Ser. cciiij. et. ccv. Do. v. poſt feſtū trini. Ser. j. Fo. cccxxx

dimittet et vobis pater celeſtis peccata veſtra. Si nō dimiſeritis hominibus: nec pater veſter celeſtis dimittet vobispeccata veſtra. Hec quoqꝫ vera ſententia: magnā ſuper nosmiſericordiā ſonat his qui eā recte intelligere poſſunt. Igit̉ex noſtro iudicio iudicat nos deꝰ. Quodāmodo in poteſtate noſtra eſt: quomodo iudicemur a iudice. Si miſericorditer iudicemꝰ innos delinquentibus: miſericorditer iudicatdeus de nobis in ſe peccātibus. Intēdamus ergo in exemplum illiꝰ: ſicut doctor gentiū nos admonēs ait. Donate vobiſmetipſis ſi quis aduerſus aliquē habet querelā: ſicut deꝰin xp̄o donauit vobis: ita et vos facite: hͦ eſt: quomodo deꝰin chriſto nobis peccata donauit: ſic etiā nos qui in nos pecjcant dimittamꝰ. Itemalibi idē apoſtolꝰ ait. Nulli maluꝫ ꝓmalo reddētes. Et alioloco. Noli vinci a malo: ſed vince inbono malū. Sciendū eſt certiſſime ꝙ vnuſquiſqꝫ talē indulgentiā accepturus eſt a deo: qualē ⁊ ipſe dederit ꝓximoſuoTūc oratio noſtra ꝓ peccatis noſtris adaures om̄ipotētisdei cito ꝑueniet: ſi delinquentiū preces in noſtris auribꝰ acceptabiles erūt. Qui clemēter peccātibus ignoſcere nouit:clementiā diuine pietatis certiſſime accipiet. Unde et ſcrixij. ptum eſt. Qui pronꝰ eſt ad miſericordiā: bn̄dictꝰ a domino.Sic enī remittit̉ nobis: vt nos remiſerimꝰ eis qͥ nobis quadi. cūqꝫ malignitate nocuerūt. Multa itaqꝫ genera ſunt miſerata. tionū: que cū facimꝰ adiuuamur vt dimittant̉ nobis noſtrapeccata. Sed eanihil eſt maius: qua ex corde dimittimusxv. qd̓ quiſqꝫ peccauit. Non ſolū enī qui dat eſuriēti cibum: ſitienti potū: nudo veſtimentū: peregrinātibus hoſpitiū: et cetera hutuſmodi: verū etiam qͥ dat veniā peccanti elemoſynā⁊ qͥ dat. Et qͥ emendat verbere in quē poteſtas dat̉: vel coheretaliqua diſciplina: et tn̄ peccatū eius qͥ ab illo leſus aut offenſus eſt dimittit ex corde: vel orat vt ei dimittat̉: nō ſolū in eoqd̓ dimittit atqꝫ orat: verū etiā in eo qd̓ corripit et aliqͣ emendatori apena plectit: elemoſynā dat: quia miſericordiā preſtat. Proinde fratres obſecro vt ante oīa miſericordie operam detis: et in qͥbuſcūqꝫ poſſitis ꝓximos veſtros adiuuetis. Ad indulgēdum quoqꝫ proximis veſtris delicta eorumprōpti ſitis: vt peccatorū veſtroꝝ veniā ꝓ hoc ab om̄i poterte iudice adipiſci valeatis: et vitā eternā cū ſanctis omnibꝰin celeſti regno perpetualiter habere mereamini: preſtantedn̄o noſtro ieſu chriſto: qui cū patre et ſpirituſancto viuit etregnat deus per om̄ia ſecula ſeculorum. Amen.¶ In eadē dn̄ica: De eo qd̓ ſcriptū eſt de ſancto.ij. Heliſeo. Aſcende calue ⁊cͣ. Sermo. iij. In quorationē oſtēdit cur ꝓpter iocularia ꝟba infantūqͣdragintaduos pueros ꝑ vrſos fecit dilacerari:Um diuinalectio legeret̉: audiuimꝰ ꝙ p̄tereūtebeato heliſeo: pueri irridētes: clamauerūt. AſcēEde calue. Ob quā rem orante heliſeo: egreſſi ſunt.ij. ¶ ¶ duo vrſi de ſaltu: et lacerauerūt qͣdragintaduospueros. Inimici dei ethoſtes anime ſue īmūdiſſimi manichei: qͥ ſcripturā veteris teſtamēti non ſolū recipere nolunt:ſed etiā rabido ore blaſphemare p̄ſumūt: ſolēt dicere. Quefuit tanta crudelitas in heliſeo: vt ꝓpter iocularia verba infantū: quadragintaduos pueros fecerit lacerari? Et ideoqͣliter eorū inſanie reſpōdendū ſit: breuiter charitati veſtreſuggeremꝰ. Tēpore illo quobeatꝰ heliſeus in iudea fuit: tāille qͣꝫ reliqui ꝓphete: nō ſolū nō honorabantur ex maximaparte ppl̓i: ſed etiā irriſui et opprobrio habebātur: et velutinſani atqꝫ arrepticij credebant̉: intantū vt eo tꝑe quo btūsheliſeus vnū de filijs ꝓphetaꝝ mitteret: vt iehu vngeret inix. regem: principes qͥ ſedebāt cū iehū dixerūt. Quid ad te venit inſanꝰ iſte? Prophetā dn̄i videbāt: ⁊ eū eſſe arrepticiumblaſphemabāt. Nam illo tēpore ſancti ꝓphete ita ingrandicōtemptu et opprobrio habebant̉: vt etiā beato heliſeo quitāta miracula faciebat (ſicut ſupra diximꝰ) pueri indiſcipli.ij. nati clamarent. Aſcende calue: aſcende calue. Quā rem etiāparētibus ſuis inſtigātibus feciſſe credēdi ſunt. Manifeſtepueri illi nō clamarēt: ſi hoc eorū parētibus diſpliceret. Dolens ergo beatꝰ heliſeus de interitu populi: īmo ſanctuſſpiritus ꝑ beatū heliſeū volēs reprimere ſuꝑbiā iudeorū: fecit venire duos vrſos: et lacerauerunt qͣdragintaduos pueros: vtꝑcuſſis paruulis: maiores reciperēt diſciplinā: ⁊ mors filiorum fieret diſciplina parentū: et ꝓphetā quē mirabilia faci-

feſtū trini. Ser. j. 4o. Iερentem nolebāt amare: diſcerent vel timere. Sed ita perfeuerauerūt iudei in malis ſuis: vt ſibi de medicamētis vulnerafacerēt: et inde acqͥrerent mortē: vnde poterāt obtinere ſalutem. Conuerterunt enī ſibi lucē in tenebras: et dulcedinē inamaritudinē cōmutauerūt. Deniqꝫ impletū eſt in illis quodſcriptū eſt. Percuſſi filios veſtros: ⁊ diſciplinā nō recepiſtꝭ. 1Nemo gͦ btō heliſeo ore vipereo derogare p̄ſumat: qꝛ h̓ qd̓de pueris illis factū eſt: nō tā ipſe ꝓpria virtute qͣꝫ ꝑ illū ſpirituſſanctꝰ feciſſe credēdus eſt. Sed hoc ſicut dixi: ꝓ grādipietate ⁊ ineffabili miẜicordia factū eſt: vt qꝛ deo humiliterpredicātibꝰ ꝓphetis iudei nolebāt credere: vel cū ſeueritate vindictā irrogantē metuerēt: ⁊ timētes mortē corporum:vel ſic ſalutē requirerēt animaꝝ. Quā rem non ſolū in veteriteſtamēto: ſed etiā in nouo ꝑ btm̄ petrū apl̓m in anania et ſa­ Zphyralegimꝰ fuiſſe cōpletā. Quos ideo petri ſentētia dānauit: vt iiullꝰ in oblationibꝰ / vel muneribꝰ ſuis ſpirituiſanctomentiri p̄ſumat. Et qͥdē fratres chariſſimi ẜm litterā ita credendū eſt: vt ſupra ſuggeſſimꝰ: ꝙ beatꝰ heliſeus nō iracūdiemorbo cōmotus: ſed zelo dei ſuccēſus: ad corrigendū populum iudeorū: paruulos illos ꝑmiſit lacerari: non vt vindicaret ſed potius vt illos corrigeret: tn̄ in hoc facto etiaꝫ paſſiodn̄i ſaluatoris p̄figurata fuiſſe euidēter oſtēdit̉. Nā quomodo pueri illi indiſciplinati clamauerūt beato heliſeo. Aſcen­ iide calue: aſcēde calue: ita et inſenſati populi iudeoꝝ: heliſecchriſto tēpore paſſionis voce ſacrilega clamauerūt. Cruciffge: crucifige. Quid eſt: aſcēde calue: aſcēde calue: niſi aſcēdecrucē in loco caluarie? Et hͦ attēdite fratres: qꝛ ſic̄ ſub heliſeo quadragintaduo pueri lacerati ſūt: ita ⁊ poſt quadragintaduos annos paſſionis dn̄ice: venerūt duo vrſi: veſpaſianꝰet titus. Et hͦ cōſiderate fratres: qꝛ in ſolēnitate paſchali facta eſt obſidio iudeorū: vt iuſto dei iudicio ex oībus ꝓuincijs cōgregati iudei: in ipſis diebꝰ penā ſibi debitā ſuſtinerent: in quibꝰ verū heliſeū dn̄m ⁊ ſaluatorem noſtrū in cruceſuſpēderāt. Illo enī: id eſt quadrageſimoſecūdo anno a diepaſſiōis dn̄i noſtri: qͣſi diuīa manu acti iudei: hieroſolymisſicut ſolebāt ad celebrandū paſcha cōuenerāt. In hyſtorijslegimꝰ: ꝙ tūc tricies cētena milia hoīmex iudeis hieroſolymis fuerint ꝯgregata: ex qͥbꝰ ferro ⁊ fame vndecies centenamilia legunt̉ eſſe ꝯſūpta: ⁊ centū milia iuuenū romā ꝑductiſūt intriūphū. Duobꝰ enī annis obſeſſa eſt ciuitas illa: ⁊ tātamultitudomortuorū de ciuitate ꝓiecta eſt: vt muris ipſa cadauera coeqͣrent̉. Iſtā gͦ vaſtationē figurabāt illi duo vrſi: qͥquadragītaduos pueros ꝓpter irriſionē beati heliſei laceraſſe dicunt̉. Et īpletū eſt qd̓ dixerat pſalmꝰ. Exterminauit jjeā aper de ſilua: ⁊ ſingurꝭ ferꝰ depaſtꝰ eſt eā. Qꝛ ſicut dictū lxeſt: poſt qͣdragintaduos annos a duobꝰ vrſis: veſpaſiano ettito: gēs illa ſacrilega qd̓ merebat̉ excepit. Et qꝛ īfelices iudei ꝓpter ſuꝑbiā repudiari ⁊ deſpici: ac ꝑ totū mūdū diſꝑgmeruerūt: nos qͥbꝰ tāta bn̄ficiapietas diuina ꝯceſſit: cū om̄ihūilitate fidē rectā tenētes: ⁊ vt ſuꝑbia in nobis locū īuenire nō poſſit: charitatē integrā cū oībꝰ hoībꝰ cōſeruātes: vſqꝫad finē vite nr̄e mūdo corde ⁊ caſto corpore ẜuire dn̄o laboremꝰ: vt poſt laborē bonoꝝ operū: illā deſiderabilē vocē audire mereamur. Euge ẜue bone ⁊ fidelis: ītra in gaudiū dn̄i 2tui. Qꝛ bn̄ adminiſtraſti vitā tēporaneā: accipe ſempiternāQuia cuſtodiſti preciū ſanguinis mei: ſume cōſortiū regnimei. Ad quod regnū vos pietas diuina perducere dignet̉: q̄viuit et regnat in ſecula ſeculorū. Amen.¶ Item in eadem dn̄ica: Homelia de eo qd̓ ſcriptum eſt in euangelio ẜm Lucam. Remittite et7remittet̉ vobis ⁊cͣ. que habet̉ in libro Quinquaginta homeliarum. ſer. xxix. fo. cxxv. col. ij.¶ Dn̄ica quinta: de eo quod ſcriptū eſt in euangelio ẜm Mattheū. Si vis venire ad vitam ſerua mādata ⁊cͣ. Sermo. .j. In quo declarat quō qͥmandata nō vult ſeruare fruſtra querit vitam.Uangelica lectio q̄ modo perſonuit in auribꝰ ve­ ꝯ¶ ſtris fratres: auditorē magis atqꝫ factorē: qͣꝫ expo coIſitorē deſiderat. Quid hac luce clarius. Si vis veFnire ad vitā ſeruamandatū: Quis eſt qui nolit vi LAtam: et tn̄ qͥ velit ſeruare mandatum? Si mādata ſeruare nōvis: quare vitā queris? Si ad opus piger es: quare ad mer-

ꝓuer. xxij.2iiij. ſen. di.xv. multa.

xlv. diſ. ⁊ qͥ

Sermo.cciiij.iiij. ine. ij.

Sermocciiij.

Col̓. iij.

quer. ii2

Rom̄. xivbi sͣ.

iiij. ine. ij.

Mat. xx.

iiij. Re. .

iiij Re ix.

iiij. Re. ij.

E

Actuū. v.

Ziiij. Re. ij.

Lu. xxiij.

Hiere. ij.C

Pſalm̄.lxxix

Mat xxv

Sermoccv.A¶ Mat. xix.

Sermo

AMat xix.

Mat. xix.

Luce. .vj.

E