Druckschrift 
Sermones
Entstehung
Seite
CCXLVIIr
Einzelbild herunterladen
 

Ser. xxiiij. et. xxv In natali dn̄i Ser. xx. et. xxj. Fo. ccxli

c1. lij. E. I11AIratō xp̄o reficere: vt qͥ viuit iā nō ſibi viuat: ſed ei qͥ ꝓ oībꝰ mortuꝰiis eſt ⁊ reſurrexit. Et dicat vnuſqͥſqꝫ noſtrū qd̓ dicit apl̓s. Uiuoautē iā nō ego: viuit ꝟo in me xp̄s. Illū oportet creſcere: me3ͣnuꝫ autē minui. Laudāt eū cōdigne oēs angeli eiꝰ qͦrū cibꝰ eterpis. nus ē īcorruptibili eos ſagina viuificās: qꝛ ꝟbū dei ē: cuiꝰ vita viuūt: cuiꝰ eternitate ſemꝑ viuūt/ cuiꝰ bonitate ſemꝑ beate viuūt. Illi eū ꝯdigne laudāt deū apud deū: ⁊ dāt gloriā in3excelſis deo. Nos aūt plebs eiꝰ ⁊ oues manuū eiꝰ / ꝓ modulo īfirmitatꝭ nr̄e pacē ꝑ bonā volūtatē recōciliati mereamur.Ipſoꝝ enī angeloꝝ vera ⁊ hodierna vox ē: quā nato nobis ſa.ii. uatore exultādo fuderūt. Gloria ī excelſis deo: et ī terra paxhoībus bone volūtatis. Laudāt gͦ illi cōpetēter: laudemꝰ etnos obediēter. Sūt illi nūcij eiꝰ: ſumꝰ ⁊ nos pecora eiꝰ. Impleuit ī celomēſam ipſoꝝ: īpleuit in terra p̄ſepe noſtrū. Plein. i. nitudomēſe ipſoꝝ eſt: qꝛ ī pͥncipio erat ꝟbū: ⁊ ꝟbū erat apuddeū: ⁊ deꝰ erat ꝟbū. Plenitudo p̄ſepis nr̄i eſt: qꝛ ꝟbū caro factū eſt/ ⁊ habitauit ī nobis. Ut em̄ panē angeloꝝ māducarethō: creator angeloꝝ factꝰ eſt hō. Illi fruēdo: nos petēdo. Ilrli capiēdo: nos q̄rēdo. Illi intrādo: nos pulſando. Quis eniꝫhominū oēs theſauros ſapiētie ⁊ ſciētie nouerit in xp̄o occulrint. tos: atqꝫ in pauꝑtate carnis eiꝰ abſcōditos? Quia ꝓpter nospauꝑ factꝰ eſt cū diues eēt: vt illiꝰ pauꝑtate ditaremur. Cūenī mortalitatē aſſumeret / mortēqꝫ cōſumeret/ ī pauꝑtate ſe.xx. offēdit: ſꝫ diuitias dilatas ꝓmiſit: n̄ ablatas amiſit. Ꝙͣmulta multitudo dulcedinis eiꝰ: quā abſcōdit timētibꝰ ſe: ꝑfecu.xiij. aūt ſperātibꝰ in ſe? Ex ꝑte em̄ ſcimꝰ/ donec veniat qd̓ ꝑ̄fectūeſt. Cui capiēdo vt idonei p̄ſtaremur: ille eqͣlis pr̄i in formadei: in for̄a ẜui factꝰ ſil̓is nobis: reformat nos ad ſil̓itudineꝫdei: ⁊ factꝰ filiꝰ hoīs vnicus filiꝰ dei: multos filios hoīm fac̄filios dei/ ⁊ nutritos ſeruos ꝑ viſibilē formā ſerui ꝑficit libeā. v. ros ad vidēdā formā dei. Filij em̄ dei ſumꝰ: ⁊ nōdū apparuitqd̓ erimꝰ. Et ſcimꝰ qm̄ cū apparuerit ſil̓es ei erimꝰ: qm̄ videbimꝰ eū ſicuti eſt. Nā qͥ ſūt illi ſapiētie ſciētieqꝫ theſauri: q̄ il.xx. le diuitie diuine: niſi q̄ſufficiūt nob̓? Et q̄ illa multitudo dulxiiij. cedinis: niſi q̄ ſatiat nos? Oſtendet gͦ nobis patrē/ ⁊ ſufficiet.vj. nobis. Et in qͦdā pſalmoqͥdā ex nobis vl̓ in nob̓ vl̓ ꝓ nob̓ aitx. illi. Satiabor dū manifeſtabit̉ gl̓ia tua. Ipſe aūt ⁊ pater vnūxiiij. ſūt: ⁊ qͥ ip̄m videt/ videt ⁊ patrē. Ergo dn̄s virtutū: ip̄e ē rexxiij. gl̓ie. Cōuertens nos: oſtēdet faciē ſuā ⁊ ſalui erimꝰ ⁊ ſatiabixxix mur ⁊ ſufficiet nobis. Dicat itaqꝫ illi cor nr̄m. Queſiui vultūxxvj. tuū: vultū tuū dn̄e reqͥrā: ne auertas vultū tuū a me. Et reſpōxiiij. deat ip̄i corde nr̄o. Qui diligit me: mādata meacuſtodit Etqui diligit me diliget̉ a pr̄e meo: ⁊ ego diligā eū: ⁊ oſtēdā meip̄m illi. Uidebāt eū oculis vtiqꝫ illi qͥbꝰ hͦ dicebat: ⁊ ſonū vocis eius auribꝰ audiebāt: ⁊ hūano corde hoīem cogitabāt: ſꝫAqd̓ oculus nō vidit: nec aurꝭ audiuit/ nec in corhoīs aſcēdit.ij.eūdē ip̄m ſe ꝓmittebat oſtēdere diligētibꝰ ſe. Qd̓ donec fiat:donec oſtēdat nobis qd̓ ſufficiat nob̓: donec eū fontē vite po2.v. temꝰ ⁊ ſatiemur: īterim dū ambulātes ꝑ fidē ꝑegrinamur aleo: dū eſurimꝰ ⁊ ſitimꝰ iuſticiā: forme dei pulchritudinē īeffabili ardore deſideremꝰ forme ſerui natalē deuoto obſeqͥocelebremꝰ. Nondū contēplari poſſumꝰ qd̓ genitꝰ eſt ante luciferū a pr̄e: frequētemꝰ qd̓ nocturnis horꝭ ē natꝰ ex virgine.xxj. Nōdū capimꝰ qd̓ ante ſolē ꝑmanet nomē eiꝰ: agnoſcamꝰ ī ſoxviij lepoſitū tabernaculū eius. Nondū cōtuemur vnicū ꝑmanētē in pr̄e ſuo: recordemur ſpōſū ꝓcedētē de thalamoſuo. Nōdū idonei ſumꝰ ꝯuiuio pr̄is nr̄i: agnoſcamꝰ p̄ſepe dn̄i noſtri. In eodē feſto. Sermo. xx. In quo dicit ꝙ natus eſt dominꝰ non ſibi ſed nobis. Cur etiā peregrinus et non in diuerſorio natus ſit.xiiijTT hodie a me poſſit frēs chariſſimi maieſtas natiuitatꝭ dn̄ice p̄dicari: ꝑ vos mihi a dn̄o facultaseſt īpetrāda: qͣtenus ip̄e ꝟbū in ore ſuo ꝯſtituat ſaAcerdoti: nec nr̄i oris dedignet̉ officiū: qͥ noſtre carnis hodie dignatꝰ eſt īire cōmerciū. Nō em̄ frēs īeffabile diuine gn̄ationis ꝯtēdimꝰ aꝑire myſteriū: ſꝫ nr̄e ſalutꝭ magnū.ij.et mirabile geſtimꝰ gaudiū nūciare: ſicut dixit angelꝰ. Ecceannūcio vobis gaudiū magnū qd̓ erit omni ppl̓o. Nullū hodie frēs cōceptꝰ: nullū terreat partꝰ. Ubi enī ꝟginitas cōcepit/ ītegritas parit: dei ē virtꝰ cōſcia/ nō voluptas. Audi an.gelū dicentē. Spūs ſanctꝰ ſuꝑueniet ī te: ⁊ virtꝰ altiſſimi obumbrabit tibi. Hodie frēs nō inchoat̉ deitas: ſꝫ hūanitas inchoat̉: hodie natꝰ eſt nō ſibi xp̄s: ſed mihi. Accedite gͦ ad eū

m̄i Ser. xx. et. xxj. Fo. ccxl̓et illumīamini / ⁊ vultꝰ veſter nō erubeſcet: qꝛ hodie īſole poſuit (ſicut dixit ꝓpheta) tabernaculū ſuū. Diuinū ē frēs chariſſimi qd̓ gerit̉ nō hūanū. Nunqͣꝫ ē nuda ꝟginitas: q̄ eternopudoris ſui honore decorat̉. Ad domiciliū caſtitatꝭ angelusmediator aduenit/ vt regi aulā: deo tēplū ⁊ celeſti ſpōſo thalamū ꝓcuraret. Naſcēti em̄ dn̄o nō eſt ablata: ſꝫ ꝯſecrata virginitas/ q̄ ipſa ſpōſū genuit ſui pudorꝭ: ip̄a cuſtodi p̄bet fidele ſeruitiū. Feta ſꝫ ꝟgo: virgo ſed mr̄. Sterilitate enī caruit:nō pudore. Aſtat ſanctitas/ ſinceritas/ pudicitia chaſtitas/integritas/ fides/ ⁊ oēs ſimul affuere virtutes: vt ītrepida famula ſuo vtero portaret auctorē: ⁊ celeſtē paritura virtutē: ſexus ſui victrix dolorē gemitūqꝫ neſciret. Beata fecūditas q̄et honorē acqͥſiuit maternū: ⁊ caſtitatis p̄miū nō amiſit. Nōergo dedignat̉ inhabitare qd̓ ē figurare dignatꝰ: nec īdignatur in ſe carnē cōtingere quā celeſti manu ante cōtrectauit inpuluere. Uenit ad faciē tuam ohō: qꝛ tu ad eiꝰ faciē ꝑuenirenō poteras. Et qͥ erat īuiſibilis/ factꝰ ꝓ tua redēptionē viſibilis: venit a tuis pr̄ibꝰ poſtulatꝰ. Audi vocē clamātis. Oſtē Pde faciē tuā ⁊ ſalui erimꝰ. Aſtat teſtis īnocētie: aſſertor pudoris: nec amiſiſſe ſe ſpōſam ſed gloriat̉ agnouiſſe deū. Sequit̉nō vt maritꝰ ſed vt famulus: ⁊ obſequiū ſe ei gaudet īpēdereꝫcui cōſpicit oēs angelos deſeruire. Naſcēs gͦ xp̄s nō inuenitlocū in diuerſorio: ꝑ quē oīs creatꝰ eſt locus. Et velut ꝑegrinus naſcit̉/ qͥ totiꝰ orbis ē dn̄s: vt nos celeſtis patrie faceret?eſſe municipes. Pānis obuoluit̉: vt ſciſſaꝫ hūani generꝭ vnitatē ſuo redintegrare ī corꝑe: totūqꝫ īmortalitatis veſtimētūpurpureo ſanguinis colore/ fulgēs īceleſtia regna deferret.Naſcit̉ frēs: vt ipſā quā priꝰ hō vitiauerat / melioraret naturam. Iacet in pānis: ſed regnat ī celis: hūiliat̉ in cunabulis:ſed in nubibꝰ tonat. In p̄ſepe ponit̉: qꝛ oīs caro fenuꝫ. Eſaia Edicente mōſtratur. Nos fenū fratres eiuſqꝫ flos celeſtē emūdamur in panē: quo veſcendo ꝑuenimus ad vitam eternam. In eodē feſto. Sermo. xxj. In quo dicit ꝙ digne lingua nr̄a dn̄m laudare nō pōt. Et ꝙ verbanō eo modo facit hō quō factꝰ eſt ipſe per verbū.Iliū dei ſicuti ē apud patrē eqͣlis illi et coeternꝰ: ī EMquo ꝯdita ſūt oīa in celo ⁊ ī terra: viſibilia ⁊ īuiſibirAīa: ꝟbū dei ⁊ deū vitā et lucē hoīm ſi laudare mo­ Ciamur/ nō mirū eſt nos nō inuenire qͥbus ꝟbis explicemꝰ: ꝙ nulla hūana cogitatio: nullus ẜmoſufficiat. Quōergo laudare digne valeat lingua nr̄a quē cor noſtruꝫ adhucvidere nō valet? Ubi oculū ꝯdidit qͥ poſſit videri? Si fugetiniqͥtas: ſi ſanet̉ īfirmitas: ⁊ fiāt btī mūdo corde: qm̄ ipſi deū Lvidebūt. Nō miꝝ ē inqͣꝫ nos nō īuenire qͥbꝰ ꝟbis vnū verbūdicamꝰ: in qͦ dictū ē: vt eſſemꝰ qͥ de illo aliqͥd diceremꝰ. Heenī ꝟba cogitata atqꝫ ꝓlata mēs nr̄a format: illo aūt ꝟbo ip̄aformat̉. Nec eo mō facit hō ꝟba quō ē factꝰ ipſe ꝑ ꝟbū: qꝛ neceo mō genuit pr̄ vnicū ꝟbū: qͦ fecit cūcta ꝑ ꝟbū. Deū qͥppe genuit deꝰ: ſꝫ ſil̓ gignēs ⁊ genitꝰ vnꝰ eſt deꝰ. Mūdū aūt fec̄ deꝰſed mūdꝰ trāſit: ꝑmanet deꝰ. Et ſic̄ ea q̄ facta ſūt ſeip̄a vtiqꝫnō fecerūt: ſic a nullo factꝰ ē ꝑ quē oīa fieri potuer̄t. Nō igit̉miꝝ/ ſi hō factꝰ īter oīa ꝟbis nō explicat ꝟbū ꝑ qd̓ facta ſuntoīa. Huc itaqꝫ paululū aures ⁊ aīos aduertamꝰ/ ſi forte valeamus aliqͥd ꝯgruū cōdignūqꝫ dicere nō ex eo qd̓ in pͥncipio Ierat ꝟbū ⁊ ꝟbū erat apd̓ deū ⁊ deꝰ erat ꝟbū: ſed ex eo qd̓ ꝟbūcarofactū ē. Si forte dicat̉ a nob̓ ꝑ qd̓ habitauit īnob̓: ſi forte ibi poſſit eē dicibil̓ / vbi voluit eē viſibilis. Propter hͦ em̄et iſtū celebramꝰ diē: qͦ naſci ē dignatꝰ ex ꝟgine: quāgn̄atiouem ſuā fecit ab hoībus vtcūqꝫ naͣrrari. In illa ꝟo eternitatein qͣ deꝰ de deo natꝰ eſt: gn̄ationē eiꝰ qͥs enarrabit? Ibi talisdies nō ē: qͥ ſolēniter celebret̉. Neqꝫ em̄ trāſit āniuerſario volumīe rediturꝰ: ſꝫ manet ſine occaſu: qꝛ nō cepit ex ortū. Eſtergo illud vnicū dei ꝟbū: illa vita: illa lux hoīm: eternꝰ qͥdēdies: iſte autē qͦ humane carni copulatꝰ tanqͣꝫ ſpōſus ꝓceſſitde thalamo ſuo: nūc hodiernꝰ cras fit heſternus. Uerū tn̄ hodiernꝰ natū ex virgine cōmēdat eternū: qꝛ eternꝰ natꝰ ex virgine cōſecrauit hodiernuꝫ. Quas itaqꝫ laudes charitati deidicamꝰ qͣs gr̄as agamꝰ qͥ nos ita dilexit vt ꝑꝑ nos fieret ītꝑeꝑ quē facta ſunt tēpora: et multis ſeruis ſuis in mūdo minoreſſet etate ipſo mūdo antiqͥor/ ſine vetuſtate hō fieret qui hominē fecit: crearetur ex matre quācreauit: portaret̉ manibꝰquas formauit: ſugeret vbera q̄ impleuit/ in p̄ſepi muta vagiret īfantia verbū: ſine qͦ muta ē humana eloquētia? Uide hō

Luce. j.

Luce .1.

Ser. xxiii.

Psͣ. lxxj.Psͣ. xviij

L1. Cor. ij.

ij. Cor. v.

Col̓. ij.Psͣ. xxx.Ioh̓. xiiij.Pē. xvj.Ioh̓. x.Ioh̓. xiiij.

ii C iviij.

ij. Cori.viij.Psͣ. xxx.

j. Iohē

Psͣ rre

j. Cor. xiij.

CCol̓. ij.

Ps. xvj.Iol̓. x.Ioh̓. xiiij.Psͣ. xxiij.Psͣ. lxxixPs. xxvj.Ioh̓. xiiij

Iohar i

Luce .11

Annotatōnūeralisordinisſermonuꝫhuiꝰ oꝑis.

B

ī Ser. xxv.Col̓.j.

Iohan. j.

Ser. xxv.

Max.v.

Col̓j.

Eſaie. liij.

Lnce. ij.

Eſale. xi.

Psͣ. lxxijC

B

B