Ier. cxcix. Do. ij. poſt feſtū trinitatis. Ser. ij. Fo. cccxxii

tatō trem ſuū et deū negat ⁊ patrem. Si enī non diceret: ante ſedlistantuꝫ diceret: poſt menon erit: poſſet forſitā dici filiū illudfuiſſe locutum. Modo autē cum dicit. Ante me nō eſt forma3nū tus deus: ⁊ poſt me nō erit: patrē ſuum nec deū dicit eſſe necꝑis. patrem. Itē ſi patris ſunt hec verba: quis dicit: cui dicit. Ftlius meus es tu: ego hodie genui te? An forte (qd̓ abſit) mēdatio arguēdus eſt deus? Sed ſi filij verba ſunt: quis dicit:cui dicit. Pater meus vſqꝫ modo operatur? An forte ⁊ iniurioſus patri iudicandus eſt ⁊ ingratus? Sed nūquid ingrato diceretur. Poſtula a me ⁊ dabo tibi gētes hereditatē tuāet poſſeſſionē tuam terminos terre? An forte ꝓpheta: aut qͥddiceret: neſciuit: aut fallere voluit: aut vt mitius aliquid deprophetis dicamus finxiſſe credo ſibi duos cōfabulantes:id patrem dicentē: ⁊ filium patrē. Ante me non eſt formatusdeus: adiunxit filius dicēdo. Ex poſt me non erit. Humana.iiij. ſunt que agimus: an diuina? Prochdolor: parce: parce heretica īpietas. Cū tu deum non capias: nos quoqꝫ ad blaſphemiam ꝓuocas. Non hoc docet ſancta eccleſia. Pater: patereſt: filius: filius eſt: ⁊ ille nunqͣꝫ nō fuit pater: ⁊ iſte nunqͣꝫ nonfuit filius: ambo eterni: nec ceperunt eſſe: nec deſierūt: quodpater loquitur filius loquit̉: quia verbū patris eſt: et qd̓ filiꝰloquitur pater loquit̉ quia pater verbi eſt. Ipſum verbū diiiij. cit. Uerba que ego loquor a meipſo nō loquor. Cōcedite queſo creatori: et in creatura ſi poteſtis capite creatorem. Ecceignis et ſplēdor: duo ſunt: alter ex altero nec ſine altero altereſt. Ignis pater: ſplendor filius. Ipſe ſi poſſit dicit: qd̓ luceonon a meipſo luceo: ſed qui me miſit ipſe mihi dedit vt luceāiIgnis eniꝫ ſplendorē mittit: ⁊ ſicut filiꝰ de patre dicit: patermecū eſt: ita ⁊ ſplendor dicere poteſt: ignis mecū eſt. Extingue ignē: ſplendor nuſqͣꝫ parebit. Iſte ergo ignis pater ⁊ ſplēdor filius: vnus ſine cōiuge pater: aliꝰ ſine matre filius. Necdiuidi alter ab altero pōt: et cū ſit alter ex altero: initiū tamēalteriꝰ eſſe nō poteſt ſine altero. Hoc em̄ poſſe a creatore tributuꝫ eſt creature. Quid pōt ipſe creator? Accedat paganꝰ.accedat ſabellianꝰ: videat arrianꝰ. Uideant qd̓ in deo videre nō poſſunt. Nō facio iniuriā ſi aliqua parte tāti creatoriscupiens oſtēdere poteſtatē: ignis ſiue lucerne offerā ante il-lum ſimilitudinē. Scriptuꝫ eſt enim. Lucerna pedibꝰ meisverbum tuū dn̄e: ⁊ lumenſemitis meis. Et de deo dictū eſt.Ignis cōſumens. Accedite ergo ⁊ lucernā diligēter cōſiderate: veſtraſqꝫ fatuas tenebras remouete. Paganꝰ intueatſine cōiugio eſſe patrē: et ſi cecus nō es diſce filiū: ⁊ ibi vide:inter ignē et ſplendorē quere mediū: ſi nullū eſt mediū: nullūeſt coniugiū. Noli velle ſcrutari mediū: ne magnū patiarisincendiū. Accedat ſabellianꝰ videat duos in vnū: ignē ⁊ ſpledorem. Nūquid nō recte dicere poteſt ſplēdor: ego in igne etiij. ignis in me: ſicut ⁊ filius dicit. Ego in pr̄e: ⁊ pater in me? Accedat arrianus: videat ⁊ ipſe alterū ex altero: nec tamē naſcipoſſe alterū ſine altero. Nemo eorum prior: nemo poſterior.Coeui ſunt pater et filiꝰ: ſplēdor et ignis. Nec ignis ſine ſplēdore: nec ſplendor ſine igne. Aut certe ſi placet mitte manuꝫdiuide alterum ex altero / oſtende mihi ignē ſine ſplendorevel ſplendorem ſine igne. Abſit: abſit: ardere tantūmodo poteris: ſeparare alterū ab altero non poteris. Sicut enī igniset ſplendor alter ex altero eſt/ nec eſſe alter ſine altero poteſt.Non illis ortꝰ qui nō eſt: ſed eternitas vna eſt: vna ſubſtātia.Ignis et ſplēdor temporales ſunt: pater autē et filius eterniſunt. Sunt dico qui patrē et filium deū dico: dualitas in prole: vnitas in deitate. Alterum facit vnius natiuitas: ſed vnūoſtēdit eſſe diuinitas. Cū dico filius: alter eſt. Cuꝫ dico deꝰ:vnus eſt. Alius eſt: quia filius eſt. Aliud quidē non eſt: quiadeus eſt. Erubeſcite arriani: Tunicā hominis iam iudicatiin cruce pēdentis carnifices pilati nō ſunt auſi conſcindere:x. et vos conamini charitatē dei in celo ſedentis: immo deū ipſam charitatē diuidere? Sed conamini quātū poteſtis: vosiam in infernū ruiſtis: nā illam tunicā nunqͣꝫ rupiſtis. Itemper prophetiā dn̄s dicit. Non eſt vltra abſqꝫ me deus. Deusiuſtus ⁊ ſaluās non eſt preter me. Hic ſabellianꝰ exultat. Utenim vnū eundēqꝫ patrem oſtendat ⁊ filiū: talibus ſe teſtimonijs credit muniri. Et cōtra arriani vt probēt alium eſſe patrem alterū filiū: alia proferūt teſtimonia in quibꝰ dicāt. Alter ē pater: alter eſt filiꝰ: alter maior: alter minor: vt pater dilij cat filio. Dedi te in lucē gentiū. Et filius dicat. Pater miſit.j. me: quātū intelligo/ lucē iſtam gentiū comprehēdere nō va-

er. ij. Fo cccrlent atqꝫ ꝑſpicere: vnde cecati nō mecum poſſunt ambulare:ſed potius oberrare. Arrianus aliud: ſabellianꝰ aliud. Quale belluꝫ? Quid ad hec catholicus? Arma inquit que portātmea ſunt/ mihi militāt ambo/ cōtra ſe pugnāt: ſed pro me vtinam ambo deficiant: ⁊ nō alter ad alterum trāſeat: ſed ad meproperēt: et ego aliquid vnde vtriqꝫ percutiant̉ proferā. Tuarriane dicis maiorē eſſe qui mittit: minorē qui mittitur. Interrogo te et ego: quis eſt maior/ cui preparat̉ aliquid veniēti an qui p̄parat? Cui exhibet̉ officiū an̄ qui exhibet? Utiqꝫſi hominū genus interroges: reſpōdebit illū eſſe maiorē cuipreparatur. Tu autē inde vis probare minorē filiuꝫ: qꝛ miſſus eſt: ⁊ ego oſtendā eum qui miſit p̄cedere illum quē miſit:nec vnū dico eorū maiorē: qꝛ non audeo dicere vel minoreꝫ.Ęſaias propheta dicit: Hec dicit dn̄s chriſto domino meo: Ecuius apprehēdi dexterā: vt ſubijciā ante faciē eius gentesEcce iam filio miſſo quō precurſor eſt pater. Adhuc ſequereEt dorſa regū vertam: ⁊ aperiā coram eo ianuas: ⁊ porte nōclaudent̉. Ecce ille qui miſerat p̄curſor factꝰ eſt. Quis enim:maior aūt ſuperior/ ante minorē ianuas aperit: vel quō fietniſi paululū preceſſerit. Audi adhuc. Et porte inqͥt nō claudentur. Quō: Ego ante te ibo. Audis qꝛ qui miſerat ⁊ comitantur ⁊ p̄cedit: qui mittit̉ non diſcedit. Iam tu diſcerne quiſit maior: qui potior: ego em̄ nullam diſcretionē video: ſꝫ potius equalitatē cōſpicio. Filiꝰ dicit de patre. Miſit me. Pater filio dicit. Ego ante ibo. Recedit de medio diſcordioſacalamitas/ equalitas hoc exhibet nō diſparilitas. Adhuc ſequere vt clarius appareat quis cui dicat. Ego ante te ibo: ⁊glorioſos terre humiliabo. Hic eſto ⁊ tu pagane. Audi qͥd dicat ꝓpheta. Nō mihi ego qd̓ volui ſcripſi. Codex in quo hecſcripta ſunt in armario iudei habet̉. Inimicus meus teſtismeus: ab ipſo quere. Aperi lege et crede. Dorſa inquit reguꝫ Evertā: ⁊ glorioſos terre humiliabo. Nōne reges terre videsqui ante ꝑſequebant̉ chriſtianos/ nūc integros eſſe chriſtianos? Nonne vides eos qͥ humiliabant eccleſiā: humiles introire in eccleſiā? Nōne ipſos habere defenſores: qͦs ante habuit ꝑſecutores? Ego inqͥt ante te ibo et glorioſos terre hūiliabo. Portas ereas conterā: ⁊ vectes ferreos cōfringā. Etdabo tibi theſauros abſcōditos ⁊ archana ſecretoꝝ: vt ſciasquia ego ſum deꝰ: qui voco nomē meū qm̄ deꝰ iſrael. Audiatſabellianꝰ. Deus dicit: hō dicit. Audiat ⁊ arrianus. Ego de vl̓us et nō eſt aliꝰ extra me. Diu eſt ex quo cōtra iſtas duas hereſes certādo laboro: ⁊ pene ſum fatigatꝰ. Ueni dn̄e meus ie Cſu preliator fortiſſime: pͥnceps exercitꝰ dn̄i: qui diabolū viciſti ⁊ ſeculū. Apprehēde arma ⁊ ſcutū: et exurge in adiutoriū. Fmihi. Proceſſurus ad preliū ⁊ victurꝰ in mūdo mundū: ora xxuit: nō tanqͣꝫ virtutis īpotens: ſed vt nobis ꝓpter qd̓ venerathumilitatis miniſteriū exhiberet. Et qͥd dixit? Pater clari Ifica filiū tuū. Modo arrianꝰ dicit. Uides qꝛ minor eſt: ⁊ claritatē nō haberet niſi patrē petiſſet? Expecta hō: quid feſti? Rnas: tu hominē vides: in qua forma nō ſolū patri: ſed ⁊ angelis minor eſt: hō paret: deꝰ latet. Tu mihi oſtēdis hoīem humilē: aperi oculos ⁊ vide deū ſublimē/ nō angelis minorē ſꝫpatri coequalē. Pater inqͥt filiū tuum clarifica: ecce minorēAdhuc ſequere. Ut ⁊ filiꝰ tuus clarificet te: ecce equalē. Inuenimus filiū agnoſcentē patrē atqꝫ orantē eiqꝫ cōiunctū nōvt putabat̉ ingratū. Uideamꝰ quid de filio dicat ⁊ pater. Aſ-ſumpſit ieſus petrū ⁊ iacobū ⁊ iohānē fratrē eiꝰ: euāgelij ver Cibaſunt: ⁊ duxit illos in montē excelſumſeorſum: ⁊ trāſfigura Atus eſt ante eos. Et reſplēduit facies eiꝰ ſicut ſol: veſtimētaauteꝫ eius facta ſunt alba ſicut nix. Ecce apparuit illis moyſes ⁊ helias cum eo loquētes. Qui ſunt moyſes ⁊ helias: niſilex ⁊ ꝓphete? Loquebant̉ cum illo: qꝛ locuti erāt de illo: oſtēdebant q̄ predixerāt: manifeſtabant que ꝓphetauerāt. Loquebant̉. Putas qͥd loquebant̉? Ut iudei cōuincerētur: pagani cōuerterent̉: manichei cōfunderent̉: heretici cōprimerent̉ / catholici confirmarent̉. Loquebat̉ lex et gr̄a: lenitas ⁊aſperitas/ terror ⁊ manſuetudo/ preceptū ⁊ adiutoriū/ ferramentū ⁊ medicus: vmbra ⁊ lux/ preco ⁊ iudex/ ſentētia et miſericordia. Et qͥd poſtea? Reſpōdēs petrus dixit ad ieſum.Dn̄e bonū eſt nobis hic eſſe/ ſi vis faciamꝰ hic tria taberna? vbcula: tibi vnū: moyſi vnū: et helie vnū. Quid dicis ſancte petre? Mūdꝰ ꝑturit ⁊ tu ſecretū petis? Uides tot gētes in vnūcōueniſſe ⁊ tu requiē queris? Uides tenebras mūdi: ⁊ tu lumen abſcōdis? Nemo accēdit lucernā et ponit eā ſub modio LS u

S iij

Annotatēnūeralisordinisſermonūhuiꝰ oꝑisPsͣ. ij.

Ca. xxiiij.

Pſalm̄.cxviij.Deūt̉. iiij.

Ioh̓. xii..

Ioh̓. xvj.

Ioh̓. v

Psͣ. ij.

Ca. xxv.Eſa. xlv.

Ca xx.Eſa. xlv.

Ioh̓. xix.

Ioh̓. xiiij.

Eſaie. xl.Ioh̓. viij.

Api Ca. xxvj.

Eſa xlv.

ē vbi sͣ.BEe Ca. xxvijPſalm̄.xxxiiij

ē vbi sͣ.BEe Ca. xxvij

Psͣ. viij.

3 Eſa. xlv.

Pſalm̄.xxxiiij

39 5. 12xxxiiij

Ioh̓. xvij

Psͣ. viij.

i ¶Ca. xxviijM.t. xvij.

xbi. sͣ

Mat. v