ancci AIiſtini Homelia. xlvj.

Sancti Auguſtijet trina ſubmiſſio myſteriū trinitatis oſtendit. Que res etiāduodenariū numerū apl̓oꝝ oſtēdit: tanqͣꝫ ternis ꝑ quattuordeputatis. Quater enī tria: duodecī fiunt. Et qꝛ ꝑ quattuorpartes orbis terre myſteriū trinitatis p̄dicaturi erāt duodecim apl̓i: ideo qͣttuor linee tertia vice de celo dimiſſe ſūt. Sicut ergo ſupra dictū eſt. Beatꝰ petrus typū eccleſie habuitcatholice. Qd̓ autē aſcēdit in ſolariū: hoc ſignificat ꝙ eccl̓iacupiditatibꝰ ſeculi abiectis: ſpiritaliter aſcēſura erat in altūij. et corſurſum habitura: ẜm illud qd̓ ſcriptū eſt. Noſtra autēcōuerſatio in celis eſt. Qd̓ aūt hic petrꝰ eſurire dicit̉: hoc ſignificat ꝙ eccleſia ſalutē gētiū eſuriret. Linteū illud qd̓ decelo ſubmiſſum eſt: eccl̓iaꝫ ſignificat. Aīalia q̄ in linteo erātoīm gentiū preferebant imaginē. Quattuor linee qͥbus vasillud depēdebat: qͣttuor ꝑtes mūdi in qͥbꝰ xp̄i euāgeliū predicat̉ ſignificaſſe videt̉. Qd̓ tertia vice ſubmiſſum eſt vas illud: ſignificat myſteriū trinitatis/ ⁊ ſacramentū baptiſmatꝭQd̓ autē dictū eſt petro. Macta et māduca: hoc ſignificatūeſt ꝙ eccleſia catholica om̄es qͥ in xp̄m credūt prius occiſura et poſtmodū manducatura: hoc eſt: occiſura eſſet infidelitatē: vt inſereret fidē. Nemo enī poteſt in xp̄m credere: niſiprius moriat̉ qd̓ fuit: ẜm illud qd̓ apl̓s ait. Mortui enī eſtiset vita veſtra abſcōdita eſt cū xp̄o in deo. Quō enī qui ab hereticis circūueniūtur viui deuorātur a mortuis: ſic illi qͥ adxp̄m veniūt moriūtur p̄teritis vt viuant futuris: periūt diabolo vt xp̄o acquirant̉: moriūtur morti: et feliciter vite inſerūtur. Quā rem vt etiā in nobis pietas diuina īplere et confirmare dignet̉: aſſiduis orationibꝰ ſupplicemꝰ. Preſtantedomino noſtro ieſu chriſto: qui cum patre ⁊ ſpirituſancto viuit et regnat deus in ſecula ſeculorum. Amen.vij ¶ De eo qd̓ ꝓpheta dicit in pſalmo. Cōfitemini dn̄o qm̄ bonus: qm̄ in ſeculū miſericordia eiꝰ.Homelia. xlvj. In qua principaliter nos hortatur ad cōfitendū: modūqꝫ nobis dat.Onfitemini dn̄o fratres chariſſimi qm̄ bonus eſt:qm̄ in ſeculū miſericordia eiꝰ. Remedia purgandi facinoris ſpūſctō inſtruēte addiſcimꝰ: nō aliterꝘveniā poſſe mereri: niſi nr̄a facinora fuerimꝰ deoiubēte cōfeſſi. Quid enī celat pctōr quod deo teſte cōmiſit:Quid erubeſcit fateri: qm̄ pctīs nō erubuit coinquinari. Diluat ergo ꝯfitēdo qd̓ peccādo infecerat: ſatiſfactione abluatqd̓ delictoꝝ maculis ſordidauerat. Sit cautior poſt delictūqui āte delictū fuerat ſegnior: ſequat̉ bonis actibꝰ xp̄m: qͥ inmalis diabolū ſeq̄bat̉. Cōfitemini (inqͥt) dn̄o qm̄ bonꝰ eſt.Nō vult vlciſci maliciā: qͥ cōfiteri pctā ꝑſuadet̉. Optat ſoluere cōfitētes ne cōtumaces punire cogat̉. Quare admonitio dei faciat ſollicitū: neſeueritas faciat punitū. Peccatorū enī nos monitis flagellari frequenter nemo prudens quiabnuat: nemo ſtultꝰ qͥ nō intelligat. Uult enī deꝰ admonerifrequēter qͦs putat eſſe correctos: vult tentationū ſeueritatecorrigere: qͥs ſua patiētia viderit deprauatos: vult inqͣꝫ hactenus reformare pctōres ⁊ ad ſpem recuperāde ſalutis ipſos iā mortuos ſuſcitare. Gaudet enī deꝰ ſi correctos viderit quos emēdat. Letat̉ cū ⁊ iuſtos mutatos īſpexerit quosflagellat. Exultat gͦ affectu / ⁊ terrorē/ ⁊ minas / ⁊ verbera inpctōres miſſa ꝓficere ad prauos corrigēdos: qͣꝫ ad reos puniēdos exoptat. Uult enī deꝰ miſereri cūctoꝝ: vult ignoſcere magis: vult ſe exhibere ꝓpitiū: ſi quē mutatis actibꝰ viderit eſſe correctū. Si dereliq̄rint (inqͥt) filij tui legē meā:⁊ in p̄ceptis meis nō ambulauerīt: ſi iuſtificationes meas ꝓphanauerint: viſitabo in ꝟga facinora eoꝝ: ⁊ in flagellis delicta eoꝝ: mīam autē meā nō diſpergā ab eis. Hec ſūt remedia qͥbꝰ cōſulit deꝰ: hec eſt medicina qͣ hoīm curant̉ vulneraHis emēdant̉ vtilitatibꝰ: vitia corrigūtur: hoīm malicia refrenat̉. Bn̄ficia hec ſunt diuina nō ꝟbera: nec vt noceāt diuinitꝰ irrogant̉: q̄ ad hoc veniūt vt hoībus paterna clemētia.iij. cōſulant. Ego (inqͥt) qͥs amo: arguo ⁊ caſtigo. Et iterū. Filiiij. ne neglexeris diſciplinā dei: nec defeceris cū eo correptusfueris. Quē enī diligit deꝰ corripit: flagellat autē oēm filiūquē recipit. Igit̉ ſi oēm ad hoc flagellat vt corrigat: ad hocautē corrigit vt patri .i. deo dignū exhibeat: timeat qͥ nō flagellat̉ ne filiꝰ eſſe non poſſit. Timeat quē corrigere deꝰ nonvult in ſeculo: qꝛ eū ſupplicio deſtinauit poſt ſcl̓m. Timeatqui adhuc in ſeculo gaudet ⁊ letat̉ ne in eternum cōtriſtet̉ et

ploret. Timeat qui cū iuntis in ſeculo nō dolet: ne cū pctōribus in ſupplicio perēni iaceat. Sed ſi pctōres (inqͥt) delictorū ſuoꝝ ꝟbera in ſeculo patiūtur: cur nōnūqͣꝫ ⁊ ſctī viri pariter ⁊ eque cū pctōribꝰ afflictant̉: niſi qꝛ ad emēdationē pctōribus: iuſtis ad ꝓbationē iuſtitie ꝓficiūt? Ut enim pctōreshis remedijs corrigūtur amalis: ita iuſti hactenꝰ augent̉ inbonis. Illos enī emēdat deꝰ vt corrigat: hos ꝟo ꝓbat vt augeat. Illos gͦ a culpa reuocat: hos ſanctiores ſibi reſeruat.Illic pctā corrigūtur: hic merita ꝟtutis augētur. Illic ergorecordatio penitēs: hic pure mētis letitia. Gaudēs ille īdulgentiā diuinā exoptat: hic p̄mia ꝓmiſſa iā cogitat. Ille piūiudicē veniā poſtulat: hic iuſtū remuneratorē expectat. Ille ſollicitꝰ vt poſſit īpetrare qd̓ poſtulat: hic ſecurꝰ qꝛ poteſtqd̓ meret̉ accipere. Nā pctōres ſaltē emēdatione deꝰ conterat: ne inueniat malicia creſcēte qd̓ vīdicet. Odit enī ſuppliciū: qͥ ante p̄ſtitit ne condēnet. Gaudeat xp̄ianꝰ in aduerſis:qꝛ aūt ꝓbat̉ ſi iuſtꝰ eſt: aut ſi pctōr eſt emēdat̉. Contriſtet̉ ſane quē flagella corrigere diuīa nō poſſūt: timeat futurū ſuꝑpliciū: qͥ preſens iudicis ꝯtēpſit remediū. Gaudeat pctōr ſicū iuſto in ſeculo cōtriſtet̉: vt poſt ſeculū cū eodē remuneret̉Uos (inqͥt dn̄s) plorabitꝭ ⁊ plāgebitꝭ: ſeculū aūt gaudebit. YUos triſtes eritis: ſed triſtitia veſtra inletitiā veniet. Quisnō breui tꝑe cōtriſtari exoptet: vt in eternū letitia ſempiterna cū xp̄o triūphet? Quis nō breui tꝑe ꝯtriſtari ⁊ pn̄tis tꝑisfletꝰ pēſare gaudio futuro deſideret? Exiguū ſiqͥdē momētaneū ⁊ breue eſt: qͥcqͥd boni malive in ſeculo eſt. Tētatio qͥ­ I1dē vos nō apprehēdat niſi hūana. Fidelis aūt deꝰ qͥ non patitur vos ferre plus qͣꝫ poteſtis: ſed faciet cū tētationē exitūvt poſſitis tolerare. Sed tn̄ tribuit deꝰ ſecuritatē ad tēpus:fragilitati nr̄e indulgēs. Sit miles xp̄i armatꝰ: ſit ſollicitusſit cautꝰ: ſit de deo ſolo ſecurꝰ. Uigilet in pace cautior: qͥ inbello vigilare cōſueuit. Non ſit ſecuritate dimiſſus: ne aliqͣex ꝑte ſurrepat inimicꝰ. Sobrij enī (inqͥt) eſtote ⁊ vigilate: j.qꝛ aduerſariꝰ veſter diabolꝰ tanqͣꝫ leo rugiēs: aliquē deuorare querēs circuit. Ꝙto hoſtis vigilat vt noceat: tāto xp̄ianꝰvigilet vt vincat. Nūqͥd vigilātibꝰ obripit inimicꝰ? Nūqͥdſollicitos circūuenit hoſtis? Neqꝫ enī tūc tantū cauēdus eſtqn̄ bellū dei ẜuis indicit: in pace magis vigilāduꝫ eſt nobiset exercēdꝰ animꝰ: exercēda ꝟtus mētis: intentio timore firmāda. Facit enī hoſtis ſecuros: qͦs cupit eſſe captiuos. Facit inqͣꝫ ſecuros: vt incautos ſopitet: inermes opprimat: vulneret eos qͦs vigilare minime ꝑſpexerit. Si qͥs miles ſub imperatoris ꝯſpectu certamen cū hoſte inierit: quāta inſtātia:qͣꝫtaqꝫ ꝟtute pugnabit vt placere illi cui militat poſſit? Necſtipendiū ꝓmotionē ve poterit deſpicere: ſi ſuperans hoſtēfortit̉ vicerit. Erubeſcit ſiquidē deſpici: niſi ſuperet hoſtēforti victoria. Uigila xp̄iane ſuboculis dei: vt ꝑfecta victoria coroneris. Pugna ergo cū diabolo qͥ armatꝰ es xp̄o: quite deſiderat munerare. Cōtemne p̄ſentia: vt ꝑ̄cipias futura.Tēporalia gͦ ſperne vt eterna poſſis accipere. Poſſidebiscelū: qd̓ diabolꝰ poſſidere nō potuit. Habebis enī paradiſūvnde inimicꝰ excluſus eſt. Accipies eternitatē qua p̄uaricator hoſtis amiſit. Illū ergo ad terrā ꝑfidia deiecit te in celūfides īpoſuit. Ille cōtemnēdo celeſti virtute priuatꝰ eſt: tuſeruiēdo angelica maieſtate ſuffultus eris. Illi eterna ſuntſupplicia deſtinata: tibi diuina ſunt p̄mia p̄parata. Ille ꝑfidus cū ꝑfidis interibit: tu ſanctificatꝰ cū ſanctis regnabis.Et qui fueras tēporalis et mēdicus: ſis eterna gloria decoratus: nec quicqͣꝫ in ſeculo formidabis: qꝛ auctorē formidinis diabolū cum ſeculo reſpuiſti. Amen.¶ De remedijs peccatorū. Homelia xlvij.EEmedia peccatorū fratres: medicina elemoſynaO Elemoſyna enī a morte liberat: et nō patit̉ hoīem TAire in tenebras. Patrocinat̉ in die iudicij homī:M. vt flāmas eternas nō timeat. Sicut iacobꝰ ī epl̓aſua dicit. Suꝑexaltat miſericordia iudiciū. Et iudiciū ſine Imiſericordia illi qͥ nō fecit miſericordiā. Sed talis debet eēipſa miẜicordia fratres: q̄ ſuſcipiat̉: nō q̄ repellat̉. Que pctāpurget: nō q̄ aīam grauet. De bono: de iuſto labore: de ꝓpͥafacultate: nō de paupeꝝ egeſtate. Fratres nō vult deꝰ hominem a miſericordia ceſſare: nec libēter aſpicit deꝰ quēqͣꝫ defraudibꝰ dātem. Sicut ſalomon ꝓpheta dicit. Honora dn̄ꝫ ꝓdeū tuū de tua ſubſtātia: ac de iuſtis laboribꝰ tuis. De iuſtis

Col̓. iij.

Pſalm̄lxxxviij

Phil̓. iij.

Phil̓. iij.

117ꝓuerb̓. iij.

Psͣ. cxvij

Ar ca. j.ꝓuerb̓. iij.

D

L

B

Ioh̓. xvj.

j. Cor. x.

ꝓuerb̓. iij.

ATob̓. iiij.

Aacobi. ij.

j. Pel̓. v.

C