Diui Auguſtini De Tēpore.

Diui Auguſginis filiꝰ dominet̉. Uenite ꝟgines ad ꝟginē: venite cōcipientes ad cōcipientē: venite pariētes ad parientē: venite matres ad matrē: venite lactātes ad lactātem: venite iuuēculead iuuenculā. Ideo omēs iſtos curſus nature ꝟgo maria indn̄o nr̄o ieſu xp̄o ſuſcepit: vt oībus ad ſe cōfugientibꝰ feminis ſubueniret. Et ſic reſtauraret omne genꝰ feminaꝝ ad ſevenientiū noua eua ſeruādo ꝟginitatē: ſicut om̄e genꝰ virorū adamnouꝰ recuperat dn̄s ieſus xp̄s: qͥ cū patre et ſpūſancto viuit et regnat deus: per om̄ia ſecula ſeculorū. Amen.¶ In eodem feſto. Sermo. xij. In quo dicit ꝙplꝰ ē mirāda miẜicordia naſcētꝭ qͣꝫ modꝰ naſcēdi.Odie ꝟitas deterra orta eſt: xp̄s de carnenatꝰ eſtA Gaudēte ſolēniter: et ſempiternū diem hodiernoquoqꝫ admoniti cogitate: eterna dona ſpe firmiſſiIma cōcupiſcite: filij dei eſſe accepta poteſtate p̄ſub. Rmite. Propter nos tēporalis effectꝰ eſt tēporū effector: propter nos incarne apparuit mūdi ꝯditor: ꝓpter nos creatuseſt creator. Quid adhuc mortales mortalibꝰ rebus oblectamini: et fugitiuā vitā ſi fieri poſſet tenere conamini? Speslonge clarior effulſit in terris: vt terrenis vita ꝓmitteret̉ incelis. Hoc vt crederet̉: res incredibilior p̄rogata eſt. Deosfacturꝰ qͥ hoīes erāt: homo factꝰ eſt qͥ deꝰ erat: nec amittensqd̓ erat: fieri voluit ipſe qd̓ fecerat. Ipſe fecit qd̓ eſſet: qꝛ ho-minē deo addidit: nō deū in hoīe ꝑdidit. Miramur ꝟginispartū: etnouū ipſum naſcēdi modū incredulis ꝑſuadere conamur: qd̓ in vtero nō ſeminato germen ꝓlis exortū eſt: et acōplexū carnis viſcera īmunia filiū hoīs ꝓtulerūt: cuiꝰ patrem hoīem nō tulerūt: qd̓ ꝟ̓ginitatis ītegritas ⁊ in cōceptuclauſa: ⁊ in partu īcorrupta permāſit. Sed plus eſt mirandamiſericordia: ꝙ ille qͥ ſic naſci potuit: naſci voluit. Erat enīiam vnicus patri: qͥ vnice natꝰ eſt matri: et ipſe factus eſt inmatre: qͥ ſibi fecerat matrē: ſempiternꝰ cū patre: hodiernꝰ exmatre. Poſt matrē de matre factꝰ eſt: ante om̄ia de patre nōfactꝰ eſt: ſine quo pater nunqͣꝫ fuit: ſine quo mater nunqͣꝫ fuiſſet. Exultate ꝟgines xp̄i: cōſors veſtra eſt mater xp̄i. Chri-ſtum parere nō potuiſtis: ſed ꝓpter chriſtū parere noluiſtis.Qui nō ex vobis natꝰ eſt: vobis natꝰ eſt. Uerūtamen ſi ꝟbieius memineritis ſicut meminiſſe debetꝭ: eſtis etiā matresij. eiꝰ: qꝛ voluntatē facitis patris eiꝰ. Ipſe enī dixit. Quicūqꝫfacit voluntatē patris mei: ipſe mihi frater et ſoror et matereſt. Exultate vidue xp̄i: qui fecūdā fecit virginitatē: illi vouiſtis ꝯtinētie caſtitatē. Exulta etiā caſtitas nuptialis: oēsfideliter viuētes cū cōiugibꝰ veſtris: qd̓ amiſiſtis in corpore: in corde ſeruate. Ubi iā nō poteſt eſſe a cōcubitu caro integra: ſit in fide ꝟgo ꝯſcientia: ſcd̓m quā ꝟgo eſt oīs eccleſia.ii. In maria xp̄m pia ꝟginitas peperit: in anna xp̄m viduitasparuū grādeua cognouit: in elizabeth xp̄o cōiugalis caſtitas: et anilis fecūditas militauit. Om̄es gradꝰ fideliū membrorū capiti cōtulerūt: qd̓ ipſiꝰ gr̄e cōferre potuerūt. Proinde qꝛ veritas et pax et iuſtitia xp̄s eſt: hūc fide concipite:operibꝰ edite: vt qd̓ egit vterus marie in carne xp̄i: agat corveſtrū in lege xp̄i. Quomodo autē nō ad partū ꝟginis pertinetis: qn̄ xp̄i mēbra eſtis? Caput veſtrū peperit maria: voseccleſia. Nā ipſa quoqꝫ et mater et ꝟgo eſt: mater viſceribuscharitatis: ꝟgo integritate fidei. Pietatis populos parit:ſed eiꝰ mēbra ſunt cuiꝰ ipſa eſt corpus etcōiunx: etiā in hocſimilitudinēgerēs illius virginis: qꝛ et in multis mater eſtvnitatis. Om̄es itaqꝫ vnanimes: caſtis mētibus et affectibꝰſanctis: diē natalis dn̄i celebremꝰ: quo die ſicut iſtū ẜmonēorſi ſumꝰ: veritas de terra orta eſt. Iam enī et qd̓ in eodempſalmo ſequit̉ factū eſt. Nā cū ille de terra ortus eſt: hoc eſtde carne natꝰ eſt: qui de celo venit et ſuꝑ omnes eſt: ꝓculdubio cū aſcendit ad patrē: etiā iuſtitia de celo ꝓſpexit. Hancenī iuſtitiā verbis ſuis ipſe cōmendat: in ꝓmittēdo ſpiritūſanctū. Ipſe (inquit) arguet mūdū de peccato: et de iuſtitiavj.et de iudicio. De peccato quidē: qꝛ nō crediderūt in me. Deiuſtitia vero: quia ad patrē vado: ⁊ iā nō videbitis me. Hec1eſt iuſtitia que de celo ꝓſpexit. A ſūmo enī celo egreſſio eiꝰ:vii etoccurſus eius vſqꝫ ad ſummū eiꝰ. Ne quiſqͣꝫ contemneretveritatē: qꝛ de terra orta eſt: cū ſicut ſponſus ꝓceſſit de thalamo ſuo .i. de vtero ꝟginali: vbi verbū dei creature humanequodā ineffabili cōiugio copulatū eſt. Ne hoc ergo quiſqͣꝫcōtemeret: etqͣꝫuis mirabiliter natū: et dictis)/ factiſqꝫ mivirabilē: tamē ꝓpter ſimilitudinē carnis peccati nihil ampliꝰ

IoTēpore.xp̄m qͣꝫ hoīem crederet: cū dictū eſſet. Tanqͣꝫ ſpōſus proce­ Pdens de thalamo ſuo: exultauit vt gygas ad currēdā viā: cōtinuo ſubiūctum eſt. A ſūmo celo egreſſio eius. Qd̓ ergo audis. Ueritas de terra orta eſt: dignatio eſt: nō cōditio: miſericordia eſt: nō miſeria. Ueritas vt de terra oriretur de celodeſcēdit: ſpōſus vt de thalamo ꝓcederet: a ſūmo celo egreſſio eiꝰ. Inde eſt ꝙ hodie natꝰ eſt: quo die minor dies nulllusin terris: a quo tn̄ incremēta dies ſumūt. Qui ergo inclinatꝰeſt et nos erexit minimū elegit diē. Sed vnde lux creſcit: ipſo ſuo tali aduētu: nos etiā tacitus tanqͣꝫ ſonitū magni clamoris exhortās: vt qͥ pauper ꝓpter nos factꝰ eſt: in illo diui ij.tes eſſe diſcamꝰ. Qui ꝓpter nos formā ſerui accepit: in illo vilibertatē accipiamus. Qui ꝓpter nos de terra ortꝰ eſt: in illo Ycelum poſſideamus. Per dn̄m noſtrū ieſum chriſtū: qui viuit et regnat per om̄ia ſecula ſeculorū. Amen.¶ In eodem feſto. Sermo. xiij. In quo dicit ꝙdeꝰ ſuſcepit hoīem in ſe vt nos deū ſuſcipiamꝰ.Atiuitatē dn̄i noſtri ieſu xp̄i ẜm carnē: ita euāgeli SAſta apertiſſime demōſtrans ait: vt oſtēderet eū ex vſpirituſctō et maria ꝟgine natū ꝓpter hereticorūzSFaſtutiā: qͥnegant deū hoīem ſuſcepiſſe. Sed ideodn̄s nr̄ virgineū ſibi reqͥſiuit hoſpitium habitādi: vt nobisoſtēderet in caſto corpore deū portare debere. Ad hoc enimdeꝰ hoīem ſuſcepit in ſe: vt ⁊ nos deū ſuſcipiamꝰ in nobis: ſicut ipſe dicit. Manete in me: et ego in vobis. Oſacrū ⁊ cele­ 7ſte myſteriū in natiuitate dn̄i. Cōcepit ꝟgo anteqͣꝫ ſponſumhaberet: parit anteqͣꝫ nubat: et qd̓ ad laudē ꝑtinet noīs dn̄i:et mater ⁊ ꝟgo cepit eſſe poſt partū. Uirgo enī cōcepit: ꝟgopeperit: ꝟgo poſt partū illibata ꝑmāſit. Quē cū portaret timuit: cū pareret adorauit: quē cū peperiſſet: minorerat mater qͣꝫ filiꝰ. Grāde nobis myſteriū: diuina maieſtas in ade figura p̄miſit. Sicut enī deꝰ nr̄ cū primū adam facere vellet:nō ex cōiunctione viri aūt mulieris hoīem vt eſſet effecit: ſꝫaccipiēs terrā: inde hoīem diuina quadā arte formauit: itaſine viri cōiūctione deū in ꝟginali aluo incorporari diſpenſauit. Ergo ſi tūc licuit hoīem ſine hoīe naſci: cur non licuithoīem ſine hoīe ꝑ mariā ꝟginē ꝓcreari. Qm̄ ſic̄ adam ex terra ꝟgine figuratus eſt: ita ⁊ xp̄s ex ꝟgine natꝰ agnoſcit̉. Ibitūc flatus dei de terra viuū hoīem ſurgere fecit ad vitā: hicmundū ſpūſſanctꝰ de maria ꝟgine xp̄m hoīem figurauit: inquo deꝰ ad reparationē hoīs habitaret. Adam enim ibi tūcnaſcit̉: hic renouat̉ et reſuſcitat̉ in xp̄o. Fuit ſil̓is reparatioquō fuit et hoīs creatio. Deniqꝫ ſicut tūc inaluo t̓re ſaluatorade mēbra cōpoſuit: ſic etiā nūc in ꝟginis aluo xp̄s ſua mēbra cōpoſuit. Ogrādis patientia ſaluatoris: expectat naſciſua mēbra qͥ fecit. Sꝫ ideo ille voluit naſci: vt nos iterū viueremꝰ. Deꝰ latebat in hoīe: humiliata eſt ꝟtꝰ vt pietas augeret̉: et qd̓ ad laudē nomīs eiꝰ ꝑtinet: viſa eſt poteſtas minusvelle qͣꝫ poſſit. Hūiliauit ſe vt hō: nec horruit deꝰ hoīem induere quē ad ſuā patriſqꝫ imaginē figurauit: vnde libēs deifilius voluit hͦ eſſe qd̓ fecit. Nā ideo deꝰ nr̄ filiū ſuū miſit adhoīem liberādū: vt cui dixerat. Faciamꝰ hoīem: ipſe etiā liberator eſſet qͥ fuerat ⁊ creator. Sꝫ qͣre deꝰ nr̄ naſcēdo ꝑ ꝟgī-nē nos ſic voluit reformare ad vitā: vt qꝛ ꝑ mulierē ī hūc mūdū mors ītrauit: ſalꝰ ꝑ ꝟginē redderet̉. Deniqꝫ ⁊ qn̄ xp̄s t̓tia Tdie ab īferis reſurrexit: pͥmū mulieres ꝑ āgelū adorātes oc­ xxcurrūt: qͥbꝰ ideo iubet̉ reſurrectionē apl̓is nūciare: vt homīon̄deret̉. Ecce ꝑ quā cecidiſtis ī mortē: ꝑ ip̄am vobis reſurrectio mortuoꝝ nūciat̉. Mulier enī qꝛ pͥorguſtauerat: prioretiā reſurrectionē vidiſſe monſtrat̉: vt ne ꝑpetui reatꝰ apudviros opprobriū ſuſtineret: qꝛ que culpā nobis tranſfuderattranſfudit et gratiā Deniqꝫ dominus noſter ideo per caſtavirginis membra venit ad terras: vt oſtēderet deū caſtitatis eſſe auctorē. Ergo ſicuti deꝰ noſter nos ſuſcepit in ſe: itaet deum nos ſuſcipiamus in nobis. Portemus ergo et nosdeum in caſto corpore: quē virginis caſta mēbra portauerūtChriſtus enī magiſter eſt caſtitatis: ⁊ ideo qui caſtitatē nonhabet: portare chriſtū non poteſt. Sed ⁊ nos fratres chariſſimi qui deo credimꝰ: vt ſemꝑ chriſtuꝫ in corde noſtro portarepoſſimus: caſtos ac puros nos exhibeamꝰ ab omni peccatovt chriſtꝰ habitare poſſit in nobis. Qui enī chriſtū nō habetin ſe chriſtianꝰ nō poteſt dici. Nec eniꝫ ita ſe extollere debetvnuſquiſqꝫ: vt chriſtianū ſe nomine dicat tantū: et factis inimicum oſtendat. Quō eſt chriſtianus: qui contra chriſti pre-

ASer. xvj

Mat. xij.

Pſalm̄.lxxxiiij.

Lu. j. et. ij.

Ioh̓. xvi.

Rom̄. vii

Pſalm̄lxxxiiij.Psͣ .xviij

A

C

D

Psͣ. xviij

Mattheixxviij.

LSer. xvij.Lu. j. et. ij.

Iohā. xv.

ij. Corint.viij.Phil̓. ij.

viij.Phil̓. ij.

j. Corint.vii

B

D

E

C