Diui Auguſtini De Tempore

Viui Auguitinnaaman reuerſus et in iordane ſepties baptizatꝰ: aſcēdit inde mūdatus. Tūc mirat̉ naaman: tūc ſtupet: tūc ꝓphetā cōſpicit: tūc celū attēdit: mirat̉ vno iuſſu affuiſſe virtutē: miratur operatū dn̄i: mirat̉ deterſum tanti tēporis vitiū. Mirat̉naaman ſe mutatū corpore: et mēte ꝑnicioſa ab illo cōtagiūpellit̉: ⁊ optata ſanitas reparat̉. Gaudet naaman: ꝓpheta letatur: et ab vtriſqꝫ dn̄s collaudat̉. Gaudet naaman qd̓ optauerat ſe ꝑcepiſſe: ⁊ qd̓ crediderat inueniſſe. Gaudet ꝓphetain opere: letat̉ populꝰ in ꝟtute. Gaudet iudea ꝙ veniētibuspreſtent̉ auxilia: diſcūt in iſrael qd̓ apud ſe inuenire nō poterant. Qui curatꝰ eſt p̄dicat: qͥ ſentit nūciat: nemini dubiū habetur qd̓ in naaman mirabilia ꝓteſtant̉. Tūc letus naamanheliſeo offert munera: tūc ſanitatis voto obtulit dona. Noneniꝫ preciū curationis eſt qd̓ offero: nec ſanitate ꝑcepta iſtomunere redimo ſanitatē quā merui. Nec p̄cio poterit redimi nec vllo munere inueniri. Mihi (inqͥt) heliſeꝰ qd̓ offersnō accipio: qd̓ ingeris vt alienū recuſo. Nec enī tibi ſanitatēpreſtiti: nec ꝑnicioſum in te vitiū ego ipſe correxi. Eſt potēsin celeſtibꝰ deꝰ: cuiꝰ imperiū ſeruo: officio pareo: ſeruitutiinſiſto: cui ſoli preparādus eſt ſenſus: dicādus animꝰ: tribuendus in oībus famulatꝰ. Huic enī ſi ſoli ſeruieris aut obſequia debita mācipaueris: anteqͣꝫ reddas ſeruitia: an̄ meliorem mereberis medicinā. Mox naaman diuinam ſibi diſciplinā indicit. ſuꝑſticioſa abſcidit. Continuo ſe deū venerariteſtat̉: et deteſtari idolū profitet̉. Nūc (inqͥt) cognoui qꝛ deꝰcolēdus eſt ſolus: nūc primū addidici quia vnꝰ veneranduseſt dn̄s. Ceteꝝ dijgentiū nec ſaluare poterūt: nec nocere merētur/ aut ſanū quēpiam facere: qͥ ſe nō poſſunt de nō colentibus vindicare. Tūc naaman ꝓficiſcit̉ in ſyriā letus: tūc adſuos ꝓperat ſanus. Letant̉ oēs qͥ cū eo triſtes aduenerant:gaudēt cūcti qͥ eiꝰ inualitudinē exhorrebāt. Magnalia decūcti ſecū loquūtur: et ꝟtutes eiꝰ vniuerſi inuicē fabulant̉.Statim ꝓphete puer ſecū loquit̉ dicēs. Anaaman ſyro noluit quicqͣꝫ accipere: pergā vt qd̓ ille noluit ſuſcipere ego ſumam. Nec ceſſauit: pergit feſtināter. Quē cum puer videretcōcurrentē ⁊ dn̄o nūciaret: mox naaman ſuorū ſtatuit currꝰin obuiā redit: cauſam exqͥrit. Ille auarus iactat mendaciūDicit a ꝓpheta eſſe mandatū vt argēti aliqͥd mitteret: qd̓ adueniētibꝰ ad ſe ꝓphetaꝝ liberis tribuiſſet. Cōtinuo naamāpuero duplum qͣꝫ petierat dedit: qd̓ ꝓphete ipſe ſupplex vtacciperet extorquere nō meruit. In ſequeſtri ergo depoſitoin heliſei cōſpectu ſolito more cōſiſtit. Ubi (inqͥt) fuiſti: velqͥd negocij geſſiſti? Nuſqͣꝫ (inqͥt) diſceſſi. Tūc ꝓpheta ſanTl ctiſſimꝰ ait. Nōne cormeū tecū fuit: qn̄ naamā tibi in obuiāoei. ꝓperauit? Argentū accepiſti: et eiꝰ leprā ſumpſiſti. O meritū huliſei. Uno tēpore duplex virtꝰ oſtēdit̉: et gemina pote-ſtas ꝓphete ſanctiſſimi demōſtrat̉. Curat̉ naaman ſyrus: etlepra giezi ꝑfundit̉. Seruo ſyro fideli gloriā attollit ⁊ ſeruoperfido intulit penā. Ille deſyria veniens qd̓ deſiderauit accepit: hic puer ꝓphete plagā ſibi de ꝑfidia ſumpſit. In aqͥsnaaman curat̉ et gaudet: giezi vulnerat̉ et deflet. Alius ſuisreddit̉ ſanꝰ: alius cūctis oſtendit̉ maculatꝰ. Deꝰ in naamanlaudat̉: ꝙ depoſita lepra integer reuerſus eſt et ſanus.¶ Item in eadem dn̄ica: de eodem de quo ſupraalius ſermo factus ad fratres in heremo: qui īterſermones ad eoſdem habetur. ſer. xxxij. fo. xv.¶ In eadem dominica: De helizeo et giezi puero. Sermo. ij.Requēter charitati veſtre ſuggeſſimꝰ fr̄es chai0.Ariſſimi: beatū heliſeū typū habuiſſe dn̄i ſaluatorꝭGiezi autē diſcipulꝰ: nō incōgrue iudā traditorēMie. v. vel iudeoꝝ populū intelligit̉ figuraſſe. Sicut enīgiezi ideo ſeruiebat beato heliſeo vt pecuniā poſſet acqͥrereita et iudas ꝓpterea adheſerat dn̄o ſaluatori vt fraudē faceret: et terrenas diuitias cōgregaret. Deniqꝫ ſic in euangelioſcriptū eſt. Quia fur erat et loculos habebat: ⁊ ea q̄ mittebāijtur aſportabat. Nam giezi qui gr̄am magiſtri poterat ꝓmereri: ſicut et dn̄s ſuus cōſecutꝰ fuerat beati helie: cupiditatevictus meruit in eternū crudeli lepra ꝑfundi. Iudas vero ꝓamore pecunie et apoſtolatꝰ gr̄amꝑdidit: et laqueo vitā finiuit. Ac ſic intelligimꝰ omēs auaros et cupidos: intus in aīapeccati lepra eſſe perfuſos. Naaman vero princeps militiequi leproſus erat: et ſuggerēte ancilla ad beatū heliſeū ſanā-

Ii De Cempore.dus aduenit: populū gētiū figurauit. Puella illa q̄ captiua iiij.fuerat de iudea ducta ⁊ ſuggeſſerat domine ſue: ꝙ ſi ad btm̄heliſeu ſuus dn̄s pergeret: ſanitatē reciperet: puella inqͣꝫ illa prophetie imagine geſſit: qꝛ licet tēpore illo inſola iudeagr̄a prophetie floruerit: tn̄ nō potuit fieri niſi vt etiā ad vicinas gentes beata eius noticia ꝑueniret. Audiuit gͦ naamanpuellā: et venit ad heliſeū. Audiuit populus gētiū ꝓphetiāet venit ad xp̄m. Naaman veniēs ad heliſeū ſanat̉ a lepra: ⁊populꝰ gentiū veniēs ad xp̄i: ab omni peccatorū lepra purgatur. Poteſt tn̄ ſicut iam dixi giezi etiā iudeorū populū fi1gurare: qui eo tēpore peccati lepra ꝑcutit̉: quo ab ea gentiūpopulꝰ liberat̉. Deniqꝫ ſic infelices iudei in paſſione dn̄i clamauerūt. Sanguis eiꝰ ſuꝑ nos ⁊ ſuꝑ filios noſtros. Tūc enī Ꝙpeccati lepra ꝑfundi meruerūt: qn̄ cōtra celeſtē medicū ore xxvſacrilego clamauerūt. Tolletolle: crucifige eū. Ergo eo tꝑe Ioin illis remāſit lepra: qͦ ad gentes dn̄i trāſijt gratia. Deniqꝫſic et apl̓s Petrus ad eos locutꝰ eſt dicēs. Uobis (inquit) Acoportuit primū loqui verbū dei: ſed qꝛ vos indignos iudicaſtis eterne vite: ecce cōuertimur adgētes. Quādo doctrina apl̓oꝝ ad gentes trāſijt: tunc in miſeris iudeis peccati lepra remāſit. Quid tn̄ mādauerit beatꝰ heliſeꝰ naaman ſyro:3videamꝰ. Uade (inqͥt) et lauare ſepties iniordane. Qd̓ aūt iiijaudiēs naaman vt lauaret̉ ſepties in iordane: indignatꝰ eſtet nolebat annuere ⁊ ab amicis ſuis cōſilio accepto acquieuit vt lauaret̉ et purgatꝰ eſt: hoc ſignificauit: qꝛ populꝰ gentium anteqͣꝫ xp̄s crucifigeret̉ ipſi ꝑ ſe xp̄o loquēti non credidit: ſed poſtea p̄dicātibꝰ apl̓is ad ſacramētū baptiſmi fideliter venit. Naaman munera obtulit beato heliſeo et ille accipere noluit. Chriſti in hoc gratiā figuratam intellige: queideo gr̄a dicit̉: qꝛ gratis dat̉. Sic enī dn̄s ī euāgelio diſcipulis dixit. Infirmos curate: mortuos ſuſcitate: demones ex­ Mpellite. Gratis accepiſtis: gratis date. Et qꝛ oīa ſacramētaet myſteria dn̄i noſtri q̄ in iudeis erāt p̄figurata: in nobis videmꝰ eſſe cōpleta: quātas poſſumꝰ deo gr̄as referamꝰ: vt cūdies iudicij aduenerit: ab auditu malo liberati: illa ad nosvox deſiderabilis dirigat̉. Uenite bn̄dicti ꝑcipite regnum ꝓqd̓ vobis paratū eſt ab origine mūdi. Ad quod vos dn̄s ſubſua ꝓtectione perducat: cui eſt honor et imperiū cū patre etſpirituſancto in ſecula ſeculorum. Amen.¶ Itē in eadē dn̄ica: Homelia de eo qd̓ ſcpͥtū eſtin euāgelio ſcd̓m Mattheū. Amen dico vobis: ANiſi abundauerit iuſtitia veſtra ⁊cͣ. q̄ ſumpta eſtex libro. j. de ſermone dn̄i in mōte. ca. vj. et. vij.Et ex ẜmonibꝰ de Uerbis dn̄i. ſer. iiij. fo. xxxvj.Et ex libro Quinquaginta homeliarum. ſer. xl.fo. cxxx. col. ij.¶ Dn̄ica ſeptima: De eo qd̓ ſcriptū eſt in euāgelio ſcd̓m Marcum. Cū turba multa eſſet cū ieſu ꝓͥnechaberēt qd̓ māducarēt ⁊cͣ. Sermo. j. In quooſtendit quomodo differūt miracula ſeptem panum et quinqꝫ: et quid ſignificant.Ltitudinē diuinitatis ſue et miſericordiā huma­ E¶ ¶ Enitatis multis ⁊ varijs modis in ſcripturis ſanctꝭ cōdn̄s noſter ieſus xp̄s oſtēdit: quēadmodū ſolet in¶ Vmyſterijs et ſacramētis: vt et petētes accipiant: et Lquerētes inueniāt: et pulſantibꝰ aperiat̉. Om̄ia enī q̄ in hocmūdo ſub fragilitate noſtra exhibuit miracula: nobis ꝓficiunt. Nō vtiqꝫ ſine cauſa faciebat ea dn̄s: vel quaſi fruſtra etinaniter. Uerbū dei eſt xp̄s: qͥ non ſolū ſonis: ſed etiā factisloquit̉ hoībus. Hoc enī etiā qd̓ hodie de ſancto euāgelio lectum eſt: querit intellectorē: ⁊ cū fuerit intellectū: ſpiritale facit gaudiū. Et in hac lectione ſimul ꝯſiderāda eſt in vno eodēqꝫ redēptore noſtro diſiūcta operatio diuinitatis ⁊ humanitatis: atqꝫ oīmodis deteſtandꝰ error eutycetis: qͥ vnā tātūin xp̄o dogmatizare p̄ſumit oꝑationē. In alterutra eniꝫ ꝑtevel qͥ ſolū hoīem fuiſſe dixerit: gloriā negabit cōditoris velqͥ ſolū deū negabit miẜicordiā redēptoris. Nēꝑe ꝙ ſuꝑturbam miſeret̉ dn̄s: ne vel inedia: vel longioris vie deficiat labore: nouerimꝰ affectū eſſe atqꝫ cōpaſſionē humane fragilitatis. Ꝙ autē de ſeptē panibꝰ et paucis piſcibꝰ ſatiauit qͣttuor milia hoīm: credimꝰ diuine opus eſſe ꝟtutis. Attendat

xxij. de Ciuitate dei.ca. xxix.

ie. v.

Sermoccviij.

Sermoccviij.iiij. Re. v

iiij. Re-

Ioh̓. xij.

C

2

B

i iiij. Re. v.

Act. xiij.

xxvij.Ioh̓. xix.

Matthel.xxvij.Ioh̓. xix.

Diiij. Re. v.

Mat xxv.

Mat. x.E

Mat. v.

Diiij Re

Sermo.ccixAMat. vij.

AMat. vij.

Mar. viij.

C

B