Druckschrift 
Sermones
Entstehung
Seite
CXXXVr
Einzelbild herunterladen
 

Mmelia. I. O. CxSancti Anguſtini.

noſſe: caſtos noſſe non poſſum. In occulto eſt vnde gaudeā:in publico eſt vnde torquear. Ergo deſiderate gratiā dei:et eligite quos imitemini: quibus viuatis: quibꝰ colloquia dulcia charitatis habeatis. Nolite admittere ſuſurraationes malas. Corrumpunt mores bonos colloquia mala.Uiuite ſicut ſpice inter zizania. Ferte tribulationes huiusſeculi: ſicut grana inarea. Ueniet vētilator: nemo ſit paſſimin hoc ſeculoſeparator. Amen. De vtilitate ac neceſſitate pnīe. Homelia. l.ANā ſit vtilis et neceſſaria penitentie medicina: facillime hoīes intelligūt: ſe hoīes eſſe meminer̄t.Fiiij.Scriptū eſt enī. Deꝰ ſuꝑbis reſiſtit: hūilibus aūtiij. ꝑat gr̄am. Et dn̄s ī euāgelio dic̄. Qm̄ ſe exaltathūiliabit̉: ſe hūiliat exaltabit̉. Magiſqꝫ iuſtificatꝰ deſcēdit de tēplo publicanꝰ ille pctōꝝ ꝯfeſſione ſollicitꝰ qͣꝫ phariſcus meritoꝝ enumeratione ſecurꝰ: qͣꝫuis etiā gr̄as egit deodicēs. Gr̄as ago tibi deꝰ: qꝛ ſum ſic̄ ceteri hoīes: iniuſti:adulteri: raptores: quō publicanꝰ iſte. Ieiunobis ī ſabbato: decimas do oīm poſſideo. Et tn̄ ille ei p̄latꝰ eſt de longinqͦ ſtabat: neqꝫ ocl̓os audebat ad celū leuare: ſꝫ ꝑcutiebatpectꝰ ſuū dicēs. Deꝰ ꝓpitiꝰ eſto mihi pctōri. ēī ille phariſęꝰ ſua ſanitate qͣꝫ morboꝝ alienoꝝ cōꝑatione gaudebatUtiliꝰ aūt illi erat: qm̄ ad medicū venerat: vt de qͥbꝰ egrotabat ꝯfitēdo mōſtraret qͣꝫ diſſimularet de vulneribus ſuis: etde cicatricibꝰ alienis auderet gl̓iari. mirū ſi publicanꝰ magis curatꝰ abſceſſit: quē puduit on̄dere qͥd doleat.In rebꝰ qͥppe viſibilibꝰ vt excelſa qͥſqꝫ ꝯtingat: in excelſumerigit̉. Deꝰ autē oīm ſit excellētiſſimꝰ: elationē ſꝫ hūili.iij. tate cōtingit̉. Un̄ ꝓphetā dr̄. Prope eſt dn̄s his attriuerūt cor. Et iterū. Excelſus eſt dn̄s hūilia reſpicit: excelſaa lōge cognoſcit. Excelſa ipſa poſuit ſuꝑbis. Illa reſpi-cit vt attollat: iſta cognoſcit vt depͥmat deijciat. enī ait a longe excelſa cognoſcit: ſatis on̄dit humilia de ꝓxīoattēdere: ip̄m tn̄ deū excelſum eſſe p̄dixit. Solꝰ enī deꝰ arrogans eſt: quātacūqꝫ ſe p̄dicatione laudauerit. ſe arbitret̉ ab oculis dei abſcōdi quātacūqꝫ ſuꝑbia. Deꝰ enī excelſa cognoſcit. Nec ſe rurſus deo cōiunctā putet: excelſa enī alōge cognoſcit. Quiſqͥs itaqꝫ pnīe recuſat humilitatē: deopinqͣre cogitat. Aliud eſt enī ſe leuare ad deū: aliud eſt ſeleuare ꝯtra deū. Qui an̄ illū ſe ꝓijcit: ab illo erigit̉. Qui aduerſus illū ſe erigit: ab illo ꝓijcit̉. Alia eſt ſoliditas magnitudinis: alia eſt inanitas īflationis: foris tumeſcit: intꝰ tabexiij ſcit Qui eligit abijci in domo dn̄i magis qͣꝫ habitare ī tabernaculis pctōꝝ: eligit illū deꝰ īhabitare: vt īhabitet in atrijseiꝰ: nihil ſibi aſſumētem: ille in ſedē beatitudinis aſſumit.a. Un̄ in pſalmis ſuauiſſime ꝟiſſime canit̉. Beatꝰ vir cuiꝰ eſtſuſceptio abs te dn̄e. Ne putes ſe humiliat ſemꝑ iacere: dictū ſit exaltabit̉. Et ne opineris eiꝰ exaltationē inoculis hoīm ſublimitates fieri corꝑales. enī dixiſſet. Beatus vir cuiꝰ eſt ſuſceptio abs te dn̄e: cōſequēter cōnexuit etoſtēdit eiuſdē ſuſceptionis celſitudinē ſpiritalē. Aſcēſus (inquit) in corde eiꝰ diſpoſuit in cōualle ploratiōis in locūquēdiſpoſuit. Ubi diſpoſuit aſcenſus? In corde: in cōualle ſcꝫplorationis: eſt ſe hūiliat exaltabit̉. Sicut enī aſcēſus exaltationē indicat: ita valles humilitatē: cōualles plorationes. Sic̄ enī comes penitentie dolor eſt: ita lachryme teſtesdoloris. Optime aūt ſequit̉ dicit. Etenī bn̄dictionē dabitqui legē dedit. Ad enīlex data eſt: vt ſuꝑbo īfirmitatē ſuānotā faceret: infirmo pnīam ſuaderet. Ad etiā lex data eſtvt vulnera on̄deret pctōꝝ: gratie bn̄dictione ſanaret. Adij. enī lex data eſt: vt diceremꝰ in conualle plorationis. Uideoaliā legē in mēbris meis repugnātē legi mētis mee: captiuantē me in lege pctī eſt in mēbris meis. Et ipſoploratuclamaremꝰ. Infelix ego: qͥs meliberabit de corꝑe mortis huiꝰ? Et ſuccurreret nob̓ exaudiente illoqͥ erigit eliſos:ſoluit cōpeditos: illuminat cecos: gr̄a dei ieſum xp̄m dn̄mbiſ. noſtrū. Tres ſunt autē actiones pnīe: qͣs mecū veſtra erudiint̓. tio recognoſcit. Sūt enī vſitate in eccleſia: diligēter attendi. dētibꝰ note. Una eſt nouū hoīem baptiſmū parturit: doctꝭ nec ſalutare oīm preteritoꝝ fiat ablutio pctōꝝ: vt tanqͣꝫ puero nato dolores trāſeant qͥbꝰ viſcera vrgebant̉ ad partū: tridi. ſtitiam letitia ꝯſequat̉. Oīs enī iam arbiter volūtatis ſueq. cōſtitutꝰ eſt: accedit ad ſacramēta fideliū: niſi peniteat vite veteris: nouā poteſt inchoare. Ab hac penitentia

Homelia. l. Fo. cxj baptizātur ſoli paruuli ſunt īmunes. Nōdū enī vti poſſūtlibero arbitrio: quibꝰ tn̄ ad cōſecrationē remiſſionēqꝫ originalis peccati ꝓdeſteorū fides a quibꝰ offerunt̉: vt quaſcūqꝫmaculas delictorū per alios ex qͥbus nati ſunt contraxerūt:alioꝝ etiā interrogatione ac reſpōſione purgent̉. Ueriſſimequippe in pſalmis plangit̉. Ecce enī in iniqͥtatibꝰ cōceptusſum: et in pctīs peperit me mater mea. Item ſcriptū eſt.eſſe mundū in cōſpectu dei nec infantē cuiꝰ eſt vita diei vniꝰſuꝑ terrā. Exceptis talibꝰ de quorū ordine ac merito in futura illa ꝓmittit̉ ſorte ſanctoꝝ velle ampliꝰ querere: hoīmmodū excedit: pie tn̄ credit̉ eis ꝓdeſſe adſpiritalē ſalutē: qd̓eccleſiaſtice auctoritatis totū orbē terrarū tam firmo robore cuſtodit̉: ceterorū hoīmnullꝰ tranſit ad xp̄m: vt incipiat eſſe qd̓ non erat: niſi peniteat fuiſſe qd̓ erat. Hec primapenitētia precipit̉ iudeis: dicēte apl̓o petro. Penitētiā agi Zte: et baptizet̉ vnuſquiſqꝫ veſtrū in nomīe dn̄i noſtri ieſu xp̄iTalis ab ipſo dn̄o īperabat̉ diceret. Penitētiā agite: ap Lpropinquabit enī regnū celoꝝ. De hac etiā iohannes baptiſta plenꝰ ſpirituſctō: p̄curſor et preparator vie dn̄i ita dicit.Generatio viperarū: qͥs oſtēdit vobis fugerę a vētura ira: LFacite ergo fructꝰ dignos penitētie. Altera vero penitētiaeſt: cuiꝰ actio per totā iſtā vitā qua in carne mortali degimꝰīperpetua ſupplicationis hūilitate ſubeunda eſt. Primo qꝛ īvitā eternā: incorruptibilē: īmortalēqꝫ nullꝰ deſiderat: niſi j. vite huiꝰ temporalis: corruptibilis mortaliſqꝫ peniteat. enī ſic quiſqꝫ in vitā nouā ꝑſanctificationē baptiſmi naſcit̉: vt quēadmodū deponit ibi oīa peccata p̄terita: ita etiāſtatī mortalitatē ipſam carnis corruptionēqꝫ deponat. Qd̓ſi ita eſt: reſtat vt illud qd̓ ſcriptū eſt: qd̓ etiam quiſqꝫ in ſeſentit: adhuc in hac vita eſt: corpus qd̓ corrūpitur aggra Euat aīam: depͥmit terrena inhabitatio ſenſum multa cogitantē: qd̓ tūc in illa btītudine: qꝛ erit abſorbebit̉ mors.in victoria: qͥs dubitet in quacūqꝫ tēporali felicitate ꝟſemurpenitere tn̄ nos debere huiꝰ vite: vt ad illā incorruptionē tota auiditate curramꝰ? Inde eſt enī qd̓ etiā apl̓s ait. Ꝙͣdiu ijſumꝰ in corpore peregrinamur a dn̄o. Per fidē enī ambulamus: ſpeciē. Quis feſtinat atqꝫ optat ad patriā remeare: illā ſpeciē eſt facie ad faciē cōtēplari: niſi quē peregrinationis ſue penituerit? Ex quo dolore penitētis etiamvox illa miſerabilis erūpit ſonat. Heu me: qꝛ peregrinatio 1mea lōginqua facta eſt. Et ne putes nondū fidelē iſta loqui:vide qd̓ ſequit̉. Inhabitaui in tabernaculis cedar. hisqui oderūt pacē erā pacificꝰ cūloquerer eis impugnabantme valde. Non ſolū hoīs fidelis: ſed etiā euāgeliſte firmiſſimi: et martyris fortiſſimi hec ꝟba ſūt. inde eſt etiā illudeiuſdē apl̓i. Scimꝰ enī qꝛ et ſi terrena noſtra domꝰ huiꝰ ha. ij.bitationis diſſoluat̉: edificationē habemꝰ ex deo domū nonmanufactā eternā in celis. Etenī in hoc ingemiſcimꝰ: habitaculū noſtrū: qd̓ de celo eſt ſuꝑindui cupientes: ſi tn̄ induti nudi inueniamur. Etenī ſumꝰ in hac habitatione ingemiſcimꝰ grauati: in quonolumꝰ ſpoliari ſed ſuperueſtiri: vtabſorbeat̉ mortale a vita. Quid ergo cupimꝰ: niſi ita eſſevt nūc ſumꝰ⁊ Et qͥd ingemiſcimꝰ: niſi penitēdo: quia ita ſumus? Sed deo ita erimꝰ: niſi terrena domo reſoluta: celeſtemhabitationē et in animo corpore totiꝰ hoīs īmutatione ſortiamur. Quapropter etſanctꝰ Iob ait eſſe tentationem in hac vita: ſed hāc ip̄am vitā tētationem dixit eſſe: ita Cloquēs. Nūquid tētatio eſt vita humana ſuꝑ terrā? Quo Iin loco etiā myſteriū lapſi homīs mirabiliter tetigit dicensTanqͣꝫ ſeruus fugiēs dn̄m ſuū cōſecutꝰ eſt vmbrā. enīhec vita dicēda eſt potius qͣꝫ vmbra vite. Nec īmerito fugi­ Etiuus Adam poſt offenſionē pctī abſcōdit ſe a facie dn̄i: tectus folijs arborū: quibꝰ opacātur vmbracula: tāqͣꝫ fugiēsdn̄m ſuū: ſicut dictū eſt: et conſecutus vmbrā. Que vniuerſaad hec dictaſunt: ne qͥs baptiſmū qͣꝫuis iuſtificatꝰ ſit aprioribus pctīs: ſuꝑbire audeat etiā ſi nihil cōmittat: vndeab altaris cōmunione ſeparet̉: quaſi iaꝫ de plena ſecuritateſe iactans: ſed potius ſeruet humilitatē: que pene vna diſciplina chriſtiana eſt. Nec ſuperbiat terra etcinis: donec iſtanox tota tranſeat: in qua pertranſeūt om̄es beſtie ſilue: catu­li leonum rugiētes vt querant a deo eſcam ſibi. In hac eſcaIob ip̄e petitus eſt qui dixit. Tentatio eſt vita humana ſu­per terrā. Etiā dominꝰ: in hac nocte (inquit) poſtulauit ſa­ Ythanas vexare vos ſicut triticū. Quis itaqꝫ ſane mētis non

CCa. iij.De pe. diſ.j. tres ſunt.iiij. ſen. di.xvj. p̄dictꝭ

j. Cor. xv.

Rom̄. vii.

De ꝯſe. di.iiij. oīs.

psͣ. lxxxiij.

ACa. j.Iaco .iiij.Lu. .xviij.

BCa. ij.

vbi ſupra.

vbi ſupra

psͣ. xxxiij.Pſam̄.cxxxvij.

B

Sap̄. ix.j. Cor. xv.

Sap̄ iv

i. Cor. xv

ij. Cor. v.

Mat. iiij.

Mat. iiij.

Mat. iij.Ca. iiij.De pe. diſ.. tres.

Actuū. ij.

ECa. v.Iob. vij.

Psͣ. l.Iob. .xv.

ij. Cor. v.

Gen̄. iij.

Mat. iij.

Ecc̄i.x.Psͣ. ciij.

Ecc̄i.x.Psͣ. ciij.

Psͣ. cxix.

Iob. vij.Luce. xxij