Tractatus. vii.Ca. primū. Fo. cj

Ca. primū. Fo. cxlvij.

tatus. vij.acceſſuri ſumus: et cū quo in eternū māſuri in hereditate q̄non marceſcit/ nec morit̉ nec grandinē nouit? Et ipſe hereditas et ipſe pater eſt. Hūc poſſidebimꝰ et erudiri nō debemus? Sufferamus ergo eruditionē patris: non qn̄ nobis dolet caput: curramus ad precātatores ad ſortilegos ⁊ remedia vanitatis. Fratres mei nō vos plāgam quotidie īuenioiſta. Et quid faciā? Nondum ꝑſuadeo xp̄ianis in xp̄o ſpemeſſe ponēdā? Ecce ſi cui factū eſt remediū moriat̉. Ꝙ multi enī cū remedijs mortui ſunt: ⁊ qͣꝫmulti ſine remedijs vixerunt. Qua fronte exijt aīa ad deū? Perdidit ſignū xp̄i: accepit ſignū viaboli. An forte dicet/ nō perdidi ſignū xp̄i? Ergo ſignū xp̄i cū ſigno diaboli habuiſti. Non vult xp̄s cōmunionem: ſed ſolus vult poſſidere qd̓ emit. Tāti emit vt ſoluspoſſideat: tufacis ei cōſortē diabolū: cui te per pctm̄ vendideras. Ue duplici corde: qui in corde ſuo partē faciunt diabolo. Iratus deꝰ/ quia fit ibi pars diabolo: diſcedit: et totūdiabolus poſſidebit. Nō fruſtra itaqꝫ apl̓s dicit: neqꝫ detislocū diabolo. Cognoſcamꝰ ergo agnū fratres: cognoſcamꝰpreciū noſtrū. Ecce duo de diſcipulis iohānis qꝛ talis eratiohānes amicꝰ ſponſi/ nō querebat gloriā ſuā: ſed teſtimonium ꝑhibebat veritati. Nūquid voluit apud ſe remanere diſcipulos ſuos vt non ſequerent̉ dn̄m? Magis ipſe oſtēdit diſcipulis ſuis quē ſequerent̉. Habebāt enī illū tanqͣꝫ agnum.Et ille. Quid me attenditis? Egonō ſum agnꝰ. Ecce agnꝰdei. De quo et ſuperiꝰ dixerat: ecce agnꝰ dei. Et quid nobisprodeſt agnꝰ dei? Ecce ait qui tollit pctā mūdi. Secuti ſuntillū hoc audito: duo qui erāt cū iohāne. Uideamꝰ ſequētia.iii. Ecce agnꝰ dei: hoc iohānes. Et audierūt eū duo diſcipuſeli loquentē: ⁊ ſecuti ſunt ieſū. Cōuerſus aūt ieſus et vidēsa lit. eos ſequētes ˣdicit eis. Quid q̄ritis? Cui dixerūt. Rabei.bi qd̓ interp̄tat̉ magiſter. Ubi habitas? Non ſic illū ſequelit. bātur quaſi iā inhererēt illi. Nā manifeſtū eſt quādo illi ininter heſerūt: qꝛ de naui eos vocauit. In his enī duobus erat antum. dreas ſicut modo audiſtis. Andreas autē frater petri erat.Et nouimꝰ in euāgelio ꝙ petrū et andreā dn̄s denaui vocauit dicens. Uenite poſt me ⁊ faciā vos piſcatores hoīm. Etex illo iā inheſerūt illi vt nō recederent. Modo ergo qd̓ illūſequūtur iſti duo: nō quaſi nō receſſuri ſequūtur: ſed viderevoluerūt vbi habitaret: et facere quod ſcriptum eſt. Limenoſtiorū eius conculcet et terat pes tuus: ſurge ad illū venireaſſidue et erudiri p̄ceptis eiꝰ. Oſtēdit eis ille vbi maneret: ⁊venerūt et fuerūt cū illo. Ꝙͣ beatū diē duxerūt: qͣꝫ beatā noctem. Quis eſt qui nobis dicat q̄ audierint illi a dn̄o? Edificemus noſmetipſi in corde noſtro: et faciamꝰ domū quo ve-niat ille et doceat nos: colloquat̉ nobis. Quid queritis? Dixerūt ei. Rabbi: qd̓ dicit̉ interp̄tatū magiſter: vbi habitas?li. no ¶Diciteis. Uenite et videte. Et venerūt ⁊ viderūt vbi maEt. neret: et apud eū manſerūt die illo. Hora autē erat quaſi decima. Nihil ne arbitramur ꝑtinuiſſe ad euāgeliſtā: dicerenobis quota hora erat? Poteſt fieri vt nihil ibi nos aīaduertere: nihil querere voluerit? Decima erat hora. Numerꝰ iſtelegē ſignificat: qꝛ in decē preceptis data eſt lex. Uenerat autem tēpus vt īpleretur lex per dilectionē: qꝛ a iudeis nō poterat impleri per timorē. Unde dn̄s dicit. Nō veni ſoluerelegē ſed implere. Merito ergo decima hora eū ſecuti ſūt adteſtimoniū amici ſponſi duo iſti: et decima hora audiuitrabbi qd̓ interpretat̉ magiſter. Si decima hora rabbi dn̄s audiuit: et decimꝰ numerus ad legē pertinet: magiſter legis noneſt niſi dator legis: qꝛ filius dedit legē. Nemo dicat qꝛ aliꝰdedit legē: et alius docet legē. Ipſe illā docet: qui illā deditIpſe eſt magiſter legis ſue: ⁊ docet illā. Et miſericordia eſtin līgua ipſiꝰ: ideo miſericorditer docet legē: ſicut dictū eſtde ſapiētia. Legē autē et miſericordiā in lingua portat. Noli timere: ne implere legē nō poſſis/ fuge ad miſericordiam.Si multū eſt ad te legē implere/ vtere pacto illo et cyrographo: vtere precibꝰ quas tibi cōſtituit et cōpoſuit iuriſperitceleſtis. Qui enī habēt cauſam et volūt ſupplicari imperatori: querūt aliquē ſcholaſticū iuriſperitum/ a quo ſibi precescōponātur: ne forte ſi aliter petierint qͣꝫ oportet/ nō ſolū nonimpetrēt qd̓ petūt: ſed et penā ꝓ beneficio cōſequātur. Cumergo quererēt ſupplicare apoſtoli / ⁊ nō inuenirēt quomodoadirent imperatorē deū: dixerūt xp̄o. Dn̄e: doce nos orare.Hoc eſt iuriſperite noſter/ aſſeſſor dei īmo cōſeſſor: cōponenobis preces. Et docuit dn̄s delibro iuris celeſtis/ docuit

Ca. primū. Fo. cxlquomodo orarent: et in ipſo qd̓ docuit poſuit quādā cōditionem. Dimitte nobis debita noſtra: ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoribꝰ nr̄is. Si nō ẜm legē petierꝭ/ reus eris. Cōtremiſcisimperatorē factus reus: offer ſacrificiū humilitatꝭ / offer ſacrificiū miſericordie: dic in precibus/ dimitte mihi quomodo et ego dimitto. Sed ſi dicis fac. Quid enī facturus es: qͦiturus es/ ſi mētitus fueris in p̄cibus? Non quomodo dicit̉in foro/ carebis beneficioreſcripti: ſed nec reſcriptū īpetrabis. Iuris enī forēſis eſt: vt qui in p̄cibꝰ mētitus fuerit: nōilli ꝓſit qd̓ īpetrauit. Sed hoc inter hoīes/ qꝛ poteſt falli homo: potuit falli īperator: qn̄ preces miſiſti / dixiſti enī qd̓ voluiſti: et cui dixiſti: neſcitan verū ſit. Dimiſit te aduerſariotuo cōuincendū: vt ſi ante iudicē cōuictus fueris de mendacio: qꝛ nō potuit ille niſi preſtare/ neſciēs anfueris mētitus:ibi carebis ipſo beneficio reſcripti/ quo ꝑduxiſti reſcriptumDeus aūt qꝛ nouit vtrū mētiaris an verū dicas nō facit vtin iudiciotibi nō proſit: ſed nec īpetrarete ꝑmittit/ quia auſus es mentiri veritati. Quid ergo facturꝰ es/ dic mihi. Implere legē ex om̄i parte ita vt in nullo offendas difficile eſt.Reatus ergo certus eſt/ remedio vtinon vis. Ecce fratresmei: quale remediū poſuit deus contra egritudines anime.Quid ergo? Cū caput tibi dolet: laudamus ſi euangeliū adcaput tibi poſueris et nō ad ligaturā cucurreris. Ad hoc enīperducta eſt infirmitas hoīm: et ita plangēdi ſunt homīes/qui currunt ad ligaturas: vt gaudeamus qn̄ videmꝰ hoīemin lectulo ſuo cōſtitutū/ iactari febribꝰ et doloribus: nec alicubi ſpem poſuiſſe/ niſi vt ſibi euangeliū ad caput poneret:nō quia ad hoc factū eſt: ſed qꝛ prelatū eſt euangeliū ligaturis. Si ergo ad caput ponit̉ vt quieſcat dolor capitis: ad cornon ponit̉ vt ſanet̉ a peccatis? Fiat ergo. Quid fiat? Ponatur ad cor: ſanet̉ cor: bonū eſt. Bonū eſt vt de ſalutē corporisnō ſatagas: niſi vt a deo illā petas. Si ſcit tibi ꝓdeſſe dabitillā: ſi nō tibi dederit nō tibi proderit habere illā. Ꝙ multięgrotāt in lecto innocētes: et ſi ſani fuerint ꝓcedūt ad ſcelera cōmittenda. Ꝙ multis obeſt ſanitas. Latro qͥ ꝓcedit adfaucē occidere hoīem: qͣꝫto meliꝰ illi erat vt egrotaret? Quinocte ſurgit ad effodiendū parietē alienū: qͣꝫto illi melius ſifebribꝰ iactaret̉? Innocētius egrotaret: ſcelerate ſanus eſt.Nouit ergo deꝰ ꝗd nobis expediat: id agamꝰ vt cor noſtrūſanū ſit a pctīs. Et qn̄ forte flagellamur in corpore: ip̄m deprecamur. Rogauit eū paulꝰ apl̓s vt auferret ab eo ſtimulūcarnis / et noluit auferre. Nūquid ꝑturbatꝰ eſt? Et nūquidcōtriſtatꝰ dixit ſe deſertū? Magis ſe dixit nō deſertū: qꝛ nōablatū eſt qd̓ volebat auferri: vt illa īfirmitas ſanaret̉. Hocenī inuenit in voce medici. Sufficit tibi gr̄a mea: nā virtus ij. ſin infirmitate ꝑficit̉. Unde ergoſcis ſi qd̓ non vult te ſanaredeꝰ adhuc tibi expedit flagellari? Un̄ ſcis qͣꝫ putre eſt quodſecat medicꝰ: agens ferrū per putrida? Nonne nouit modūquid faciat: quouſqꝫ faciat? Nūquid vlulatꝰ eius qͥ ſecat̉ retrahit manus medici artificioſe ſecantis? Ille clamat: ille ſecat. Crudelis qui nō audit clamantē: an potius miſericors:qꝛ vulnus perſequit̉ vt ſanet egrotū? Hec fratres ideo dixi:Tne qͥs queret aliqͥd preter auxiliū dei. Quādo forte in aliquacorreptione domini ſumus: videte ne pereatis: videte ne abagno recedatis: et a leone deuoremini. Diximꝰ ergo quarehora decima: ſequētia videamꝰ. ¶ Erat Fandreas frater ſy­ Amonis petri: vnus de duobꝰ qui audierāt ab iohāne: et ſe­ Acuti fuerant eū. Inuenit hic ſymonē fratrē ſuū et dicit ei. FAInuenimꝰ meſſiam: qd̓ eſt interpretatū xp̄s. Meſſias hēc fratbraice: latine vnctus: grece chriſtꝰ eſt. Ab vnctione enī dicitur chriſtꝰ. Chriſma vnctio eſt grece: ergo chriſtꝰ vnctꝰ. Illeſingulariter vnctus: precipue vnctꝰ: vnde oēs chriſtiani vngūtur. Ille precipue: quomodo in pſalmo dicit Audi. Pro­ psͣ.pterea vnxit te deus deꝰ tuus oleo exultationis: pre participibus tuis. Participes enī eiꝰ om̄es ſancti. Sed ille ſingulariter ſanctus ſanctoꝝ: ſingulariter chriſtꝰ: ſingulariter vnctus. ¶ Et duxit ad ieſum) andreas fratrē ſuū ſymonē. ¶ In Atuitus autē eū ieſus dixit. Tues ſymon filius Fiohānis: tu xitFvocaris cephas qd̓ interpretat̉ petrus: Non magnum qꝛ FZdn̄s dixit cuius filius eſſet iſte. Quid magnū dn̄o? Om̄ia nō Iomina ſanctorū ſuoꝝ ſciebat: quos ante conſtitutionē mundi 7Zpredeſtinauit: et miraris quia dixit vni homini: tu es filius voillius: et tu vocaberis illud? Magnū: quia mutauit ei nomēet fecit de ſymone petrū. Petrus aūt a petra: petra vero ect ii

t ii

Luce. xj.

Alialit.habet ſeAlia lit.habet ei.Alia lit.dicit̉ interpretatum.

Al̓. lit nōhabet Et.

1

ij. Cor. xij.

psͣ. xliiij.

EAl̓. autē.Al̓as. aAl̓. pͥmūfratrem.

S

Al̓. adduxit eum.Alialit.Iohanna.Alia lit.vocaberis