Druckschrift 
Sermones
Entstehung
Seite
CCXLVr
Einzelbild herunterladen
 

Iermo. xviij. In natali dn̄i. Sermo. xiiij. Fo. ccxlo.

Sermo. xvij. In naDiatō cepta venire contēdit? Sed vos qui deoſeruitis et eius prescepta cuſtoditis/ potēs eſt vobis cōcedere vitam eternā: quicum pr̄e ⁊ ſpiritu ſancto viuit ⁊ regnat ī ſecula ſeculoꝝ. Amē.uꝫ In eodem feſto. Sermo. xiiij. In quo dicit ꝙis. maria regnuꝫ tenet virginitatis qꝛ regem genuitcaſtitatis eāqꝫ factam eſſe feneſtram celi.¶Aſtiſſimū marie virginis vteꝝ: ſpōſi ꝟginis clauvl ¶Lſum vētris cubiculū: filij virginis ſignaculuꝫ: merito pleniſſime collaudarē/ ſi meſſem metereꝫ quē Ꝙnō ſeminarē. Deniqꝫ ſic apl̓s dicit. Quecūqꝫ ſemiVnauerit hō: hec ⁊ mētet. Uerū eſt: oīno verū eſt: hec omnē hominē metere q̄ſeminauit: ſicut ipſe filiꝰ virginis in quadā lexv. ctione euāgelij ait. Meto inqͥt vbi nō ſeminaui: ⁊ colligo vbinō ſparſi. Dicat ſolus hodie natꝰ ex virgine filiꝰ marie. Meto vbi nō ſeminaui: ⁊ colligo vbi nō ſparſi. Dicat ⁊ maria. Etego te filiū generaui: ⁊ virginitatē meā nō violaui. Regnuꝫteneo virginitatis: ⁊ regē genui caſtitatis. Ingredienteꝫ etegrediētē habui in palatio vētris filiū imꝑatoris: ⁊ de manibus meis nō amiſi clauē regni pudoris. Porta facta ſum celi: ianua facta ſum filio dei. Illa porta facta clauſa: quā in viſione diuina. Ezechiel vidit ꝓpheta: de qua in me dicit proiel̓. phetizās. Uidi portā in domo dn̄i clauſaꝫ: ⁊ dixit ad me angelus. Porta hec quā vides nō aperiet̉: ⁊ hō non trāſit ꝑ eāet clauſa erit in eternū. Sed mirabilior ꝓphetie adimpletioQuid eſtporta īdomo dn̄i clauſa: niſi qd̓ maria ſemꝑ erit intacta? Et qͥd eſt hō non trāſit per eā: niſi qꝛ ioſeph nō cognouit eā? Et qͥd eſt ꝙ dn̄s ſolus intrat et egrediet̉ per eā: niſi qꝛſpūs ſanctus īpregnauit eā? Et quid eſt clauſa erit in eternūniſi qꝛ erit maria virgo ante partū: virgo ī partu: virgo poſtpartū? Dicat gͦ maria. Porta factaſum celi: ianuāfacta ſumxx. filio dei. Illi facta ſum ianua clauſa: qui poſt ſuā reſurrectionem ingreſſus eſt ꝑ oſtia clauſa: qͥegreſſus eſt paruꝰ ad ſuoscrucifixores: ad diſcipulos autē ſuos clauſo cenaculo oſtij iningreſſus eſt clauſtra. Qui natꝰ de vētre meo: me matrē dimiſit intactā. Adimpleuit ventrē meū diuinitate: et vterū meūnon euacuauit caſtitate. Exiuit de vētre meo gigāteo curſumagnificus: et vēter meꝰ nō eſt pudore vacuatꝰ: nec in cōceptione inuēta ſum ſine pudore: nec in parturitione inuētaſūcum dolore. Omira ⁊ laudabilis inter feminas: in qua ab an-gelo ſalutat̉ virginitas; ſola īpregnata nec vitiata: exonerata nec vacuata: qꝛ ſic ē ab angelo ſalutata. Aue maria gratiaplena: dn̄s tecū. Felix vmbilicus caſtitatꝭ: quē amplexus nōtetigit maritalis. Cōſidero cōceptū tuū beata virgo: ⁊ expaueſco. Intueor partū ⁊ ꝯtremiſco: adoro filiū tuū ⁊ reuiuiſcoEnarra obſecro mihi: quō meruiſti dici mater dn̄i: ⁊ ſponſafilio dei? Qd̓ rogo īdica mihi: ſed tn̄ colloquēti tecū ignoſcemihi. Ignoſce inqͣꝫ mihi qd̓ audeā ſeruꝰ vtinā vel bonꝰ: ⁊ nōetiā inutilis ⁊ malus ſeruꝰ: et ideo malus ſeruꝰ: qꝛ nō tecū cūtremore loquor vt ſeruꝰ: ignoſce ergo mihi qd̓ audeā cū ſpōſa dn̄i mei fabulari: et tamē indica mihi quō poterit dei filiꝰperte generari. Audite fratres: audite mariā nobiſcū loquētem: carne abſentē: ſpiritupreſentē: verecundia virginitatisvultū auertentē a collocutore: ⁊ indicāte quō impregnata ſita creatore. Erā inqͥt maria in domo mea puella iudea: ex ſemine dauid regis generata: adulta facta ſum: et deſpōſata ſūcōiugi: ⁊ placui alteri/ nō interueniēte adulterio: ſed intercedente ſpiritu ſancto. Deſpōſataſū homini iudeo: ⁊ placui homini deo. Deſponſauit me vir iudeus / ⁊ amauit me chriſtusdeus. Ignorauit quidē ſpōſus meus ioſeph qd̓ me amaſſetdeꝰ meus/ ⁊ putauit qd̓ adulterio īpregnatus eſſet vēter meus. Nā ignaro ioſeph ſpōſo meo venit ad me quidā magnuschriſti paranymphus/ nō pr̄iarcha primꝰ aūt ꝓpheta egregius: ſꝫ gabriel ille archāgelus: facie rutilās: veſte coruſcāsingreſſu mirabili: aſpectuterribili: viſitauit ⁊ ꝑturbauit meꝫſalutauit et grauidauit: dixitqꝫ mihi. Auegratia plena: dn̄stecum. Dominus inquit tecū: ſed pluſqͣꝫ mecū. In me autē licet ſit dn̄s memetipſum creauit dominus/ per te autē genitꝰeſt dominus. Ita eſt dn̄s tecum: vt ſit in corde tuo: ſit in vtero tuo: adimpleat mentē tuā: adimpleat carnē tuam / ꝓcedatformoſus de vtero tuo: tanqͣꝫ ſpōſus de thalamo ſuo: egrediatur rex de cubiculo ſuo/ ꝓcedat princeps ex aula regali: itahō. vt ꝟginitateꝫ tuā nō faciat violari. Dixiqꝫ ei: Quō fiet iſtud:ivt ego graueſcā pudico et īmuniſſimo marito: qm̄ virū penitus nō cognoſco? Deſpōſataſū homini iuſto: ſi cū illo non cō

uenero: vn̄ erit qd̓ generabo. Sed ſi pōt fieri vt cōcipiā intacta ⁊ generē clauſa: īdica modū / ⁊ paratū inuenies cormeū.Omnibꝰ enī modis exopto me ego deo meo vt habeā prolē:et nō perdam pudorē. Refert angelus. Gabriel modū cōceptionis: qd̓ in verbo fieret ſaluatoris: ⁊ ita ait ad eam. Oinqͥtmaria ꝟgo dei/ ſpōſa dei/ dilecta dei/ famula dei / mater dei:ſi hunc a me modū reqͥris quō virgo cōcipias: virgo parias:et poſt partū virgo ꝑmaneas: vel quō fiat inte qui fecit te: audi me: ⁊ ne ꝑturberis. Spūs ſanctꝰ ſuꝑueniet in te: ⁊ virtꝰ al­ 2tiſſimi obūbrabit tibi. Ita enī te virtꝰ altiſſimi obūbrabit vtnec eſtū patiarꝭ libidinis ⁊ mater ſis creatoris. Neſcit interea ioſeph marie ſpōſus: qͥd cū maria ageret angelus: ſubitoqꝫ ioſeph ītuitu familiari ⁊ licētia maritali aſpicit mariā cōiugem ſuā. Uidit eā greſſibꝰ grauari: intellexit marie vterūgrauidari. Turbat̉ ioſeph hō iuſtus ꝙ mariā nunqͣꝫ de templo dn̄i acceperat ⁊ nōdū cognouerat: ⁊ grauidā ſentiebat: ⁊quā nō meruerat in cōiugij honorē: iā haberet in cōfuſionē:ſecūqꝫ diu eſtuās diſputat dicēs. Un̄ hoc cōtigit qd̓ euenitNon cognoui/ nō noui/ non tetigi/ nō violaui/ nō grauidaui.Heu heu quid cōtigit: qͥd putas euenit: per quē maria ſic cecidit quē ſibi pluſqͣꝫ me adulātē īuenit? Ego enī cū licentiāhabere maritalē: ante thoꝝ nuptiarū puellarē nō vexaui pudorem. Timui multūqꝫ ꝑtimui: qd̓ in illo moyſitico libro legis ſentētiale verbū perſcriptū cū legeret̉ audiui. Ꝙ quecū Dqꝫ virgo paternā domū fedauerit adulterio: moriēda lapidibus ſubiacebit. Sil̓iter ⁊ vir qͥ pudoris veſtimentū patri nōdetulerit: corāqꝫ teſtibꝰ replicauerit: pudoriſqꝫ ſignaculū nōdemōſtrauerit: moriēdꝰ ⁊ ipſe cū virgine erit. Utroſqꝫ gͦ libidinarios hac moyſes ſnīa ferire voluit: ſimulqꝫ adulteroſ perire mādauit. Sic nāqꝫ ait. Auferte opprobriū de domo iſrl̓:et oīs qͦ audierit timebit: ⁊ nō agit īpie. Hāc moyſi ſnīam p̄cauebā: ipſamqꝫ luxuriā ī meo corꝑe refrenabaꝫ: maxime qꝛdauid filiū me eē ſciebā: ⁊ regali me fūctū ſacerdotio p̄noſcebā. Sꝫ qm̄ nihil miꝝ ē: nihil nouū: nihil occultū: nihil abſcō-ſum qd̓ nō reuelabit̉: ⁊ occultū qd̓ nō in publico veniat: inda­ Huid regꝭ filia: recolohyſtoriā. Dauid rex vr̄ie cethei mulierē ij.audacia extulit regali/ nec eū timor terruit parētalis. Quidgͦ faciā? qͥd agā? Anxior: gemo: doleo: curro: cōſiliū q̄ro: necpenitꝰ īuenio. Prodo adulteriū/ aut taceo ꝓpt̓ opprobriū:Si ꝓdidero: adulteriū qͥdē nō ꝯſentio: ſꝫ neuū crudelitatꝭ incurro qꝛ ẜm libri moyſi ſnīam: lapidādā eſſe cognoſco. Si tacuero malū ꝯſentio: ⁊ cū adulterꝭ portionē meā pono. Qm̄ gͦ I1tacere malū ē: adulteriū ꝓdere peius ē: ne ꝑ me fiat homīcidiū: dimittā eā ꝯiugio. Cogitauit inqͥt ſic̄ euāgeliū dicit: occulte dimittere mariā cōiugēſuam. Cogitauit qd̓ eēt rea de ꝓadulterio: cū iā eēt deterior ī mēte huiꝰ ſuſpitiōis mala ꝯcͣeptio. Sꝫ nō timeat maria dauid illiꝰ magni regꝭ filia: qm̄ ſicin dauid veniā contulit ſermo propheticus: ſic mariā liberatangelus ſaluatorꝭ. Ueniat mater domini caſta: ī qua nō fuitvirilis appetitio ſed ſpiritꝰ ſanctus: quā non violauitioſephvir iudeus: ſed ſolus impregnauit omnipotens deꝰ: que noncōmixta eſt nec ioſephſpōſa: nec cognita viro: ſed ſoli omnipotēti deo. Inuoca virgo ſancta deum tuum: dauid patremtuū: nō illuꝫ dauid adulteriofuſcatū ⁊ vrie cethei homicidiodiuulgatū: ſꝫ illū dico dauid forti manu p̄liatū: diu cū diabolo alt̓catū. Mittat de celo āgelū ſuū/ ⁊ viſitet ī ſomnis ſpōſūtuū. Suſpēdat iudiciū moyſes ſuū: ne ioſeph vīdicet adulteriuꝫ tuū. Parat itaqꝫ ioſeph aīm ī tꝑe: qͦ mariā poſſit occultedimittere. Ecce iteꝝ ꝟginis ille ꝑanymphus: non hō ſed gabriel angelus ille cōſpicuus: celi curſor eqͥſſimus: medio noctis libramine: dicit ad ioſephin viſionē. Ioſeph fili dauidcur tantū tribularis: qͥd multū cōtriſtaris: cur in ſomno cogtādo deſudas: quare vigilādo triſtis ambulas: cur de mariamalā tibi īgerꝭ ſuſpitionē: cū ip̄a tibi gn̄atura ſit ſaluatorē?Aufer zelotypie animū ex ea. Ipſe enī ē dn̄s qui īpregnauiteā. Ideo triſtis eſt aīa tua: qꝛ quecūqꝫ legiſti in ꝓphetia/ nōintellexiſti in maria. Hinc ē oīs triſticia tua/ qm̄ ſpōſam tuānondū cognouerꝭ ⁊ grauidā ſenſerꝭ: nec aliud ī ea niſi adulteriū ſuſpicarꝭ. Ioſeph fili dauid/ natꝰ nō ſolū ex gn̄e ſacerdotali: verūetiā ex regali/ filiꝰ ꝓphetaꝝ: ſociꝰ ſcribaꝝ. Ille deꝰqui ſcripſit mirabilia ī lege ſua: ip̄e fecit mirabilia in cōiugetua. Quid aūt ſunt mirabilia/ niſi q̄ hoībus ſunt īpoſſibiliaꝫMirabilia gͦ dei in lege nō legiſti: qd̓ ſi etiā legiſti: qͣre nō intellexiſti? Ipſa lex quā qͦtidie legis ſine graphio ſcripta ē in 1tabulis lapideis. Lege ⁊ ītellige qd̓ panē in heremo terra ꝓ ꝑ

Elibro. l. homel̓. xliiica.

Ezechiel̓.xliiij.

Annotatōnūeralisordinisſermonuꝫhuiꝰ oꝑis

Gal̓. vj

Mat. xxv

Ser. xvii

Luce j

Iohā. xv

R

D

C

Luce. j.

GMat. x.ij. Reg. xj.

Mat. j.

Deut. xxij

0

Psͣ. xlix.

Deūt. ix.Exo. xvj.

H

I