Tractatus. vj. et. vij.Ca. primū. Fo. cxlvj.

Tractatus. vj. et. vij.inueniſſemus vos: nō vos quereremꝰ. Qui bonus eſt/ iā inuentus eſt: qui malus eſt/ adhuc querit̉. Ideo vos querimꝰ:redite ad archam. Sed iā habeo baptiſma. Si omnia ſacramentaſciero et habuero ꝓphetiam et oēm fidē ita vt mōtestranſferā: charitatē autē non habeā: nihil ſum. Fructū ibi videam: oliuā vbi videā ⁊ reuocaris ad archam. Sed inquit:Ecce nos multa mala patimur. Hec ſi pro xp̄o pateremini:non ꝓ honoribꝰ veſtris. Audite quid ſequit̉. Iactāt ſe enimaliquādo quia elemoſynas multas faciūt: dant pauperibusquia patiūtur moleſtias: ſed pro donato non pro xp̄o. Uidequomodo patiaris. Nā ſi pro donato pateris: ꝓ ſuperbo pateris. Non es colūba: ſi ꝓ donato pateris. Non erat ille amicus ſponſi. Nā ſi amicus eſſet ſponſi: gloriā ſponſi quereret:nō ſuā. Uide amicum ſponſi dicētem. Hic eſt qui baptizat.Ille non erat amicus ſpōſi: ꝓ quo pateris. Nō habes veſtēnuptialem: et ſi ad cōuiuium veniſti: foras habes mitti. Immo quia foras miſſus es: ideo miſeres. Redi aliquando: etnoli gloriari. Audi qͥd dicat apoſtolꝰ. Si diſtribuero omniamea pauperibꝰ: et tradidero corpus meū vt ardeam: charitatē autem nō habeā: nihil ſum. Ecce qd̓ nō habes. Si tradidero (inqͥt) corpus meū vt ardeam: et vtiqꝫ ꝓ nomīe chriſtiSed qꝛ ſunt multi qͥ iactāter illud faciunt: non cū charitate:ideo ſi tradidero corpus meū vt ardeam: charitatē autē nōhabeā: nihil mihi prodeſt. Charitate fecerūt martyres illiqui in tēpore ꝑſecutionis paſſi ſunt: charitate fecerūt. Iſtiautē de tumore: ⁊ de ſuperbia faciūt. Nā cū perſecutio deſitſeipſos precipitāt. Ueni ergo: vt habeas charitatē. Sꝫ noshabemus martyres. Quos martyres? Nō ſunt colūbe: ideovolare conati ſunt: et de petra ceciderunt. ¶ Omnia ergo fratres mei videtis quia clamāt aduerſus illos omnes paginediuine: om̄is ꝓphetia: totū euangeliū: oēs apoſtolice littere: om̄is gemitꝰ columbe: ⁊ nōdum euigilāt: nondū expergiſcūtur. Sed ſi colūba ſumus: gemamus: toleremꝰ: ſperemꝰ.Aderit miſericordia dei: vt efferueat ignis ſpirituſſancti inſimplicitate veſtra: ⁊ veniēt. Nō eſt deſperandū. Orate: predicate: diligite: prorſus potēs eſt dn̄s. Iā ceperūt cognoſcere frontē ſuam. Multi cognouerūt: multi erubuerūt. Aderitxp̄s vt cognoſcāt et ceteri. Et certe fratres mei vel palea ſola ibi remaneat: om̄ia grana colligētur. Quicqͥd ibi fructificauit: redeat ad archā per colūbā. Modo deficientes vbiqꝫquid nobis ꝓponunt? nō inuenientes qͥd dicant? Uillas noſtras tulerūt: fundos noſtros tulerūt: ꝓferunt teſtamēta hominū. Ecce vbi gaius eius donauit fundū eccleſie: cui preerat fauſtinꝰ. Cuiꝰ epiſcopus erat fauſtinꝰ? Eccleſie. Quideſt eccleſie? Eccleſie dixi: cui preerat fauſtinus. Sed nō eccleſie p̄erat fauſtinꝰ: ſed parti preerat. Colūba aūt eccleſiaeſt. Quid clamas? Nō deuorabimus villas: colūba illas habeat. Querat̉ que ſit columba: ⁊ ipſa habeat. Nā noſtis fr̄esmei: quia ville iſte nō ſunt auguſtini. Et ſi vos non noſtis etputatis megaudere in poſſeſſione villarū. Deus nouit: ipſeſcit: quid ego de illis villis ſentiā: vel quid ibi ſufferam. Nouit gemitꝰ meos: ſi mihi aliqͥd de colūba impartiri dignatꝰeſt. Ecce ſunt ville. Quo iure defendis villas: diuino an humano? Reſpōdeant. Diuinūius inſcripturis habemus: hueij. manū ius legibꝰ regū. Unde quiſqꝫ poſſidet: poſſidet? Nōvlij. ne qd̓ iure humano? Nā iure diuino. Dn̄i eſt terra et plenituedo eius. Pauperes et diuites deꝰ de vno limo fecit: et pauperes ⁊ diuites: vna terra ſupportat. Iure tn̄ humano dicitHec villa mea eſt: hec domus mea: hic ſeruꝰ meus eſt. Iureergo humano: iure imperatorū. Quare? Quia ipſa iura humana per īperatores et reges ſeculi deus tribuit generi humano. Uultis legamus leges īperatorū: et ẜm ipſas agamꝰde villis? Si iure humano vultis poſſidere: reticemꝰ legesimperatorū: videamꝰ ſi aliqͥd voluerūt ab hereticis poſſideri. Sed qͥd mihi eſt imperator? Scd̓m ius ipſiꝰ poſſides terram. Aut tolle iura īperatorū: ⁊ qͥs audet dicere: mea eſt illavilla: aut meꝰ eſt ille ſeruus: aut domꝰ hec mea eſt? Si autēvt teneātur iſta ab hoībus iura acceperūt regū: vultis recitamus leges: vt gaudeatis: quia vel vnū horum habeatis etnō imputetis niſi māſuetudini columbe: quia vel ibi vobispermittit̉ permanere? Legunt̉ enī leges manifeſte: vbi preceperunt īperatores eos qui preter eccleſie catholice cōmunionē vſurpant ſibi nomen chriſtianū: nec volūt in pace colere pacis auctorē: nihil nomine eccleſie audeant poſſidere

xlSed quid nobis et īperatori? Sed iam dixi: de iure humano agitur. Et tamen apoſtolꝰ voluit ſeruiri regibus: voluithonorari reges: ⁊ dixit. Reges reueremini. Noli dicere: qͥd j. īmihi et regi? Quid tibi ergo et poſſeſſioni? Per iura reguꝫpoſſidētur poſſeſſiones. Dixiſti: quid mihi et regi? Noli dicere poſſeſſiones tuas: quia ad ip̄a iura humana renunciaſti quibus poſſidētur poſſeſſiones. Sed de diuino iure agoAit. Ergo euāgelium recitemus. Uideamus quouſqꝫ eccleſia catholica xp̄i eſt ſuper quem venit columba que docuit.Hic̄ eſt qui baptizat. Cum dicat ſcriptura: vna eſt columbamea: quomodo ergo iure diuino poſſideat qui dicit: ego baptizo: cū dicat colūba: hic eſt qui baptizat: cū dicat ſcriptura: vna eſt colūba mea: vna eſt matris ſue? Quare laniaſtiscolumbā? Immo laniaſtis viſcera veſtra. Nā vobis laniaſtis: columba integra perſeuerat. Ergo fratres mei ſi vbiqꝫnon habent qd̓ dicant: ego dico vobis quid faciāt. Ueniantad catholicā: et vobiſcum habebūt nō ſolum terram ſed etiāillum qui fecit celum et terram.Tractatus. vij.¶ Et ego vidi et teſtimoniū ꝑhibui quia hic eſtfilius dei. Altera die iterū ſtabat Iohānes ⁊ exdiſcipulis eiꝰ duo. Et reſpiciēs ieſum ambulantem dixit. Ecce agnꝰ dei. Et audierūt eū duo diſcipuli loquētem. Et ſecuti ſūt ieſum. Cōuerſusaūt ieſus ⁊ vidēs eos ſequētes ſe dicit eis. Quidqueritis? Qui dixerūt ei. Rabbi qd̓ dicit̉ interp̄tatum magiſter vbi habitas? Dicit eis. Ueniteet videte: venerūt ⁊ viderūt vbi maneret. Et apd̓eū māſerūt die illo: hora autē erat quaſi decima.Erat autē Andreas frater ſymonis petri vnꝰ exduobꝰ qͥ audierat a iohāne. Et ſecuti fuerant eū.Inuenit hic primū fratrē ſuū ſymonē. Et dicit eiinuenimꝰ meſſiam: qd̓ eſt īterpretatū xp̄s. Et adduxit eū ad ieſum: intuitus aūt eum ieſus dixit.Tues Symon filius iohāna. Tu vocaberis cephas: qd̓ interp̄tatur Petrꝰ. In craſtinū voluitexire in galileā. Et inuenit philippū. Et dicit eiieſus: ſequere me. Erat autē Philippus a bethſaida ciuitate Andree et petri: inuenit philippnathanael. Et dicit ei. Quē ſcripſit moyſes in lege et ꝓphete? Inuenimꝰ ieſum filiū ioſepha nazareth. Et dixit ei nathanahela nazareth poteſtaliqͥd boni eſſe? Dicit ei philippus: veni ⁊ vide.Uidit ieſus nathanahel veniētem ad ſe: et dicitde eo. Ecce vere iſrahelita in quo dolꝰ nō eſt. Dicit ei nathanahel. Unde me noſti? Reſpōdit ieſus et dixit ei. Priuſqͣꝫ tephilippus vocaret cūeſſes ſub ficu vidi te. Reſpōdit ei nathanahel: etait. Rabbi tu ēs filiꝰ dei: tu ēs rex iſrael. Reſpōdit ieſus et dixit ei. Qꝛ dixi tibi: vidi te ſub ficucredis maius his videbitis. Et dicit ei. Amenamen dico vobis: videbitis celū apertum: et angelos dei aſcēdentes et deſcendentes ſuper filium hominis.Ongaudemus frequētie veſtre: quia vltraqͣꝫ ſpe-rare potuimus: alacriter cōueniſtis. Hoc eſt ergoAquod nos letificat et cōſolatur in omnibus labori¶ bus et periculis vite huius amor veſter in deum:et pium ſtudiū: et certa ſpes: et feruor ſpiritus. Audiſtis cūpſalmis legeretur: quia inops et pauper clamat ad deum in Phoc ſeculo. Uox enim eſt vt ſepius audiſtis et meminiſſe de lꝰbetis non vnius hominis: ⁊ tamen vnius hominis. Nō vniꝰquia fideles multi. Multa grana inter paleas gemētia diffuſa toto orbe terrarum. Unus autem quia membra chriſtiomnes: ac per hoc vnum corpus. Iſte ergo vnus populust

t

in decretꝭ.diſtin. viij.quo iure-

Petri. ij

Hſalm̄.lxxxvij.

A