Expoſitio diui Auguſtini In euāgeliū ſcd̓m Iohāt

Expoſitio diui Auguſtirmihi ego cuſtodiui et nemo ex eis perijt niſi filiꝰperditiouis: vt ſcriptura impleat̉. Nunc autē adte venio: ⁊ hec loquor in mundo vt habeant gaudium meum impletum in ſemetipſis.Um de his quos iā diſcipulos habebat dominusIloqueret̉ ad patreꝫ inter alia etiā dixit hoc. ¶ EgoPpro eis rogo: non ꝓ mundo rogo: ſed pro his quosFIdediſti mihi. Mundum vult modo intelligi quiviuunt ẜm concupiſcentiam mundi: et non ſunt in ea ſortegratie vt ab illo eligantur ex mundo. Non itaqꝫ pro mundoſed pro his quos ei pater dedit rogare ſe dicit. Per hoc eniꝫquod eos illi pater iam dedit: factum eſt vt nō pertineant adeum mundū pro quo non rogat. Deinde ſubiungit: (quia tuiſunt. INeqꝫ enim quia pater eos filio dedit: amiſit ipſe quosdedit: cum adhuc filiꝰ ſequatur et dicat. ¶Et mea omnia tuaſunt: ⁊ tua mea ſunt. UUbi ſatis apparet quomodo vnigenitifilij ſint omnia que ſunt patris: per hoc vtiqꝫ ꝙ etiam ipſe deus eſt: et de patre patri eſt natꝰ equalis: non quomodo dictūxv. eſt vni ex duobus filijs maiori ſcilicet: tu mecū es ſemper etomnia mea tua ſunt. Illud enim dictū eſt de his omnibꝰ creaturis que infra creaturam rationalem ſunt: que vtiqꝫ ſubdūtur eccleſie: in qua vniuerſa eccleſia et illi duo intelligunturfilij maior et minor: cum omnibus angelis ſanctis quibꝰ erimus equales inregno chriſti et dei. Hoc autē ita dictum eſt:et mea omnia tua ſunt: et tua mea: vt hic ſit etiā ipſa creaturarationalis: que nō niſi deo ſubditur vt ei que infra illam ſuntcuncta ſubdant̉. Hec ergo cum ſit dei patris: nō ſimul eſſet ⁊filij: niſi patri eſſet equalis. De ipſa quippe aiebat cum diceret: non pro mundo rogo ſed pro his quos dediſti mihi quiatui ſunt: et mea omnia tua ſunt ⁊ tua mea. Nec phas eſt vt ſancti de quibꝰ hec locutus eſt cuiuſqͣꝫ ſint: niſi eius a quocreat.et ſanctificati ſunt. Ac per hoc ⁊ omnia que ipſorū ſunt: neceſſe eſt vt eius ſint cuius ⁊ ipſi ſunt. Ergo cum et patris et filia ſint: equales eos eſſe demonſtrat quoꝝ equaliter ſunt. Illudautē quod ait cū de ſpiritu ſancto loqueretur: omnia que habet pater mea ſunt: propterea dixi quia de meo accipiet ⁊ annunciabit vobis. De his dixit que ad ipſam patris pertinētdiuinitateꝫ: in quibus illi eſt equalis omnia que habet habēdo. Neqꝫ enimſpiritus ſanctus de creatura que patri eſt ſubdita ⁊ filiofuerat accepturus qd̓ ait: de meo accipiet/ ſed vtiqꝫ de patre de quo procedit ſpiritus: de quo eſt natus et filiꝰ.ra: Et clarificatus ſum (inquit) in eis. Nūc ſuam clarificatiov. nem tanqͣꝫ facta ſit dicit: cū adhuc eſſet futura. Superius autem a patre poſcebat vt fieret. Sed vtrum ipſa ſit clarificatiode qua dixerat: ⁊ nūc clarifica me tu pater apud temetipſuꝫ.claritate quā habui priuſqͣꝫ mūdus eſſet apud te: vtiqꝫ requirendū eſt. Si enim apud te: quomodo in eis. An cū hoc ip̄minnoteſcit eis: ac per ipſos omnibus qui credūt eis teſtibusſuis? Poſſumus plane ītelligere ſic dixiſſe dominū de apoſtolis: quod clarificatꝰ ſit in eis. Dicendo enī eſſe iam factū:oſtendit iam fuiſſe predeſtinatum et certuꝫ haberi voluit qd̓eſſet futurū. ¶Etiam (inquit) non ſum in mūdo: ⁊ hi in mūdoſunt. Si horam prorſus illaꝫ qua loquebatur attendas: vtriqꝫ adhuc in mundo erant: et ipſe ſcilicet et illi de quibus hecdicebat. Non enim ſecundū prouectum cordis et vite id accipere poſſumus vel debemꝰ: vt illi adhuc eſſe propterea dicantur in hoc mundo qd̓ mundana adhuc ſapiant: ille auteꝫiam non eſſe in mūdo ſapiendo diuina. Poſitum eſt hic enīverbum vnum: qd̓ nos ita intelligere omnino non ſinat: quianon ait / et non ſum in mūdo / ſed iam non ſum in mundo: perhoc oſtēdens fuiſſe ſe in mūdo/ iam non eſſe. Nunquid ergofas eſt vt eum credamus aliquando mundana ſapuiſſe: et abhoc errore liberatum iam non illa ſapere? Quis tam impioſenſu ſe induerit. Reſtat igitur vt ẜm id quod ipſe etiam inmundo prius erat: in mūdo ſe dixerit iam non eſſe: profectopreſentia corporali mundo ſcilicet abſentiam ſuam iam citofuturam: illorū autem tardius per hoc oſtendens ꝙ ſe iā nonhic eſſe: illos autem hic eſſe dixit: cum ⁊ ipſe hic et illi adhuceſſent. Sic enim eſt locutus homo congruēs hominibus: vtmos loquendi ſeſe habet et humanus vſus. An non quotidiedicimus iam non eſt: de aliquo quātocius abituro? Et maxime hoc de morituris ſolet dici: qͣꝫqͣꝫ et ipſe dominus tanqͣꝫpreuidens quid lecturos moueri poſſit adiecit: ſet ego ad te

ii In euāgeliū ſcd̓m Iohāvenio: ſic exponēs quodāmodocur dixerit/ iam nō ſum inmundo. Commēdat ergo eos patri quos corporali abſentiarelicturus eſt dicēs. ¶ Pater ſancte: ſerua eos in nomine tuoquos dediſti mihi. empe ſicut homo deum rogat pro diſcipulis ſuis quos accepit a deo. Sed attende quid ſequiturUt ſint (inquit) vnum ſicut et nos. Non ait vt nobiſcū ſint. jͣ.vnum: aut minus vnum ipſi et nos: ſicut vnū ſumus nos: ſedait: vt ſint vnū ſicut et nos. Ipſi vtiqꝫ in natura ſua ſint vnū:ſicut et nos in noſtra vnum ſumus. Quod proculdubio verūnon diceret̉: niſi ſecundum hoc diceret quod eiuſdem nature deus eſt cuius et pater: ſecundum quod alibi dixit: ego et sͣ.pater vnum ſumus: nō ẜm id quodētiam homo eſt: nam ẜmhoc/ pater maiorme eſt dixit. Sed quoniā vna eademqꝫ per s.ſona eſt deus et hō: intelligimus homineꝫ in eo quod rogat:intelligimus autem deum in eo quod vnumſunt et ipſe ⁊ illequem rogat. Sed eſt adhuc ī cōſequentibꝰ locus: vbi de hacre diligentius diſputandum eſt. Hic autem ſequitur. ¶ Cum sͣ.eſſem cum eis: ego ſeruabam eos in nomine tuo. Me inquit tuveniēte ad te ſerua eos in nomine tuo: in quo eos quando cūeis eram et ipſe ſeruabam. In nomine patris ſeruabat diſcipulos ſuos filius homo/ cum eis humana preſentia conſtitutus. Sed etiā pater in nomine filij ſeruabat: quos in nominefilij petentes exaudiebat. His quippe idem filius dixerat.Amen amē dico vobis: ſi quid petieritis patrem in nomine ſumeo dabit vobis. Neqꝫ hoc tam carnaliter debemus accipere velut viciſſim nos ſeruent pater et filius: amborum in nobis cuſtodiēdis alternāte cuſtodia: quaſi ſuccedat aliꝰ quādo diſceſſerit alius. Simul enī nos cuſtodiunt pater ⁊ filiuset ſpiritus ſanctus: qꝛ vnus eſt verus beatus deus. Sed ſcriptura nos non leuat niſi deſcendat ad nos: ſicut verbuꝫ carofactum deſcendit vt leuaret: non cecidit vt iaceret. Si deſcēdentem cognouimus: cum leuante ſurgamus: ⁊ intelligamꝰcum ita loquitur/ perſonas eum diſtinguere nō ſeparare naturas. Quando ergoſeruabat diſcipulos ſuos filius preſentia corporali: non expectabat pater ad cuſtodiendum ſuccedere filio diſcedente ſed eos ambo ſeruabant potentia ſpirituali/ ⁊ quando ab eis abſtulit filius preſentiam corporaleꝫ:tenuit cum patre cuſtodiam ſpiritualē/ quia ⁊ cuſtodiendosquando filius homo accepit: cuſtodie paterne non eos abſtulit/ ⁊ cum pater filio cuſtodiendos dedit/ non dedit ſine ipſocui dedit: ſed dedit homini filio non ſine deo eodēipſo vtiqꝫfilio. Sequitur ergo filius ⁊ dicit. Quos dediſti mihi cuſtodiui: et nemo ex his perijt niſi filius perditionis/ vt ſcriptura impleatur. FFilius perditionis dictus eſt traditor chriſtiperditioni predeſtinatus/ ſecundū ſcripturam que de illo inpſalmo cēteſimo et octauo maxime prophetatur. ☞Nunc autem (inquit) ad te venio: et hec loquor in mundo vt habeantgaudiuꝫ meum impletū inſemetipſis. Ecce in mundoſe loqui dicit/ qui paulo ante dixerat/ iamnon ſum in mūdo. Qd̓ ſuꝑcur dixerit ibi expoſuimꝰ: immo ipſum id expoſuiſſe docuimus. Ergo et quia nōdum abierat hic adhuc erat: et qꝛ moxfuerat abiturus / hic quodammodo iam non erat. Qd̓ ſit autem hoc gaudium de quo ait / vt habeant gaudium meū impletum in ſemetipſis/ iam ſuperius expreſſum eſt vbi ait: vtſint vnum ſicut et nos. Hoc gaudium ſuum: id eſt a ſe in eocollatum in eis dicit implendum / propter qd̓ locutum ſe dixit in mūdo. Hec eſt pax illa et beatitudo in futuro ſeculo/ ꝓpter quā conſequendam temperanter et iuſte et pie viuendūeſt in hoc ſeculo.Tractatus. cviij.¶ Ego dedi eis ſermonē tuum: et mundus eosodio habuit: quia non ſunt de mundo ſicut ⁊ egonon ſum de mundo. Non rogo vt tollas eos demundo: ſed vt ſerues eos a malo de mundo nonſunt ſicut ⁊ ego non ſum de mūdo: ſanctifica eosin veritate ſermo tuus veritas eſt: ſicut tu memiſiſti in mūdum: et ego miſi eos in mundum ⁊ proeis ego ſanctifico meipſum: vt ſint et ipſi ſanctifiIcati in veritate.IOquens adhuc dominus ad patrem et orans prodiſcipulis ſuis dicit. ¶ Ego dedi eis ſermoneꝫ tuūLIet mundus eos odio habuit. MNonduꝫ id experti

Luce. xv

ſupra tractatu. c.

ſupra troctatu. cv.

A

sͣ. xiiij

sͣ. trac. x.

Csͣ. tractatu. cvj.

ī. trac. cx.

ſupra. xv.

ſupra. xv.

A