Diui Auguſtini De Tempore

cedē feſtinas? Dixit ſe ille diues adoleſcens ſeruaſſe mādatum. Audiuimꝰ p̄cepta maiora. Si vis ꝑfectus eſſe: vnū tibi deeſt: vade vēde oīa que habes: et da pauperibꝰ: nec perdis ſed habebis theſaurū in celo: et veni ſequere me. Nā qͥdtibi ꝓdeſt ſi feceris et non ſequeris me? Abſceſſit tn̄ meſtusſicut audiſtis: habebat enī multas diuitias. Qd̓ audiuit illeaudiuimꝰ et nos. Os chriſti euāgeliū eſt. In celo ſedet: ſedin terra loqui non ceſſat. Non ſimꝰ ſurdi: nā ille clamat. Nosnon ſimꝰ mortui: nā ille tonat. Si maiora non vis facere: minora fac. Onus maiorū ad te multum eſt: vel minora prēdeQuid ad vtraqꝫ pigeres? Quid vtriſqꝫ aduerſaris? Maiora ſunt. Uende oīa que habes: da pauperibus et ſequere meMinora ſunt. Nō homicidiū facias: nō adulteres: nō falſuꝫteſtimoniū queras: nō fureris: honora patrem et matrē: diliges ꝓximū tuū tanqͣꝫ teipſuꝫ. Iſta fac. Quid ad te clamo: vtvendas res tuas: cui extorquere non poſſumne rapias alienas; Audiſti: nō furaberis: tu rapis. Ante cōſpectū tanti iudicis: iā te nō furem teneo: ſed ereptorē. Parce tibi: miſerere tui. Adhuc vita iſta dat tibi dilationē: noli abijcere correptionē. Fuiſti heri fur: noli et hodie. Iam forte ⁊ hodie fuiſti: cras noli. Aliqn̄ fini malū: et ꝓ mercede exige bonū. Bona habere vis: et bonus eſſe nō vis? Cōtraria eſt vita tua votis tuis. Si magnū bonū eſt habere villam bonā: qͣꝫtū malūeſt habere aīam malā? Diſceſſit diues cōtriſtatus: ⁊ ait dn̄s.x. Ꝙ difficile eſt vt qͥ diuitias habet: intret in regnū celorumEt qͣꝫ eſſet difficile: ſimilitudine ꝓpoſita: oſtēdit tā eſſe difficile vt oīno ſit īpoſſibile. Om̄ enī impoſſibile difficile eſt:ſed nō omne difficile eſt īpoſſibile. Quale difficile eſt: ſimilitudinē attende. Amen dico vobis: facilius eſt camelū ꝑ foramenacus intrare: qͣꝫ diuitē intrare inregnū celorū. Camelūintrare ꝑ foramen acus: ſi diceret pulice̓: īpoſſibile eſſet. Deniqꝫ hͦ audito cōtriſtati ſunt diſcipuli et dixerunt. Si ita eſt:quiſnā poterit ſaluus fieri diuitū? Pauperes audite xp̄m:populo dei loquor. Plures eſtis pauperes: vel vos apprehēdite: et tamen audite. Quicūqꝫ de pauꝑtate gloriamini:cauete ſuꝑbiā: ne vincāt vos humiles diuites. Cauete īpietatē: ne vincāt vos pij diuites. Cauete ebrietatē: ne vincantvos ſobrij diuites. Nolite de pauꝑtate gloriari: ſi nō debētilli de diuitijs gl̓iari. Audiāt diuites: ſi tn̄ ſūt: audiāt apl̓m.vj. Precipe diuitibꝰ huiꝰ mūdi: qꝛ ſunt diuites alterius ſeculibis pauperes. Sūt diuites alteriꝰ ſeculi apl̓i. Sūt diuites alteer. rius ſeculi qͥ dicebāt. Tanqͣꝫ nihil habētes: et oīa poſſidētesUt ſciatis de qͥbus loquatur diuitibꝰ: addidit. Huiꝰ mūdi.vj. Audiāt gͦ apl̓m: diuites huiꝰ mūdi. Precipe (inqͥt) diuitihoc bus huiꝰ mūdi: nō ſuꝑbe ſapere. Primꝰ vermis diuitiarūj. b. ſuꝑbic Malatinea: totū rodit: ⁊ ad cinere vſqꝫ ꝑducit. Prevj. cipe gͦ nō ſuꝑbe ſapere: ne forte diues dormias et pauꝑ ſurgas. Neqꝫ ſperare in incerto diuitiarū. Apoſtoli verba ſunt:ſꝫ ī deo (inqͥt) viuo. Fur tibi tollit aurū: qͥs tollit deū? Quidhabet diues ſi deū nō habet? Quid nō habet pauꝑ: ſi deū habet? Non gͦ in diuitijs ſperare ait: ſed in deo viuo: qͥ preſtatnobis abūdāter om̄ia ad fruendū: cū qͥbus oībus ⁊ ſeipſumSi gͦ nō debēt de diuitijs ſperare: nō in eis cōfidere: ſed invi. deo viuo: de diuitijs qͥd facturi ſunt; Audi qͥd: Diuites ſinin operibꝰ bonis. Quid eſt hͦ: Expone apoſtole. Multi enīqd̓ nolūt facere: nolūt ītelligere. Expone apoſtole. Noli dare occaſionē mali operis ꝑ obſcuritatē ſermonis. Dic quiddixeris: Diuites ſint in operibꝰ bonis. Audiāt: intelligant:nō ꝑmittātur ſe excuſare: ſed ſe potius incipiāt accuſare: etdicere qd̓ audiuimus modo in pſalmo. Quoniā pctm̄ meumego cognoſco. Dic tu: qͥd eſt. Diuites ſint in operibꝰ bonis:Quid eſt. Facile tribuant? Nūquid et hoc intelligit̉. Faciletribuāt cōmunicent? Habes tu: nō habet alius: cōmunica vtcōmunicet̉ tibi. Cōmunicahic: et cōmunicabis ibi. Cōmunica hic panē: et accipies ibi panē. Quē hic panē? Quē colligis cū ſudore ⁊ labore: ex maledicto primi hoīs. Quē ibi panem? Qui dixit. Egoſum panis viuus qͥ de celo deſcēdi. Diiues es hic: ſed pauper es ibi. Habes aurū: ſed nondū tenespreſentē chriſtū. Eroga qd̓ habes vt accipias qd̓ nō habes.Diuites ſint in oꝑibꝰ bonis: facile tribuāt: ꝯmunicēt. Ergop̄dituri ſūt res ſuas: ꝯmunicēt dixi: nō totū dent. Teneāt ſibi qͣꝫtū ſufficit: teneāt pluſqͣꝫ ſufficit. Demꝰ īde quādā partē?xiij Quā partem? Decimā partē. Decimas dabant ſcribe ⁊ phariſei. Erubeſcamꝰ fratres. Decimas dabāt: ꝓ quibꝰ xp̄s nō

ii OOdum ſanguinē fuderat. Decimas dabāt ſcribe ⁊ phariſei: neforte aliqͥd magnū facere te putes: qꝛ frangis panē pauiperi.et vix eſt milleſima iſta facultatū tuarū: et tn̄ nō reprehēdo.Uel hoc fac. Sic ſitio: ſic eſurio: vt et ad iſtas micas gaudeam. Sed tn̄ qͥd dixerit viuus qͥ ꝓ nobis mortuꝰ eſt: non tacebo. Niſi abūdauerit iuſtitia veſtra (inqͥt) ſuꝑſcribarū ⁊ pha Mriſeorū: nō intrabitis in regnum celorū. Ille nos nō palpatMedicus eſt: vſqꝫ ad viuū ꝑuenit. Niſi abūdauerit iuſtitiaveſtra plus qͣꝫ ſcribarū ⁊ phariſeorū non intrabitis in regnūcelorū. Scribe et phariſei decimas dabāt. Quid eſt: Interrogate voſipſos. Uidete qͥd faciatis: de quāto faciatis: qͥddetis: quid vobis relinquatis: qͥd miſericordie impēdatis:quid luxurie reſeruetis? Ergo facile tribuāt: ꝯmunicēt: theſaurizent ſibi fundamentū bonū in futurū: vt apprehendantverā vitā. Admonui diuites. Audite pauperes. Uos erogate: vos rapere nolite. Uos tribuite facultates: vos frenatecupiditates. Audite pauperes eūdem ipſum apoſtolū. Eſt j. Fautē queſtꝰ magnus. Queſtꝰ eſt acqͥſitio lucri. Eſt autē queſtus magnꝰ inqͥt: pietas cum ſufficiētia. Cōmunem habetiscū diuitibꝰ mundū: nō cōmunē habetis cū diuitibꝰ domū:ſed cōmune habetis celū: cōmunē lucē: ſufficientiā querite.Qd̓ ſufficit querite: plus nolite. Cetera grauāt: nō ſubleuātonerant: non honorāt. Queſtꝰ magnꝰ: pietas cū ſufficientia.In primis pietas. Pietas eſt dei cultus: pietas cū ſufficiētia. Nihil enī intulimꝰ in hunc mundū. Pauperibꝰ loquit̉:ſed nec auferre aliqͥd poſſumꝰ. Uictū et tegumētū habētes:his cōtenti ſimꝰ. Nā qui volūt diuites fieri: qͥ volūt non quiſunt. Nam qui ſunt: ſint. Qd̓ ad illos pertinet audierunt vtdiuites ſint in operibus bonis. Facile tribuant: communicēt. Audierunt ipſi: vos qͥ nondum eſtis audite. Qui voluntdiuites fieri: incidūt in tētationem et laqueos: et deſideriamulta et noxia. Nō timetis? Audite qͥd ſequit̉. Que mergūthoīes in interitū et perditionē. Nontimes? Radix eſt oīmmalorū auaricia. Auaricia eſt velle eſſe diuitē: non iā eſſe diuitem. Ipſa eſt auaricia. Merginōtimes in interitū ⁊ perditionē? Nō times radicem oīm malorū auariciā: De agrotuo ſtirpas radicē ſpinarū: et nō extirpas de corde tuo radicemmalarū cupiditatū? Purgas agrū tuū vnde fructū capiat venter tuus: ⁊ nō purgas cor tuū: vbi habitet deꝰ tuus:Radix eſt enī oīm malorū auaricia: quā quidā ſequentes: afide pererrauerūt ⁊ inſeruerūt ſe doloribꝰ multis. Audiſtisqͥd faciatis: audiſtis qͥd timeatis: audiſtis vnde ematur regnum celorū. Om̄es in verbo dei cōcordate: et diuitē ⁊ pauperem deꝰ fecit. Scriptura loquit̉. Diues ⁊ pauper occurre Prūt ſibi. Fecit autē ambos dn̄s. Diues et pauꝑ occurreruntſibi. In qͣ viā niſi in iſta vita? Natus eſt diues: natꝰ eſt pauper. Occurriſtis vobis pariter ambulātes viā. Tu noli premere: tu noli fraudare. Iſte eget: ille habet. Fecit aūt ābosdn̄s. Per eū qui habet iuuat egentē: per eū qui nō habet ꝓbat habentē. Audiuimꝰ: diximꝰ: timeamꝰ: caueamꝰ: oremꝰvt perueniamꝰ ad regnū: preſtāte dn̄o noſtro ieſu xp̄o: qͥ viuit et regnat cū patre et ſpūſancto deꝰ: ꝑ oīa ſcl̓a ſcl̓oꝝ. Amē¶ In eadem dominica: De heliſeo. Sermo. ij.In quo declarat in quo heliſeus chriſti typumhabuit.Icut de beato helia diximꝰ fratres chariſſimi ꝙ ⁊MꝘtypū habuerit dn̄i ſaluatoris: ita et ſctm̄ heliſeum coIcōfidēter et ſecure aſſerimꝰ: ſaluatoris nr̄i imaginem p̄tuliſſe. Clamauit enī ad beatū heliſeū: ſicutin lectione diuina audiſtis: vidua quedā: et voce flebili ſupplicauit dicēs. Uir meus mortuꝰ eſt: et ecce creditores veni iiunt et volūt mihi tollere filios meos. Ille autē interrogauit iieā quid haberet in domo ſua. Reſpōdit mulier et ait. Uiuitdn̄s: qꝛ nō habeoniſi modicū olei qͦ vngar. Et dixit heliſeꝰ.Pete vaſa a vicinis tuis: et clauſo oſtio: mitte ex illo oleo inoīa vaſa: ⁊ cū plena fuerint: vende ⁊ redde creditoribꝰ tuis.Uidua iſta fratres chariſſimi typū eccleſie p̄ferebat: ſicut ⁊ iiilla q̄ meruit beatū heliā excipere. Uidua gͦ iſta .i. eccl̓ia de­ xbitū graue cōtraxerat nō ſolidorū ſed peccatoꝝ. Debitū habebat: ⁊ creditorē crudeliſſimū ſuſtinebat: qꝛ ſe diabolo multis peccatis obnoxiā fecerat. Sic enī ⁊ ꝓpheta predixit. In 1pctīs veſtris vēditi eſtis: ⁊ inſceleribꝰ vr̄is dimiſi matremveſtrā. Uidua gͦ illa ꝓ tā grādi debito captiua quodāmodo

j. Tim̄. vj.De verbisapl̓i. Ser.xxij. d.

j. Tim. vj.De verbisapl̓i. Ser.xxij. d.ij. Cor. vj.In li. l. homel. xiij. b.l. Tim̄. vj.

BMat. xix.

Tim̄. vj.

Ioh̓. vj.

Mat. x.iij.

Psͣ. l.

C

Mat. v.

Sermo.ccvj.A

i. Tim̄. vj.

iij. Regū.xvij

iiij. Regū.iii

puer. xxi.

Ęſaie. l.

E

F