Ser. vij. et. viij. In natiuitate dn̄i. Sermo. iiij. Fo. ccj

er. vij. et. viij. In naatō dn̄s: et ipſi erūt mihi in populū: et non erit vltra eis captiuiis tas / aut deſolatio. Putamꝰ qͣꝫ dulce eſt quādo vota noſtratalia qualia dixi: angeli qui cuſtodes vite noſtre ſunt: anteiū conſpectum diuine maieſtatis obtulerunt? Si aliquid offepis. rimus hōi terreno ⁊ morituro: ⁊ tn̄ ſperamus ab illo multumrecepturos ⁊ adiuuandos: ſi deo aut aliqͥd de nr̄is moribusofferamus: quantū recipiemus? Nūc itaqꝫ exultemus ī dn̄ogaudeamus cū fletu: memores ſimus dignationis diuine etcaptiuitatis nr̄e. Quēcunqꝫ potētia eleuat: veniat illi ī mētehumilitas xp̄i: vt nō dirigatur ad illū ſententia iſta. Quid ſu1perbis terra ⁊ cinis? Qn̄ videmus quēqꝫ miſerū: aut egenū:veniat in mentē mīa dei. Quādo captiuum: veniat nobis inmētē redemptio dn̄i noſtri. Qn̄ peccatū quodcūqꝫ delectataut ſubrepit: ſit nobis in memoria quod iam deleta ſunt pctānoſtra. Nō perdamus premiū ſanguinis xp̄i: nec maculemꝰſtolam aīe ꝑ iniquitatē: aut rapinā: aut concupiſcentiā. Iacuimus: iam erecti ſumꝰ: vulnerati fueramꝰ: iā ſanati ſumꝰ.Non erit excuſatio. Qualeſcūqꝫ pōt diabolus ad malū inuitare: nō pōt trahere: delectationē infert non poteſtatē: ꝯſiliūingerit nō cōflictum. Nunc ergo ꝓpter partū beate marie ſitmihi ſermo ad ꝟgines: ſiue viros: ſiue viduas: ſiue feminasſiue penitētes: ſiue pauperes: ſiue ẜuos: non ē apud deū niſimeritorū diſcretio. Audite me itaqꝫ qͥcūqꝫ dono xp̄i ī corꝑevirgines eſtis. Generaliter loquor ad oēs. Audite me. Quicunqꝫ agnoſcit ſe eſſe qd̓ dico: ſtudeat vt ⁊ corde ſit ꝟgo. Sicgaudeat de lucro corꝑis: vt non habeat damnū aīe: gaudeattunc de tam precioſo dono xp̄i: gaudeat cū hūilitate: fleat cūpietate. Gr̄as agat qꝛ tantā felicitatem in integritate portatiiij. letetur qui a ſecuturus ē agnū quocunqꝫ ierit: ſi tn̄ in ore eiusſicut legimus ī apocalypſi: mendaciū nō inueniat̉. Oret perſeuerantiā: vt nō illi qualiſcūqꝫ delectatio ſeculi aūt inuidiadiaboli tm̄ donū tollat: tantā claritatē innubilet: tm̄ nitoreminfuſcet. Teneat fortiter: ne perdatrē irreparabilē. Nō vnomomēto delectationis amittat gr̄am corporis: nō cōtrahatturpitudinē aīe ꝑ pulchritudinē forme corrupte: non illū cōcupiſcētia vincat. Si me audierit: ꝑmanet: qd̓ ſi nō audieriamiſſurus eſt qd̓ nūqͣꝫ reparaturꝰ. Iterū ad vos mihi ẜmo ēqͥ ꝯiuges habetis: moneo vt caſte habeatis. Nā ⁊ helizabethq̄ lōgeuis tēporibus caſte cū marito vixerat: ⁊ ambo fidelesante dn̄m fuerūt: meruit iam de mortuo ſemine filiū qͥ et ſanctitate parentes ornaret: et predicatiōe multos infideles cōuerteret. Iterū vobis loquor q̄ eſtis vidue: cuſtodite viduixlv. tatem: nō eſtote verboſe: ſed cū ſilentio expectate dn̄m: qͥ pu.v. pillum ⁊ viduā ſuſcipit. Sed bonam viduā: et illā q̄ in or̄oneeſt: in humilitate: ī elemoſynis prōpta. Si certe vnde faciatnon habet: voluntatem bonā ⁊ cogitationem ſincerā habeatMulieres: nō maledicite: nō iurate: non eſtote prōpte ad loIquendū. Forte dicitis importunū eſſe qd̓ dico. Nō mihi tacere licet: plus timeo illū qui iubet qͣꝫ illū qui detrahit. Egedico: qui agnoſcit emēdet: qui in ſe nō recognoſcit: audiat etteneat vt alijs ꝓ ſalute dicere poſſit. Nunc iā ad vos loquorpenitētes: qui penitētiā in eccleſia accepiſtis ⁊ agitis. Perſeuerate in fletu: in cōpunctione docte plāgite. Quid ē docteplāgite? Non querite in or̄one tēporales res: ſed eternā beatitudinem remiſſionemqꝫ pctōꝝ. Qui ſic orat: docte plangitNon cadunt ad terrā lachryme veſtre: qꝛ verax ille qui ꝑ prophetā dixit. Poſuiſti lachrymas meas ī cōſpectu tuo. Uosmodo ſatis debetis amare deum: ⁊ timore iā ad dilectioneꝫtrāſire: quia ſic legimus in euangelio de peccatrice illa. Cuivij. multum dimittitur multū diligit. Et ideo multum debetisdiligere deū: qͥ vos expectādo ⁊ non puniēdo ad penitētiamꝑducere dignatus ē. Nunc iteꝝ ad vos mihi ſermo ē pauperes. Uobis dico pauꝑes qͥ mendicatis: qͥ de elemoſyna chriſtianoꝝ viuitis. Cōſolamini cōſolamini: tribulatio vr̄a conviuertetur in gaudiū: ⁊ dolor veſter ī leticiā. Non vobis ſit ingratum quod mēdicatis: nec ideo in corde veſtro aliqͥd contra deū dicatis: qꝛ ille iuſtus ⁊ pius eſt in oībus oꝑbus ſuisEt te ideo fecit pauperē: vt ſufferēdo breuē inopiā eternamvitā acqͥreres. Et diuitē ideo fecit: vt dū tibi ſuꝑflua daretremediū pctīs ſuis acquireret. Et ideo patiētes eſtote: ⁊ expectate dn̄m. Etiam ſermo mihi eſt ad vos quicunqꝫ dn̄osvj. carnales habetis: cuicunqꝫ ſeruitij cōditionē debetis. Obedite dn̄is veſtris: diligite ex corde: nō ad oculū ſeruiētes: ſꝫminiſteriū ex amore faciētes: qꝛ ⁊ illos deus cōſtituit vt vo-

Coni. Sermo. υιηι Fo. ccIbis dominentur: ⁊ vt vos ſeruiatis. Bene ſeruite ꝓpter deūqꝛ de bonoſeruitio mercedē habebitis. Si boni fueritis: meliores eritis dominis malis: qꝛ apud deuꝫ aīa vniuſcuiuſqꝫnon eſt diſcernēdā nobilitate ſed opere: nec genere ſꝫ actiōe.Ideo nunc ad oēs mihi ſermofuit: quia chriſtus pro oībusmortuus ē. Et iō ſeruate q̄ dixi: vt de vobis fructum habeā.et vos omnes in celeſtibus horreis vbi frumenta congregā? ij.da ſunt miſericors dominus intromittat: qui viuit et regnatin ſecula ſeculorum. Amen.¶ In eodem feſto. Sermo. iiij. In quo dicit huius noue natiuitatis ſignū olim ꝓphetatū fuiſſefiliūqꝫ dei factū filiū hoīs ſuſcipiēs qd̓ non erat/et manens quod erat: et cetera plura.Odie fratres dilectiſſimi celebramꝰ dn̄ice natiui ꝯItatis diem .i. dn̄i noſtri ieſu xp̄i: qui cū equalē triAnitatē cū patre poſſideat: qui cū celū: terrā: ac maꝘ Aria et om̄ia q̄ in eis ſunt pari cū patre ꝟtute firmauerit: in nouiſſimis tēporibꝰ homo naſci ex hoīe dignatuseſt: ſic noſtrā ſuſcipiēdo naturā vt nō ꝑmutaret ſuā. Permanente enī integro diuinitatꝭ ſtatu: aſſumpſit hoīem dei filinec amiſit qd̓ erat ſed ſociauit ſibi qd̓ in ipſo ante nō fueratInuiſibilis gͦ ẜm diuinitatē dei filiꝰ viſibilē ſuſcepit hominem: īmortalis mortalē: īpaſſibilis paſſibilē: ⁊ vt totū breuiter cōprehendā: deꝰ hoīem. Quicqͥd ergo infirmitatis legimus in xp̄o .i. ꝙ eſuriuit/ ꝙ doluit/ ꝙ etiā mortē pro peccatꝰnr̄is ſuſtinuit: ſuſcepto hoc ꝓ ſalute nr̄a homini deputemꝰ:ſalua illiꝰ qd̓ ſuſcepit .i. verbi dei reuerētia: qͥ ita humanitatem diuinitati ſue iunxit: vt eā poſt paſſionē impaſſibilē faciat: nō autē vt fieret: qd̓ cogitari ſcelus eſt: diuinitas ipſapaſſibilis. Nam et ſi in dei filio ex diuinitate ⁊ humanitatevna ꝑſona eſt: cū tn̄ audis natū ex hoīe dei filiū: noli cōmunem hūc ibi credere natiuitatis exortū: quo ex opere cōiugali qd̓ quidē a deo eſt conſtitutū vt humanitas ꝓpagetur.Aliter inqͣꝫ ibi fuit humanitatis exortus lōge anoſtra natiuitate diuerſus. Nā et ſi in eadē qua nos naturaliter ſumusveritate carnis natus eſt xp̄s: nō tn̄ in eo quo nos more cōceptus et natꝰ eſt de cōiugio .i. vnde ceteri exorti ſumus: licetoēs ꝓcreentur hoīes. Nā et mirabiliter ꝓcreatꝰ eſt. Legitima illa cōmixtiohoīs homini qͥdē: licet iuxta diuinā auctoritatē culpa nō vacet: nō tn̄ etiā glorioſa eſt. In xp̄i ꝟo natiuitate ſine cōmixtione ꝓpagatio om̄i ꝓrſus gloria ⁊ honorecumulat̉. Dn̄s itaqꝫ noſter ieſus xp̄s ab ordine natiuitatꝭ excepto: hō verꝰ ꝓcreatꝰ ex ꝟgine eſt: eodēqꝫ oīpotentie ſignocōceptꝰ ⁊ natꝰ: ꝟginē habuit matrē cū portaret̉ in vtero ꝟginis: ⁊ cū ex vtero funderet̉. Nec tn̄ iſta natiuitas cōiugia dinauit ſed potentiā diuinitatꝭ honorauit. Olim huiꝰ noue fecūditatis ſignū Eſaias ꝓpheta p̄dixerat. Ideo (īquit) dabit dn̄s ipſe vob̓ ſignū. Ecce ꝟgo in vtero ꝯcipiet ⁊ pariet fi Eliū: et vocabit̉ nomen eiꝰ emanuel. Ꝙ ſignatiſſime de xp̄odn̄o nr̄o eſt ꝓphetatū. Emanuel enī interp̄tat̉: nobiſcū deꝰ.Ergo ſaluator noſter ab effecturerū etiā hoc nomen accepitvt vocaret̉ nobiſcū deꝰ eſt. Et ipſe tūc deus cū oībus nobiseſſe dignatꝰ eſt: qn̄ ſuſcepit hāc carnē: vt ꝑ hoīem qͥ viſibiliserat deꝰ qͥ inuiſibilis eſt cōuerſari videret̉ in terris. Sic enīHieremias ꝓpheta ꝓmiſerat dicēs. Hic eſt deus noſter: et Bnō eſtimabit̉ alius ad eū. Hic adinuenit oēm viā diſcipline iijet tradidit illam iacob puero ſuo: et iſrael dilecto ſuo. Poſthec in terris viſus eſt et cū hoībus ꝯuerſatꝰ eſt. Unde ⁊ ip̄edn̄s ad diſcipulos ſuos in euāgelio dicit. Tāto tꝑe vobiſcū Iſum ⁊ nō cognouiſtis me. Qui videt me videt et patrē meū:et reliqͣ que ſequūtur. Talia enī dei filiꝰ ꝑ aſſumptū hoīemopera faciebat: vt ex ipſa operū claritate et patris ſimul ⁊ filij diuinitas noſceret̉. Qd̓ ſi diligēter reſpiciamꝰ ad cauſaꝫꝓpter quā dn̄s totū hoc ſacramentū ſuſcepti hoīs īplere dignatus eſt: tūc vere obtinebimꝰ nobis illud impletū eſſe ꝓpheticū. Duplex enī pͥncipaliter cauſa eſt ob quā dei filiꝰ fa-ctus eſt filius hoīs. Una eſt vt ẜm hoīem om̄ia patiēdo pronobis: a pctōꝝ nos vīculis liberaret. Sic enī Eſaias ꝓphe Eta p̄dixerat. Hic peccata nr̄a portauit: et ꝓ nobis dolet. Etrurſus. Ipſe autē vulneratꝰ eſt ꝓpter iniqͥtates nr̄as: et infirmatꝰ eſt ꝓpter peccata nr̄a. Eruditio pacis noſtre in eo.Liuore enī eiꝰ nos ſanati ſumꝰ. Altera vero cauſa eſt dn̄icepaſſionis: vt nos quos ſanguine ſuo redemit a vitijs atqꝫ criH i

H ij

Luce. vii

Ephe. vi

Ioh̓. xvi.

Apo. xj. i.

Psͣ. lv

Annotatōnūeralisordinisſermonūhuiꝰ oꝑis

Ecc̄i. x.

VLuce. .j.

Psͣ. cxl.jTim̄. v.

L

G

Baruche iij.

Ser. viij.A

Eſa. vij

.ij. Cor. v

Ioh̓. xiiij

Eſa. liiij

C

A

E