Sancti Auguſtini. Homelia. xxxix. et. xl. Fo. cxx
5ſaluum vult habere qd̓ amat: ſi intelligat que ſit vera ſalus incipit illā amare in ſe: ⁊ ipſam cogit̉ veram amare ⁊ in amicoSi oculis carneis queris deū: vide tres pueros de igne libej.ch. ratos. Si fide q̄ris deū: vide machabeos in igne coronatosSalus ergo illa amāda ē: iſta vtēda. Hec enī ad vſum neceſſaria eſt: nā tranſitura eſt. Non enī vera ſalus eſt fratres quōdicūt medici peregrotamur quodāmodo. Nā egritudo perpetua eſt: in iſta fragilitate carnis. Putatis enī tunc hoīemegrotare quādo febricitat: et ſanū eſſe quādo eſurit? Sanuseſt dicit̉. Uis videre qͣꝫtum malū eſt eſurire? Dimitte illū ſine medicam ēto ſeptē diebꝰ: occidit̉. Sed qꝛ ponis quotidiemedicamētū viuit. Medicamentū autē famis cibus eſt: medicamentū ſitis potus eſt: medicamentū laſſitudinis ſōnuseſt: medicamentū ſeſſionis deambulatio eſt: medicamentuꝫdeambulationis ſeſſio eſt: medicamētū fatigationis dormitio eſt: medicamētū dormitionis vigilatio ē. Et vide qͣꝫ imbecille ſit corpꝰ humanū. Hocip̄m adiutoriū qd̓ dixi qͥ aſſumit: ſi in eo ꝑſeuerauerit deficit. Eſuriēdo: cibi q̄rebas adiutorium. Ecce adeſt adiutoriū cibi. Māducas: reficeris. Siplus feceris plus deficies. Adiutoriū ſitis querebas potuꝫ.Multū bibendo offocaris: qui ſitiendo vrgebaris. Laſſaſtiambulādo: ſedere vis. Sede perpetuo: vide ſi non laſſabis.Quicqͥd gͦ aſſumpſerit vt aliud pellat: in eo ipſo ſi ꝑſeuerauerit deficit. Qualis eſt gͦ iſta ſalus fratres: trāſitura: fragilis:iiij. peritura: vana: vere quō dictū eſt. Que enī eſt vita vr̄a? Uapor eſt ad modicū pariens. Qui gͦ in vita iſta amat aīam ſuā:j.perdet eā. Qui aūt in hͦ ſeculo odio habuerit aīam ſuā: in vitā eternaꝫ cuſtodit eā. Que eſt vita eterna? Uera ſalus. Et ſiamicū tuū videris quē amabas in hͦ ſeculo vt ſaluꝰ eſſet qꝛ tutalē ſalutē deſideras q̄ eterna eſt: ad ipſaꝫ ſalutē diligis amicum tuū: et totuꝫ eſt quicqͥd vis amico tuo p̄ſtare: vt illā tecūteneat ſalutē. Amas enī iuſticiā: vis illū eſſe iuſtū. Amas ſubdeo eſſe: vis ⁊ illū eſſe ſub deo. Amas vitā eternā: illuc eū vistecū regnare in eternū. Inimicū tuū vides ꝑſequi te: iniquitas eſt q̄ te ꝑſequit̉. In illo iraſci debes miſericordia: febrit īaīa. Quō ergo amicus huiꝰ ſeculi ſecūdū ſeculū amans aīaꝫſuam: febrē vult pellere de amico ſuo quē ſimiliter amat vt ſepropter p̄ſentem ſalutē: ſic tu quēcunqꝫ diligis ꝓpter vitameternā dilige. Cū inueneris irā: indignationeꝫ: odiū: iniqͥtatem: ſic coneris expellere morbum animi: quō amicus ſeculimorbū corporis. Ad hoc enī ama vt facias qd̓ et tu es: et eritin te ꝑfecta charitas. Hoc ſi īueneris: ad hoc ama cōiugemad hoc ama filiū: ad hoc ama propinquū: vicinū: ignotū: inimicū: ⁊ erit in te perfecta charitas. Que ſi fuerit: vincis mūdum ⁊ pellit̉ foras princeps mūdi. Audiſtis enī quod ait doij. minus. Princeps huiꝰ mundi miſſus eſt foras. Qꝛ ipſe paſſurus erat: ⁊ ꝑ paſſionē ſuam facturus in hoībus dilectionēv. Maiorē hac dilectionē nemo habet: qͣꝫ vt aīam ſuā ponat qͥspro amicis ſuis. Ut ergo amaret̉ prior amauit: vt in noīe eiꝰnemo mori timeret: prior pro oībus mortuꝰ eſt. Ad hoc ergovt edificaret in cordibus hominū charitatē: miſit diabolumforas. Quo foras: De cordibꝰ hominū. Cupiditas ītromittit illū: charitas eū foras mittit. Nos vero fratres ſupraſcriptos charitatis gradus cuꝫ grādi diligentia cogitātes: nonreddamꝰ dn̄o pro bonis mala. Et qꝛ ille veniēs alligauit forij. tem: id eſt diabolū ⁊ nos oēs qui vaſa eius fuimꝰ de poteſtate illiꝰ abſtulit: ꝑ gratiā ipſiꝰ euacuati oībus malis: ſtudeamus repleri abūdantibꝰ bonis: timētes illud qd̓ ipſe dn̄s dixit. Cū immūdus ſpūs exierit ab hoīe ambulat ꝑ loca aridaquerēs requiē et nō inueniet. Poſt hec reuerſus inueniensdomū vnde exiuit vacuā: adduxit ſecum ſeptē ſpūs nequiores ſe: et facta ſunt hoīs illiꝰ poſteriora peiora prioribꝰ. Neergo ⁊ nos tale aliqͥd patiamur: quātum poſſumꝰ elaboremꝰin locis vitiorum virtutes inducere: vt poſſimus ad dei miſericordiam peruenire.¶ De eo quod propheta dicit in pſalmo. Beatus qui intelligit ſuper egenum et pauperem indie mala liberabit eū dominꝰ. Homelia. xxxix.In qua de elemoſyna principaliter tractat: quomodo etiam non petenti danda ſit exemplo chriſti qui quattuor milia hominum pauit non petētibus.
melia. xxxix. et. xl. Fo. cxxxElix operariꝰ cultor elemoſynaꝝ eo ꝙ ere ſuo cōIparauerit celū: ⁊ dans panē eſuriētibꝰ: delictoruꝫ¶bſuoꝝ preſſit incendiū. Cui ꝓphetatale exhibet teSamIſtimoniū: ⁊ patronū hꝫ ſpiritum ſanctū. In tali cāoperariꝰ felix viuit: et ſecurꝰ iā morit̉: cū quo ambulat patrimoniū in īmortale horreū: in qͦ debitorē fecit dn̄m: dū paſcitalterū dando. Si accepit in ſe modicū panis īpera: cōparauit in ſe vitā celeſtē: ſe faciēs heredē in die iudicij. Nullā poterit īcurrere perniciē: qui cōparauerit elemoſynis pietatē.Cui ꝓpheta tale exhibet teſtimoniū. Salua eū ⁊ viuifica eūdn̄e. O duplex ꝓphete beneficiū. Saluat pariter: ⁊ cōmēdatpariter vt ſaluet̉: qꝛ et ipſe ſaluauit vt viuificaret̉: et ipſe vitāpoſcēti donauit ī terra. Beatꝰ eſt iſte dū vſqꝫ ſic currit in celūSed ne aliqn̄ vacet in illo vite beneficiū: feſtinet ad premiū:magnū dimittat ī ſeculo teſtimoniū. Qua de re dicit. Beatꝰ ⁊qui ītelligit ſuꝑ egenū ⁊ pauperē: in die malaliberabit eū dominus. Et iteꝝ. Eſaias dicit ⁊ ſic teſtat̉: Solue inqͥt oēm no 1dum iniuſticie. Solue ſuffocationes īpotentiū cōmertiorū:dimitte qͣſſatos in requiē: ⁊ omnē cōſummationē iniuſtā diſſipa. Frāge eſuriēti panē tuū: ⁊ egenū ſine tecto induc in domū tuā. Si videris nudū veſti: ⁊ domeſticos ſeminis tui nedeſpicias. Tūc erūpet tꝑaneū lumē tuū: ⁊ ſanitas tua citiusorietur: ⁊ preibit ante te iuſticia: ⁊ claritas dei circūdabit te.Tūc exclamabis et dn̄s exaudiet te: dū adhuc loq̄ris dicit.Ecce aſſū. Perfecta ē gͦ miſericordia fr̄es chariſſimi: vt ante occurrat eſuriēti cibꝰ qͣꝫ roget mēdicus. Nō enī eſt ꝑfectamiſericordia q̄ precibꝰ extorquet̉. Sꝫ ſi tacet mēdicus: loqͥtur pallor in facie: pene laſſus: feſſus ē celiſqꝫ ſuſpectꝰ. Feſtina pietas ſuccurrere ne audias rogātem: ne qd̓ debet̉ dn̄o vēdices tibi. Imitare deū tuū: qͥ ſolē ſuū oriri facit ſuꝑ bonos ⁊ Lmalos: ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ īiuſtos. Et ecce veniet tibi pluuiaanteqͣꝫ roges: deſcēdet vbertas nocte dū ſtertis: dū adhuc īlecto es ex precepto vigilat dies: excubāt elemēta: fructꝰ teneſciēte effundūtur. Iactat celū ⁊ parturit terra: tot cellariameſſiū dū neſcimꝰ ſic accipimꝰ: et tātas opes comedimꝰ anteqͣꝫ rogemꝰ. Et tu hō modicus ē ipſe panis ⁊ p̄cibꝰ vendis?Nō rogauerūt qͣttuor milia ieſū in deſerto ſeptē panes ⁊ pau Lcos piſces vt īfinita agmina prāderent: qͦ prādio viciſſet ſaltē vſura menſurā. Qui cū erogaſſet. Colligite inqͥt fragmētane qͥd depereat: qꝛ ſanctū fuerat totū qd̓ ipſe ꝯfecerat. Redigant̉ ſeptē ſporte buccellaꝝ: ſaturata ſunt tanta milia ⁊ nihilminoratū eſt. Et creuit eis cibꝰ dū īpendit̉ victꝰ: ſic ⁊ elemoſyna ſi īdigentibꝰ eroget̉. Magnū opus ē elemoſyna fratreschariſſimi vt faciat hō qd̓ fecit deꝰ: qꝛ hos paucos eſuriētesinterra dimiſit: qͥ vno vaſculo orbēceli paſcit: per quē et nobis liceat erogare. Sꝫ ſi vbiqꝫ fuiſſet abūdās: perierat miſericordia: dedit nobis deꝰ ſcd̓m baptiſmū. Quis enī ſine peccato? Nā ſicut aqͣ extīguit ignē: ſic ⁊ elemoſyna extīguit pec Ecatū. In horreis noſtris habeamꝰ abūdantiā q̄ flāmas nr̄asoblatione vniꝰ panis extīguat: ⁊ ante fores gehēne ſtat mīaet neminē ꝑmittit in carcerē mitti. Et quicūqꝫ miſertꝰ fueritmiſerebit̉ ei: ⁊ ſi qͥs nō fuerit miſertꝰ non miſerebit̉ ei. Dapanē cū potes: qꝛ nemo eſuriet in īferno: nec habebis poſt mortem frumētū: nec īuenies illic aliqn̄ mēdicum: qꝛ nō erit tp̄smiſerēdi. Bonoꝝ enī malorūqꝫ diſcretio ⁊ in ſuis actibꝰ permanebūt. Ipſo xp̄o dn̄o nr̄o rege ac iudice ſecernēte agnosab hedis: dexterā ac ſiniſtrā ſeq̄ſtrās: qͥ eſuriſſe ⁊ ſitiſſe ſe di Acit: ⁊ cetera ī ſuis miniſtris ꝑpeſſū fuiſſe ſe aſſerit. Date gͦ oībus dilectiſſimi fr̄es: date p̄cipue ad domeſticos fidei: dateoībꝰ: ne cui nō dederitꝭ ip̄e ſit xp̄s: cui ve dederitꝭ ip̄e ē xp̄s.¶ De fraterna cōcordia ⁊ offenſionis relaxatione. Homelia. xl.Ies iſti ſanctiquos agimꝰ in obſeruatiōe qͣdrageęſime: cōmonēt nos de fraterna ꝯcordia loqͥ vobis:vt quicūqꝫ hꝫ aduerſus aliū q̄relā: finiat ne finiat̉.xſtixANolite iſta ꝯtēnere fr̄es mei. Cū enī vita iſta mor-talis ⁊ fragilis: q̄ inter tot terrenas tētationes ꝑiclitat̉: ⁊ oratne ſubmergat̉: nō pōt eſſe in qͦuis iuſto ſine qͣlibuſcūqꝫ peccatis: vnū eſt remediū ꝑ qd̓ viuere poſſumꝰ: qꝛ docuit nos magiſter deꝰ dicere in or̄one. Dimitte nobis debita nr̄a ſicut et Anos dimittimꝰ debitoribꝰ nr̄is. Pactū et placitū cū deo fecimus: ⁊ ꝯditione ſoluēdi debiti ī cautione ſubſcripſimꝰ. Dimitte nobis: plena fiducia petimus: ſi ⁊ nos dimittimus. Sꝫr ij
r ij
Pan̄. iij.ij. Mach.vij
Psͣ. xl.
Mat. xij.
Iaco .11.1.Ioh̓. xij.
Mat. xv
Ioh̓. xij
Mat. vj
Ecc̄i. iij.
Mat. xv.
Mat .xxv.
Mat. v
Eſa. lviij.
Eſa. lviij.
Psͣ .xl.
RT8
A
C
A