Capitulū. xix. Fo. ccxxxij.ractat̓. cxviij. et. cxix.

li codices ſortē reperiant̉ habere non ſortes? Marcus itaqꝫſolus videtur aliquā intuliſſe queſtionē. Dicēdo enī mittentes ſortem ſuꝑ eis quid tolleret: tanqͣꝫ ſuꝑ oībus veſtimētisnon ſuꝑ ſola tunica ſors miſſa ſit locutus videt̉. Sed hic etiābreuitas obſcuritatē facit. Sic enī dictum eſt mittētes ſortēſuper eis: ac ſi diceretur: mittētes ſortem cū diuiderent: qd̓eſt factum eſt. Omniū quippe veſtimentoꝝ eius diuiſio copleta nō eſſet niſi ſorte claruiſſet: quis etiā illam tunicā tolleret: vt ſic cōtentio diuidentiū finiretur / vel nulla potius oriretur. Qd̓ ergo ait: quis quid tolleret: quādoquidem hoc ſorti deputat̉: nō ad om̄ia que diuiſa ſunt veſtimēta referendūeſt. Sors enī miſſa eſt quis illā tunicam tolleret: de qua quoniam narrare p̄termiſit qualis fuerit: etquēadmodū equalibus factis partibus ſola remāſerit: quene cōſcinderet̉ veniret in ſortem: ꝓ eo poſitū eſt quod ait. Quis quid tolleret .i.quis eā tolleret: tanqͣꝫ ſi totū ita diceret̉. Diuiſerūt veſtimēta eius mittentes ſortē ſuper eis: quis tunicā que partibusequalibꝰ ſuꝑfuerat tolleret. ¶ Querat forte aliquis quid ſiLgnificet in tot partes veſtimentoꝝ facta diuiſio: ⁊ de tunicailla ſortitio. Quatri partita veſtis dn̄i ieſu chriſti: quatripartitam figurauit eius eccleſiā: toto ſcꝫ qui quattuor partibꝰcōſtat terrarū orbe diffuſam: et om̄ibus eiuſdē partibꝰ equaliter .i. cōcorditer diſtributam. Propter qd̓ alibi dicit miſel ſurū ſe angelos ſuos: vt colligant electos eius a qͣttuor ventis. Qd̓ quid eſt: niſi a quattuor partibꝰ mūdi: oriente: occidente: aquilone ⁊ meridie? Tunica vero illa ſortita oīm partium ſignificat vnitatē: q̄ charitatis vinculo continetur. Dexiij. charitate autē locuturꝰ apl̓s. Supereminentiorē (inqͥt) viā.iij. vobis demonſtro. Et alio loco ait. Cognoſcere etiā ſuꝑeminentē ſcientie charitatē xp̄i. Itemqꝫ alij. Suꝑ om̄ia autemj.hec charitatē: q̄ eſt vinculū perfectionis. Si ergo charitaset ſupereminentiorē habet viā: et ſuꝑeminet ſciētie: et ſuperom̄ia precepta eſt: merito veſtis qua ſignificat̉ deſuper contexta perhibet̉. Incōſutilis aūt ne aliquādo diſſuatur: et advnū peruenit quia in vnū om̄es colligit: ſicut in apoſtolis cūeſſet etiā ipſe numerus duodenarius .i. quatripertitus interxvj. nos: et om̄es eſſent interrogati ſolus petrus reſpōdit/ tu eschriſtꝰ filius dei viui: et ei dicit̉. Tibi dabo claues regni celorū: tanqͣꝫ ligandi et ſoluēdi ſolus acceperit poteſtatē: cū etillud vnus pro oībus dixerit: et hoc cū om̄ibus tanqͣꝫ perſonam gerens ipſiꝰ vnitatis acceperit. Ideo vnus ꝓ omnibꝰ:quia vnitas eſt in om̄ibus. Unde et hic cū dixiſſet/ deſupercōtexta: addidit per totū. Qd̓ ſi referamus ad id qd̓ ſignificat/ nemo eius eſt expers qui pertinere ad totuꝫ inueniatur:aquo toto ſicut greca indicat lingua/ catholica vocat̉ eccleſia. In ſorte autē quid niſi dei gratia commendata eſt? Sicquippe in vno ad om̄es peruenit: cū ſors quoqꝫ om̄ibus placuit: quia et dei gratia in vnitate ad om̄es ꝑuenit: et cū ſorsmittitur: nō perſone vel cuiuſqꝫ meritis: ſed occulto indiciodei ceditur. ¶ Nec ideo iſta non aliquid boni ſignificaſſe qͥsdixerit: quia per malos facta ſunt: nō ſcꝫ per eos qui chriſtūſecuti ſed qui ſunt ꝑſecuti. Quid enī de ipſa cruce dicturi ſumus: q̄ certe ſimiliter ab inimicis atqꝫ impijs chriſto factaet impacta eſt? Et tamen ea ſignificari recte intelligit̉ quodiij. ait apl̓s: que ſit latitudo/ lōgitudo/ et altitudo/ et ꝓfundū.Lata eſt qͥppe in trāſuerſo ligno quo extendūt pēdētes manus: et ſignificat opera bona in latitudine charitatis. Lōgaeſt a trāſuerſo ligno vſqꝫ ad terrā vbi dorſum pedeſqꝫ figunt̉et ſignificat perſeuerantiā in lōgitudine tēporis vſqꝫ in finēAlta eſt in cacumine qd̓ ꝑ tranſuerſum lignū ſurſum verſumexcedit: et ſignificat ſupernū finē quo cūcta opera referunt̉qm̄ cūcta que latitudine ac longitudine bene ac ꝑſeueranteifiūt: ꝓpter altitudinē diuinoꝝ faciēda ſunt premiorū. Profunda eſt in ea parte qua in terrā figit̉: ibi quippe et occultaeſt nec videri poteſt. Sed cūcta eius apparētia et eminētiainde cōſurgunt: ſicut bona noſtra de ꝓfunditate gratie deique cōprehēdi ac diiudicari nō poteſt vniuerſa procedunt.Sed et ſi crux xp̄i hoc ſolū ſignificet qd̓ ait apl̓s. Qui auteꝫieſu xp̄i ſunt/ carnē ſuam crucifixerūt cū paſſionibꝰ et cōcupiſcentijs: qͣꝫ magnū bonū eſt? Nec tamen facit hoc niſi concupiſcens aduerſus carnē ſpūs bonus: cū illā crucē chriſtifecerit inimicus .i. ſpūs malus. Poſtremo quid eſt qd̓ om̄snouerūt ſignū chriſti: niſi crux chriſti? Qd̓ ſignum niſi adhibęatur: ſiue frontibꝰ credentiū: ſiue ipſi aque qua regeneran

Capitulū. xix. Fo. ccxxxi.tur/ ſiue oleo quo chryſmate vngunt̉/ ſiue ſacrificio qͦ alūturnihil eorū rite perficitur. Quomodo ergo ꝑ id quod male faciunt nihil boni ſignificat̉: quādo per crucē chriſti quā fecerunt mali in celebratione ſacramentoꝝ eiꝰ bonū nobis om̄eſignatur? Sed hec hactenꝰ: que autē ſequuntur al̓as vt deꝰopitulabitur diſſerenda videbimus.Tractatus. cxix.¶ Et milites quidē hec fecerunt. Stabant autēiuxta crucē ieſu mater eius etſoror matris eiꝰ marie cleophe ⁊ maria magdalene. Cū vidiſſet ergoieſus matrē ⁊ diſcipulūſtantem quem diligebatdicit matri ſue. Mulier ecce filiꝰ tuꝰ. Deinde dicit diſcipulo ecce mat̓ tua: et ex illa hora accepiteam diſcipulus in ſua. Poſtea ſciēs ieſus quiaoīa cōſūmata ſunt vt cōſūmaret̉ ſcriptura dicit ſitio. vas ergo erat poſitū acceto plenū. illi auteꝫſpōgeam plenā aceto yſopo circūponentes: obtulerūtori eius: cū aūt accepiſſet ieſus acetū dixit. Cōſūmatū eſt ⁊ īclinato capite tradidit ſpm̄Rucifixo dn̄o poſtea qͣꝫ diuiſio veſtimentoꝝ eiꝰIͣletiam ſorte miſſa cōpleta eſt: q̄ deinde narrat iohannes euāgeliſta videamꝰ. ¶ Et milites quidēM(inqͥt) hec fecerūt. Stabāt autē iuxta crucē ieſumater eius et ſoror matris eiꝰ maria cleophe: et maria magdalene. Cū vidiſſet ergo ieſus matrē et diſcipulū ſtantemquē diligebat: dicit matri ſue. Mulier: ecce filius tuus. Deinde dicit diſcipulo. Ecce mater tua. Et ex illa hora: accepit eam diſcipulꝰ in ſua. HHec nimirū eſt illa hora: de quaieſus aquā cōuerſurus in vinū: dixerat matri. Quid mihi ⁊ sͣ. ttibi eſt mulier. Nōdum venit hora mea? Hanc itaqꝫ horam vupredixerat q̄ tunc nōdum venerat in qua deberet agnoſci amatre moriturus: de qua fuerat mortaliter natus. Tūc ergodiuina facturꝰ: non diuinitatis ſed infirmitatis matrem velut incognitā repellebat. Nūc autē humana iam patiens exqua fuerat factus hō / affectu cōmendabat humano. Tuncenī qui mariā creauerat innoteſcebat in virtute: nūc vero qd̓maria pepererat pēdebat in cruce. Moralis igitur inſinuat̉locus: facit qd̓ faciendū ammonet: ⁊ exemplo ſuo ſuos miniſtros inſtruit preceptor bonus vt a filijs pijs impēdatur cura parētibus: tanqͣꝫ lignū illud vbi erant fixa mēbra morientis: etiā cathedrafuerit magiſtri docentis. Ex hac ſana doctrina didicerat paulus apoſtolus qd̓ docebat quādo dicebat. Si quis autē ſuis et maxime domeſticis nō prouidet: fi j. Tdem negauit: et eſt infideli deterior. Quid autem tam cuiqꝫdomeſticū qͣꝫ parentes filijs/ aut parentibꝰ filij: Huiꝰ itaqꝫſaluberrimi precepti ipſe magiſter ſanctorū de ſeipſo conſtituebat exemplū: quādo non vt famule deꝰ quā creauerat etregebat: ſed vt matri homo de qua creatꝰ fuerat et quā relinquebat / alterū pro ſe quodāmodo filiū ꝓuidebat. Nam curhoc fecerit: qd̓ ſequit̉ indicat. Ait enim euāgeliſta. Ex illahora accepit eā diſcipulus in ſua.) de ſeipſo dicēs. ¶ Sic qͥppe cōmemorare ſolet qd̓ eum diligebat ieſus: qui vtiqꝫ oēsſed ipſumpre ceteris et familiarius diligebat: ita vt in cōui­ sͣ. xuio ſuper pectus ſuū diſcumbere faceret: credo vt iſtiꝰ euangelij qd̓ per eū fuerat predicaturus/ diuinā excellentiā hocmodo altius cōmendaret. Sed in que ſua iohānes matremdn̄i accepit? Neqꝫ enim nō ex eis erat qui dixerūt ei. Ecce Mnos dimiſimꝰ om̄ia et ſecuti ſumus te. Sed ibi quoqꝫ audierat. Quicūqꝫ iſta dimiſerit ꝓpter me: accipiet in hoc ſeculocenties tantū. Habebat ergo diſcipulus centupliciter pluraqͣꝫ dimiſerat: in que ſuſciperet eius matreꝫ qui hec illi donauerat. Sed in ea ſocietate beatus iohānes receperat centuplum: vbi nemo dicebat aliquid ſuū: ſed erant illis om̄ia cōmunia: ſicut in apoſtolorū actibus ſcriptū eſt. Sic enī apo. Aciſtoli erant quaſi nihil habentes: et om̄ia poſſidentes. Quo­ ij. Cmodo ergo matrē magiſtri et dn̄i ſui diſcipulus et famulusaccepit in ſua: vbi aliqͥd ſuū nemo dicebat? An qꝛ paulopoſtin eodē libro legit̉. Quotquot enī poſſeſſores p̄diorū vel do Acimorū erāt vendētes afferebāt p̄cia eoꝝ ⁊ ponebāt ad pedesapl̓oꝝ. diſtribuebat̉ aūt vnicuiqꝫ ꝓut cuiqꝫ opꝰ erat: ītelligē

Ephe. iij.

Gal̓. v.

Mat. xvj.

j. Cor. xij.Ephe. iij.Col̓. iij.

Matthoixxiiij.

D

C

Mat. xix.

Actuū. iiijij. Cor. vj.

Actuū. iiijij. Cor. vj.

sͣ. xiij. f.

Act̉. vbisͣ.

j. Tim̄. v.

Al̓. ſuamsͣ. tracta.viij. c

B

A