Tractatus. cxxiiij. Capitulum. xxj. Fo. ccxxx.

Tractatus. cxxiiij. ꝓEt cū hoc dixiſſet dicit ei ſequere me. Cōuerſuspetrus vidit illum diſcipulū quē diligebatieſusſequētem qui ⁊ recubuit in cena ſuꝑ pectus eiꝰ etdixit. Dn̄e quis eſt qui tradette. Hunc ergo cūvidiſſet petrus dicit ieſu. Dn̄e? hic autem quid?dicit ei ieſus. Sic eum volo manere donec veniam: Quid ad te tu me ſequere: Exiuit ergo ſermo iſte inter fratres qꝛ diſcipulꝰ ille nō moriturEt non dixit ieſus nō morit̉: ſed ſic eū volo manere donec veniam quid ad te: Hic eſt diſcipulusille qui teſtimonium perhibet de his. Et ſcripſithec. Et ſcimus quia verum eſt teſtimonium eiꝰ.Suntantē et alia multa que fecit ieſus que ſi ſcribātur per ſingula: nec ipſum arbitror mundumcapere poſſe eos qui ſcribendi ſunt libros.On parua queſtio eſt/ cur apoſtolo petro quādo ſeItertiomanifeſtauit diſcipulis: dixerit ieſus ſequere me: de apoſtolo autem iohanne: ſic euꝫ volo ma. ¶M Inere donec veniam quid ad te. Huic queſtioni qͣꝫtum dominus ipſe donauerit: ſiue pertractande ſiue ſoluende: ſermonem nouiſſimū huius operis impendimus. Cū ergo prenunciaſſet dominꝰ petro qua morte clarificaturꝰ eſſetdeum. Idicit ei. Sequere me. Conuerſus petrus vidit illumdiſcipulum quem diligebat ieſus ſequentem: qui ⁊ recubuitin cena ſuper pectus eiꝰ: ⁊ dixit: domine quis eſt qui tradette. Hunc ergo cum vidiſſet petrus: dicit ieſu. Domine hic autem quid? Dicit ei ieſus. Sic eum volo manere donec veniāquid adte? Tu me ſequere. Exijt ergo ſermo iſte īter fratresquia diſcipulus ille nō moritur: ⁊ non dixit ei ieſus non moritur: ſed ſic eum volo manere donec veniam quid ad te.Ecce quouſqꝫ in hoc euangelio extenditur queſtio: que ſua profunditate non mediocriter mentem ſcrutantis exercet. Cuiem̄ dicit̉ petroſequere me nec dicitur ceteris qui ſimul aderant. Et profecto eum ſicut magiſtrū diſcipuli ſequebantur.Sed ſi adpaſſionē intelligendū eſt: nunquid ſolus pro chriſtiana veritate paſſus eſt petrus? Nōne ibi erat in illis ſeptēxij. alius filius zebedei frater iohannis: qui poſt eius aſcenſionem ab herode manifeſtat̉ occiſus? Uerum aliquis dixeritqm̄ iacobus non eſt crucifixus: merito dictuꝫ eſt petroſequere me: qui non ſolum mortē ſed etiam mortē crucis ſicut chriſtus expertus eſt. Sit hoc ſi nihil aliud quod ſit conuenientius poterit inueniri. Cur ergo de iohanne dictum eſt: ſic eūvolo manere donec veniam quid ad te. Et repetitum eſt/ tume ſequere? Tanqͣꝫ ille ideo non ſequeret̉: quoniam eū manere voluit donec veniat. Quis facile aliud dictum eſſe credatqͣꝫ quod fratres crediderant qui tunc aderant: eo ꝙ ſcilicet nōeſſet diſcipulꝰ ille moriturus: ſed donec ieſus veniret iſte maneret in vita? Sed hanc opinionē iohannes ipſe abſtulit: nōhoc dixiſſe dn̄m aperta contradictione declarans. Cur eniꝫſubiungeret: non dixit ieſus nō morit̉: niſi ne hominuꝫ cordibus quod falſum fuerat inhereret? Sed cui placet adhuc re:ſiſtat ⁊ dicat verū eſſe quod ait iohannes non dixiſſe dn̄m qd̓diſcipulus ille nō moritur ſed hoc tamen ſignificatū eſſe talibus verbis qualia eum dixiſſe narrauit ⁊ aſſerat apoſtolumiohannem viuere: atqꝫ in illo ſepulchro eius quod eſt apudepheſum dormire eum potiꝰ qͣꝫ mortuum iacere contendat.Aſſumat in argumentū quod illic terra ſenſim ſcatere ⁊ quaſi ebullire perhibet̉: atqꝫ hoc eius anhelitu fieri ſiue conſtanter ſiue pertinaciter aſſeueret. Nō em̄ poſſunt deeſſe qui credant: ſi nō deſunt qui etiā moyſen aſſerant viuere: qꝛ ſcriptuꝫxx: eſt eius ſepulchrū nō inueniri: ⁊ apparuit cuꝫ domino in mote vbi ⁊ helias fuit: quem mortuū legimꝰ non eſſe ſed raptuꝫvij. Quaſi moyſi corpus nō potuerit alicubi ſic abſcōdi: vt pror.ij. ſus homines lateret vbi eſſet: atqꝫ inde ad horam diuinitusexcitari quando cū xp̄o helias ⁊ ipſe ſunt viſi: ſicut ad horaꝫmulta ſanctorū corpora ſurrexerunt qn̄ paſſus eſt chriſtus: ⁊poſt eiꝰ reſurrectionē apparuerūt multꝭ in ſancta (ſicut ſcriptuꝫ eſt) ciuitate. Sed tamen vt dicere ceperā ſi quidā moyſenmortuū negant queꝫ ſcriptura ipſa licet ſepulchrum eiusnuſqͣꝫ inueniri legimꝰ: mortuū tamē eſſe ſine vlla ambiguita

FPte teſtatur: qͣꝫtomagis iohannes ex iſtorum occaſione verborum vbi dominꝰ ait: ſic eū volo manere donec venio / credit̉viuus dormire ſub terra? Quem tradūt etiā qd̓ in quibuſdāſcripturis qͣꝫuis apocriphis reperit̉ qn̄ ſibi fieri iuſſit ſepulchruꝫ incolumē fuiſſe preſentē: eoqꝫ effoſſo ⁊ diligentiſſimepreparato: ibi eū ſe tanqͣꝫ in lectulo collocaſſe: ſtatīqꝫ eum eēdefunctum. Ut autē iſti putant qui hec verba dn̄i ſic intelligunt non defunctū ſed defuncto ſimilem cubaſſe: ⁊ cum mortuus putaretur ſepultum fuiſſe dormientem ⁊ donec chriſtꝰveniat ſic manere: ſuamqꝫ vitam ſcaturigine pulueris indicare: qui puluis creditur vt ab imo ad ſuperficiē tumuli aſcēdat/ flatū quieſcentis impelli: huic opinioni ſuperuacaneuꝫexiſtimoreluctari. Uiderint em̄ qui locumſciunt vtruꝫ hocibi faciat vel patiatur terra qd̓ dicitur qꝛ ⁊ reuera non a leuibus hominibus id audiuimus. Interim cedamus opinioniquā certis documentis refellere non valemꝰ ne rurſus aliudquod a nobis queratur exurgat. Cur ſuper humatū mortuūipſa humus quodāmodo viuere ac ſpirare videatur? Sꝫ nūquid hinc tanta ſoluit̉ queſtio: ſi magnomiraculo qualia poteſt facere omnipotēs tādiu viuum corpꝰ in ſopore ſub terraeſt donec veniat terminus ſeculi. Quinimo fit amplior ⁊ diſficilior: cur diſcipulo ieſus quē diligebat pre ceteris intantūvt ſuper pectus eius diſcumbere mereret̉: pro magno munere longum in corpore donauerit ſomnum. cum beatū petruꝫper ingentē martyrij gloriam ab onere ipſius corporis ſoluerit: eiqꝫ conceſſerit: ꝙ apoſtolus paulus ſe concupiſſe dixit ⁊ſcripſit: diſſolui ⁊ eſſe cum chriſto. Si auteꝫ quod magis cre Iditur: ideo ſanctus iohannes ait. nō dixiſſe dn̄m nō moriturne illis verbis que dixit hoc voluiſſe intelligi putaretur: corpuſqꝫ eius inſepulchro eius exanime ſicut aliorū mortuorūiacet: reſtat vt ſi vere ibi ſit quod ſparſit fama de terra: q̄ ſubinde ablata ſuccreſcit aut ideo fiat vt eo mō cōmendetur precioſa mors eius quā nequaqͣꝫ cōmendat martyriū: non enimeū pro fide chriſti perſecutor occidit: aut ꝓpter aliqͥd aliudquod nos latet. Manet tamē queſtio cur dixerit dominꝰ dehomīe morituro: ſic eū volo manere donec veniā. Illud etiāin his duobus apoſtolis petro ⁊ iohanne quē non moueat adquerendum: cur iohanne plus dilexerit dominus: cū ipſumdn̄m plus dilexerit petrus? Ubicunqꝫ em̄ ſe cōmemorat iohannes vt nomine ſuo tacito ipſe poſſet intelligi: hoc additquod eum diligebat ieſus quaſi ſoluꝫ diligeret: vt hoc ſignodiſcerneret̉ a ceteris quos vtiqꝫ omnes diligebat. Quid ergoniſi ampliꝰ ſe dilectuꝫ cū hoc diceret volebat intelligi: qd̓abſit vt mendaciter diceret? Quod autē maius dare potuitieſus maioris erga eum ſue dilectionis indiciū: quaꝫ vt homo cū ceteris condiſcipulis ſuis ſocius tante ſalutis: ſolꝰ tamē diſcubuerit ſuꝑ pectꝰ ſaluatoris? Porro quod apoſtolpetrus plus alijs dilexerit chriſtū: poſſunt quidē documenta multa proferri: ſꝫ vt longe in alia non eamus: in ipſius ter s.tie manifeſtationis dn̄i. paulo ſuperiore lectiōe que iſtā pre­ cxcedit: ſatis euidēter apparet: vbi interrogans eum dixit. Diligis me plus his? Qd̓ vtiqꝫ ſciebat ⁊ tn̄ interrogabat: vt etiānos qui legimꝰ euangeliū: amorem petri erga dn̄m ⁊ illo interrogante ⁊ iſto reſpondente noſſemus. Quod autē in eo qd̓reſpondit petrꝰ amo te: nō addidit/ plus his: hoc reſponditqd̓ de ſeipſo ſciebat. Nō em̄ qͣꝫtum ab alio quolibet diligeret̉ſcire poterat: qui cor alterius videre non poterat. Sed tn̄ ſuperioribꝰ verbis dicēdo: etiā dn̄e tuſcis qꝛ amote: ſatꝭ ⁊ ipſedeclarauit ſcientē dn̄m interrogaſſe qd̓ interrogauit. Sciebat igit̉ dn̄s non ſoluꝫ qd̓ diligeret: verū etiā quod plus illiseū diligeret petrꝰ. Et tn̄ ſi proponamꝰ querētes quis duorūſit melior. vtruꝫ qui plus an qui minꝰ diligit xp̄m: quis dubitabit reſpōdere: eū qui plus diligit eſſe meliorē? Item ſi proponamꝰ quis duorū ſit melior vtrūquem minꝰ aūt quē plusdiligit xp̄s? Eum qui plus diligit̉ a chriſto meliorē proculdubio reſpondebimꝰ. In illa ergo comꝑatiōe quā prius poſui petrus iohanni: in hac vero altera iohannes anteponiturpetro. Proinde tertiā ſic proponimꝰ. Quis eſt duorū diſcipulorū melior qui minꝰ qͣꝫ condiſcipulus eiꝰ diligit chriſtuꝫ⁊ plus qͣꝫ ꝯdiſcipulus eiꝰ diligit̉ a xp̄o. an ille que minꝰ qͣꝫ cōdiſcipulū eius diligit xp̄s: cuplus ipſe qͣꝫ ſuus cōdiſcipulusdiligat xp̄m: Hic plane cunctat̉ reſponſio: ⁊ auget̉ queſtioꝘtum aūt ipſe ſapīo meliorē qui plus diligit xp̄m: felicio.rem vero quemplus diligit xp̄s: facile reſponderē: ſi iuſticiāGiiij

Siiij

Deūt̓. xxx.iiij.Mat. xvij.iiij. Re. ij.Matth̓.xxvij.

sͣ. xiij.

iiij.

Actuū. xj.

A

tracta.cxxiij.

Philip. j.

A

C