Druckschrift 
Sermones
Entstehung
Seite
CXXXr
Einzelbild herunterladen
 

Sancti Auguſtini. Homelia. xxxix. et. xl. Fo. cxx

5ſaluum vult habere qd̓ amat: ſi intelligat que ſit vera ſalus incipit illā amare in ſe: ipſam cogit̉ veram amare in amicoSi oculis carneis queris deū: vide tres pueros de igne libej.ch. ratos. Si fide q̄ris deū: vide machabeos in igne coronatosSalus ergo illa amāda ē: iſta vtēda. Hec enī ad vſum neceſſaria eſt: tranſitura eſt. Non enī vera ſalus eſt fratres quōdicūt medici peregrotamur quodāmodo. egritudo perpetua eſt: in iſta fragilitate carnis. Putatis enī tunc hoīemegrotare quādo febricitat: et ſanū eſſe quādo eſurit? Sanuseſt dicit̉. Uis videre qͣꝫtum malū eſt eſurire? Dimitte illū ſine medicam ēto ſeptē diebꝰ: occidit̉. Sed qꝛ ponis quotidiemedicamētū viuit. Medicamentū autē famis cibus eſt: medicamentū ſitis potus eſt: medicamentū laſſitudinis ſōnuseſt: medicamentū ſeſſionis deambulatio eſt: medicamentuꝫdeambulationis ſeſſio eſt: medicamētū fatigationis dormitio eſt: medicamētū dormitionis vigilatio ē. Et vide qͣꝫ imbecille ſit corpꝰ humanū. Hocip̄m adiutoriū qd̓ dixi aſſumit: ſi in eo ꝑſeuerauerit deficit. Eſuriēdo: cibi q̄rebas adiutorium. Ecce adeſt adiutoriū cibi. Māducas: reficeris. Siplus feceris plus deficies. Adiutoriū ſitis querebas potuꝫ.Multū bibendo offocaris: qui ſitiendo vrgebaris. Laſſaſtiambulādo: ſedere vis. Sede perpetuo: vide ſi non laſſabis.Quicqͥd aſſumpſerit vt aliud pellat: in eo ipſo ſi ꝑſeuerauerit deficit. Qualis eſt iſta ſalus fratres: trāſitura: fragilis:iiij. peritura: vana: vere quō dictū eſt. Que enī eſt vita vr̄a? Uapor eſt ad modicū pariens. Qui in vita iſta amat aīam ſuā:j.perdet. Qui aūt in ſeculo odio habuerit aīam ſuā: in vi eternaꝫ cuſtodit. Que eſt vita eterna? Uera ſalus. Et ſiamicū tuū videris quē amabas in ſeculo vt ſaluꝰ eſſet qꝛ tutalē ſalutē deſideras eterna eſt: ad ipſaꝫ ſalutē diligis amicum tuū: et totuꝫ eſt quicqͥd vis amico tuo p̄ſtare: vt illā tecūteneat ſalutē. Amas enī iuſticiā: vis illū eſſe iuſtū. Amas ſubdeo eſſe: vis illū eſſe ſub deo. Amas vitā eternā: illuc vistecū regnare in eternū. Inimicū tuū vides ꝑſequi te: iniquitas eſt te ꝑſequit̉. In illo iraſci debes miſericordia: febrit īaīa. Quō ergo amicus huiꝰ ſeculi ſecūdū ſeculū amans aīaꝫſuam: febrē vult pellere de amico ſuo quē ſimiliter amat vt ſepropter p̄ſentem ſalutē: ſic tu quēcunqꝫ diligis ꝓpter vitameternā dilige. inueneris irā: indignationeꝫ: odiū: iniqͥtatem: ſic coneris expellere morbum animi: quō amicus ſeculimorbū corporis. Ad hoc enī ama vt facias qd̓ et tu es: et eritin te ꝑfecta charitas. Hoc ſi īueneris: ad hoc ama cōiugemad hoc ama filiū: ad hoc ama propinquū: vicinū: ignotū: inimicū: erit in te perfecta charitas. Que ſi fuerit: vincisdum pellit̉ foras princeps mūdi. Audiſtis enī quod ait doij. minus. Princeps huiꝰ mundi miſſus eſt foras. Qꝛ ipſe paſſurus erat: paſſionē ſuam facturus in hoībus dilectionēv. Maiorē hac dilectionē nemo habet: qͣꝫ vt aīam ſuā ponat qͥspro amicis ſuis. Ut ergo amaret̉ prior amauit: vt in noīe eiꝰnemo mori timeret: prior pro oībus mortuꝰ eſt. Ad hoc ergovt edificaret in cordibus hominū charitatē: miſit diabolumforas. Quo foras: De cordibꝰ hominū. Cupiditas ītromittit illū: charitas foras mittit. Nos vero fratres ſupraſcriptos charitatis gradus cuꝫ grādi diligentia cogitātes: nonreddamꝰ dn̄o pro bonis mala. Et qꝛ ille veniēs alligauit forij. tem: id eſt diabolū nos oēs qui vaſa eius fuimꝰ de poteſtate illiꝰ abſtulit: gratiā ipſiꝰ euacuati oībus malis: ſtudeamus repleri abūdantibꝰ bonis: timētes illud qd̓ ipſe dn̄s dixit. immūdus ſpūs exierit ab hoīe ambulat loca aridaquerēs requiē et inueniet. Poſt hec reuerſus inueniensdomū vnde exiuit vacuā: adduxit ſecum ſeptē ſpūs nequiores ſe: et facta ſunt hoīs illiꝰ poſteriora peiora prioribꝰ. Neergo nos tale aliqͥd patiamur: quātum poſſumꝰ elaboremꝰin locis vitiorum virtutes inducere: vt poſſimus ad dei miſericordiam peruenire. De eo quod propheta dicit in pſalmo. Beatus qui intelligit ſuper egenum et pauperem indie mala liberabit dominꝰ. Homelia. xxxix.In qua de elemoſyna principaliter tractat: quomodo etiam non petenti danda ſit exemplo chriſti qui quattuor milia hominum pauit non petētibus.

melia. xxxix. et. xl. Fo. cxxxElix operariꝰ cultor elemoſynaꝝ eo ere ſuoIparauerit celū: dans panē eſuriētibꝰ: delictoruꝫ¶bſuoꝝ preſſit incendiū. Cui ꝓphetatale exhibet teSamIſtimoniū: patronū hꝫ ſpiritum ſanctū. In talioperariꝰ felix viuit: et ſecurꝰ morit̉: quo ambulat patrimoniū in īmortale horreū: in debitorē fecit dn̄m: paſcitalterū dando. Si accepit in ſe modicū panis īpera: cōparauit in ſe vitā celeſtē: ſe faciēs heredē in die iudicij. Nullā poterit īcurrere perniciē: qui cōparauerit elemoſynis pietatē.Cui ꝓpheta tale exhibet teſtimoniū. Salua viuificadn̄e. O duplex ꝓphete beneficiū. Saluat pariter: cōmēdatpariter vt ſaluet̉: qꝛ et ipſe ſaluauit vt viuificaret̉: et ipſe vitāpoſcēti donauit ī terra. Beatꝰ eſt iſte vſqꝫ ſic currit in celūSed ne aliqn̄ vacet in illo vite beneficiū: feſtinet ad premiū:magnū dimittat ī ſeculo teſtimoniū. Qua de re dicit. Beatꝰqui ītelligit ſuꝑ egenū pauperē: in die malaliberabit dominus. Et iteꝝ. Eſaias dicit ſic teſtat̉: Solue inqͥt oēm no­ 1dum iniuſticie. Solue ſuffocationes īpotentiū cōmertiorū:dimitte qͣſſatos in requiē: omnē cōſummationē iniuſtā diſſipa. Frāge eſuriēti panē tuū: egenū ſine tecto induc in do tuā. Si videris nudū veſti: domeſticos ſeminis tui nedeſpicias. Tūc erūpet tꝑaneū lumē tuū: ſanitas tua citiusorietur: preibit ante te iuſticia: claritas dei circūdabit te.Tūc exclamabis et dn̄s exaudiet te: adhuc loq̄ris dicit.Ecce aſſū. Perfecta ē miſericordia fr̄es chariſſimi: vt ante occurrat eſuriēti cibꝰ qͣꝫ roget mēdicus. enī eſt ꝑfectamiſericordia precibꝰ extorquet̉. Sꝫ ſi tacet mēdicus: loqͥtur pallor in facie: pene laſſus: feſſus ē celiſqꝫ ſuſpectꝰ. Feſtina pietas ſuccurrere ne audias rogātem: ne qd̓ debet̉ dn̄odices tibi. Imitare deū tuū: ſolē ſuū oriri facit ſuꝑ bonos Lmalos: pluit ſuꝑ iuſtos īiuſtos. Et ecce veniet tibi pluuiaanteqͣꝫ roges: deſcēdet vbertas nocte ſtertis: adhuc īlecto es ex precepto vigilat dies: excubāt elemēta: fructꝰ teneſciēte effundūtur. Iactat celū parturit terra: tot cellariameſſiū neſcimꝰ ſic accipimꝰ: et tātas opes comedimꝰ anteqͣꝫ rogemꝰ. Et tu modicus ē ipſe panis p̄cibꝰ vendis? rogauerūt qͣttuor milia ieſū in deſerto ſeptē panes pau Lcos piſces vt īfinita agmina prāderent: prādio viciſſet ſal vſura menſurā. Qui erogaſſet. Colligite inqͥt fragmētane qͥd depereat: qꝛ ſanctū fuerat totū qd̓ ipſe ꝯfecerat. Redigant̉ ſeptē ſporte buccellaꝝ: ſaturata ſunt tanta milia nihilminoratū eſt. Et creuit eis cibꝰ īpendit̉ victꝰ: ſic elemoſyna ſi īdigentibꝰ eroget̉. Magnū opus ē elemoſyna fratreschariſſimi vt faciat qd̓ fecit deꝰ: qꝛ hos paucos eſuriētesinterra dimiſit: vno vaſculo orbēceli paſcit: per quē et nobis liceat erogare. Sꝫ ſi vbiqꝫ fuiſſet abūdās: perierat miſericordia: dedit nobis deꝰ ſcd̓m baptiſmū. Quis enī ſine peccato? ſicut aqͣ extīguit ignē: ſic elemoſyna extīguit pec Ecatū. In horreis noſtris habeamꝰ abūdantiā flāmas nr̄asoblatione vniꝰ panis extīguat: ante fores gehēne ſtat mīaet neminē ꝑmittit in carcerē mitti. Et quicūqꝫ miſertꝰ fueritmiſerebit̉ ei: ſi qͥs fuerit miſertꝰ non miſerebit̉ ei. Dapa potes: qꝛ nemo eſuriet in īferno: nec habebis poſt mortem frumētū: nec īuenies illic aliqn̄ mēdicum: qꝛ erit tp̄smiſerēdi. Bonoꝝ enī malorūqꝫ diſcretio in ſuis actibꝰ permanebūt. Ipſo xp̄o dn̄o nr̄o rege ac iudice ſecernēte agnosab hedis: dexterā ac ſiniſtrā ſeq̄ſtrās: eſuriſſe ſitiſſe ſe di­ Acit: cetera ī ſuis miniſtris ꝑpeſſū fuiſſe ſe aſſerit. Datebus dilectiſſimi fr̄es: date p̄cipue ad domeſticos fidei: dateoībꝰ: ne cui dederitꝭ ip̄e ſit xp̄s: cui ve dederitꝭ ip̄e ē xp̄s. De fraterna cōcordia offenſionis relaxatione. Homelia. xl.Ies iſti ſanctiquos agimꝰ in obſeruatiōe qͣdrageęſime: cōmonēt nos de fraterna ꝯcordia loqͥ vobis:vt quicūqꝫ hꝫ aduerſus aliū q̄relā: finiat ne finiat̉.xſtixANolite iſta ꝯtēnere fr̄es mei. enī vita iſta mor-talis fragilis: inter tot terrenas tētationes ꝑiclitat̉: oratne ſubmergat̉: pōt eſſe in qͦuis iuſto ſine qͣlibuſcūqꝫ peccatis: vnū eſt remediū qd̓ viuere poſſumꝰ: qꝛ docuit nos magiſter deꝰ dicere in or̄one. Dimitte nobis debita nr̄a ſicut et Anos dimittimꝰ debitoribꝰ nr̄is. Pactū et placitū deo fecimus: ꝯditione ſoluēdi debiti ī cautione ſubſcripſimꝰ. Dimitte nobis: plena fiducia petimus: ſi nos dimittimus. Sꝫr ij

r ij

Pan̄. iij.ij. Mach.vij

Psͣ. xl.

Mat. xij.

Iaco .11.1.Ioh̓. xij.

Mat. xv

Ioh̓. xij

Mat. vj

Ecc̄i. iij.

Mat. xv.

Mat .xxv.

Mat. v

Eſa. lviij.

Eſa. lviij.

Psͣ .xl.

RT8

A

C

A