Sancti Auguſtini. Homelia. xxxv. Fo. cxxviij.

Fancti Angnſtini. Hormini iniqͥtatē. qͥd ergo ꝓdeſt vt diſcamꝰ qm̄ mitis ſuꝫ ⁊ hūiliscorde. Charitatē īſerit ⁊ germaniſſimā charitatē ſine ꝯfuſione ſine inflatione: ſine elatione: ſine fallacia: Hoc inſerit qͥ dicit: Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humilis corde. Qn̄ poteſt ſinceriſſimā habere charitatē ſuꝑbꝰ ⁊ inflatꝰ? Neceſſe eſt vt inuideat. An forte qui īuidet amat: ⁊ nos erramꝰ; Abſit vt qͥſqꝫſic erret vt inuidū dicat habere charitatē. Ergo qͥd dicit apoſtolꝰ: Charitas nō emulat̉: Quare nō emulat̉? Non inflatur:Cauſam ſtatim ſubiecit vnde abſtulerit emulationem charixiij. tati: Qꝛ nō inflat̉: non emulat̉. Primo quidem illud dixit:Charitas nō mulat̉: ſꝫ tu quaſi q̄reres: quare nō emulat̉: addidit: nō īflat̉. Si gͦ iō emulat̉ qꝛ inflat̉: ſi nō inflat̉ nō emulat̉Si charitas nō inflat̉ ⁊ iō nō emulat̉: charitatē inſerit qui ait. xi Diſcite a me: qꝛ mitis ſum ⁊ humilis corde. Iam quilibet habeat quod vult: iactet ſe vnde vult. Si linguis hoīm loquar ⁊angelorū: charitatē aūt non habeā: factꝰ ſum vt eramentū ſonans aūt cymbalū tinniēs. Quid ſublimiꝰ munere linguarūdiuerſarū? Eramentū eſt cymbalū tinni ēs. Si auferas charitatē: audi alia munera. Si ſciam oīa ſacramenta. Quid excellētius? Quid magnificentius; Audi adhuc aliud: Si habeam omnē ꝓphetia ⁊ omnē fidem: ita vt mōtes tranſferaꝫ:charitatē auteꝫ nō habeā: nihil ſuꝫ. Acceſſit ad ampliora fratres: Quid aliud dixit: Si diſtribuā oīa mea pauꝑibꝰ: quidpoteſt fieri perfectiꝰ? Quādoquidē diuiti ꝓpter ꝑfectioneꝫix. hoc dn̄s imperauit dicens: Si vis ꝑfectꝰ eſſe: vade vēde oīaque habes ⁊ da pauperibꝰ: Iam ergo ꝑfectꝰ eſt: qꝛ vendiditoīa ſua ⁊ dedit pauperibꝰ: Nam ideo addidit: Et veni ſeq̄reme. Uēde oīa inqͥt da pauperibus: ⁊ veni ſequere me. Quarete ſequor? Iā venditis oībus diſtributis pauperibꝰ: nōne ꝑfectus ſuꝫ: quid opus eſt vt te ſequar? Sequere me vt diſcasqm̄ mitis ſum ⁊ humilis corde. Poteſt em̄ quiſqꝫ vēdere oīaſua ⁊ dare pauperibꝰ nondū mitis: nō humilis corde? Certepoteſt. Si em̄ oīa mea diſtribuero pauperibꝰ. Et adhuc audi. Nam quidā relictis omnibꝰ q̄ habuerūt: iaꝫ ſecuti ſūt dominū: ſed nondū ad ꝑfectū ſecuti. Ad perfectū em̄ ſeqͥ eſt imitari. Non potuerūt ferre tētamentū paſſionis. Iaꝫ petrꝰ fra-tres erat ex his qui dimiſerāt oīa ⁊ ſecuti erant dn̄m. Naꝫ diuite illocū triſticia recedente: vbi cōturbati diſcipuli interrogauerūt: ꝙ quis tandē poſſet eſſe ꝑfectꝰ: ⁊ eos ꝯſolatus eſtdn̄s: dixerāt dn̄o: Ecce nos dimiſimꝰ oīa ⁊ ſecuti ſumꝰ te: qͥdergo nobis erit? Et dixit dn̄s quid eis hic daret: quid infuturū reſeruaret. Tn̄ iſte iā ex eoꝝ numero qui hec fecerāt. Atxxvj vbi ventū eſt ad articulū paſſionis: ad vocē vniꝰ ancille: ternegauit eū cum quo ſe morituꝝ eſſe ꝓmiſerat. Intēdat ergocharitas vr̄a: Uade inquit oīa tua vēde ⁊ da pauperibꝰ: ⁊ habebis theſaurū in celo: ⁊ veni ſequere me. Perfectꝰ eſt petriam dn̄o in celoſedente ad dexterā patris: tūc ꝑfectꝰ eſt ⁊ maturꝰ factus. Ad paſſionē ergo cū ſequeret̉ dn̄m nō ꝑfectꝰ eratAt vbi nō eſſecepit in terra quē ſequeret̉ tunc ꝑfectꝰ eſt: īmoveroſemꝑ ante te habes quēſequaris: dn̄s exemplū in terrāpoſuit cū euāgeliū ibi reliquit: in euangelio tecū eſt. Nō em̄mentitꝰ eſt dicens: Ecce ego vobiſcū ſum omnibꝰ diebꝰ vſqꝫad ꝯſummationē ſeculi. Ergo ſequere dn̄m. Quid eſt ſequeh̓. xj. re dn̄m? Imitare dn̄ꝫ. Quid eſt imitare dn̄ꝫ? Diſcite ame qꝛxiij. mitis ſum ⁊ humilis corde. Qꝛ ſi diſtribuero oīa mea pauperibus: ⁊ tradidero corpꝰ meū vt ardeā: charitatē aūt non habeam nihil mihi ꝓdeſt. Exhortor ergo charitatē veſtraꝫ adipſam charitatē. Nō autē exhortarer ad charitateꝫ niſi alicharitate. Quod ergo inchoatū eſt exhortor vt impleat̉: ⁊ qd̓ceptū eſt rogo vt ꝑficiat̉. Et ꝓ me a vobis rogari queſo vt ⁊ inme ꝑficiat̉ qd̓ vos moneo. Oēs em̄ imꝑfecti ſumus: et ibi ꝑficiemur vbi perfecta ſunt omnia. Paulꝰ apoſtolꝰ dicit: Fratres ego me nō arbitror app̄hendiſſe. Ipſe dicit: Nō qꝛ iamacceperim: aut iam ꝑfectꝰ ſim. Et quiſquis hoīꝫ ſe audet deꝑfectione iactare? Immo confiteamur imperfectionē vt mereamur perfectionem.¶ De predicatione tempoꝝ chriſtianoꝝ in diuiHomelia. xxxv.nis ſcripturis.ᵐ FāN omnibꝰ ſcripturis diuinis fratres chariſſimi.chriſtianorū temꝑa p̄dicta ſunt. Hoc iō qꝛ futurūerat: vt reges terre qui ꝓpter idola ꝑſequebanturxp̄ianos: ꝓpter xp̄m idola delerent: ⁊ ſubiugaret̉oīs poteſtas iugo xp̄i: vt impleret̉ qd̓ dictū eſt: Ultus ſu eas

IQuid eſt em̄ vltus ſum eas? Uindicaui me de ipſis. Corpus Ixp̄i loquit̉. Uindicaui me de inimicis meis. Quomodo mevindicaui? Occidendo in eis errorem: ſuſcitādo fidē. Quicquid em̄ erat qd̓ in omnibꝰ malis ⁊ ꝑuerſis ꝑſequebat̉ xp̄ianos: deletū eſt. Homo em̄ qn̄ te ꝑſequit̉: noli attēdere illam figuram quā fecit deꝰ: aut aīam illā quā ſpirauit deꝰ: Nō te ꝑſequit̉ qd̓ fecit deꝰ: ſed mala que fecit ho. Oīa que fecit deuslaudāt deū. Audiſtis in benedictionibꝰ: ⁊ auditis omni ſolēnitate qn̄ legunt̉: quomō oīa laudāt deū: celeſtia ⁊ terreſtria:angeli: hoīes: luminaria celi: arbores terre: flumina: maria:quicqͥd deꝰ creauit: ſiue in celo: ſiue interra: ſiue in mari laudant deū. Nunqͥd aliqn̄ ibi audiſtis: qꝛ laudat deū auariciaNunqͥd aliqn̄ ibi audiſtꝭ: qꝛ laudat deuꝫ ebrioſitas? Nunqͥdaudiſtis ibi: qꝛ laudat deū luxuria? Nunqͥd aliqn̄ audiſtꝭ: qꝛlaudat deū hereſis? Oīa iſta quare nō laudāt deū? Qꝛ nō ſūtcreata a deo. Et arbor ſeruauit qd̓ creata ē: hō deleuit quoderectus eſt. Si em̄ ſeruaret in ſe bonū qd̓ in illo creauit deusid eſt imaginēſuā: ſemꝑ laudaret deū: nō ſolū linguaſꝫ ⁊ vitaErgo predicta ſūt tꝑa noſtra. Sꝫ in tꝑibꝰ noſtris p̄dicta ſūtfutura ſciſmata. Quomō ergo pugnauit illa eccl̓ia cōtra diabolū: ſic ⁊ iſta pugnat. Nunꝗd ceſſat̉ pugnare aduerſus diabolū? Sꝫ dictū eſt de diabolo: qꝛ leo ⁊ draco eſt. Leo propterimpetū: draco ꝓpter inſidias. Leo aꝑte iraſcit̉: draco occulte inſidiat̉. Pugnauit eccl̓ia prioribꝰ tꝑibꝰ aduerſus leonēpugnat mō aduerſus draconē. Sꝫ quomō victus eſt leo: vincit̉ ⁊ draco. Que fortitudo leonis cōtra illū leonē de quo ſcriptū eſt: Uicit leo de tribū iuda? Et q̄ fortitudo draconis cō­ Ztra mortē dn̄i qui ſerpentē ſuſpendit in ligno? Triumphauitem̄ de mortē quā diabolꝰ ꝓpinauerat ꝑ aſtutias ſuas homini. Et cū exaltaret moyſes ſerpentē in heremo in ligno: ppl̓s Iqui mordebat̉ a ſerpēte: attēdebat ſerpentē ⁊ ſanabat̉. Sic et Imō quēcunqꝫ momorderit aſtutia ſathane: intueat̉ xp̄m in ligno pendentē. Ibi em̄ mors occiſa eſt: dn̄s ſemꝑ viuit. Sꝫ vtoccideret morteꝫ veſtitꝰ eſt morte. Nō em̄ potuit mors moriniſi in vita. Nō morit̉ amaritudo niſi in dulcedine: nō moritur frigus niſi in calore: nō eſt mortua mors niſi ī vita. Quiseſt vita? Chriſtꝰ noſter. Sꝫ vita induta erat mortē. Crucifixeſt: occiſus eſt: mortuus eſt: ⁊ reſurrexit tota vita. Interfectamorte ⁊ deglutita morte iam vita ſurrexit: vt diceret de illoapl̓s. Scimꝰ qꝛ xp̄s non morit̉: ⁊ mors ei vltra nō dn̄abit̉. Qꝛ Iaūt dn̄ata eſt primo homini mors: volēti dominata eſt: inflauit ſe aduerſus eū ſatelles leonis. Tunc iudex a quo iudicabat̉ erexit ceruicē ⁊ ait. Nō mihi reſpōdes? Rugitꝰ ſeuit leonis: tumēt colla ſerpentis: Sedant̉ ad reſponſionē agni: quinouit occidere leonē. Audi qꝛ volenti dn̄ata eſt mors. Cū em̄hec ab illo audiuit: reſpōdit: Nō haberes in me poteſtatē: ni 6ſi data tibi eſſet de celo. Quis dedit hanc deſuꝑ poteſtatem:Deus: Quis eſt deꝰ? Pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ. Ut ergo eſſethomini poteſtas in deū: ab ipſo deo accepit poteſtatē homovt iudicaret deū: deū occultū: hoīem manifeſtū. Ut ergo leonē ⁊ draconē de quo ſupradictū eſt poſſimꝰ cuꝫ dei adiutoriovincere: cū grandi timore ac tremore ante oculos habeamillud qd̓ ait apl̓s petrus: Aduerſariꝰ veſter diabolꝰ tanqͣꝫ leo j.rugiens aliqͥd deuorare querens circuit. Et illud qd̓ de dracone apl̓s nos admonet vt eū omni ſollicitudine caueamusAptaui vos inqͥt vni viro virginē caſtā exhibere xp̄o. Sꝫ ti­ ijmeo ne ſicut ſerpens ſeduxit euaꝫ aſtutia ſua: ita ⁊ ſenſus vr̄icorrūpant̉ a ſimplicitate que eſt in xp̄o ieſu. Qn̄ ergo tibi aliqua publica tribulationata fuerit: rabiē ac ſeuiciā leonis intellige. Qn̄ te male ꝯcupiſcētie ad auariciā vel luxuriā callida ſeductione ſollicitāt: draconis blandimenta cognoſce. Siergo fidē rectam cupis fideliter cuſtodire: in aduerſis fortiseſto cōtra leonis ſeuitiā. Si vero virginitatē anime integraꝫſeruare deſideras: quantū potes obſerua blādimenta draconis: Ne forte ſi incautꝰ fueris qͥnqꝫ ſenſus qui in te ſunt quaſiquinqꝫ virgines ꝑmittas a ſerpēte corrūpi. Quicqͥd em̄ pulchreſcit viſu: quicqͥd dulceſcit guſtu: quicqͥd blandit̉ audituquicqͥd lenocinat̉ odoratū quicqͥd molleſcit a tactu: in his oībus ſi incauti fuerimꝰ: ſurrepētibꝰ ꝯcupiſcentijs malis: aīevirginitatē corrumpi ꝑmittimꝰ: ⁊ implet̉ in nobis illud qd̓ ꝑprophetam dictuꝫ eſt: Intrauit mors per feneſtras veſtras.Per hos enim quinqꝫ ſenſus quaſi per quaſdam ianuas autmors aut vita ad animam noſtram ingreditur. Simus ergo auxiliante dn̄o de illis quinqꝫ virginibꝰ ſapiētibꝰ: q̄ ſicut.

Matth̓.xxviij.Patipͥ. xj.Cor. xiij.

Ubi. sͣ.

Mat. xv.

Mat. xi.

Patth̓. xj.

Cor. xjii.

A

.ij. Cor. xj.

.ij. Cor. xj.

Ubi. sͣ.

Ioh̓. xix.

Nūe. xxj.Ioh̓. iij.

Nūe. xxj.Ioh̓. iij.

Roma. vj.

Apoca .v.

j. Petri. v

Hiere. ix

Psͣ. cxvij

Mat .xxv.

C

E