Ser. iiij. In Digilia natiuitatisᵈ ni. Her. i. xo. ccxx.

atio inueſtigari non pōt dei ſapientia diſputare: ⁊ magnꝰ viderialis tibi: qꝛ diſputas nullo altercāte tecū: nullo iudice preſidēte.gſer Et dū ſuffragatur tꝑs errori tuo: exiſtimas te aliquid eſſe cūhu­ ſis nihil: et ſeductus multos ſeducere cupis: alios pecunia:eris alios potētia: tales tibi cōgregas quos plurimū tecū ſimulperdas. Non eſt tibi labor hic vtilis ad ſalutē ſed potius adperniciē. Talia enī docēdo: immo nō docēdo ſed potiꝰ blaſphemando: non cuilibet potēti: ſed ipſi deo patri: in eiꝰ filiofacere demōſtraris iniuriā. Maior eſt pater: minor eſt filiꝰ:melior eſt pater: inferior filiꝰ. Has cōtumelias nec hō qͥlibetſapiēs libēter accipiat: qͥ filiū meliorē ſeipſo aut patrem haxxxbere cōtēdit. Unde etiā illud dictum ꝓpheticuꝫ. Letatus ēpater ī filio ſapiēte: in vita ſua viuit: ⁊ ī obitu nō ē cōtriſtatꝰ.Mortuus enī eſt pater ⁊ tanqͣꝫ nō ſit mortuus. Quare non eſtmortuus? Similē enī reliquit ꝓ ſe. Ecce ꝓph̓a dicit: ſapientem filiū hoīs eē ſimilē pr̄i: ⁊ tu heretice audes dicere ip̄amſapientiā dei filiū pr̄i eſſe diſſimilē. Proph̓a dicit: mortuūhoīem pr̄em in eo ꝙ filiū ſimilē reliquit viuere ī filio: ⁊ tu audes ipſam ſempiternā vitā: qd̓ ē dei filius: ſeparare ab illo qͥnunqͣꝫ moritur patre? Et qͥd inquit facturus ſum? Ip̄e dixitviij. Pater maior me ē. Qꝛ nō intelligis ideo tibi male ſonat qd̓.iiij. dixit. Nam ipſe dixit: immo ⁊ ꝯfirmauit. Prorſus ip̄e dixitPater maior me eſt: ipſe filius dixit. Uide qn̄ hoc dixit: inſuſceptione hūane nature poſitus hoc dixit. Tūc dixit. Pa.xvj ter maior me eſt: qn̄ dixit. Triſtis eſt aīa mea vſqꝫ ad mortēTunc dixit: pr̄ maior me ē: qn̄ fleuit: qn̄ laſſatꝰ ē: qn̄ eſuriuitqn̄ ſitiuit. Tunc dixit: pater maior me ē: qn̄ et dicit ſcripturaiij. minoratū paulominꝰ ab angelis. Nunqͥd etiā inſana ſuꝑbiaita irreuerēs ꝓgreditur veſtra vt verbū dei manēs apud patrē audeatis dicere in illa diuinitate angelis eē minorē? Sinō audes heretice hͦ dicere: ſerua hos gradus ⁊ periet errortuus. Filius apud patrē: eqͣlis cū pr̄e: qm̄ ſempiternꝰ cū ſempiterno: ſemꝑ manēs cū ſempit̓no: manet eqͣlis miſſus et ve:niens: in ſuſceptione hoīs minornon ſolū pr̄e: verū etiā angelis: eqͣlis ī forma dei: minor īforma ẜui. Eqͣlis cum patrecreans angelos: eqͣlis cū pr̄e hoīes faciēs: eqͣlis cū pr̄e nouūcōſtituens mundū: minor pr̄e ꝑditū reparās mundū. Eqͣliscū pr̄e vitā largiēs eternā: minor pr̄e mortēſuſcipiēs nr̄amix. Hunc itaqꝫ filiū credimꝰ in ſuſceptiōe hoīs minorē: in diuinitatē pr̄i eqͣlē factū: ſicut apl̓s dicit: ex ſemine dauid quemꝟgo maria de ſpūſctō cōcipiēs: ⁊ in cuiꝰ vtero ꝟbū carnē ſuſcepit: nobis factus ē mediator hō totus ⁊ deꝰ: verbū: aīa etcaro vnus xp̄s. Hoc quippe nobis etiā ordo huiꝰ ſacramētideclarat: ꝙ poſtea qͣꝫ credimꝰ in deū patrē oīpotētē. Credimus ⁊ in ieſum xp̄m filiū eiꝰ cōceptū de ſpūſctōnatū ex virgine maria. Et hec natiuitas perturbat oēm cogitationē humanā: qm̄ ꝟtus ē eā oꝑata diuina. Nā qn̄ admittit ratio nr̄egn̄ationis vt ꝟgo ꝯcipiēs: ꝟgo poſt partū ꝑmanēs: filius videatur: integritas inuiolata ſeruet̉? Et hoc nō pōt implereqͥlibet natꝰ hō: ille aūt potuit: qꝛ nō erat ſolꝰ hō: ſꝫ deus ⁊ hōqͥ ꝓpterea voluit naſci hō: qꝛ perierat oīs hō. Primuꝫ itaqꝫmiraculū magnū huiꝰ mediatoris ac ſingulare fuit: ꝙ ſic natus ē: vt ille qͥ veniebat multos docere facere miracula: quiaip̄e ꝑ ſe ⁊ ꝑ illos faciebat: haberet tn̄ aliqͥd ꝓpriū qͥ nihil vſupauerat alienū. Solus enī de ꝟgine natꝰ ē: qꝛ ſolus ſine amplexū viri et femine de ſpūſctō cōceptus eſt: ſolus ſine corruptione impleuit vterū matris: qꝛ ſolꝰ ꝓ nobis ſuꝑ celos aſcēdit vt ſederet ad dexterā pr̄is. Acceperūt ab illo diſcipuli vtfacerēt multa ⁊ magna miracula: ⁊ fecerūt: nec tn̄ quiſpiampredicat̉ aut credit̉ de ꝟgine natꝰ: aut de ſpūſctō cōceptus:niſi ille vnꝰ qͥ creator tēpoꝝ inuētus: in tꝑe ē etiā ip̄e creatꝰ:ſuſcipiēs quā integrā formauerat hūanā naturā: vt ꝑ ipſamquodāmodo redēptor nr̄am repararet ruinā. Et h̓ dei filius⁊ hoīs filius. Dei filius de corde pr̄is: hoīs filiꝰ ex vtero maviij tris. Idēip̄e vnꝰ xp̄s qͥ ꝓceſſit ex vtero ꝟginali tāqͣꝫ ſpōſusde thalamo ſuo. In qͦ vtero ſpiritales nuptie celebrate: deuscōiunctus ē carni: ⁊ caro adheſit deo vt eſſet vnꝰ xp̄s ⁊ totꝰhō. Hic gͦ ꝓcedēs velut ſpōſus de thalamo ſuo. Ad cuiꝰ nuptias cōmota vniuerſa exultare viſa ē creatura. Nāqꝫ angeij. lorū chorꝰ ex his nuptijs pacē deſignat hoībus bone voluntatis: qꝛ qͥ erat dei filius: factus ē hoīs filiꝰ: ſuſcipiēs qd̓ non.ij. erat: nō amittēs qd̓ erat His nuptijs celi nouā ſtellā: nouumatqꝫ ſplendidū lumē illo ipſo ſpōſo operāte ꝓducūt vt lumēverū ſedentibꝰ ī vmbra mortis nūciarēt natū: et velut in lin

guaſua laudarēt hūc ſpōſum ꝓcedētē quēſciebāt ad hoc ſuſcepiſſe hoīeꝫ mortalē vt faceret immortalē. Ad hūc ſpōſummagi ab extremo terre veniūt vocati: munera offerūt: infantē natū necdū quidē vidētes ſꝫ ſtella indice regē adorare cupiētes. Ex his nuptijs regis nati: turbat̉ herodes: ꝑturbatiiudei ⁊ regē totius creature nō intelligētes: querit he rodesquē audit regē natū infantē ꝑdere: ne illo creſcēte poſſet regnū amittere. Iudei nolētes habere dei filiū regē: vbi xp̄snaſceret̉: herodi ꝓdūt: atqꝫ de vnius infantis nece vtrorūqꝫvoluntas aſtringit̉. Poſtqͣꝫ enī herodes iudeis narrātibusdidicit vbi xp̄s occidēdus poſſet inueniri: vocās ad ſe magos: tꝑs ab eis reqͥſiuit ſtelle: miſſoſqꝫ in bethleē ait. Ite diligēter querite de puero: vt et ego veniēs adorē eū. Labia doloſa: qͥd ī ore ⁊ corde loq̄ris mala? Aliud enī habet tua līgua:aliud clamat ꝯſciētia. Teipſum decipis talia cogitādo. Erras falleris ⁊ fallis. Fruſtra ī malo vigilat falſitas: nō a te ſicut de te inquirit̉ veritas: Ecce audiut magi: alid̓ qͥdē forisdicētē: ſꝫ neſciūt te intus aliud cogitātē: ⁊ ꝑgūt ita vt ampliꝰad te nō reuertent̉. Ille enī eos admonebat qͥ ſapientiaꝫ tuāderidēs: hͦ magos facere p̄cepit qd̓ rex iuſſerat verꝰ: non qd̓ſub dolo ꝑſuaſerat falſus. Per aliam inqͥt euāgeliſta viā regreſſi ſunt in regionē ſuā. Uerū cū te a magis deluſum ſenſiſſes herodes: voluiſti oēs infantes terre illiꝰ ꝑdere: vt vnumquē q̄rebas poſſis occidere. Sꝫ ille ſpōſus nr̄ qͥ ꝓceſſit d̓ thalamo ſuo: vt ex ore infantiū ⁊ lactētiū ꝑficeret laudē: ſinitimplere volūtatē tuā: vt etas q̄ lingua ꝓpria xp̄m non poteratꝯfiteri: teſtimonio mortis ſue: ⁊ crudelitas immanis demonſtraret̉ tua: ⁊ ad nuptias celeſtis ſpōſi infātū ꝯgregaret̉ turba. Dic herodes ſi te xp̄s ideo offendit: qꝛ eiꝰ magis annunciātibꝰ audiſti regnū? Quid te offender̄t hi qͥ tecū aduerſusxp̄m ſentiebāt prīcipes iudeoꝝ: quoꝝ filios interficiēs ip̄osmagis atrociſſima pena ī ſuis filijs afflixiſti. Nā xp̄m minime inuenire potuiſti. Sꝫ qͥd tecū diutiꝰ agā: ip̄os ꝯueniā iudeos qͥ dū infantē xp̄m noluer̄t agnoſcere: filios ſuos ꝓ illoꝯpulſi ſunt amittere: quos qͥdē occidit mortiqꝫ ꝓpinauit herodes vr̄ amicꝰ. Sꝫ his immortalitatē et̓nāqꝫ vitā donauitxp̄s: quē veſtrū etiā nūc dicitis inimicū. Uos inqͣꝫ cōuenioo iudei: qͥ vſqꝫ in hodiernū diēnegaſtis filiū dei. Nōne voxvr̄a illa ē qn̄ eū videbatis miracula faciētē: atqꝫ tētātes dicebatis: quouſqꝫ aīas nr̄as ſuſpēdis? Si tu es xp̄s: dic nob̓ palā. Ille aūt ad ꝯſiderationē miraculoꝝ vos mittebat dicēs.Opera q̄ ego facio ip̄a teſtimoniū de me ꝑhibēt: vt xp̄o teſtimoniū dicerēt nō ꝟba ſꝫ facta. Uos aūt nō agnoſcētes ſaluatorē qͥ oꝑabat̉ ſalutē ī medio vr̄e t̓re: adijciētes ī malo aiſtis ⁊Tu de teip̄o teſtimoniū dicis: teſtimoniū tuū nō ē verū. Sꝫ Iad hec ille qͥd vobis reſpōderit aduertere noluiſtis. Nonnſcriptū ē in lege vr̄a: ꝙ duoꝝ hoīm verū ſit teſtimoniū? Pre̓ ꝑuaricatores legis intēdite legē. Teſtimoniū q̄ritis de xp̄o:⁊ ī lege vr̄a ſcriptū ē: ꝙ duoꝝ hoīm teſtimoniū verū ſit. Procedāt de lege vr̄a: nō tm̄ duo: ſꝫ etiā plures teſtes xp̄i: et conuincant auditores legis nec factores. Dic eſaia teſtimoniuꝫxp̄o. Ecce inqͥt ꝟgo ī vtero ꝯcipiet ⁊ pariet filiū: et vocabis ꝑnomē eius emanuel: qd̓ ē interpretatu nobiſcū deꝰ. Accedat⁊ aliꝰ teſtis. Dic ⁊ tu hieremia teſtimoniū xp̄o. Hic ē inquit ꝓdeus nr̄ ⁊ nō eſtimabit̉ aliꝰ abſqꝫ illo: qͥ inuenit oēm viā ſciētie: ⁊ dedit eā iacob pueroſuo: ⁊ iſrael dilecto ſuo. Poſt hecin terris viſus ē: ⁊ cū hoībus cōuerſatus ē. Ecce duo teſtesidonei ex lege vr̄a: ex quoꝝ teſtimonio nō ſunt ꝯpūcta cordavr̄a. Sꝫ alij atqꝫ alij ex lege xp̄i teſtes introducant̉ vt frōtesduriſſime inimicoꝝ ꝯterant̉. Ueniat ⁊ ille daniel ſctūs: iuuenis qͥdē etate: ſenior vero ſciētia ac māſuetudine: ꝯuīcat oēsfalſos teſtes. Sicut cōuicit ſeniores impudicos: ita ſuo teſtimonio xp̄i ꝯterat inimicos. Dic ſctē daniel: dic̄ de xp̄o quodnoſti. Cū venerit inqͥt ſctūſſctōꝝ ceſſabit vnctio. Quare illo 3preſente cui inſultātes dicebatꝭ. Tu de te teſtimoniū dicis:teſtimoniū tuū non ē verū: ceſſauit vnctio vr̄a: niſi qꝛ ipſe eſtqͥ venerat ſctūſſctōꝝ? Si vt vos dicitis nōdū venit: ſꝫ expectatur vt veniat ſctūſſctōꝝ: demōſtrate vnctionē. Si aūt qd̓verū ē ceſſauit vnctio vr̄a: agnoſcite veniſſe ſctm̄ſctōꝝ. Ip̄eeſt enī ⁊ lapis abſciſꝰ ille de mōte ſine manibꝰ ꝯcidētiū: id ēxp̄s natꝰ de ꝟgine ſine manibꝰ ꝯplectētiū: qͥ tantū creuit: vtmōs magnꝰ fieret: ⁊ impleret vniuerſam faciēterre. De quomōte dicit ꝓph̓a. Uenite aſcēdamꝰ admōtē dn̄i. Et de quo lDauid dicit. Mons dei: mōs vberrimus: vt qͥd ſuſpicamini I

Psͣ. xviijRCapi. x.

Ma. K. 2

Mat. 8.17

Luce. ii.

RCapi. x.

Psͣ. xviij

Capi. ix.

Mat. xxv.

Psͣ. viii

HCapi. viij.Ioh̓. xiiij.

Eccl̓i.xv.

Annotationumeralisordinis ſermonū huius operis

Daniel̓. ix

Baruc. iij.

Baruc. iij.

RCapi. xij.

Ęſaie. vij

Deū. xvij.

Eſaie. ij.Psͣ. lxv

os in qͣ

2Capi. xj.

Iohan. x

Psͣ. lxxiijIohā. viij

Psͣ. .xviij.Psͣ .viij.

Ubi. sͣ.

2

co Nαμη1ο