore ſeruo ſyro gloriam attulit/ et ſeruo perfido penam intulit.Um Naaman regis ſyrie princeps ꝑfuſus lepra Efuiſſet: ⁊ ſibi vel cūctis horreret: dolebat rex ſyrie cōEvirū ꝑ quē plurima cōfecerat bella: gētes domue¶ Irat: et victorias perpetrarat. Tūc audit naaman iiiapud iſrael eſſe ꝓphetā heliſeū mirādis ꝟtutibꝰ preditū: etſtupēdis operibꝰ nominatū: ꝑ quē poſſet et cauſe periculo liberari: et ꝑnicioſa varietate tergi. Mox ſuū pergit̉ ad regē:et cōmēdaticias litteras ad iſraelitarū regē depoſcit. Cōfeſtim rex ad regē litteras mittit dicens. Miſi ad te naamanſeruū meū vt cures eū a lepra ipſius. Cū rex a rege litterasaccepiſſet: ſcidit veſtimēta ſua dicēs. Uidete qm̄ maliciamquerit iſte: qͦ miſit ad me hoīem vt curem eum. Nūquid egodeꝰ? Ofides. Naaman princeps fideliter feſtinat ad deū: etrex ꝑfidus ſuum diſſipat veſtimentū. Rex ſyrie credit poſſefieri qd̓ audierat: et rex iſrael non credit fieri poſſe qd̓ nouerat. Tūc ad heliſeū cū regis cōmotio ꝑferret̉: mitte (īquit)ad me naamanſyrū: vt ſciat qꝛ eſt deꝰ ī iſrael. Adducit̉ itaqꝫad oſtiū hoīs dei cū qͣdrigis et equitibꝰ. Adquē ait. Uadebaptizare in iordane ſeptiēs: ⁊ mūdaberꝭ. Quo audito naaman: cōmotꝰ dixit. Ego putabā ꝙ egrederet̉ ad me ⁊ ſtansīuocaret nomē dn̄i dei ſui: ⁊ tāgeret locū lepre: ⁊ curaret meSi enī aqͥs me mūdari oportet. Nonne meliores ſunt apudnos aq̄? Tunc vnꝰ ex ſuis ait. Nūqͥd hoc difficile ꝟbū eſt qd̓locutus eſt ꝓpheta ad te? Quare non facis qd̓ dixit? Tunc

iiij. Reiiij.

Ciiij. Regūiiij.

ij. Cor. ijjj

B

C

D

Exo. iiij.

Eiiij. iR egūiiijDpatihei.z xxvij.

iiijSatrhei.

¶ Sermo.ccvij.n iiij. Re. v.

Heb̓. vij.

n iiij. Re. v.

iiij. Regū

Rom. viij

e ꝯn̄. viij

Phil̓. ij.

ccvij.

Ioh̓. xx.

B