Diui Auguſtini De Tēpore Sermo. vij.

Diui Auguſtini De ēeſſe cōfitet̉. Maledictꝰ qͥ quē patrē dicit: hunc eūdē et filiūeſſe deſignat. Maledictus qui patrē natū: aut incarnatum:aut paſſum eſſe cōfitet̉. Maledictꝰ qͥ inenarrabiliter filiū etvere natū de ſubſtātia patris eſſe nō cōfitet̉. Maledictus qͥhanc natiuitatē factā vel creatā vel cōditam eſſe cōfitetur.Maledictus qͥ verū filiū dei ex volūtate tm̄ dicit eſſe: ⁊ nonpotius de natiuitate. Maledictꝰ qui dicit: erat tēpus qn̄ nōerat filiꝰ. Maledictꝰ qui hanc natiuitatē ex nullis extatibnō cōfitet̉: qd̓ greci εξύχοντων appellant. Maledictus qͥdiuinitatē filij dei dicit initiū habere de tempore: ortum exnihilo: nomen quaſi adoptionis ex altero. Maledictꝰ qͥ vnūde vno: filiū de patre generatū nō cōfitet̉. Maledictꝰ qͥ impaſſibiliter filiū natū de patre nō cōfitet̉. Maledictus qͥ dicit fuit aliqn̄ pater ſine filio. Maledictꝰ qͥ nō cōfitetur anteom̄e principiū vel initiū ſemꝑ fuiſſe filiū cū patre. Maledictus qͥ immortalē deitatē filij dei nō cōfitet̉. Maledictus qͥde ſempiterno filio dicit: nō erat anteqͣꝫ de maria naſcereturMaledictꝰ qui vnitā deitatē patris et filij et ſanctiſpūs excharitate cōcordie tantū eſſe ꝓfitet̉: et nō magis ꝑ hācipſamvnitā diuinitatē. Maledictꝰ qui vnitā deitatē in tres hasīſonas eſſe nō ꝯfitet̉. Maledictꝰ qui aduerſus vigorē cenſurediuine ſcripture hunc deū vera ſpm̄ paraclytū: aut filiū pr̄isvel certe facturā vſurpat debere cōfiteri. Maledictꝰ qͥ filiūdei verū et hoīem verū de maria ꝟgine nuper natū pro nr̄aſalute nō cōfitet̉. Maledictꝰ qui filiū dei hoīem tm̄ pro nr̄aſalutē cōfitet̉. Maledictꝰ qui deū dei filiū ſempiternū de aſſumptione hoīs ꝑ hoc principiū habere aſſignat. Maledictus qui deitatē eiꝰ paſſam eſſe cōfitet̉. Maledictus qui incōparabilē deitatē trinitatis ꝓprie ad hominis lineamētaeſſe ꝯfitetur: dū ſcriptū inueniamus. Quia nō ſit illi ſimilisquiſqͣꝫ deus in celoſurſum et interra deorſum.¶ In eodem feſto. Sermo. iij. In quo qualiterin natiuitate dn̄i debemꝰ deo vouere et redderea peccatis abſtinēdo: ſplendide deducit.Ogo vos fratres chariſſimi: vt libenti aīo ſermo-BInes quos dn̄s dabit ſuſcipiatis in hac dulciſſimadie: in qua cōpunctio etiā infidelibꝰ venit: inqua. Amiſericordia tangit̉ impius: veniā ſperat cōpunctus: reditū nō deſperat captiuus: remediū deſiderat vulnel. j. ratus: in qua naſcit̉ agnus: qͥ tollit peccata mūdi. In cuiꝰ natiuitate qui cōſcientiā purā habet dulcius gaudet: qͥ miſerāattētius timet. Qui bonus eſt affectuoſe orat: qͥ peccator deuotiſſime ſupplicat. Dulcis dies: vere dulcis: et cūctis penitentibꝰ veniā portans. Promitto vobis filioli et certꝰ ſumꝫqꝛ in hac die ſi qͥs ex corde penituerit: et ad vomitū peccatreuerſus nō fuerit: quodcūqꝫ petierit dabit̉ ei: tantū in fidenō dubitet: delectationē nō repetat. Hodie totius mūdi peccatū tollit̉: et pctōr deſperat? Sed videte qualis debet eſſepenitētia: qꝛ multi aſſidue ſe dicūt eſſe peccatores: et tamenadhuc illos delectat peccare. Profeſſio eſt: non emēdatio.Accuſat̉ aīa: nō ſanat̉. Pronūciatur offenſa: non tollit̉. Penitentiā certā nō facit: niſi odiū peccati/ et amor dei. Qn̄ ſicpenites vt tibi amaruꝫ ſapiat in animo qd̓ ante dulce fuit invita: et qd̓ te prius oblectabat in corpore: ip̄m te cruciat inmēte. Iamtuc bene ingemiſcis ad deum et dicis. Tibi ſoli.l.peccaui: et malū corāte feci. Bene tibi ſoli peccaui: qꝛ nullꝰhoīm ſine peccato: et ideo tibi ſoli peccaui: qꝛ nullus eſt ſinepctō. Da dn̄e miſericordiā miſero: qͥ tādiu peperciſti criminoſo. Inclinet ad remediū humilitas penitentis: quē ꝑmouere non potuit diuturnitas pctōris. Dic illi in fletu cordis:aſpice ad infelicē pietas immēſa: reſpice crudelē miſericordia publica. Deſperatꝰ ad oīpotentē venio: vulneratꝰ ad medicū curro: ſerua pietatē māſuetudinis: qͥ tā diu ſuſpendiſtigladiū vltionis: dele numeroſitatē criminū multitudine miſericordiarū. Iſta eſt filioli vera penitētia: qn̄ ſic ꝯuertit̉ qͥsvt nō reuertat̉: qn̄ ſic penitet vt nō repetat. Sane videamus:aliqui veſtrū formas ⁊ virtutē animoꝝ exercentes: qͥ in iſtadie ꝟba mea ꝓſua ſalute ſic audiant vt viriliter mollia vitiaabijciāt tanqͣꝫ qͥ pugnat. Reuera fortius pugnat: qͥ contra ſepugnat. Aperi āt aures ſuas ad p̄cepta xp̄i: q̄ fortaſſe patuerūt hucuſqꝫ ad audiēdaludibria. Aperiāt oculos ſuos ad nitorem: qͥ hucuſqꝫ ad ignominiā patuerūt. Cōpungat penitētia criminū: quos hucuſqꝫ trāſpunxit delectatio voluptatū.

Cepore Bermo. vij.Erigat adiūcta virtꝰ quē vitia ꝓſtrauerūt. Aperiāt medicamēto nares ſuas: qͥbus illis feteat ꝯſuetudo pctī. Aperiatille oculos cordis vobis: qͥ hodie ꝓpter nos dignatꝰ eſt naſci: vt videatis illud qd̓ putat̉ dulce modo ſatis eſſe in breuitate tempoꝝ: qͣꝫ amarū erit in ignē eternū: qͣꝫ graui ⁊ ꝑpetuapena punienda erit breuitas delectationis. Delectatio occidit et preterijt: vulnerauit et trāſiuit: miſerū fecit et abijt: infelicem reddidit et reliqͥt. Ꝙͣ ſpecioſus eſt aīe nitor: qͣꝫ felixcōſcientia bonis operibꝰ plena. Si beatū ſe credit qͥ hoc poſſidet qd̓ dimiſſurus eſt poſt mortē: qͣꝫ ſecurus eſt qͥ illud premium ſperat qd̓ nunqͣꝫ amiſſurus eſt ꝑ eternitatē. Si potenseſt qui mūdo īperat: qͣꝫ beatus eſt qͥ deū in cōſcientia portat.Et ideo dulciſſimi filij cōcupiſcite mūdiciā cordis: habetedilectionē dei et ꝓximi. Pctōres dimittite et dimittet̉ vo­ Lbis. Iuſti nō peccetis: vt ꝑmaneat xp̄s in vobis. Que cumita ſint: videt̉ mihi chariſſimi: vt naſcēti dn̄o et redēptori nōſtro vota ꝓmittamꝰ hodie et reddamꝰ: ſicut ſcriptū eſt. Uo 1uete et reddite dn̄o deo veſtro. Nos dulciter ⁊ cōfidēter voueamꝰ: ille dabit poſſibilitatē vt reddere poſſimus. Nos tn̄quicqͥd illi ꝓmittimꝰ: de illo ſperemꝰ. Et fortaſſe interrogatis me qͥd debeatis hodie vouere ⁊ reddere. Sunt enī multiqui vonēt: alius pallam: aliꝰ oleū: aliꝰ cerā ad luminaria noctis: aliꝰ vt vinū nō bibat ꝑ aliquot annos: aliꝰ vt ieiunia certo tēpore faciat: aliꝰ vt carnes nō comedat. Nō eſt iſtud votum optimū/ nec ꝑfectū. Adhuc meliꝰ volo. Nō eligit deusnec ſpeciē tuā: nec oleū tuū: nec ieiuniū tuū: ſed hoc qd̓ te hodie redemit: ipſum offer: hoc eſt aīam tuā. Et ſi interrogesme: quō animā meā quā ipſe habet in poteſtate offeram? Etegoreſpōdeo tibi: quō. Moribꝰ ſanctꝭ: cogitationibꝰ caſtis:operibꝰ fructuoſis. Auertēdo a malo: et ꝯuertendo ad bonūDānando vitiū: amādo deū: diligēdo ꝓximū: impēdendomiẜicordiā miſerꝭ: qꝛ ⁊ noſipſi miſeri fuimꝰ anteqͣꝫ redimeremur. Dimittēdo illis qͥ in nobis peccāt: qꝛ et nos om̄es ſubpctō fuimꝰ. Suꝑbiā calcādo qꝛ ꝑ ſuperbiā primꝰ hō deiectꝰ Ęeſt. Abijciēdo inuidiā: qꝛ ꝑ inuidiā decepit diabolus genhumanū. Que cū ita ſint: erigite animos vr̄os: et nullus ſitſiue liber/ ſiue ſeruꝰ/ ſiue īgenuꝰ: qͥ non hodie deo votū offerat ſimul et reddat: qꝛ nimis miſerū eſt vt deo aliqͥd nō offe­ Iramus de nr̄o: qͥ aīam ſuā ꝓnobis poſuit: et ꝓpter nos cumeſſet eternꝰ carnē ſuſcepit. Nūc itaqꝫ quicūqꝫ irā cōtra alteꝝtenet: tm̄ ꝓpter amorē dei dimittat: et obtulit votū. Si quiscōſueuit iā lōga diuturnitate in luxuria volūtari: reſipiſcataliqn̄: et excutiat ſordes ſuas ꝑ cōpunctionē: ⁊ clamet in corde ſuo in or̄one ſecretiꝰ ad dn̄m. Pijſſime dn̄e: miẜicordiſſime deꝰ: ſufficiat mihi qd̓ hucuſqꝫ peccaui: qd̓ ꝯtempſi: qd̓fetoribꝰ carnis mee ſatiſfeci: iā nūc te inſpirate voueo me anequitia mea cōuerſurū. Cū hec fecerit: et iſte obtulit votūSi iterū inuidia tenet̉ fratres: et felicitate illiꝰ aut actioneꝓſpera nō delectat̉ qd̓ eſt pctm̄ vſqꝫ ad mortē: ꝓmittat ⁊ ipſein corde ſuo meditaturū ſe potiꝰ actus bonos qͣꝫ liuorē eumhabiturū. Et cū fecerit: ⁊ ipſe obtulit votū. Si qͥs ꝟo ſibi cōſcius eſt de homicidio: indicet ſibi ipſe in corde ſuo penitentiam: ⁊ vindicet in ſeipſam malā cōſcientiā: et ſtatuat ſibi an̄deū cruciatū penitētie et ſpaciū: ⁊ plenū animū veneno quēante cōfuſio ſanguinis ꝓximi ſauciauit: cruciet ꝑ abſtinentiam ⁊ humilitatē: ⁊ cōmunicare nullatenꝰ p̄ſumat: vt nō dupliciter ſe infelix dānet: dū in corde criminū horroribꝰ pleno ſacratiſſimū corpus dn̄i ꝑiculoſe preſumit accipere. Qd̓ſi qͥs ſe talē agnoſcit: et hec fecerit: ⁊ ipſe offert votū. Si qͥsforte vt aſſolet detrahere ſemꝑ cōſueuit: et aliorū actionesobloqui nec ſuas reſpicere: voueat hodie deo in corde ſuo ⁊dicat. Hucuſqꝫ de alijs dixi: me nō inſpexi: ego erā miſerioret alios miſeros exiſtimabā: et ideonūc ſufficit qd̓ peccauilingua mea: amodo emēdare delibero. Ecce qͥ hec facit: oſfert votū. Si qͥs crudelē ſe ſentit: miſericordiāanimi voueat deo. Si qͥs ſuꝑbū: voueat humilitatē. Si qͥs vino nimiūeſt deditꝰ: ſobrietatē voueat. Si qͥs ſeniori ſuo peccauit: veniam petat: ⁊ ſi ille non ſapuerit petere: ille tn̄ dimittat. Etcū hec oīa feceritis chariſſimi: offertis deo votū placitū. etquaſi remuneratis xp̄m. Et poſt hec veniet vobis bn̄dictioet vota vr̄a offerūtur ante tribunal xp̄i. Et ſicut dixit Salo Smon. Monumentū veſtrū non accipiet obliuionē. Et dicet̉de vobis. Ecce populus meus quē acquiſiui ſanguine meoſaturauit me votis: impleuit odoramētis. Ego ero eis quaſi

Ser. vij.

Iohan

S

Pſalm̄. l.

E

E

C

Luce. vj.

Psͣ. lxxv.

Luce. vi

Sapīe. ij

Sapīe. ij.

Ioh̓. x.

Sꝫpīe

T8