Iermo. iiij. In feſto natiuitatis dn̄i. Ser

Sermo. iiij.Inqui a veſtro errore ſeparat veritatis filios quos ſic fouet vtnutriat: nō ſic vt tublandiēdo decipiat vt occidat. Apud catholicā fidē dilectiſſimi noueritis tm̄ eē verā fidē: germanāpacē: ꝑpetuā ſalutē. Non enī ī angulo ē: ſꝫ vbiqꝫ tota ē. Siqͥsab ea diſceſſerit atqꝫ ī hereticoꝝ errore ſe tradiderit: vt fugitiuus ſeruꝰ iudicabit̉: non vt filiꝰ adoptiuꝰ: nec ad vitā et̓nāreſurget ſꝫ potiꝰ ad dānationē: qm̄ bonis maliſqꝫ ꝓmittit̉ rexv. ſurrectio. Oēs qͥdē reſurgemꝰ ait apl̓s: ſꝫ n̄ oēs īmutabimurEt qͥd ꝓdeſſet fratres mei reſurgere ⁊ nō immutari? Qui enīin illa vita nō fuerit immutatꝰ: a iuſto iudice inuenit̉ eſſe dānatus. Dānatus aūt eternā non conſequit̉ vitā: qͥ de aduerſario diabolo victricē non valuit accipere palmā. Quid enimꝓdeſt dilectiſſimi ꝙ vel illis vīculis ī idoloꝝ cultū inherere:q̄ diabolus et iuſte hereticoꝝ caput nō decenterqꝫ poſſidet:Qui vult ad eternā vitā ꝑuenire: cōtra oēs diaboli laqueosdebet fortiter inuigilare. Nam enī qͣlis cuiuſqꝫ h̓ eſt vita: itainuenietur ī illa. Quantū aūt diſtat inter hāc et illā: dꝫ noſſecharitas vr̄a. Hic falſitas: ibi veritas. Hic ꝑturbatio: illic fida poſſeſſio. Hic peſſima amaritudo: illic ſempit̓na dilectioHic periculoſa elatio: illic ē ſecura exultatio Hic timet̉ ne qͥerat amicꝰ efficiatur ſubito inimicꝰ: illic ſemꝑ manet amicꝰ:qꝛ nullꝰ illuc admittit̉ inimicꝰ. Hic qͥcqͥd ē bonū timet̉ ne pereat: illic qͥcqͥd acceperis ab illo ſeruaberis qui fecit vt ne tucxv. trāſeas: et qd̓ acceperis nō amittas. Hic mors: ibi vita. Hicoīa q̄ creauit deꝰ: illic ip̄e ꝓ oībus ⁊ in oībus deꝰ: et q̄ dignadicunt̉: ſi tn̄ aliqua dicunt̉. Nō enī ſufficit hūana lingua laudare qd̓ ſenſus mortaliū non valet cōprehēdere. Ueniemus.illuc fratres: vn̄ ⁊ ibi videbimꝰ qd̓ ocl̓s h̓ non vidit. Ibi audiemus qd̓ auris h̓ non audiuit. Ibi intelligemꝰ qd̓ cor hūanum ꝯprehendere h̓ non valebit: vidētes ſiniēteſqꝫ exultabimus inenarrabili gaudio. Et qͣle gaudiū eſt vbi nullꝰ timorerit? Quale gaudiū erit cū te videris eſſe ſociū angeloꝝ: participē regniceloꝝ: regnare cū rege: nihil cōcupiſcendo om̄iapoſſidere: ſine auaricia diuitē: ſine pecunia adminiſtrantē:ſine ſucceſſore iudicantē: ſine metu barbaroꝝ regnantē: ſinemorte eterna vita viuentē? Sꝫ vt ad iſtā veniamꝰ viā tutiſ-ſimā q̄ illuc ducit nō amittamus. Que ē via? xp̄s ex toto: excapite: ex corꝑe. Ex capite qͣlis filius in manēte manens: excorꝑe minor viā iſtā vt gigas velocit̉ trāſiēs: caput ⁊ corpusxp̄s ⁊ eccleſia. Nec ab illoſeparemꝰ aliqͥd aliud de illo: ſicutheretici credēdo: nec ab iſta prauis nr̄is moribꝰ declinādo.Hec ē mater vera: pia mater ⁊ caſta: intrinſecus ſui viri ⁊ dignitate ornata: nō forinſecus mēdatio fallente turpiter colorata. Nonnos ab iſta matre ⁊ nomē ꝯfictū ſeducat alienum:vbi nos eccleſie ⁊ ſpecies aliena decipiat. Spōſa nō ē q̄ virūſuū nō cognoſcit: turpis ē quetāti viri ſpeciē ſuis ſermonibꝰfuſcare cōtendit. Fruſtratuc eccleſie nomē impoſuit iudeo.ſpelunca ſubdoloſa decipiēs: qꝛ decepta iudeo quideꝫꝙ captes formā tuā ſubſpecie aliena: qͥd te ꝯponis: quid tm̄te exornas: qͥd ſub fimbrias tuas expandis: qͥ te contra verāſpōſam eqͣre cōtendis: non te reſpicit ſponſus qꝛ nō es ſpōſa:ſed pulchrā te dicis eſſe: ⁊ de auro atqꝫ ornamētis plurimisgloriaris: reſpōdet tibi ſpōſus. Forma p̄ filijs hoīm ſpeciesfornicarie facta ē tibi: irreuerēs facta es in oībus. Ꝙ ſi dixeris: qͣre: reſpōdet: qꝛ ſubſpecie ꝯponis te ⁊ mētiris ſpōſumtuū eſſe me: ſpeciēs fornicarie facta ē tibi: irreuerēs facta esin oībus: non ſicut patrē appellās me ⁊ prīcipē virginitatistue. Uerbaſunt xp̄i ꝑ ꝓphetā. Si ego eſſem princeps virginitatis tue: ſeruares integritatē ſic tuā: ſicut integrā ſeruauimatrē meā. Quia gͦ nec prīcipē ꝟginitatis tue: nec patrē: necagnoſcis equalē: nec ego te agnoſco ꝟginē: noli te ampliꝰ iactare eſſe qd̓ nō es: agnoſce turpitudinē tuā. Non es igiturſponſa: qꝛ nō es integra. Fruſtra enim illū ſponſum vocas qͥnō eſt tuus. Turpē enim viduā non accepit xp̄s. Redi: rediredi: repudiata redi: ꝯfuſa redi: ſerpētinis fraudibꝰ violataredi: non diuinitate celeſti cōpoſita: ſꝫ hūanis aſſertionibusrecōuēta redi: fallere temetipſaꝫ potes. Nouit enim ille quāq̄rat: agnoſcit enim quā vocat: ſemꝑ enī viuit mater nouercaquid te ſi ſupponis non potes excludere pulchrā. Nam cumturpis ſis anc illa: ſpecies fornicarie facta ē tibi. Non enī ſeruas vni viro fidē: q̄ catholicā nō tenes vnitatē. Ille enī ſponſus matrē querit verā: q̄ pie filios ſuos nutriat: nō turpem q̄alienos fraudulēter occidat. Uide q̄ ſit hic mater vera: q̄ a dhuc tolerat ſuos filios p̄fetantē: toleratqꝫ patientiā: exhibet

ſui ſpōſi ſi expectat auras libertatis vt vindicetur ab eo eiꝰhūilitas: qm̄ eā viri ſui ⁊ obtinet charitas. Ipſe ē enī qͥ viuit⁊ regnat cū deo pr̄e ⁊ cūſpirituſancto ī ſecula ſeculorū. Amē.¶ In eadē vigilia ſermo ſecūdus habetur ſupraad fratres ī heremo. Sermone. xix. fo. ix.¶ Infeſto natiuitatis ſaluatoris noſtri ieſu xp̄i:Sermo .j. eternā ⁊ tēporalē natiuitatē diſtīguēset vtriuſqꝫ laudes eximias: ſed precipue diuiniverbi preconia eleganter complectens.Aluator noſter natus de pr̄e ſine die ꝑ quē factus SAAeſt oīs dies: voluit in terrahabere natalē hūc diēquem hodie celebramus. Quiſquis ī diemirarisꝘeternū mirare potius ante omnē diē permanentē:omnem diē creantē: in die naſcentē a malicia diei liberātemAdhuc mirare. Que peperit ⁊ mater ⁊ virgo ē. Quē peperit⁊ infans et verbū ē. Merito celi locuti ſunt: angeli gratulati Ypaſtores letati: magi imitati: reges turbati: ꝑuuli coronati. NLacta mater cibū nr̄m: lacta panē de celo venientē: ⁊ in preſepe poſitū velut piorū cibaria iumētoꝝ. Illicenī cognouit Ebos poſſeſſorē ſuū: ⁊ aſinus preſepe dn̄i ſui. Circūciſio ſcꝫ etpreputiū coherēdolapidi angulari: quoꝝ primitie fuer̄tpa­ eſtores ⁊ magi. Lacta eū qͥ talē fecit te: vt ip̄e fieret ī te: qͥ tibi⁊ munus fecunditatis attulit cōceptus: et decus ꝟginitatisnō abſtulit natꝰ: qͥ ſibi priuſqͣꝫ naſceret̉: ⁊ vterū de qͦ naſceret̉:et diē qͦ naſceretur elegit. Et ip̄e cōdidit qd̓ elegit: vt ille hīcꝓcederet dethalamo ſuo qͦ mortalibus oculis poſſet videri: Pet augmēto lucis annue ſe lucēmentiū veniſſe teſtari. Prophete cecinerūt cōditorē celi ⁊ terte ī terra cū hoībus futurūangelus annūciauit creatorē carnis: ⁊ ſpūs in carne vēturū.Salutauit Ioh̓es ex vtero in vtero ſaluatorē. Simeō ſenex Ldeū agnouit infantē. Anna vidua ꝟginē matrē. Hec ſunt teſtimonia natiuitatis tue dn̄e ieſu anteqͣꝫ tibi fluctus ſubſternerētur calcāti: cederēt imperāti: anteqͣꝫ vētus te iubente ſiluiſſet: mortuus te vocāte vixiſſet: ſol te moriente palluiſſet:terrate reſurgēte tremuiſſet: celū te aſcēdēte patuiſſet: an̄qͣꝫiſta ⁊ aliamirabilia iam iuuenilis tui corꝑis etate feciſſes.Adhuc ī manibꝰ matris portabaris: ⁊ iā dn̄s orbis agnoſcebaris. Ip̄e puer paruulus ex ſeīe iſrael: et ip̄e nobiſcū deus Eſemanuel. Que eſt illa nr̄a gn̄atio ſaluatoris qͣ gignenti patricoeternus ē: qn̄ hanc gn̄ationē ex ꝟgine mūdus expauitquāpia fides agnouit et tenuit: infidelitas aūt irriſit: ſuꝑbiatumuit ſuperata? Quenam eſt illa gn̄atio: qꝛ in principio erat Ioverbū: et verbū erat apud deū: ⁊ deus erat ꝟbū? Uel quod ēhoc verbū: qd̓ dicturus antea nō ſilebat: qͦ dicto non ſiluit qͥdicebat: qd̓ eſt verbū ſine tꝑe: ꝑ qd̓ facta ſunt tꝑa? Uerbū qd̓labia nulliꝰ aperuit ceptū clauſit vel finitū. Uerbū qd̓ initiūnō habet ex ore loquētiū: ⁊ aperuitora mutoꝝ. Uerbū quodlīguis gētiū diſertis nō ſit ⁊ linguas infantiū diſertas facit.Quenam eſt illa gn̄atio: cui pater moriēdo nō cedit qꝛ nō eūviuēdo precedit? Segregata ab oībus locoꝝ tēporūqꝫ interuallis: ab oī diſtentioneſpacioꝝ: quā vel in diebꝰ: vel incorporibus ſentire cōſueuimꝰ. Leuemus ad eū quantū ip̄o adſiuuante aīam noſtrā poſſumus: ſi qͦ mō capere valeamus etnatū nō p̄ueniētē qͥgignit et gignētē nō ſubſequētē qͥ gignit̉patrē ⁊ filiū: nec pariter patres: nec pariter filios: et paritereternos. Non vtrūqꝫ generātē: nec vtrūqꝫ naſcētē: ſed alterūſine altero non viuētē. Et patrē ſempiternū genuiſſe: et filiūſempiternū natū eſſe. Cogitemꝰ ſi valemꝰ: ſi nō valemꝰ credamus. Nō eſt qd̓ hic dicere volumꝰ: ſꝫ tn̄ nō longe poſitū ēab vno quoqꝫ nr̄m. In illo enī viuimus: mouemur etſumus. AcTranſcendamus carnē noſtrā in qͣ parētes ante filios viuūtqꝛ vt filios poſſent generare creuerūt: ⁊ filijs creſcētibꝰ iā ſeneſcūt. Nondū natis filijs parētes vixerūt: qꝛ ⁊ parentibusmortuis filij victuri ſunt. Tranſcēdamꝰ ⁊ aīas nr̄as: pariūtet ipſe aliqͥd cogitādo qd̓ ſecū habēt ſciēdo: ſꝫ poſſunt amittere obliuiſcēdo: qꝛ ⁊ n̄ habebātantea naſcēdo. Cūcta corporalia ⁊ tꝑalia ⁊ mutabilia trāſcendamꝰ: vt videamus ſuꝑ oīaꝑ quē facta ſunt oīa. Aſcenſus nr̄ ī corde ē: qꝛ ⁊ illud qͥ aſcēdi­ Iomus ꝓpe ē. Longe aūt ab illo ſumꝰ: inquantū diſſimiles ſumus. Aſcēdit ergo ad eū ſua ſimilitudo quā in nobis fecit etrefecit: quā nondū ꝑfecte palpitat infirmus aſpectꝰ: ⁊ ineffabilem candorē lucis eterne nō poteſt intueri. Cuiꝰ ergo ful-

j. Cor. ij.

raCa. xx.

j. Cor. xv

Caglij

ICa. xxj

j. Cor. xv.

j. Pe. j.

ra

Act̉. xvij.

Iohā. j.

Ioh̓is. j.

Eſa. vij.B

Luce. ij.Matth̓. ij.Eſaie. j.Ephe. ij.

Ephe. ij.

Epho l?

Luce. ij.Matth̓. ij.

Luce. ij.Matth̓. ij.

Lu. j. ei. ij.

Eſaie. j.

Psͣ. xliiij.

Sermo .vj.

C