eExpoſitio diui Auguſtini In euāgeliū ſcd̓m Iohan

cleſia. Ergo in petri nomine figurata eſt eccleſia. Et quis ſecurus: niſi qui edificat ſupra petram? Et quid ait ipſe dn̄s:ij. Qui audit verba mea hec ⁊ facit ea: ſimilabo eū viro prudēti edificāti ſupra petrā: nō cedit tentationibꝰ. Deſcēdit pluuia: aduenerūt flumina: flauerūt venti / et impegerunt in domum illā et nō cecidit. Fundata enim erat ſupra petrā. Quiaudit verba mea et non facit ea: iā vnuſquiſqꝫ noſtrū timeatet caueat: ſimilabo eū viro ſtulto qui edificauit domū ſuā ſupra arenā. Deſcēdit pluuia: venerunt flumina: flauerūt venti: et impegerūt in domū illam: et facta eſt ruina eiꝰ magna.Quid prodeſt qꝛ intrat eccleſiā: qui vult ſuper arenā edificare; Audiendo enī ⁊ nō faciēdo: edificat quidē: ſed ſuꝑ arenāSi enī nihil audit: nihil edificat: ſi audit edificat. Si querimus vbi? Si enī audit et facit: ſupra petrā: ſi audit et non facit: ſuper arenā. Duo ſunt genera edificātium: aut ſupra petram: aut ſupra arenā. Quid ergo illi qui nō audiūt? Securiſunt? Securos eos dicit qꝛ nihil edificāt. Nudi ſunt ſub pluuia ante ventos / ante flumina: cū venerint iſta: ante illos tolunt qͣꝫ domus deijciant. Ergo vana eſt ſecuritas: et edificare et ſupra petrā nō edificare. Si audire vis et nō facere edificas: ſed ruinā edificas. Cū autē venit tentatio deijcit domum: et cū ipſa ruina tua te tollit. Si autē non audis nuduses: illis tentationibꝰ tuipſe retraheris. Audi gͦ et fac̄. Unuꝫeſt remediū. Quāti forte hodie audiēdo et nō faciēdo raptiſunt fluuio celebritatis huiꝰ; Audiendo enī et nō faciendo:venit fluuiꝰ ipſa celebritas anniuerſaria: impletus torrenstrāſiturus eſt et ſiccaturꝰ: ſed ve illi quē tulerit. Illud veronouerit charitas veſtra: qꝛ niſi qͥs et audiat ⁊ faciat non edificat ſupra petrā: ⁊ nō pertinet ad nomentā magnū quod ſiccōmendauit dn̄s. Intentū enim te fecit. Nam ſi hoc ante petrus vocaret̉: nō ita videres myſteriū petri: et putares caſueum ſic vocari nō ꝓuidentia dei? Ideo voluit eū aliud privocari: vt ex ipſa cōmutatione noīs ſacramēti viuacitas cōlit. mendaret̉. ¶Et in craſtinū voluit dn̄s ieſus exire in galile⁊ do am: et inuenit philippū Dicit ei. Sequere me. Erat auteꝫeſus de ciuitate andree et petri. Et īuenit philippus ˣnathanaEt di helem) iam vocatꝰ a dn̄o: ſet dixit ei. Quē ſcripſit moyſeseſus et ꝓphete: inuenimꝰ filiū ioſeph. Quis filius dicebat̉: cuiit. hꝫ deſponſata erat mater eiꝰ? Nam qd̓ ea intacta cōceptꝰ et nanaͣ. tus ſit: bene nouerūt oēs chriſtiani ex euāgelio. Hoc philippus dixit nathanaheli: addidit ⁊ locū fanazareth. Et dixitlit. Fnathanahel. Anazareth poteſt aliqͥd boni eſſe. Quid intelligit̉ fratres: nō quomodo aliqui ꝓnūciant. Nā et ſic ſoei.let pronūciari. Anazareth poteſt aliquid boni eſſe. Sequit̉t. hꝫ enī vox philippi flet dixit. Ueni et vide. Ambas enī prophi? nūciationes poteſt iſta vox ſequi: ſiue ſic ꝓnūcies tanqͣꝫ cōfirmans a nazarethpoteſt aliqͥd boni eſſe. Et ille: veni et vi-de: ſiue ſic dubitans: et totū interrogans. Anazareth poteſtaliqͥd boni eſſe. Ueni et vide. Siue illo modo: ſiue iſto ꝓnūcietur: nō repugnāt verba ſequentia. Noſtrū eſt querere: qͥdpotius intelligamꝰ in his verbis. Qualis fuerit nathanaheliſte: in ſequētibus ꝓbamus. Audite qualis fuerit. Dn̄s ipſeperhibet teſtimoniū. Magnus dn̄s cognitus eſt teſtimonioiohānis. Beatus nathanahel cognitus teſtimonio veritatQuia dn̄s et ſi teſtimonio iohānis non cōmendaret̉: ipſe ſibi perhibuit teſtimoniū: qꝛ ſufficit ſibi ad teſtimonium veritas. Sed qꝛ veritatē nō poterant capere hoīes: per lucernāquerebāt veritatē. Et ideo iohānes per quē dn̄s oſtenderetur miſſus eſt. Audi dn̄m nathanaheli teſtimoniū perhibentem. Et dixit ei nathanahel. A nazareth poteſt aliqͥd boni.lit. eſſe: dicit ei philippus. Ueni ⁊ vide. Et vidit ieſus nathaEtᵐ nahelem venientē ad ſe et dicit de eo. Ecce vere iſraelitaꝫit. hꝫ in quo dolus non eſt. Magnū teſtimoniū. Hoc nec andreenael dictū: nec petro dictū: nec philippo: qd̓ dictū eſt de nathanahele: ecce vere iſraelita in quo dolus nō eſt. Quid ergo facimus fratres: deberet iſte primus eſſe in apoſtolis. Nō ſolūprimus nō inuenit̉ in apoſtolis: ſed nec medius nec vltiminter duodecim nathanahel: cui teſtimoniū perhibuit filiꝰdei dicens. Ecce vere iſraelita in quo dolus nō eſt. Querit̉cauſa: qͣꝫtum dn̄s intimat: ꝓbabiliter inuenimꝰ. Intelligere enī debemus nathanahelē eruditū et peritū legis fuiſſe.Propterea noluit illū dn̄s inter diſcipulos ponere: qꝛ idiotas elegit: vnde cōfunderet mundū. Audi apl̓m dicentē itaUidete (inquit) vocationē veſtrā fratres: quia non multi ſai.

In euāgeliū ſcd̓m Ioharpiētes ẜm carnem: nō multi potentes: nō multi nobiles: ſedinfirma mūdi elegit deꝰ: vt cōfundat fortia et ignobilia mūdi: et cōtemptibilia elegit deus: et ea que non ſunt tanqͣꝫ ea q̄ſunt: vt que ſunt euacuētur. Si doctus eligeret̉ fortaſſe ideoſe diceret electū: qꝛ doctrinameruit eligi. Dn̄s noſter ieſuschriſtus volēs ſuperborū frangere ceruices: non queſiuit ꝑoratorē piſcatorē: ſed de piſcatore lucratꝰ eſt imperatorem.Magnꝰ cyprianus orator: ſed prius petrus piſcator ꝑ queꝫpoſtea crederet non ſolū orator ſed et imperator. Nullus nōbilis primo electus eſt: nullus doctus: qꝛ infirmamūdi elegit deus vt cōfunderet fortia. Erat autē iſte magnus et ſinedolo: hoc ſolo non electus: ne cuiqͣꝫ videret̉ dn̄s doctos elegiſſe. Et ex ipſa doctrina legis veniebat qd̓ cū audiſſet anazareth: ſcrutatꝰ enī erat ſcripturas et ſciebat quia inde eratexpectādus ſaluator: qd̓ nō facile alij ſcribe ⁊ phariſei nouerant. Iſte ergo doctiſſimꝰ legis cū audiſſet philippū dicentem: inuenimꝰ quē ſcripſit moyſes in lege et ꝓphete anazareth filiū ioſeph. Ille qui optime ſcripturas nouerat audito nomine a nazareth: erectꝰ eſt in ſpemet dixit. Anazarethpoteſt aliqͥd boni eſſe. Iā cetera de ipſo videamꝰ. Ecce vereiſraelita in quo dolus nō eſt. Quid eſt in quo dolus non eſt:Forte nō habebat pctm̄? forte nō erat eger? forte illi medicꝰnon erat neceſſarius? Abſit. Nemo ſic natus eſt vt illomēdico nō egeret. Quid ſibi ergo vult: in quo dolus non eſt? Aliquāto intētius queramꝰ apparebit modo in noīe dn̄i. Dolūdicit dn̄s: et om̄is qui verba latina intelligit ſcit quia doluseſt cū aliud agit̉ / et aliud fingit̉. Intēdat charitas veſtra nōdolus dolor eſt. Propterea dico qꝛ multi fratres imperitiores latinitatis loquūtur: ſic vt dicant dolus illū torquet proeo qd̓ eſt dolor. Dolus fraus eſt: ſimulatio eſt. Quādo aliqͥsaliquid in corde tegit: et aliud loquit̉: dolus eſt: et tanqͣꝫ duocorda habet. Unū quaſi ſinū cordis habet vbi videt veritatem: et alterū ſinū vbi cōcipit mēdaciū. Et vt noueritis hūceſſe dolū: dictum eſt in pſalmis: labia doloſa. Quid eſt labia Pdoloſa? Sequit̉. In corde ⁊ corde locuti ſunt mala. Quid eſtin corde ⁊ corde: niſi duplici corde? Si ergo dolus in iſto nōerat: ſanabilē illū medicus iudicauit nō ſanū. Aliud eſt eniꝫſanus: aliud ſanabilis: aliud inſanabilis. Qui egrotat in ſpeſanabilis dicit̉: qui egrotat cū deſperatione inſanabilis: quiautē iam ſanus eſt non eget medico. Medicus ergo qꝛ venerat ſanare vidit iſtū ſanabilem: quia dolus in illo non erat.Quomodo dolus in illo nō erat? Si peccator eſt: fatet̉ ſe peccatoreꝫ. Si enī peccator eſt et iuſtū ſe dicit: dolus eſt in oreipſius: ergo in nathanahele cōfeſſionē peccati laudauit: nōiudicauit nō eſſe peccatorē. Propterea cū phariſei qͥ ſibi videbātur iuſti / reprehēderēt dn̄m qꝛ miſcebatur egrotis medicus et dicerent. Ecce cū quibꝰ māducat/ cū publicanis etpeccatoribꝰ: reſpōdit medicus freneticis. Non eſt opus ſa­ Anis medicus ſed male habētibus: nō veni vocare iuſtos ſedpctōres. Hoc eſt dicere. Qꝛ vos iuſtos dicitis cū ſitis peccatores: ſanos vos iudicatis cū langueatis: medicinā repellitis: nō ſanitatē tenetis. Unde ille phariſeus qui vocaueratdn̄m ad prandiū: ſanus ſibi videbat̉. Egrota autē illa mulier irrupit in domū in qua non erat inuitata: ⁊ deſiderio ſalutis facta impudēs acceſſit: nō ad caput dn̄i: non ad manꝰ ſedad pedes. Lauit eos lachrymis/ terſit capillis ſuis: oſculata eſt eos: vnxit vnguento: pacē fecit cū veſtigijs dn̄i peccatrix. Reprehēdit ille tanqͣꝫ ſanus medicū ille phariſeus quiillic diſcūbebat: et ait apud ſe. Hic ſi eſſet ꝓpheta: ſciret que Lmulier eius pedes tetigiſſet. Ideo autē ſuſpicabat̉ eū ignoraſſe/ qꝛ non illā repulit: quaſi ne immūdis manibꝰ tangeretNouerat autem ille: permiſit ſe tangi vt tactus ipſe ſanaretDn̄s videns cor phariſei: ꝓpoſuit ſimilitudinē. Duo debitores erant cuidā feneratori: vnus ei debebat quinquagītadenarios / alter quingentos. Cū non haberēt vnde redderētdonauit ambobus. Quis eū plus dilexit? Et ille. Credo domine: cui plus donauit. Et ꝯuerſus ad mulierē: dixit ſymōiUides iſtam mulierē? Intraui in domū tuam: aquam pedibus meis non dediſti: illa aūt lachrymis lauit pedes meoset capillis ſuis terſit. Oſculū mihi non dediſti: illa autē nondeſtitit pedes meos oſculari. Oleū mihi non dediſti: illa autem vnxit pedes meos vnguento. Propterea dico tibi. Remittūtur ei peccata multa: qm̄ dilexit multū. Cui aūt modicum dimittit̉: modicum diligit. Hoc eſt dicere. Plus egro

Mat. vij

Alia. lit.nō hꝫ EtAlialit. hꝫnathanael

Alia lit.nō hꝫ. ⁊ dominꝰ ieſusFal̓. Et dicit ei ieſusAl̓. lit. hꝫnathana?hel.Alia. lit.

Fal̓. lit. h.dic̄ ei philippus.

i. Cor. j.

hel.Alia. lit.habetei.

cit ei ieſusAl̓. lit. hꝫnathanahel.Alia. lit.habetei.

Mat. ix.

Psͣ. xj.

Luce .vij.