Capitulū. xviij. Fo. ccxxixTractatꝰ. cxiij.

CTractatꝰ. cxiij.eius. Reſpōdit ei ieſus. Ego palā locutus ſummundo/ ego ſemper docui in ſinagoga et in templo quo omnes iudei cōueniunt: et in occulto locutus ſum nihil. Quid me interrogas: interroga eos qui audierunt quid locutus ſim ipſis?Ecce hi ſciunt que dixerim ego. Hęc autem cumdixiſſet: vnus aſſiſtens miniſtrorum dedit alapāieſu dicens. Sic reſpondes pontifici? Reſpondit ei ieſus. Si male locutus ſum: teſtimoniū ꝑhibe de malo: ſi autem bene: quid me cedis? Etmiſit eum annas ligatum ad caypham pontificem. Erat autem ſimon petrus ſtans et calefaciens ſe. Dixerunt ergo ei. Nunquid ettu ex diſcipulis eius es? Negauit ille et dixit. Non ſum.Dicit ei vnus ex ſeruis pontificis cognatus eiꝰcuiꝰ abſcidit petrus auriculam. Nonne ego te vidi in orto cum illo? Iterum ergo negauit petrusEt ſtatim gallus cantauit.Oſte a qͣꝫ perſecutores tradente iuda comprehen3.ſum dominū ligauerunt qui dilexit nos et tradiAdit ſemetipſum pro nobis et cui pater non peperIAcit: ſed pro nobis omnibus tradidit eum: vt intelligatur iudas non laudabilis vtilitate traditionis huius:ſed ſceleris voluntate damnabilis adduxerunt eum ſicutiohannes euangeliſta narrat ad annam primum) nec tacetcauſam cur ita factum ſit. Erat enim (īquit) ſocer cayphe:qui erat pontifex anni illius. Erat autem (inquit) cayphasde qui conſilium dedit iudeis: quia expedit vnum homineꝫmori pro populo. Merito et mattheus cum id breuius narrare voluiſſet: eum ad caypham ductum fuiſſe commemocij. rat: quia ⁊ ad annam prius ideo ductus eſt qd̓ ſocer eius fuerit. Ubi intelligendum eſt hoc eundem caypham fieri voluiſſe. ¶ Sequebatur autem (inquit) ieſum ſimon petrus etalius diſcipulus. Quiſnam iſte ſit diſcipulus non temereaffirmandum eſt quia tacetur. Solet autem ſe idem iohannes ſignificare ita et addere: quem diligebat ieſus. Fortaſſis ergo et hic ipſe eſt: quiſquis tamen ſit: ſequentia videamus. ¶ Diſcipulus autem ille (inquit) erat notus pontifici:et introiuit cum ieſu in atrium pōtificis. Petrus autem ſtabat ad hoſtium foris. Exijt ergo alius diſcipulus qui eratnotus pontifici: et dixit hoſtiarie: et introduxit petrum. Dicit ergo petro ancilla hoſtiaria. Nunquid et tu ex diſcipulises hominis iſtius: Dicit ille. Non ſum. Ecce columna firmiſſima ad vnius aure impulſum tota contremuit. Ubi eſtilla promittentis audacia/ et de ſe plurimum preſumentis.Ubi ſunt verba illa quādo ait: quare nō poſſum te ſequi modo: animam meam ꝓ te ponā Hoccine eſt ſequi magiſtrū:ſe negare diſcipulum? Siccine pro domino anima poniturvt hoc ne fiat vox ancillule formidetur? Sed quid mirum ſideus vera predixit: homo autem falſa preſumpſit? Sane innō iſta que iam cepta eſt negatione apoſtoli petri: debemus aduertere non ſolum ab eo negari chriſtum qui dicit eum noneſſe chriſtum: ſed ab illo etiam qui cum ſit negat ſe eſſe chriſtianum. Dominus enim non ait petro diſcipulum meumte negabis: ſed me negabis. Negauit ergo ipſum: cum ſe negauit eius eſſe diſcipulum. Quid autem aliud iſto modoqͣꝫſe negauit eſſe chriſtianum? Ꝙͣuis enī diſcipuli chriſti nonxj. dum appellarentur hoc nomine: poſt aſcenſionem quippeeius in anthiochia primū ceperunt appellari diſcipuli chriſtiani. Iam tamen erat res ipſa illo poſtea vocabulo nuncupanda. Iam erant diſcipuli qui poſtea appellati ſunt chriſtiani: et hoc cōmune nomen ſicut cōmunem etiam fidemad poſteros tranſmiſerunt. Qui ergo ſe chriſti negauit eſſediſcipulum: ipſamrem negauit: cuius nomen eſt vocari chriſtianum. Ꝙ multi poſtea non dico ſenes et anus in quibushuius vite ſocietas facilius potuit mortem pro chriſti confeſſione contemnere: nec ſolum iuuentus vtriuſqꝫ ſexus: deAiqarhis rpera qꝝ

apitulū. xviij. Fo. ccxxix.qua etate conuenienter videtur exigi fortitudo: ſed etiampueri puelleqꝫ potuerunt et innumerabilis ſocietas ſanctorum martyrum in regnū celorum fortiter et violenter intrare: quod tunc iſte non potuit qui claues regni eius accepit.Ecce vnde dictum eſt/ ſinite hos abire: quando ſe pro nobis tradidit qui ſuo ſanguine nos redemit: vt impleretur ſermo quem dixit. Quia quos dediſti mihi: non perdidi ex eisquemqͣꝫ. Utiqꝫ enim petrus ſi negato chriſto hinc iret: quid sͣ.aliud qͣꝫ periret. ¶ Stabāt autem ſerui et miniſtri ad prunas b.quia frigus erat: et calefaciebant ſe. Non hyems erat: ⁊ tamen frigus erat: quia ſolet etiam equinoctio verno aliquando contingere. ¶Erat autem cum eis et petrus ſtans ⁊ calefaciens ſe. Pontifex ergo interrogauit ieſum de diſcipuliseius/ et de doctrina eius. Reſpondit ei ieſus. Ego palamlocutus ſum mundo: ego ſemper docui in ſynagogis: et intemploquo omnes iudei conueniunt: et in occulto locutusſum nihil. Quid me interrogas? Interroga eos qui audierunt quid locutus ſim ipſis: ecce hi ſciūt que dixerim ego. INon pretereunda naſcitur queſtio quomodo dixerit dominus ieſus/ ego palam locutus ſum mundo: et maxime illudquod ait: in occulto locutus ſum nihil. Nonne in hoc ipſo recentiore ſermone quem poſt cenaꝫ diſcipulis eſt locutus aitillis: hec in prouerbijs locutus ſum vobis: venit hora cumiam nō in prouerbijs loquar vobis: ſed palam de patre meoannunciabo vobis? Si ergo ipſis ꝯiunctioribus diſcipulisſuis non loquebatur palam: ſed horam promittebat quandopalam fuerat locuturus: quomodo palam locutus eſt mundo. Deinde illiſipſis ſicut aliorum quoqꝫ euangeliſtarumteſtatur auctoritas: in eorum comparatione qui diſcipulieius non erant: multo vtiqꝫ manifeſtius loquebatur: quādocum ſolis erat remotus a turbis. Tunc ſenſum eis ⁊ parabolas aperiebat: quas clauſas proferebat ad alios. Quid eſtergo in occulto locutus ſum nihil. Sed intelligēdum eſt itaeum dixiſſe palam locutus ſum mundo: ac ſi dixiſſet: multime audierunt. Ipſum autem palam modo quodam erat palam: modo autem quodam non erat palam. Palam quippeerat: quia multi audiebant: et rurſum non erat palam: quianon intelligebant. Et quod ſeorſum diſcipulis loquebatur:non in occulto vtiqꝫ loquebatur. Quis nanqꝫ in occulto loquitur qui coram tot hominibus loquitur: cum ſcriptum ſitIn ore duorum vel trium teſtium ſtabit omne verbum: pre­ Zſertim ſi hoc loquitur paucis: quod per eos vult innoteſcereet multis: ſicut ipſe dominꝰ ait illis quos adhuc paucos habebat. Quod dico vobis in tenebris dicite in lumīe: et quod 2in aure auditis: predicate ſuper tecta. Ergo et hoc ipſumquod ab eo dici videbatur occulte: quodāmodo non dicebatur in occulto: quia non ita dicebatur vt ab eis quibus dictūfuerat taceretur: ſed ita potius vt vſqꝫquaqꝫ predicaretur.Sic ergo dici poteſt aliquid et palam ſimul et non palam:vel in occulto ſimul et non in occulto: quomodo dictum eſt:vt videntes videant: et non videant. Quomodo enim videant: niſi quia palam non inocculto? Et quomodo idem ipſirurſus non videant: niſi quia non palam ſed in occulto? Eatamen ipſa que audierant et non intellexerant: talia erant vtnon poſſent iuſte ac veraciter criminari. Et quotienſcunqꝫinterrogando tentarunt vt inuenirent vnde et accuſarent eūſic eis reſpondit: vt omnes eorum retunderentur doli: et calumnie fruſtrarentur. Ideo dicebat / quid me interrogas:interroga eos qui audierunt quid locutus ſim ipſis: ecce hiſciunt quid dixerim ego. Hec autem cum dixiſſet vnus aſſiſtens miniſtrorum: dedit alapam ieſu dicens. Sic reſpondes pontifici? Reſpōdit ei ieſus. Si male locutus ſum teſtimoniū perhibe de malo: ſi aūt bene: quid me cedis? Quidiſta reſponſione verius: manſuetius: iuſtius? Eius eſt enimde quo ꝓphetica vox p̄ceſſerat. Intende ꝓſpere ꝓcede ⁊ re Igna: ꝓpter ꝟitatē ⁊ māſuetudinē et iuſtitiā. Si cogitemꝰ qͥsacceperit alapam: nōne vellemꝰ eū qͥ ꝑcuſſit aūt celeſti igneconſumi: aut terra dehiſcēte ſorberi: aut correptū demoniovolutari: aut aliqua huiuſmodi qualibet pena: vel etiam grauiore puniri? Quid enim horum per potentiā iubere nō potuiſſet per quē factus eſt mundus: niſi patientiam nos docere maluiſſet qua vincitur mundus? Forte hic dicit aliquis.Cur non fecit quod ipſe precepit? Percutienti enī nō ſic reſpondere: ſed maxillam debuit alteram prebere. Quid qd̓ et L

xj. q. iij. nō

Actuū. xj.

Exuev.

Al̓. dederat.sͣ. xj. g.Mat. xxij.

.jͣ. xix. c.

Al̓. dede

E

sͣ. tra. cxij.

Mat. x.

Deūt̓. xvij

Mat. v.

Psͣ .xliiij

B

C