Tractatus. xv. et. xvj. Capitulum. iiij. Fo. clx.

Tractatus. xv. et. xvj. Cit. nō iraſcerent̉ ⁊ ꝑſequerent̉: Uenite ⁊ videte homineꝫ: qui dixitnon. mihi oīa quecunqꝫ feci. Nunquid nō ip̄e eſt chriſtꝰ? Exiergo. runtde ciuitate: ⁊ veniebant ad eū. Et rogabant eū diſcinter? puli dicentes. Rabbi māduca. IIerant em̄ emere cibos ⁊ venerant. ¶ Ille aūt dixitEgo habeo cibum māducare: queꝫvos nō ſcitis. Dicebant ergo diſcipuli adinuicē. Nunquidleſciꝰ aliquis attulit ei māducare? Quid mirū ſi mulier illa nō intelligebat aquā? Ecce diſcipuli nō intelligūt eſcā. Audiuitautē cogitationes illorū ⁊ iaminſtruit vt magiſter: nō ꝑ circūitum ſicut ⁊ illam cuiꝰ adhuc virū requirebat: ſꝫ iam aperꝫ di te. IMeus inquit cibus eſt: vt faciam voluntatem eius quiieſꝰ miſitme. ¶ Ergo ⁊ potus ipſe erat in illa muliere: vt faceretponi voluntatē eius qui miſerat euꝫ. Ideo dicebat: ſitio: damihiciſte bibere .ſ. vt fidem in ea operaret̉ ⁊ fidem eiꝰ biberet: ⁊ eam int ꝑfi corpus ſuū traijceret. Corpus em̄ eius eccleſia: ergo ipſe eſteiꝰ inquit cibus meus: vt faciam voluntatem eius qui miſit me¶Nonne vos dicitis ꝙ adhuc quattuor menſes ſunt: ⁊ meſſisvenit? In opꝰ feruebat: ⁊ oꝑarios mittere diſponebat. vosquattuor mēſes computatis ad meſſem: ego vobis aliā meſſem albam ⁊ paratā oſtendo. Ecce dico vobis. Leuate ocuegio los veſtros ⁊ videte: qꝛ iam albe ſunt regiones ad meſſeꝫ:albe Ergomeſſores miſſurus ē. ¶ In hoc em̄ verbum verum: qꝛim. alius eſt qui metit: alius eſt qui ſeminat: vt qui ſemīat ſimultrāſi gaudeat ⁊ qui metit. Ego miſi vos metere: qd̓ vos non labole te raſtis. Alij laborauerant: ⁊ vos in Flaborem eorū introiſtis.qui Quid ergo? Meſſores miſit nō ſemīatores. Quomeſſores?mer:. Ubi iam alij laborauerūt. Nam vbi iam laboratum eſt vtiqꝫicci? ſeminatū erat: ⁊ quod ſeminatū erat iam maturatum factumō̄gre erat: falcem ⁊ triturā deſiderabat. Quo ergo erant meſſoresuctū mittendi? Ubi iamprophete p̄dicauerāt: ipſi em̄ ſeminatoeter res. Nam ſi ipſi nō ſeminatores: vnde ad illam mulierē perpoſt uenerat: ſcio qꝛ meſſias venit? Iam iſta mulier fructus maquit̉ turus erat: ⁊ erant albe meſſes ⁊ falcem querebāt. Miſi voslr̄a: quoqꝫ metere quod nō ſeminaſtis. Alij ſeminauerūt ⁊ vos inſemi labores eorum introiſtis. Qui laborauerunt? Ipſe abraamgau yſaac iacob. Legite labores eorum. In omnibꝰ laboribꝰ eot qui rum prophetia chriſti: ⁊ ideo ſeminatores. Moyſes ⁊ ceteripatriarche ⁊ omnes ꝓphete: quanta pertulerūt in illo frigoabo­ re quādo ſeminabāt. Ergo iam in iudea meſſis parata erat.Merito ibi tanqͣꝫ matura ſeges fuit: quādo tot hominuꝫ milia: precia rerumſuarū afferebant: ⁊ ad pedes apoſtoloꝝ ponentes expeditis humeris a ſarcinis ſecularibꝰ: chriſtū dominū ſequebant̉. Uere matura meſſis. Quid inde factuꝫ eſtDe ipſa meſſe eiecta ſunt pauca grana ⁊ ſeminauerūt orbemterrarū: ⁊ ſurget alia meſſis que in fine ſeculi metēda eſt. Dꝫiſta meſſe dicit̉. Qui ſemināt in lachrymis in gaudio mētentAd iſtam ergo meſſem: nō apoſtoli ſed angeli mittent̉. Meſſores inqͥt angeli ſunt. Iſta ergo meſſis creſcit inter zizaniā:⁊ expectat purgari in fine. Illa vero meſſis iam matura eratquo priꝰ miſſi ſunt diſcipuli: vbi ꝓphete laborauerūt. Sꝫ tamenfratres videte quid dictum ſit. Simulgaudeat: ⁊ qui ſeminat ⁊ qui mētet. Diſparis tēporis labores habuerūt apoſtoli ⁊ prophete: ſed gaudio pariter perfruent̉. Mercedeꝫ ſilr̄a mul accepturi ſunt vitā eternam. ¶ Ex ciuitate autē illa mulec ti crediderūt in eū ſamaritani propter ſermonē eius nō propter verbū mulieris teſtimoniuꝫ perhibentis: qꝛ dixit mihigo oīa quecunqꝫ feci. Cum veniſſentꝭ⁊ adeum ſamaritani rogauerunt vt Fapud eos maneret: et manſit ibi duos dies. Etj.multo plures crediderūt propter ſermonē eius: Et mulierilr̄a dicebant: qꝛ nō propter tuā loquelam credimꝰ: ipſi em̄ˣnosios. audiuimꝰ ⁊ ſcimus: qꝛ hic eſt vere ſaluator mundi. Et hocpaululū animaduertendū eſt: quia lectio terminata eſt. Mulier prima nunciauit ⁊ ad mulieris teſtimoniū crediderūt ſamaritani: ⁊ rogauerūt eum vt apud eos maneret ⁊ māſit ibibiduo: ⁊ plures crediderūt. Et cū credidiſſent dicebant mulieri. Non iam ꝓpter verbum tuū credimus: ſed ipſi cognouimus ⁊ ſcimus qꝛ hic eſt vere ſaluator mundi. Primo ꝑ famā: poſtea per preſentiaꝫ. Sic agitur hodie cū eis qui forisſunt ⁊ nondū ſūt chriſtiani: chriſtꝰ nunciat̉ per chriſtianosamicos: tāqͣꝫ illa muliere: hoc eſt eccl̓ia annūciāte. Ad xp̄mveniunt: credunt per iſtaꝫ famā: manet apud eos biduo: hoceſt dat illis duo precepta charitatis: ⁊ multo plures ⁊ firmiꝰcredunt: quomodo vere ipſe eſt ſaluator mundi.Tractatus. xvj.

¶ Poſt duos autē dies exijt inde ⁊ abijt in galileam: ipſe enim ieſus teſtimonium perhibuit: qꝛpropheta in ſua patria honorem non habet. Cūergo veniſſet in galileam exceperunt euꝫ galilei.Cuꝫ omnia vidiſſent que fecerat hieroſolimis indie feſto. Et ipſi em̄ venerant ad diem feſtū. Uenit ergo iterum in chana galilee vbi fecit aquamvinum. Et erat quidam regulus cuius filius infirmabat̉ capharnaum. Hi c cum audiſſet qꝛ Ieſus adueniret a iudea ingalileam abijt ad eum:⁊ rogabat euꝫ: vt deſcenderet ⁊ ſanaret filiū eiusIncipiebat em̄ mori. Dixit ergo Ieſus ad eum:Niſi ſigna ⁊ prodigia videritis non creditis. Dicit ad eū regulus: Domine: deſcende priuſqͣꝫ moriatur filius meꝰ. Dicit ei ieſus: Uade filiꝰ tuusviuit. Credidit homo ſermoni quem dixit ei Ieſus ⁊ ibat. Iaꝫ aūt eo deſcendente ſerui occurrerūt ei ⁊ nunciauerunt dicentes; qꝛ filiꝰ eius viueret. Interrogabat ergo horam ab eis in qua melius habuerit ⁊ dixerunt ei quia heri hora ſeptima: reliquit euꝫ febris. Cognouit ergo pater qꝛilla hora erat in qua dixit ei ieſus filius tuus viuit: Et credidit ipſe ⁊ domus eius tota: hoc iterum ſecundum ſignū fecit ieſus cuꝫ veniſſet a iudea in galileam.F ¶ Odierna euāgelij lectio / heſterne diei ſequit̉ leIctionem: que ad diſputandū nobis proponit̉. In Iqua quidemſenſus non ſunt inueſtigatione diffici mh les: ſed digni predicatiōe: digni āmiratione ⁊ lau­ xidatione. Proinde locum iſtū euangelij cum cōmendatione Icōmemoremꝰ: potiuſqͣꝫ cum difficultate tractemus: Abijt osem̄ ieſus poſt biduum qd̓ fecerat in ſamaria ingalileaꝫ: vbi esnutritus erat. Secutꝰ auteꝫ euangeliſta ait: ¶Ipſe em̄ ieſus deteſtimoniū perhibuit: qꝛ ꝓpheta in Fpatri a ſua honoreꝫ nō gahabet. NNō propterea poſtbiduū de ſamaria diſceſſit ieſus Pquia honoreꝫ in ſamaria nō habebat. Nō em̄ ſamaria patria pꝰipſius erat ſed galilea. Cum ergo iſtā deſeruiſſet tam cito etad galileam veniſſet vbi nutritus erat ſicut teſtat̉ qꝛ propheta in patria ſua honorem nō habet. Magis videret̉ atteſtari potuiſſe qꝛ propheta in patria ſua honoreꝫ nō habet: ſi cōtemeret pergere in galileam: ⁊ in ſamaria remanſiſſet. Intendat ergo charitas veſtra inſinuatū nobis non modicū ſacramentū: ſuggerente dn̄o ⁊ donante quod loquar. Queſtionem ꝓpoſitam cognouiſtis: ſolutionē eius exquirite. Sꝫ repetamus propoſitionem: vt ſolutionē deſiderabilem faciamus. Mouet nos cur euangeliſta dixerit: ipſe em̄ ieſus teſtimoniū perhibuit: quod ꝓpheta in patria ſua honorē non habet. Hoc cōmoti retexamus verba ſuꝑiora: vt inueniamuscur hoc euāgeliſta dicere voluerit. Et inueniamꝰ ſuperioraverba eius ita narrantis: quomō poſtbiduum profectus eſtde ſamaria in galileam. Propter hoc ergo dixiſtio euāgeliſta teſtimoniū ꝑhibuiſſe ieſum: qd̓ ꝓpheta in patria ſua honorē nō haberet: qꝛ poſt biduū reliquit ſamariam ⁊ properauit venire in galileā: Immo vero quaſi videor mihi ꝯgruētius intelligere: qꝛ ſi honorē in patria ſua chriſtus non haberet: nō ad eaꝫ relicta ſamaria feſtinaret. Sed niſi fallor: īmoqꝛ verū eſt ⁊ non fallor: melius em̄ qͣꝫ ego vidit euāgeliſta: qͥddiceret: melius me veritatē videbat qui eā de pectore dn̄i bibebat. Ipſe eſt em̄ iohānes euāgeliſta qui inter oēs diſcipulos ſuꝑ pectꝰ dn̄i diſcūbebat: ⁊ quē dn̄s charitatē debens oībus tn̄ pre ceteris diligebat: ergo ille falleret̉ ⁊ ego recta ſentirē. Immo ſi pie ſapio: obediēter audiā quod dixit: vt merearſentire qd̓ ſenſit. Accipite itaqꝫ chariſſimi quid hic ſentiā ſine p̄iudicio: ſi vos melius aliqͥd ſenſeritꝭ. Magiſtrū em̄vnū oēs habemꝰ: ⁊ ī vna ſchola ꝯdiſcipl̓i ſumꝰ. Hoc ego ſentio: ⁊ videte ſi nō aut verū eſt/ aut propinquat veritati qd̓ ſentio. In famaria biduū fecit: ⁊ crediderūt in eum ſamaritani

glia 173nohꝫ hecverba.⁊ Al̓ergoad illum.Al̓. ibiAlia lr̄anō hꝫ nos.

Al̓ ergoad illum.Al̓. ibiAlia lr̄anō hꝫ nos.

Alia lr̄anō hꝫhecverba.xcit ergo

vt ⁊ qͥ ſeminat ſil̓ gaudeat et quimetit.Al̓. labores.

Al̓. reneſ qꝛ albſunt iam.HHic trāſilitur iuie te

metit.Al̓. labores.

Tex. h. ⁊ºxi: eis ieſꝰNō ponitur hic iſtetextꝰ vt ꝑficiā opꝰ eiꝰ

Al̓. lit. nōhabet non̄.Al̓. ergo.Al̓. inter-

Al̓. lit. nōhabet non̄.Al̓. ergo.Al̓. interea.Al̓. eis.Al̓ neſcitis.

ea.Al̓ eis.Al̓ neſci-

etit.ill̓. labo-

APretermittit̉ h̓ textus iſtePoſt duos autē dies exijt inde ⁊ abijt īgalileā.Al̓. ſua