Sermo. vj.In natiuitate dn̄i. Sermo. ij. Fo. ccxlj.
gorem mentis acies nōdum capit: generationem eius quisenarrabit? Sed verbum caro factū eſt: et habitauit in nobisHanc ergo generationem cuius hodiernū celebramus diēhanc in qua dignatꝰ eſt venire per iſrael: et fieri emanuel nobiſcum deꝰ in carnis infirmitate: non nobiſcū in cordis iniqͥtate: accedēs ad nos per id qd̓ aſſumpſit ex noſtro et liberāsnos per id quod manſit in ſuo. Uiſitauit quippe dn̄s ſeruosſuos per mortalem infirmitatē. Hanc ergo generationē cuiꝰvtcūqꝫ capax eſt humana fragilitas: nō illam que ſine tēpore manet: ſine matre ſuper om̄ia: ſed iſtam que in tempore facta eſt ſine patre inter om̄ia. Hunc virginis filium ⁊ virginūſponſum: de incorrupta matre naſcente et incorruptibili veritate fetantē: laudemus: amemus: adoremus: vt in eius miſericordia de aſtutia diaboli fiſi triūphemus. Diabolus adnos decipiēdos corrupta femina mente ſurrepſit. Chriſtusad nos liberandos incorrupta femina etiā carne proceſſit: qͥeſt benedictus in ſecula ſeculorum. Amen.¶ In eodē feſto. Sermo. ij. In quo ꝓbat̉ ſacreſcripture teſtimonijs ꝙ in chriſto eſt duplex natura/ diuina et humana: ⁊ ſubiūgunt̉ bn̄dictiōespariter et maledictiones bene et male de ſanctatrinitate et perſonarū pluralitate ſentientium.IN principio erat verbum ⁊ verbū erat apud deūret deus erat verbū. Qui in principio erat intra ſecōcludit omne principiū. Ex matre vero initiumij. a Aº ſumpſit: ſicut legimꝰ per Eſaiam. Ecce virgo invtero accipiet et pariet filiū: et vocabit̉ nomen eiꝰ emanuelꝫqd̓ eſt interpretatū nobiſcū deꝰ .i. latens in humana fragilitate maieſtas. Sicut in Iohāne euāgeliſta legimꝰ. Et verbū caro factū eſt et habitauit in nobis .i. in fragilitate corpoei. ris noſtri. Item de Marie virginis generatione. Et portaerat clauſa et nō eſt aperta. Tanqͣꝫ ſi interrogaret̉ cur aperta non eſſet: adiecit. Quia dn̄s trāſiuit per eā. Porta clauſaid eſt ſignaculū pudoris īmaculate carnis integritas. Nonenī eſt violata partu: q̄ magis eſt ſanctificata cōceptu. Itemde xp̄i gemina dei hominiſqꝫ ſubſtātia. Et erūt (inqͥt) duoin carne vna .i. deꝰ et homo vnꝰ xp̄s. Qd̓ apl̓s de xp̄o ⁊ ecclev. ſia: id eſt de xp̄i corpore precepit intelligi: ſicut ait. Et erūtduo in carne vna. Ego autem dico in xp̄o et in eccleſia. Qd̓x. aperte expoſuit ad Romanos. Patres nr̄i ex quibꝰ chriſtꝰẜm carnē. Aſſeruit hominis: cōſequenter aſſerit ꝓprietatemdei dicēs. Qui eſt ſuꝑ om̄ia deꝰ benedictꝰ in ſecula. Tā perfecta hic filij eminētia declarat̉: vt dici de patre maiora nōpoſſint. Nā ſi initiū haberet nō eſſet ſuꝑ om̄ia: ſed inter oīaque ꝓ cōditione facture intra initiū cōtinent̉. Sed xp̄s quieqͣlis eſt patri: nulla tēporis: nulla etatis lege cōcludit̉. Euidenter ⁊ ad Philippēſes apl̓s duas xp̄i natiuitates/ et duas ſubſtātias p̄dicat dicēs. Qui cū in forma dei eſſet: formāſerui accepit. Quibꝰ regulis plena ſunt volumina noui et veteris teſtamēti. Sil̓iter et Iob p̄dicat eximius ꝓphetarū..Et in carne mea videbo deū. Qd̓ de illo tꝑe ꝓphetauit: qn̄xp̄i deitas habitu noſtre carnis induta eſt. ¶ Qꝛ gͦ vt prefatij. ſumꝰ: Uerbū caro factū eſt: et duos eſſe cōſtat hoīem et deūin carne vna: modo hō loquit̉ patri: modo deꝰ: modo viſibilis ex matre: modo īuiſibilis ex patre. Da ꝟba hoīs. Ipſe ineuāgelio dicit. Filius hoīs nō habet vbi caput ſuū reclinet.Oſtēdat hic pauꝑ filius hoīs diuitias ſuas in gloria diuinij. tatis. Om̄ia (inqͥt) q̄ pater habet: mea ſunt. Dū dicit: om̄ia:nihil hic reliqͥt qd̓ minꝰ haberet a patre. Om̄ia .i. vniꝰ deitatis potentiā: ſubſtātiā: maieſtatē. Quis eū minorē dicere nōtremiſcat: qͥ ſe patri gn̄aliter et ꝑ oīa veridicꝰ teſtis exequat̉ſicut de eo euāgeliſta ꝓnunciat. Ideo volebāt eū iudei īterficere: qꝛ patrē ſuū dicebat deū: equalē ſe faciēs deo. Et adPhilippenſes. Nō rapinā arbitratꝰ eſt eſſe ſe equalē deo. i.equalitatē diuinitatis quā rebellis angelꝰ aſſumere voluitper rapinā: xp̄s poſſedit per naturā. Ergo credas ei: cū ſe inij. hoīs ſubſtātia ꝓfitet̉ equalē. Loquat̉ filius homīs. Pater(inqͥt) maior me eſt. Loquat̉ filiꝰ dei. Ego et pater vnum ſumus. Quaſi hō eſurit: quaſi deꝰ qͥnqꝫ milia eſuriētium quīqꝫiij panibꝰ obſequio creature ſue exatiat Quaſi homo in crucepēdet: quaſi deꝰ in paradiſum de cruce latronē geſtis ꝑ oēmij. mundū loquentibꝰ introducit dicēs. Amen dico tibi: hodie
tate dn̄i. Sermo. ij. Fo. cemecū eris in paradiſo. Quo tempore corpus dn̄i in tumulofuit: aīa in inferno: diuinitas in paradiſo: in celo et vbiqꝫ intra ſe om̄ia ſuꝑeminēs ſue maieſtatis īmēſitate cōplectensScd̓m hoīem minor dicit̉: qn̄ cōprehēdit̉: flagellat̉: crucifigitur: morit̉: ſepelit̉. Scd̓m deū per ꝟtutē reſurrectionis inceleſtia ſublimat̉. Quaſi hō ſuſcept morte: qͣſi deꝰ ſuꝑ mortem. Scd̓m hanc regulā modo pauper eſt: modo diues: modo minor: modo eqͣlis: modo dn̄s: modo ſeruꝰ. Tūc ergo minor credat̉ patre: qn̄ angelorū cōditor paulominus ab angelis minorat̉: ſicut in octauo pſalmo legimꝰ. Minoraſti eum j1paulominus ab angelis. Tūc gͦ patre minor dicat̉: qn̄ ſerui ⁊formā ſuſcepiſſe ꝑſcribit̉: qn̄ etiā matre iunior īuenit̉: qn̄ ip̄ede ſe in viceſimopͥmo pſalmo dic̄. Foderūt manꝰ meas ⁊ pe Pdes meos: dinumerauerūt om̄ia oſſa mea. Ꝙ aūt minor patre ẜm carnē et ẜm hoīem nūcupet̉: īnumeris ſcripturarū teſtimonijs declarat̉. De eiꝰ diuinitate ita ad Titū apl̓s dic̄.Apparuit gratia dei ſaluatoris nr̄i. Et iterū. Expectantes ꝑbeatā ſpem: et aduentū glorie magni dei ⁊ ſaluatoris noſtriieſu xp̄i. Immane piaculū eſt vt ꝑ infidelis hoīs blaſphemias minor eſſe dicat̉: quē magnū deū ipſa veritas ꝓfitet̉. Nāet Thomas apl̓s in euāgelio Iohānis vbi poſt reſurrectionem corpus hoīs crucifixi ꝑ clauorū ſigna cognouit: deū qͥintra hoīem latebat apl̓ica ⁊ euāgelica auctoritate cōfeſſuseſt: ita dicēs. Dn̄s meus et deꝰ meus. Si fides aſſit: aperta 3eſt ratio qua xp̄s nūc minor: nūc eqͣlis patri ſacris voluminibus aſſerat̉: ſicut ipſe de ſe dicit. Ego primus ⁊ nouiſſimus. ZIndubitāter agnoſce ꝙ priorē nō poteſt habere qui primuseſt. Itē. Ego ſum alpha et o. Et ſicut alphalitterā nulla pre 7cedit: ita et filium dei nulli ſecūdū cōſtat eſſe: quia deus eſt.Quid reſpōdebimꝰ eis qͥ ſpm̄ ſctm̄ aūt minorē dicūt: aut (qd̓ſceleratius eſt) miniſterialē magis qͣꝫ deū abrupta īpietateꝓnūciant? Quō creatura dicit̉: qͥ dn̄i creator ex maria comprobat̉: ſicut legimꝰ. Cōceptꝰ de ſpūſctō: natꝰ ex maria ꝟgi Lne? Chriſtꝰ enī nō de ſubſtātia ſpūſſancti: ſed de potētia: necgn̄atione: ſed iuſſione et bn̄dictione cōceptus eſt. Et ſicut apatre ita etiā a ſpūſancto ad redēptionē nr̄e malicie deſtinatus eſt: ipſo de ſe ꝑ Eſaiā loquēte. Miſit me pater et ſpiritꝰ Eeiꝰ. Si ſpūſſanctꝰ minor credit̉: quō ſe filiꝰ ſicut a patre: itaetiā a ſpūſctō miſſum eſſe teſtat̉? Spūſſanctꝰ ipſe locutꝰ eſtin apl̓is: ipſe efferbuit in ꝓphetis: dicēte beato apl̓o Petroin epl̓a ſua. Nō (inqͥt) ex hoībus allata eſt ꝓphētia: ſed ſpū ij.ſancto inſpirati locuti ſūt ſancti dei homīes. Et ſaluator inMattheo ita ait ad diſcipulos ſuos. Nō vos eſtis qͥ loqͥmi Bni ſed ſpūſſanctꝰ. Sil̓iter ⁊ Dauid plenus ſpūſancto: qͥs pereū loqueret̉: manifeſta voce denūciat dicēs. Audiā qͥd loqͣ p̄ſtur in me dn̄s deꝰ. Hec eſt inquā via lucis: cuiꝰ in cōfeſſionesaperit̉ hoſtiū ſalutis. Itaqꝫ qͥ in hanc ꝓfeſſionē ingrediunt̉:beatitudinē eiꝰ adipiſcūtur. Beatitudo ei qͥ cōfitet̉ deū patrem ⁊ filiū et ſpm̄ ſctm̄. Beatitudo ei qͥ cōfitet̉ ſolū deū patrēet filiū et ſctm̄ ſpm̄. Beatitudo ei qͥ ꝯfitet̉ vnū oīpotentē deūpatrē et filiū et ſctm̄ ſpm̄. Beatitudo ei qͥ cōfitet̉ vnū ſummūdeū patrē et filiū ⁊ ſctm̄ ſpm̄. Beatitudo ei qͥ cōfitet̉ vnū deūpatrē et filiū et ſctm̄ ſpm̄ ſempiternū eſſe. Beatitudo ei qͥ cōfitet̉ indiuiſam ſubſtātiā eſſe patris et filij ⁊ ſanctiſpūs. Beatitudo ei qͥ nihil addiderit vel minuerit in vnitate nature patris ⁊ filij ⁊ ſanctiſpūs. Beatitudo ei qͥ cōfitet̉ oīa bona factafuiſſe a patre ⁊ filio ⁊ ſanctoſpū. Beatitudo ei qͥ cōfitet̉ vnāequalitatē in ſempiterna plenitudine deitatis eſſe patris etfilij ⁊ ſanctiſpūs. Beatitudo ei qͥ ẜm ſingula noīa trinitatisid eſt patris ⁊ filij ⁊ ſāctiſpūs ꝓprias tm̄ ꝑſonas diſtinctaseſſe cōfitet̉. Unde oportuit nos oſtēdere eis quos edent vieſue fructꝰ: maledictiones oīm male credentiū: ſicut ſcriptūeſt. Maledictꝰ om̄is qͥ nō obaudierit verba libri huiꝰ: vt fa Zciat ea in corde ſuo. Maledictꝰ qͥ patris et filij et ſanctiſpūs xjvnā ſempiternā ſubſtantiā eſſe nō cōfitet̉. Maledictꝰ qͥ ẜmtres ꝑſonas tres diuiſas ſubſtantias eſſe ꝯfitet̉. Maledictꝰqui tria principia eorū eſſe cōfitet̉. Maledictus qͥ ſolū verūdeū patrē: et vnicū verū deū filiū: et vnicū verū deū ſanctūſpm̄ nō cōfitet̉. Maledictꝰ qͥ vnicū nomen in deitate trinitatis eſſe nō cōfitet̉. Maledictꝰ qͥ indiuiſam deitatē patris etfilij et ſanctiſpūs nō cōfitet̉. Maledictꝰ qͥ ꝓpria noīa perſonarū tres deos/ aut tres dn̄os/ aut tres ſpūs cōfitet̉. Maledictus qͥ ẜm ſingulas ꝑſonas trina noīa tm̄ diſtincta patriset filij et ſanctiſpūs nō cōfitet̉. Maledictꝰ qͥ vnā ꝑſonā eorūpͣ
pͣ
Eſa. liij.Ioh̓i.
Eſaie. vij.
Ser. vj.
Ezechiel̓.xiiiij
Ezochꝰ vxiiiij
Ioh̓. xiiij.Ioh̓. x.Dat iiij.Mat. xiiijLu. xxiij.
Gen̄. ij.
Ioh. xix.Iohan. j.
Iohan. j.
Lu. xxiij.
Iohā. j.
12
⁊k xiiij.Ioh̓. x.Dat iiij.Mat. xiiij
Ioh̓. xvj.
Ioh̓. v.
Rom̄. ix.
Ioh̓. xvi
Phil̓. ij.
Ephe. v
bil̓ ii
I.xix.
Luce. ix.
Phil̓. ij.
Titū. ij.
Piā. xiii.Phil̓. ij.
Piā. xiii.Phil̓. ij.
Psͣ. xxj.
.ij. Petri. jͣMat. x.p̄ſ. lxxxiii
Apo. xxij
Eſa. xlviij
p̄ſ. lxxxiii
Ioh̓. xx.Apoc̄. j.
Apoc̄. j.
Luce .j.
Ioh̓. xx.
Mat. x.
Deutero.xxvij.x
ijMotri
D
C
vij.x