Homelia. xlv. Fo. crxxii.Sancti Auguſtini.

Sancti Augurtini.Oyęre gratia plena. Quis hanc gratiā explicet? Quis huicgratie gratias agēdo ſufficiat? Fit homo: ⁊ ꝑ liberū arbitrium perit homo ⁊ inuenit̉ homo factus qͥ fecit: vt nō periretquē fecit. In principio verbū deꝰ erat apud deū: per qd̓ oīafacta ſūt: fitcaro. Uerbū caro factū eſt et habitauit in nobisCaro ſit verbū: ſed caro accedit ad verbū: nō perit in carneverbū. Ogratia: vt hͦ haberemꝰ qͥd digni eramꝰ? Sed videjte qͥd dicat ſctā maria: plena fide: plena gratia: mater futuraꝟgo ꝑmāſura. Quid dicit īter cetera? De qͥbus ſingulis loqͥ:valde multū eſt. Quid ait: Eſurientes īpleuit bonis et diui-tes dimiſitinanes. Qui ſūt eſuriētes? Humiles indigētes.Qui ſunt diuites? Suꝑbi et inflati. Nō vos lōge mitto: oſtēdo vobis in vno tēplo diuites de his qͥ dimittūtur inanes: ⁊viij. pauꝑes de illis qͥ īplent̉ bonis. Aſcēderūt duo in templū vtorarēt: vnꝰ phariſeꝰ/ ⁊ alter publicanꝰ. Phariſeus dicebatAttende diuitē indigeſta ructuantē: crapula exultātem: ſedſuꝑbie nō iuſtitie. Deꝰ inquit gr̄as tibi ago: qꝛ nonſum ſicutceteri hoīes: raptores: iniuſti: adulteri: ſicut publicanꝰ iſte.Ieiuno bis in ſabbato: decimas do oīm q̄ poſſideo. Rogare veneras an te laudare? Totū te hr̄e dixiſti: nihil tāqͣꝫ egenus petiſti. Quō gͦ orare veniſti? Gratias tibi ago dn̄e. Nondicit. Dn̄e damihi gr̄am: qꝛ nō ſum ſicut ceteri hoīes: raptores: iniuſti: adulteri. Ergotū iuſtꝰ: qꝛ nō ſum ſicut publicanus iſte. Inſultas: non exultas. Ieiuno bis in ſabbato: decimas do oīm q̄ poſſideo. Odiuitē exinaniendū. Ueni: venipauper: eſuriēs publicane: īmo ibi ſta vbi ſtas. Publicanꝰenī de lōginquo ſtabat: ſed dn̄s humili appropinqͣbat. Necoculos ad celū audebat leuare. Quo oculos nō leuabat: coribi habebat. Sed ꝑcutiebat pectꝰ ſuū dicens. Dn̄e ꝓpitiuseſto mihi pctōri. Oeſurientē: bonis implendū. Audiſti dn̄ecōtrouerſiā: prome ſentētiā. Audite ſentētiā inter partes ꝓlatā. Nō appellat victꝰ: qꝛ nō eſt ad quē. Nō enī appellat a filio ad patrē. Deꝰ enī pater nō iudicat quēqͣꝫ: ſed om̄e iudiciūdedit filio. Dicat gͦ ſentētiā īter partes ꝟitas. Amen (īquitdico vobis: qꝛ deſcēdit hic iuſtificatꝰ de tēplo: magis qͣꝫ illephariſeus. Quare hoc? Rogo te qͥ iuſtitiaꝫ vis audire. Qm̄oīs qͥ ſe exaltat humiliabit̉: et qͥ ſe humiliat exaltabit̉. A quoiſte exaltabit̉: ⁊ qͥ ſe exaltat humiliabit̉? Qꝛ eſurientē īpleuitbonis ⁊ diuites dimiſit inanes. Uade nūc ⁊ vētila diuitiastuas: iactate ⁊ dic: diues ſum. Ꝙ diues? ſi volo iuſtꝰ ſum: ſivolo iuſtꝰ nō ſum. In poteſtate habeo iuſtū eſſe: et iuſtū noniij. eſſe. Nō audis in pſalmo. Qui cōfidūt in virtute ſua. Ergodeꝰ tibi carnē: deꝰ tibi ſenſum: deꝰ tibi aīam: deꝰ tibi mentēdeus tibi intelligentiā dedit: tu das tibi ipſi iuſtitiā? Quideſt caro: qͥd ſunt ſenſus: qͥd eſt aīa: qͥd eſt mēs: qͥd eſt ītelligētia/ ſine iuſtitia? Nōne oīa iſta ſi iuſtitia careāt: ad penā valebūt? Ergo tā diues es: vt cū deꝰ tibi dederit īferiora: destibi potiora? Male diues: exinaniēde diues: ſi tn̄ habes qd̓iij. te dixiſti habere. Quid habes qd̓ nō accepiſti? Nec ſaltema ſuꝑbo et diuite illo phariſeo: ſed ex his que te habere dixiſti: gratias domino agere didiciſti. Amen.ſ¶ De eo qd̓ ſcriptū eſt in actibꝰ apl̓orū. Qd̓ petrus circa horā ſextā aſcēderat in cenaculū: et cūeſuriret voluit guſtare. Parantibꝰ autē diſcipulis: ille factꝰ eſt in exceſſumentis ⁊ vidit vas grāde velut linteū magnū ⁊cͣ. Homelia. xlv.Odo cū lectio actuū apl̓orū legeret̉: audiuimꝰ ꝙ34beatꝰ petrus circa horā ſextā aſcēderat in cenacuAAū: et cū eſuriret voluit guſtare. Parātibꝰ aūt diAUſcipulis: ille factꝰ eſt in exceſſumētis et vidit vasmgrande velut linteū magnū quattuor lineis appēſum de celo ſubmitti: vbi erāt oīa qͣdrupedia ⁊ ſerpētia terre. Et voxde celoſonuit. Petre macta et māduca. At ille dixit. Dn̄e tuſcis qꝛ cōmune et īmūdū nūqͣꝫ māducaui. Et vox iterū. Qd̓deꝰ mūdauit: tu ne cōmune dixeris. Hoc factū eſt per ter: etreceptū eſt vas in celo. Quid gͦ ſignificent iſta: breuiter ſi iuxj. betis: charitati veſtre auribꝰ cupimꝰ intimare. Oīa aīalia q̄ꝓhibita ſunt iudeis māducare: ſigna ſunt rerū: ⁊ ſicut dictūeſt: vmbre futuroꝝ: veluti qd̓ ſcriptū eſt eis: vt q̄ ſūt rumināct. tia ⁊ fiſſa vngula: ipſa māducēt. Quorū autē vnū vel vtrūqꝫdefuerit: nō māducēt. In his enī aīalibus hoīes qͥdē ſigni ficātur nō ꝑtinētes ad ſocietatē ſctōꝝ. Fiſſa vngula ad moresruminatio ad ſapiētiā ꝑtinet. Quare ad mores fiſſa vngula?

Somelia. xlv. Fo. cxxQꝛ difficile labit̉. Lapſus enī pctī ſignū eſt. Ruminatio autem ad ſapiētiā quō ꝑtinet? Qꝛ dicit ſcriptura. Theſaurꝰ de ꝓſiderabilis reqͥeſcit in ore ſapiētis: vir aūt ſtultꝰ deglutit illum. Qui aūt audit et negligētia fit obliuioſus: qͣſi deglutitqd̓ audiuit: vt iā in ore nō ſapiat: auditionē ip̄am ſepeliensobliuione. Qui aūt in lege dei meditat̉ die ac nocte: tāqͣꝫ ru­ 1minat ⁊ in qͦdā qͣſi palato cordis ꝟbi ſapore delectat̉. Hoc gͦqd̓ p̄ceptū eſt iudeis: ſignificat qd̓ ad eccleſiaꝫ .i. ad corpusxp̄i: ad gr̄am/ ſocietatēqꝫ ſctōꝝ nō ꝑtineāt illi qͥ aūt negligētes auditores ſūt: aut mores malos habēt: aut in vtroqꝫ vitio rep̄hēdunt̉. Sic cetera q̄ in hūc modū p̄cepta data ſūt iudeis vmbratice ſunt ſignificatiōes futuroꝝ. Poſteaqͣꝫ venit lux mūdi: dn̄s noſter ieſus xp̄s: tātūmodo vt intelligant̉nō etiā vt obſeruētur legūtur. Data eſt ergo licētia xp̄ianisvt nō ſcd̓m vanā hanc cōſuetudinē faciāt: ſed māducent qd̓ j.velint cū moderatione: cū bn̄dictione: cū gr̄aꝝ actionē. Fortaſſis gͦ et petro ita dictū eſt. Occide ⁊ māduca: vt iā nō teneret obſeruationē iudeoꝝ: nō tn̄ ei quaſi gurgēs vētris ⁊ fedavoracitas īperata eſt: ſed tn̄ vt intelligatis hoc in figura eſſemōſtratū: erāt in illo vaſe ſerpētia. Nūquid poterat māducareſerpētes? Quid ergo ſibi vult iſta ſignificatio: Uas illudeccleſiā ſignificat. Quattuor linee quibꝰ depēdebat: qͣttuorpartes orbis terraꝝ ꝑ qͣs extēdit̉ eccleſia catholica: q̄ vbiqꝫdiffuſa eſt. Quicūqꝫ ergo voluerit in partē ire/ ⁊ ꝑ aliquā hereſimab vniuerſo cōſcindi: nō ꝑtinet ad qͣttuor linearū ſacramentū. Si aūt ad viſionē petri nō ꝑtinet: nec ad claues q̄ ſibi date ſūt ꝑtinebit. Ideo ꝟo qͣttuor lineis ſubmiſſum ē vasillud: qꝛ a qͣttuor vētis dicit deꝰ cōgregādos ſāctos ſuos infinē: qꝛ nūc ſuꝑ oēs iuſtos quattuor cardines: fides euāgelica dilatat̉. Animalia ergo illa gentes ſunt. Oēs ergo gentesque īmunde erāt erroribꝰ et ſuꝑſtitionibꝰ et cōcupiſcētijs ſuis anteqͣꝫ veniret xp̄s: illo adueniēte: donatis ſibi peccatis:mūde facte ſunt. Unde iā poſt remiſſionē peccatorū quarenō recipiātur in corpus xp̄i qd̓ eſt eccleſia dei: cuiꝰ ꝑſonampetrus geſtabat? Petrus in multis locis apparet qd̓ perſonam geſtet eccleſie. Si petrus figurā geſtabat eccleſie: et eccleſia corpus xp̄i eſt: recipiat in ſequaſi in eſcam ſuā iā mūdatas gentes: quibꝰ peccata dimiſſa ſunt. Unde miſit ad illum cornelius gentilis homo: et qui cū illogentiles erāt: cuius elemoſyne accepte mundauerunt eū ad quēdam modū:reſtabat vt tanqͣꝫ cibus mūdus incorporaretur eccleſie: hoceſt corpori dn̄i. Petrus autē trepidabat tradere gentibuseuāgelium: quia illi qui crediderāt ex circūciſione: ꝓhibebant apoſtolos tradere incircūciſis chriſtianā fidem: et dicebāt nō eos debere ad participationem euāgelij accedereniſi accepiſſent circūciſionem: q̄ tradita erat patribus eorū.Uas ergo illud dubitationē ſuſtulit petro: ⁊ ideo poſt illamviſionē admonitus a ſpirituſancto vt deſcēderet et iret cumeis qui a cornelio erāt: et perrexit. Cornelius ergo et qui cūillo erāt: tanqͣꝫ ex illis aīalibus habebātur q̄ in vaſe erant demōſtrata: quos tn̄ iam mūdauerat deꝰ: qꝛ elemoſynā eoꝝ acceptauerat. Occidēdi ergo erāt et māducandi .i. vt interficeret in eis vitā preteritā: qua nō nouerāt xp̄m: et tranſirent incorpus eiꝰ: tanqͣꝫ in nouā vitā ſocietatis eccleſie. Nam ⁊ petrus ipſe cū ad eos veniſſet: cōmemorauit breuiter quid ſibi in illa viſione monſtratū ſit. Ait enī. Et vos ſcitis qͣꝫ illicitum ſit viro iudeo cōiungi ⁊ accedere ad alienigenas. Sedmihi oſtēdit deꝰ neminē cōmunē aūt immūdū hominē dicere. Qd̓ vtiqꝫ tūc oſtendit deꝰ: cū vox illa ſonuit. Que deꝰ mū xicdauit: tune īmunda dixeris. Fortaſſe querat̉ etiā illud: quare linteū erat in quo erant illa animalia. Nō vtiqꝫ ſine cauſaNouimꝰ enī qd̓ linteū tinea non conſumit: que veſtes aliascorrumpit. Et ideo qui vult ad myſteriuꝫ eccleſie catholicepertinere: excludat de corde ſuo corruptionē malarū concupiſcentiarū: et ita incorruptibiliter firmetur in fide: vt prauis cogitationibus tanqͣꝫ tineis nō penetret̉ ſi vult ad ſacramentum illius lintei pertinere: quo ſignificat̉ vel figuratureccleſia. Quare autē ter de celo ſubmiſſum eſt: niſi qꝛ om̄esgentes in nomine trinitatis baptizātur: q̄ pertinent ad quattuor partes orbis terre qua diſſeminat̉ eccleſia: quā ſignificabant quattuor linee: quibꝰ vas illud cōnectebat̉: et in noīepatris et filij et ſpirituſſancti: credētes innouātur: vt pertineant ad ſocietatē cōmunionēqꝫ ſanctoꝝ. Quattuor ergolinee quibus vas illud connectebatur: quattuor partes orbis

j. Retract.xxxv.

vbi ſupꝰ-

Leuit̉. xj.

Actuū. v

j. Cor. iiij.

Lu. xviij.

Luce j.

psͣ. xlviii.

Ioh̓. v.

D

Actuū. x.C

puerb̓. xxj

Pſalm̄. i.

j. Tim̄. iiij.

B