Tractatus. cxxij. Capitulum. xxj. Fo. ccxxj

ad ſupradictum numerū ſumma perducitur. id eſt: ſi ad decem quo ab vno vſqꝫ ad quattuor perueneras addas quinqꝫ/ fiunt quindecim. His addas ſex/ et fiunt viginti vnumhis addas ſepteꝫ ⁊ fiunt vigintiocto: his addas octo ⁊ nouē⁊ decem ⁊ fiunt quinquagintaquinqꝫ. His addas vndecim⁊ duodecim ⁊ tredecim: ⁊ fiunt nonaginta vnum: his rurſuꝫqͣttuordecī ⁊ quindecī ⁊ ſedecī: ⁊ fiūt centūtrigintaſex. Huicnumero adde illum qui reſtat de quo agit̉. id eſt. decē ⁊ ſeptē⁊ piſcium numerus ille complebitur. Non ergo tantūmodocentūquinquagintatres ſancti ad vitam reſurrecturi ſignificantur eternam: ſed milia ſanctorum ad gratiam ſpiritꝰ pertinentium: qua gratia cum lege dei tanqͣꝫ cum aduerſario cōcordat̉ vt viuificante ſpiritu littera nō occidat. Sed quod ꝑlitteram iubetur ſpiritu adiuuante compleatur. ⁊ ſi quid minus fit remittatur. Omnes ergo ad iſtam gratiam pertinentes hoc numero figurant̉: hoc eſt figurati ſignificantur. Quinumerus ter habet etiam quinquagenarium numerū: ⁊ inſuper ip̄a tria propter myſteriū trinitatis. Quinquagenariusautem multiplicatis ſeptem per ſeptem ⁊ vnius adiectionecompletur. Nā ſeptieſſepteꝫ fiunt quadragintanouē. Unusautem additur. vt eo ſignificetur vnum eſſe qui per ſepteꝫ ꝓpter operationem ſeptenariam demonſtratur: ⁊ nouimꝰ ſpiritumſanctum poſt aſcenſioneꝫ domini quinquageſimo diemiſſum: quem diſcipuli iuſſi ſunt expectare promiſſum. Nōigitur fruſtra dicti ſunt hi piſces ⁊ tot ⁊ tanti. id eſt. ⁊ centumquinquaginta tres / ⁊ magni. Sic enim ſcriptum eſt. Et traxit rethe in terrā plenum magnis piſcibꝰ: centūquinquagin.v. tatribus. Cum em̄ dixiſſet dominus. Non veni ſoluere legēſed implere: daturus vtiqꝫ ſpiritum per quem lex poſſet impleri tanqͣꝫ ſeptem additurus ad decem pauciſſimis verbisinterpoſitis ait. Qui ergo ſoluerit vnum de mandatis iſtisminimis ⁊ docuerit ſic homines minimus vocabitur in regno celorum. Qui autem fecerit ⁊ docuerit: magnus vocabit̉in regno celorum. Iſte ergo poterit pertinere ad numerumpiſcium magnorum. Minimus autē ille qui ſoluit factis qd̓docet verbis: in tali eccleſia poteſt eſſe qualem ſignificat piſcium prima illa captura habentem bonos et malos: quia etiij. ipſa dicitur regnum celorum. Propter qd̓ ait. Simile eſt regnū celoruꝫ ſagene miſſe in mare: ⁊ ex om̄i genere piſciuꝫ cōgreganti. Ubi vult intelligi etiam bonos ⁊ malos: quos dicit in littore. id eſt in fine ſeculi ſeparandos. Deniqꝫ vt oſtenderet iſtos minimos reprobos eſſe qui docent bona loquendo. que ſoluunt male viuēdo: nec quaſi minimos in vita eterna futuros. ſed omnino ibi non futuros: cuꝫ dixiſſet minimꝰvocabitur in regno celorum. continuo ſubiecit. Dico em̄ vobis: quia niſi abundauerit iuſticia veſtra plus qͣꝫ ſcribarum⁊ phariſeorum: non intrabitis in regnum celorum. Illi ſuntcerte ſcribe ⁊ phariſei qui cathedram moyſi ſedent: ⁊ de quiclij bus ait. Que dicunt facite: que autem faciunt facere noliteDicunt enim ⁊ non faciunt. Docent ſermonibꝰ quod ſoluuntmoribus. Conſequens eſt ergo. vt qui minimus eſt in regnocelorum qualis nunc eſt eccleſia/ non intret in regnum celorum: qualis tunc erit eccleſia: quoniā docēdo quod ſoluit adeoruꝫ ſocietatem qui faciunt quod docent nō pertinebit. Etideo non erit in numero piſcium magnoruꝫ: quoniā qui fecerit ⁊ docuerit. magnus vocabitur in regno celorum. Et quiahic magnus erat: ideo ibi erit vbi minimus ille non erit vſqꝫadeo quippe ibi magni erunt: vt qui minor ibi eſt/ maior ſiteo quo hic nęmo maior eſt. Sed tamē qui hic magni ſunt. ideſt: qui in regno celorum vbi ſagena congregat bonos ⁊ malos. faciunt bona que docent: ipſi erunt in illa regni celorumeternitate maiores: quos iſti ad dexteram ⁊ ad reſurrectionēvite pertinentes indicāt piſces. Sequitur de prandio domini cum iſtis ſeptem diſcipulis: ⁊ de his que poſt prandiuꝫ locutus eſt: ac de ipſius euangelij termino vt deus quod donauerit diſſeramus: ſed hoc non eſt iſto ſermone coartandum.Tractatus. cxxiij.¶ Dicit eis ieſus. Uenite prādete. Et nemo audebat diſcumbentium interrogare eum: tu quises? Scientes quia dominus eſt. Et venit ieſuset accepit panem et dabat eis: ⁊ piſcem ſimiliterHoc iaꝫ tertio manifeſtatus eſt ieſus diſcipulis

ſuis cum reſurrexiſſet a mortuis. Cum ergo prādiſſent: dixit Simoni petro ieſus. Simon iohānis diligis me plus his? Dicit ei. Etiam domine tu ſcis qꝛ amo te. Dicit ei Paſce agnos meosDicit ei iterum Simon iohannis. Diligis meꝫAit illi: Etiam domine tu ſcis quia amote. Dicit ei. Paſce agnos meos. Dicit ei tertio. Simōiohannis amas me: contriſtatus eſt petrus: quiadixit ei tertio: amas me. ⁊ dicit ei. Domīe tu oīaſcis: tu ſcis quia amo te. Dicit ei. Paſce ouesmeas. Amen amē dico tibi: cum eſſes iunior cingebas te. Et ambulabas vbi volebas. Cum autem ſenueris extēdes manus tuas ⁊ alius te cinget ⁊ ducet quo tu non vis: hoc autem dixit ſignificans qua morte clarificaturus eſſet deum.MN eo ꝙ tertio dominus poſt reſurrectionem mani¶ feſtauit ſe diſcipulis ſuis: beati iohannis apoſtolieuangelium terminatur. In quo iam pertractauiO. Ꝙmus vt valuimus partem priorem. vſqꝫ ad eum locum vbi narratum eſt captos fuiſſe piſces centumquinquagintatres a diſcipulis quibus ſe demonſtrauit: ⁊ cuꝫ magnieſſent rethia non eſſe rupta. Deinde que ſequuntur conſideranda ſunt: ⁊ quantum adiuuat dominus ſicut res poſtularevidebitur diſſerenda. Peracta quippe illa piſcationeſ diciteis ieſus. Uenite prandete. Et nemo audebat diſcūbentiuꝫinterrogare eum tu quis es: ſcientes qꝛ dominus eſt. Si ergo ſciebant: quid opus erat vt interrogarent? Si autem nonopus erat: quare dictum eſt/ non audebant/ quaſi opus eſſetſed timore aliquo non auderent? Senſus ergo hic eſt. Tanta erat euidentia veritatis qua ieſus illis diſcipulis apparebat: vt eorum non ſolum negare ſed nec dubitare quidem vllus auderet: qm̄ ſi quiſqͣꝫ dubitaret: vtiqꝫ interrogare deberet. Sic ergo dictum eſt: nemo audebat eum interrogare tuquis es: ac ſi diceretur. Nemo audebat dubitare ꝙ ipſe eſſet¶ Et venit ieſus ⁊ accepit paneꝫ ⁊ ⁊ dat eis: ⁊ piſcem ſimili­ ⁊ter. Ecce dictum eſt etiam quid pranderent. De quo pran bdio aliquid ſuaue ac ſalubre dicemus ⁊ nos: ſi paſcat ⁊ nos.Superius narratum eſt: ꝙ iſti diſcipuli quādo deſcenderūt sͣinterram: viderunt prunas poſitas: ⁊ piſcem ſuperpoſitum cy⁊ panem. Ubi non eſt intelligenduꝫ etiam ſuperpoſitum panem fuiſſe prunis: ſed tantū ſubaudiendū viderunt. Qd̓ verbum ſi repetamus eoloco vbi ſubaudiendū eſt: ita totum dici poteſt. Uiderunt prunas poſitas ⁊ piſcem ſuperpoſitum.⁊ viderunt panem. Uel ita potiꝰ. viderunt prunas poſitas ⁊piſcem ſuperpoſitū: viderunt ⁊ panē. Iubente etiā dn̄o attulerunt ⁊ de piſcibus quos ipſi ceperant: quod eos feciſſe qͣꝫuis a narrante iohanne nō eſſet expreſſuꝫ: tn̄ dn̄m iuſſiſſe nōtacitum eſt. Ait em̄. Afferte de piſcibꝰ quos prendidiſtis nūcEt vtiqꝫ iubente illo: eos nō feciſſe quis credat? Hinc ergofecit prandium dn̄s illis ſepteꝫ diſcipulis ſuis. de piſceſcilicet quem prunis ſuperpoſitū viderant: huic adiungēs ex illis quos ceperant: ⁊ de pane quē nihilominꝰ eos vidiſſe narratū eſt. Piſcis aſſus: chriſtus eſt paſſus. Ipſe eſt ⁊ panis viuus qui de celo deſcendit. Huic cōcorporat̉ eccleſia ad participandam beatitudinē ſempiternam. Propter qd̓ dictumeſt/ afferte de piſcibus quos prendidiſtis nūc: vt omnes quihanc ſpem gerimus per illum ſeptenariū numerum diſcipulorum per queꝫ poteſt hoc loco noſtra vniuerſitas intelligi figurata: tanto ſacramento nos cōmunicare noſſemus: ⁊ eidēbeatitudini ſociari. Hoc domini prandium eſt cum diſciplis ſuis: ad quod iohannes euangeliū ſuū cū haberet dechriſto: alia multa que diceret magna vt exiſtimo exrerum magnarū contemplatione concludit. Hic em̄ eccleſia qualis inſolis bonis futura eſt ſignificatur per capturaꝫ centūquinqͣgintatrium piſciū: ⁊ eis qui hec credūt: ſperant: diligūt: perticipatio tante beatitudinis per hoc prandium demonſtrat̉Hoc iam tertio (inquit) manifeſtatus eſt ieſus diſcipulisſuis: cum ſurrexiſſet a mortuis Quod nō ad ip̄as demōſtrationes ſed ad dies referre debemꝰ. id eſt primo die cū reſutG iij

G iij

Mat. xx i.

Mat. xiii.

Ubi. sͣ.

Matth̓. v

sͣ. tractacxxij. c.

Al̓. dabat.sͣ. tractacxxij. c.

Al̓. dabat.

A