Hom. ¶. . xxxiiij.112050

Sancti Augnifini.prophetas increpat tanqͣꝫ fornicariam: nō tamē deſperatamquia in manu habet etiam mundationem fornicarie: qui increpat fornicariam. Non enim ſic increpat vt inſultet: ſed adconfuſionem vult perducere vt ſanet. Exclamauit ſcripturavehementer nec palpauit adulādo: quos voluit reparare ſanando. Adulteri neſcitis: quia amicus huius mundi inimicus dei conſtituetur? Amor mundi adulterat animaꝫ: amorfabricatoris mundi caſtificat animam: ſed niſi de corruptione erubuerit: ad amplexus illos caſtos redire non concupiſcet. Confundat̉ vt redeat qͥ ſe iactabat ne rediret. Superbiaergo impediebat aīe reditū. Qui aūt increpat nō facit pactūſꝫ oſtēdit pctm̄. Qd̓ nolebat aīa videre: ponet̉ ei ante oculosQd̓ poſt dorſuꝫ habere cupiebat: ad faciē illi admouet̉. Ui. de te in te. Quid vides ſtipulā in oculo fratris tui: trabē autēin oculo tuo nō vides? Reuocat̉ ad ſe qͥ ibat a ſe. Sicut a ſe ierat: ſic a dn̄o ſuo ibat. Se em̄ reſpexerat: ſibiqꝫ placuerat: ſueqꝫ poteſtatis amatrix facta fuerat: receſſit ab illo ⁊ nō remāſit in ſe: ⁊ a ſe repellit̉: ⁊ a ſe excludit̉: in exteriora prolabitur.Amat munduꝫ: amat tꝑalia: amat terrena: q̄ ſi ſeipſam amaret neglecto a quo facta eſt iā minus eſſet: iam deficeret amādo qd̓ minus eſt. Minꝰ eſt em̄ ipſa qͣꝫ deꝰ: ⁊ longe minus: tantoqꝫ minus quantū minus eſt res facta qͣꝫ factor. Ergo amādus erat deꝰ: ⁊ amandꝰ eſt deꝰ: ita vt ſi fieri poteſt noſipſosobliuiſcamur. Quis ergo ē iſte trāſitꝰ: Oblita eſt aīa ſeip̄aꝫſed amādo mundū oblita eſt ſe: ſed nō amando artificēmundi: pulſa eſt ⁊ aſe. Pulſa ergo ⁊ a ſe quodāmō ꝑdidit ſe: nec facta ſua nouit videre. Iuſtificat iniqͥtates ſuas ⁊ fert̉ ⁊ ſuꝑbit īpetulātia: in luxuria: in honoribꝰ: in poteſtatibꝰ: ī diuitijs: īpotētia vanitatꝭ: Arguit̉: corripit̉: oſtēdit̉ ſibi: diſplicet ſibiꝯfitet̉ feditatē: deſiderat pulchritudinē: ⁊ q̄ ibat effuſa: reditꝯfuſa. Cōtra illā videt̉ orare: an ꝓ illa qͥ dicit: Imple facieseoꝝ ignominia. Aduerſariꝰ apparet: inimicus apparet. Audi quod ſequit̉: ⁊ vide vtrū orare poſſit amicus. Imple inqͥtfacies eorū ignominia ⁊ querēt nomen tuū dn̄e. Oderat eosquorū facies ignominia implere cupiebat. Uide quēadmodum amat eos quos vult querere nomen dn̄i. Amat tantum:an odit tm̄? An ⁊ odit ⁊ amat? Immo ⁊ odit ⁊ amat. Odit tuaamat te. Quid eſt odit tua amatte? Odit qd̓ feciſti: amat qd̓fecit deꝰ. Que ſūt em̄ tua niſi peccata? Et qͥd es tuniſi qd̓ fecit deus hoīem ad imaginē ⁊ ſimilitudinē ſuā? Negligis qd̓factus es: ⁊ diligis qd̓ feciſti. Amas extrate oꝑa tua: negligis in te opus dei. Merito is: merito laberꝭ: merito ⁊ a teip̄opergis: merito audis: Spūs ambulans ⁊ nō reuertēs. Audipotiꝰ vocātē ⁊ dicentē: Cōuertimini ad me ⁊ ꝯuertar ad vosNō em̄ deus auertit̉ ⁊ cōuertit̉: manēs corripit incōmutabilis corripit. Auerſus ē: qꝛ tute auertiſti. Tu ab illo feciſti caſum: nō ipſe ante fecit occaſum. Ergo audi dicentē tibi: conuertimini ad me ⁊ conuertar ad vos: hoc eſt em̄: conuertar advos: qꝛ cōuertimini ad me. Fugientis dorſa ꝑſequit̉: faciēredeūtis illuminat. Quo em̄ fugies a deo fugiēs? Quofugiesfugiēs ab illo qͥ nullo loco ꝯtinet̉: ⁊ nuſqͣꝫ abſens ē? Qui ꝯuerſumliberat: punit auerſum. Habes iudicē fugiēs: patrē habeto rediens. Tumuerat aūt ſuꝑbia: ⁊ ipſo tumore per anguſtam redire nō poterat. Clamat ille qui factꝰ eſt via: Intrateper auguſtā portam. Conat̉ ingredi: impedit tumor: ⁊ tantoj.magis ꝑnicioſe conat̉: quātomagis impedit tumor. Tumidum aūt vexat anguſtia: vexatus aūt amplius tumebit. Amplius tumens quando intrabit? Ergo detumeſcat. Un̄ detumeſcar? Accipiat humilitatis medicamentū: bibat cōtratumorē poculū amarū ſꝫ ſalubre. Bibat poculuꝫ humilitatis.Quid ſe artat? Nō ſinet moles: nō magna ſꝫ tumida. Magnitudo em̄ ſoliditatē habet: tumor inflationē: Nō ſibi magnustumidꝰ videatur: detumeſcat vt magnꝰ ſit: vt certꝰ ſit: vt ſolidus. Nō iſta deſideret: nō de iſta pōpa rerū labentiū corruptibiliūqꝫ gloriet̉. Audiat eū ip̄m qui dixit: Intrate ꝑ anguiij. ſtamportā: dicentē: Egoſuꝫ via. Quaſi em̄ quereret tumidꝰqua intrabo: Egoſuꝫ via inqͥt: per me intra: nō niſi ꝑ me ambulas vt intres ꝑ ianuā. Nā ſicut dixit: Ego ſuꝫ via: ita etiaꝫEgo ſumianua. Quid querꝭ qua redeas: quo redeas: qua intres? Ne alicubi erres: ip̄e tibi oīa factus eſt. Breuiter ergodicit: Humilis eſto: mitis eſto. Audiamꝰ hoc aꝑtiſſime dicētem: vt videas qua ſit via: que ſit via: quo ſit viā: quo vis venire. Certe forte auaricia oīa vis poſſidere. Omīa mihi inqͥttradita ſunt a patre meo. Fortaſſe dicturꝰ es: Chriſto ſūt tra

Homelia. xxxiiij.dita: nō mihi. Audi apl̓m dicentē. Audi vt dixi iādudum: nedeſperatione frangaris. Audi quō amatꝰ es: turpis: fedꝰ: anteqͣꝫ eſſet in te: qd̓ amari dignū eſſet. Amatꝰ es priꝰ vt dignusfieres qui amarerꝭ. Etenī xp̄s (ſicut ait apoſtolꝰ) ꝓ impijs Rmortuus eſt. An forte impiꝰ amari merebat̉? Quare? Quidmerebatur impius? Damnari: reſpondes. Chriſtus tn̄ ꝓ impijs mortuus eſt. Ecce quid tibi p̄ſtitū eſt impio: iaꝫ pio qͥdſeruat̉? Quid preſtitū eſt impio? Chriſtꝰ pro impijs mortuꝰeſt. Deſiderabas aūt oīa poſſidere: noli per auariciā: ꝑ̄pietatem hoc quere: per humilitatē hoc quere. Si em̄ ita queſierꝭpoſſidebis. Tenebis em̄ eum per quē facta ſunt oīa: ⁊ cū ip̄o.oīa poſſidebis. Nō hec qͣſi ratiocinādo dicimꝰ: Audi apl̓mipſum dicentē. Qui filio ꝓprio nō peꝑcit: ſed pro nobis om­ Rnibꝰ tradidit illū. Quomo nō etiā cum illo omīa nobis donauit? Auare: ecce habes oīa. Omnia que amas vt nō impediaris a chriſto cōtemne: ⁊ ip̄m tene in quo poſſis omīa poſſidere. Ipſe ergo medicus nihil tali indigens medicamento: tn̄vt exhortaret̉ egrotū bibit: qd̓ opus nō erat tanqͣꝫ recuſanteꝫalloquēs: ⁊ trepidū erigens bibit prior. Calicē inqͥt quē egobibiturꝰ ſum: qui in me nō habeo qd̓ ab illo calice ſanet̉: bibiturus ſum tn̄ ne tu dedigneris bibere cui opus eſt vt bibas.Iam videte fratres ſi amplius egrotare debet genus humanū accepta tanta medicina? Iam humilis deꝰ: ⁊ adhuc ſuꝑbus homo. Audiat: diſcat: Omīa mihi inqͥt tradita ſunt a pa Ttre meo. Si deſideras oīa: mecū habebis: ſi deſideras patrēper me habebis ⁊ in me habebis. Nemo cognoſcit patrē niſifilius: Noli deſperare. Ueni ad filium. Audi qd̓ ſequit̉: Etcui voluerit filiꝰ reuelare. Dicebas nō poſſum. Per anguſtāme vocas. Nō poſſum intrare per anguſtam: Uenite inqͥt adme oēs qui laboratꝭ ⁊ onerati eſtis. Sarcina vobis tumor veſter eſt. Uenite ad me oēs qui laboratis ⁊ onerati eſtis: ⁊ egoreficiaꝫ vos. Tollite iuguꝫ meū ſuꝑ vos ⁊ diſcite a me. Clamat magiſter angelorū: clamat verbū dei: quoratiōales oēsmētes ſine defectu paſcunt̉. Cibus reficiens ⁊ integer ꝑmanens clamat ⁊ dicit: Diſcite a me. Exaudiat ppl̓us dicenteꝫDiſcite a me. Reſpondeat: quid diſcimꝰ a te? A magno eniꝫartifice neſcio qͥd audituri ſumꝰ: cū dicit: Diſcite a me. Quiseſt qui dicit: diſcite a me? Qui formauit terrā: qui diuiſit mare ⁊ aridam: qui creauit volatilia: qui creauit animalia terrena: qui creauit oīa natantia: qui poſuit in celoſydera: qui diſtinxit diē ⁊ noctē: qui firmauit ip̄m firmamentū: qui luceꝫ atenebris ſeparauit: ipſe dicit: Diſcite a me. Nunqͥd forte hocnobis dicturꝰ eſt vt iſta cum illo faciamꝰ? Qui hoc poteſt: ſolus deus facit. Noli inquit timere: nō te onero. Hoc a me diſce qd̓ ꝓpter te factus ſum. Diſcite a me inqͥt nō formare creaturā que per me facta eſt: nec illa quidē dico diſcatis: qꝛ quibuſdam donaui quibus volui nō omnibꝰ: ſuſcitare mortuosilluminare cecos: aperire aures ſurdorū: nec iſta pro magnovelitis diſcere a me. Gauiſi diſcipuli et exultantes redierūt Ludicētes: Ecce in nomine tuo ⁊ demonia nobis ſubiecta ſunt.Ait illis ieſus: Nolite in hoc gaudere: qꝛ demonia vobis ſubiecta ſunt: gaudete potius: qꝛ nomina veſtra ſcripta ſūt incelo. Quibus voluit donauit expellere demonia: donauit quibus voluit mortuos ſuſcitare. Facta ſunt ⁊ hec miracula anteincarnationē dn̄i. Suſcitati ſunt mortui: mūdati ſunt leproſi iiij.Legimꝰ hec. Et quis fecit tūc niſi ille qui poſtea homo xp̄s iiijpoſt dauid: ſed deus xp̄s ante abraam: ip̄e donauit hec omnia: ipſe ꝑ homines fecit: nec tn̄ omnibꝰ hec dedit? Nunqͥdobus hec nō dedit deſperare debent: dicere ſe non ꝑuenire adeū: qꝛ hec dona accipere non meruerunt? In corpore mēbraſunt: aliud poteſt illud membruꝫ: aliud illud. Compegit corpus deus: nō tribuit auri vt videat: nec oculo vt audiat: necfronti vt olfaciat: nec manui vt guſtet: Non dedit hec: ſed oībus membris ſanitatē dedit: comꝑagē dedit: vnitateꝫ deditſpiritu om̄ia pariter viuificauit ⁊ vniuit. Sic ergo dedit cuidam mortuos ſuſcitare: alij dedit diſputare: Omnibꝰ tamenquid dedit? Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humilis corde. Qm̄ Maaudiuimꝰ dicentē: Mitis ſum ⁊ humilis corde: Fratres meitota medicina noſtra iſta eſt: Diſcite a me quia mitis ſum ethumilis corde. Quid prodeſt ſi miracula facit ⁊ ſit ſuperbꝰ:nō ſit mitis ⁊ non humilis corde? Nonne in illo numero deputabitur eorum qui vendituri ſunt in finem ⁊ dicturi: Non? Mene in noīe tuo ꝓphetauimꝰ: ⁊ ī noīe tuo virtutes multas fecimus? Sꝫ qͥd audiēt: Nō noui vos. Recedite a me oēs qͥ oꝑa-

Philip.lxxvij.

Ioh̓. xiiij

Mat. xj.

Mat. vij.

Gen̄. j.

Ioh̓. x.

Mat. vii.

Lach̓. j

vij.C

D

iiij. ſiex.iiij. et. v.

Mat. xj.

Mat. vij.

Luc̄. x.

Mat. xj.

Ro. viij.

Roma. v.

G