Tractatꝰ. cxj. et. cxij. Capitulū. xvij. et. xviij. Fo. ccxxvi

actatꝰ. cxj. et. cxij. Capitulūtamen ad intuendum lumenſapientie idoneus/ etiam ſi eſſenuſqͣꝫ poſſit vbi nō ſit et chriſtus: non eſt tamē ipſe cū chriſtodumtaxat per ſpeciem. Nam hominē pie fidelem non eſt duij. bitanduꝫ cum chriſto eſſe per fidem. Propter qd̓ dicit. Quinon eſt mecum aduerſuꝫ me eſt. Sed cum patri deo dicebat:quos dediſti mihi volo vt vbi ego ſum et ipſi ſint mecum: deſpecie illa omnino dicebat in qua videbimus eum ſicuti eſtNe modo ſereniſſimū ſenſum nubiloſa contradictione ꝑturbet: conſequentia perhibeāt teſtimonium precedentibꝰ verbis. Nempe cum dixiſſet/ volo vt vbi ego ſum et ipſi ſint mecum/ cōtinuoſecutus adiunxit. Ut videant claritatem meāquā dediſti mihi qꝛ dilexiſti me ante conſtitutioneꝫ mūdi. ⁊Ut videant dixit non vt credant. Fidei merces eſt iſta nō fides. Si eniꝫ fides ad hebreos in epiſtola recte diffinita eſt:conuictio rerum que non videntur / cur non merces fidei definiatur viſio rerum que credite ſperabant̉? Cum viderimꝰenim claritatem quā dedit pater filio: etiā ſi eam dici hoc loco intelligamus / non quā pater equali filio gignens eum dedit: ſed quā facto homini filio dedit ei poſt mortē crucis: quādo ergo videbimꝰ illam filij claritatem: profecto tunc fiet iuxvj. dicium viuorum atqꝫ mortuorum. Tunc tolletur impius vtim non videat claritatem dei. Ꝙniſi illam qua deus eſt? Beatitior enim mundo corde: quoniam ipſi deum videbunt. Nec mundi corde ſunt impij propterea non videbunt. Tunc ibunt ipſi in ſupplicium eternum. Sic enim tolletur impius ne videxv. atclaritateꝫ dei: iuſti autemibunt in vitam eternam. Et queeſt vita eterna? Ut cognoſcant inquit te ſolum verum deumet quem miſiſti ieſum chriſtum. Non vtiqꝫ ſicut eum cognouerunt/ qui licet non mundi cordes tamen in forma ſer ui clarificata iudicantem videre potuerunt. Sed ſicut cognoſcendus eſt a mundis corde ſolus verus deus: cum patre et ſpiritu ſancto filiꝰ: quia ipſa trinitas eſt ſolus verus deus. Si ergoſcd̓m id quod filius dei deus eſt patri eqͣlis atqꝫ coeternꝰ:accipiamus hoc dictum/ volo vt vbi ego ſum et ipſi ſint mecum: in patre cum chriſto erimus. Sed ille ſicut ille nos ſicut nos vbicūqꝫ corpore fuerimus. Si enī loca dicenda ſuntet quibus non corpora continentur: et locus eſt cuiqꝫ rei vbieſt: locus chriſti eternus vbi ſemper eſt/ ipſe pater eſt ⁊ locuspatris filius eſt: quia ego inquit in patre / et pater in me eſtEt in hac oratione/ ſicut tupater inquit in me ⁊ ego in te. Etx. a. locus interea noſter ipſi ſunt/ quia ſequitur: vt et ipſi in nobis vnum ſint. Et nos locus dei ſumus/ quoniam templumeius ſumus/ ſicut orat pronobis qui mortuus eſt pro nobis:viuitqꝫ pro nobis vt in ipſis vnum ſimus: quia factus eſt inxv. pace locus eius / ⁊ habitatio eius in ſyon: q̄ nos ſumus. Sedquis idoneus loca iſta vel que ſunt in locis iſtis ſine ſpacioſis capacitatibus et ſine corporeis molibus cogitare? Nonparum tamē proficitur/ ſi ſaltemquicquid tale oculo cordisoccurrit/ negatur/ reſpuitur/ improbatur. Et lux quedam inqua iſta neganda / reſpuenda/ improbanda cernuntur/ ſicutpotuerit cogitatur: et qͣꝫ ſit certa cognoſcitur ⁊ amatur: vt inde ſurgatur atqꝫ ad interiora tendatur. Que cum penetraremens inualida et minus qͣꝫ illa ſunt pura nequiuerit / non ſine amoris gemitu et deſiderij lachrimis inde pellatur: ⁊ patienter ferat qͣꝫdiu fide mūdetur/ atqꝫ vt illic habitare valeatſanctis moribus preparetur. Quomodo ergo nō erimus cūchriſto vbi eſt: quādo in patre cum illo erimus in quo eſt. Neqꝫ hinc apoſtolus nobis qͣꝫuis nondum rem tenentibus: ſedtamen ſpem gerentibus tacuit. Ait eniꝫ. Si reſurrexiſtis cūchriſto que ſurſuꝫ ſunt querite vbi chriſtus eſt in dextera deiſedens que ſurſum ſunt ſapite non que ſuper terraꝫ. Mortuienim eſtis inquit: ⁊ vita veſtra abſcondita eſt cum chriſto indeo. Ecce interim fide ac ſpe vita noſtra vbi chriſtus eſt cuꝫillo eſt: quia cum chriſto in deo eſt. Ecce velut iam factū eſtqd̓ orauit vt fieret dicens: volo vt vbi ego ſum ⁊ ipſi ſint mecum Sed nunc per fidē: quando autem fiet per ſpeciem? Cūchriſtus inquit apparuerit vita veſtra: tunc et vos apparebitis cum ipſo in gloria. Tunc apparebimus qd̓ tunc erimus:quia tunc apparebit non inaniter nos id credidiſſe ac ſperaſſe anteqͣꝫ eſſemus. Faciat hoc filius qui cum dixiſſet vt videant claritateꝫ meā quā dediſti mihi / continuo ſubiunxit: ſqꝛdilexiſti me ante conſtitutionem mundi. n illo enim dilexit et nos ante conſtitutionem mundi: et tunc predeſtinauitqd̓ in fine facturus eſt mundi. ¶ Pater (inquit) iuſte: mundꝰ

firtniieiltatierariperiimirugtipinarisſed gratia cognouit. Quid eſt enim eum cognoſcere: niſi vitam eternaꝫ: quā mundo dānato vtiqꝫ non dedit / reconciliato dedit? Propterea vtiqꝫ mundus te non cognouit qui iuſtus es. Nec et meritis eius vt tenon cognoſceret tribuiſti: ⁊propterea mundus reconciliatus cognouit quia miſericorses et vt cognoſceret non eiꝰ merito ſed gratia ſubueniſti. Deniqꝫ ſequitur. ¶ Ego autem te cognoui. Ipſe fons gratie eſtdeus natura / homo autem de ſpiritu ſancto et virgine in effabili gratia. Deniqꝫ propter ipſum quia gratia dei per ieſumchriſtum dominum noſtrum: ſet hi cognouerunt (inquit) ꝙtu me miſiſti. Ipſe eſt mundus reconciliatus. Sed quia tume miſiſti: ideo cognouerūt. Ergo gratia cognouerūt. ¶ Etnotum feci eis (inquit) nomen tuum: et notum faciam. Notum feci per fidem/ notum faciam per ſpeciem. Notum fecicum fine peregrinantibus/ notum faciam ſine fine regnantibus. Ut dilectio (inquit) qua dilexiſti me in ipſis ſit: et egoin ipſis. Non eſt vſitata locutio: dilectio qua dilexiſti mein ipſis ſit et ego in ipſis: vſitate quippe diceretur dilectioqua dilexiſti me. De greco quidē iſtatranſlata ſunt. Sed ſūtſimiles et latine ſicut dicimus/ fidelem ſeruitutem ſeruiuit:ſtrennuam miliciam militauit/ cum dici debuiſſe videaturfideli ſeruitute ſeruiuit: ſtrennua milicia militauit. Qualisautem iſta locutio eſt: dilectio qua dilexiſti me: tali ⁊ apoſtolus vſus eſt. Bonum certamen certaui: non ait: bono certa­ j. īmine. qd̓ vſitatius etiaꝫ rectiuſqꝫ diceretur. Quomodo autēdilectio qua dilexit pater filium eſt et in nobis: niſi quia mēbra eius ſumus/ ⁊ in illo diligimur cum ipſe diligitur totus:id eſt caput et corpus? Ideo ſubiunxit et ego in ipſis/ tanqͣꝫdiceret: quoniam egoſum in ipſis. Aliter enim eſt in nobistanqͣꝫ in temploſuo: aliter autem quia et nos ipſe ſumus: cuꝫſcd̓m id quod vt caput noſtruꝫ eſſet homo factus eſt: corpuseius ſumus. Finita eſt ſaluatoris oratio: incipit paſſio. Ergo et iſte ſermo finiat̉: vt de paſſione qd̓ ipſe donaueritalijsſermonibus diſputetur.Tractatus. cxij.¶ Hec cum dixiſſet ieſus. Egreſſus eſt cū diſci­ Epulis ſuis trans torrētem cedron vbi erat ortusin quem introiuit ipſe ⁊ diſcipuli eius. Sciebatautē et iudas qui tradebat eum locū: quia frequēter ieſus cōuenerat illuc cum diſcipulis ſuis. Iudas ergo cum accepiſſet cohortē a pontificibꝰ etphariſeis miniſtros/ venit illuc cū laternis et facibus et armis. Ieſus itaqꝫ ſciens omnia que vētura erāt ſuper eum: proceſſit et dixit eis. Quemqueritis? Reſponderūt ei. Ieſum nazarenū. Dicit eis ieſus. Ego ſum. Stabat autem ⁊ iudas q̄tradebat eū cū ipſis. Ut ergo dixit eis ieſus egoſum: abierunt retrorſum et ceciderūt in terrā. Iterum ergo interrogauit eos. Quem queritis? Illi autem dixerunt. Ieſum nazarenū. Reſponditieſus. Dixi vobis qꝛ ego ſum. Si ergo me queritis: ſinite hos abire. Ut impleretur ſermo quē dixit/ qꝛ quos dediſti mihi/ non perdidi ex eis quēqͣꝫ. Symō ergo petrus habens gladium eduxiteum / et percuſſit pōtificis ſeruum: et abſcidit eiꝰauriculam dextram. Erat autē nomen ſeruo malchus. Dicit ergo ieſus petro. Mitte gladiū tuūin vaginam. Calicem quē dedit mihi pater/ nonbibam illum? Cohors ergo et tribunus et miniſtri iudeorum cōprehenderunt ieſum: et ligauerunt eum.

Eſa .xxvj.ẜm aliamtranſlationem.Mat. v.Mat .xxv.sͣ. xvij.

Mat. xij.

Heb̓. xj.

sͣ. xiiij. c.sͣ. tra. cx. a

Col̓. iij.

Psͣ. lxxv.

s. lxxv

Ca. xviij.

Thi .vj.