Sancti Auguſti. Homelia. xx xiij. et. xxxiiij. Fo. cxxvi

Rancti Anguſti. Homelſit viderē ipſius. In principio erat verbū. Quomō videt verbum: Habet ne oculos verbū: an in illo ſe inueniunt oculi noj.v. ſtri ⁊ oculi nō carnales: ſed oculi piorū cordium? Beati eniꝫmundo corde: qm̄ ipſi deum videbūt. Aſpicis xp̄m homineꝫ⁊ deū: oſtendit tibi hoīem: ſeruat tibi deum. Et vide̓ qꝛ deuꝫtibi ſeruat qui ſe tibi hominē oſtendit. Qui diligit me inquitiiij. mādata mea cuſtodit: Qui diligit me diliget̉ a patre meo: etego diligam euꝫ: Et tanqͣꝫ diceret̉: quid ei dabis quē diligꝭEt oſtendā inquit meip̄m illi. Quid eſt hoc fratres? Quemiam videbant ipſe ſe illis demōſtraturū ꝓmittebat. Quibꝰ:bis A quibus videbat̉: an a quibus ⁊ non videbatur? Sic loquēser. apoſtolo cuidaꝫ ait querenti videre patrē vt ſufficeret ei ⁊ dicenti: Oſtende nobis patrē ⁊ ſufficit nobis. Et ille ſtans anteoculos ſerui: in forma ſerui ſeruās oculi deificati formaꝫ deiait illi: Tanto temꝑe vobiſcū ſum ⁊ nō cognouiſtis me? Quime videt videt ⁊ patrem: patrē queris videre: me vide: videsme ⁊ nō vides me. Uides quod pro te aſſumpſi: nō vides qd̓prote ſeruaui. Audi mādata: purga oculos: qꝛ qui diligit memādata mea cuſtodit: ⁊ ego diligam eū. Tanqͣꝫ cuſtodienteꝫmandata mea: ⁊ tanqͣꝫ ſanato per mādata mea oſtendam meipſum illi. Si ergo fratres videre nō poſſumꝰ quid ſit videreverbi: quo imus: quā viſionē forte prepropere exigimus: qͥdnobis oſtendi volumꝰ qd̓ videre nō poſſumus? Ideo iſta dictaſunt que deſideramꝰ videre: nō quod iam poſſimus capere. Uidere em̄ verbi: Si videas forte in eo quod vides videre verbi: ip̄m verbū videbis: ⁊ non aliud ſit verbū: aliud videre verbi: ne ibi ſit aliquid coaugmentatuꝫ ⁊ copulatum ⁊ duplex ⁊ compaginatū. Simplex em̄ aliquid eſt ineffabili ſimplicitate. Non quēadmodum homo aliud eſt homo: aliud videre hominis. Nō aliqn̄ extinguit̉ quod eſt videre hominiset manet homo: hoc eſt quod dicebā dicturuꝫ me aliquid qd̓nō poſſent om̄es ītelligere: etiam dominꝰ faciat vt aliqui intellexerint. Fratres mei ad hoc exhortat̉ vt videamus: videre verbi vltra vires noſtras eſſe: qꝛ parue ſunt: nutriant̉: perficiant̉: Unde? Mandatis. Quibꝰ mādatis? Qui diligit memandata mea cuſtodit. Que mādata? Iam em̄ creſcere volumus: iā roborari: iam ꝑfici vt videamꝰ videre verbi: Dic iā:ij. dn̄e que mādata? Mandatū nouum do vobis vt vos inuiceꝫdiligatis. Hāc ergo fratres charitatē de vbertate fontis hauriamꝰ: iſta capiamꝰ: in ea nutriamur. Cape per qd̓ ſis capaxCharitas te gignat: charitas nutriat: charitas ꝑficiat: charitas roboret vt videas videre verbi nō aliud eſſe verbum ⁊aliud videre ipſiꝰ: ſed ip̄m quod eſt videre verbi: hoc eſſe verbum: ⁊ cito forte intelliges: qꝛ illud qd̓ dictum eſt: Nō poteſtfilius a ſe facere quicqͣꝫ niſi qd̓ viderit patrē facientem: taleeſt ac ſi diceret: non eſſet filius niſi de patre naſceret̉. Sufficiat fratres noui id me dixiſſe: qd̓ cogitatum forte aperiaturmultis. Sepe verbis dictū forte obſcuretur.xiij ¶ De eo quod ꝓpheta dicit in pſalmo: Cor meūet caro mea exultauerūt in deum viuum. Homelia. xxxiij. in qua quomodo in deum exultare debemus ſuccincte declarat.ACd̓m apoſtolum fratres chariſſimi: qui ſatis diliI¶¶Agit ſeculū non habet plenū diuini amoris affectūSic em̄ audiſtis legi: Qui diligit ſeculum non eſtglsS perfecta charitas dei in illo. Ac ꝑ hoc tunc perfe6cte incipit xp̄ianus futuram ⁊ eternā vitam diligere: cum vitam preſentem ceperit nō amare. Et ideo ſtatī ſequit̉ in pſalxiij. mo: cor meū ⁊ caro mea exultauerūt in deum viuum. Confirmat quod ſupra dixerat deum ſe amare non ſeculuꝫ. Exultauit: ſed in deū viuum: hoc eſt nō exultauit in hoc mūdo: necexultauit in aliqua oblectamenta que mundi ſunt: id eſt nonin diuitijs: non in honore: nō in luxuria: non in ebrietate: nōin vanitatibꝰ mortuis ⁊ cito cum omni ſuo amore moriturisſed in deum viuuꝫ. Quare nō dixit: In deum tm̄: ſed addiditin deū deum viuū? Ut oſtēderet ſcꝫ quia totum qd̓ non ꝑtineret ad dei cultū deberemus habere quaſi mortuuꝫ. Simulqꝫconſiderate huiꝰ dicti ſubtilitatē ſermonis ſacri: Cor meuminquit ⁊ caromea exultauerunt in deū viuū. Nunqͥd nō ſuffecerat dicere: cor meū exultauit in deū viuum: niſi addidiſſet⁊ caro mea? Uideamus ergo quomodo in deū ⁊ cor ſimul etcaro hominis exultat. Quomō niſi vt hō ⁊ carne ⁊ corde deoſeruiat. Cor em̄ exultat in deū qn̄ honeſta ⁊ ſancta cogitat: qn̄

ia. xxxiii. et. xxxiiij. Fo. cxxreligioſa opera ⁊ deo placita concupiſcit. Caro autē exultatquādo pudica eſt: quādo ſobria: quādo nulla impuritate polluitur: quādo nullis īmundis actibus ſordidat̉. Uidete eniꝫē diuerſo ⁊ agnoſcite: qͣꝫ vera ſint que dico: Si viderit aliqͥsveſtrū hoīem iniuſta dicentē: nunqͥd dicere pōt ꝙ cor illiusexultet in deum viuū? Aut ſi quis aliuꝫ viderit ebrioſum impudicū: fornicatorē: nūquid dicere poteſt ꝙ caro etꝰ exultetin deum viuū? Nulla em̄ caro exultat in deum: que viuit in vitio. Ideo ergo ꝓpheta dicebat: Cor meū ⁊ caro mea exultauerunt in deū viuum. Quia ⁊ corde retinebat plenaꝫ religionis fidē: ⁊ carne ſeruabat deuotā corporis ſanctitatē. Nec ſine cauſa in cōſequentibus ſtatim pſalmiſta ſubdidit dicens:Etenī paſſer īuenit ſibi domū ⁊ turtur nidū vbi reponat pul­ pꝫlos ſuos. In turture ⁊ paſſere: ſaluator noſter ſignificat̉. Fratres chariſſimi: paſſer em̄ vt ſcitꝭ: perparua auis eſt. Turturem̄ vt legimꝰ pudiciſſima. Et ideoſaluator noſter paſſer d̓riqꝛ docuit primus humilitatē. Turtur dictꝰ eſt: qꝛ primus docuit caſtitatē. Unde etiā in canticis canticoꝝ propheta dicūUox turturis audita eſt in terra noſtra. Uox turturis doctri 1na intelligit̉ ſaluatoris. Audire cepit: puritatē caſtitatis adamauit. Etenim paſſer inuenit ſibi domū: ⁊ turtur nidū ſibivbi reponat pullos ſuos. Que eſt em̄ domus xp̄i niſi eccleſiadei? Que eſt domus chriſti: niſi conuentꝰ populi chriſtiani?Hanc ergo domū ſaluator cum ingenti pietate queſiuit ⁊ inuenit. Hac peculiariter diligit. Merito peculiariter diligitquā peculiariter ſuo ſanguine comparauit. In hac ergo domo ſaluator congregat pullos ſuos. Quos ergo credimꝰ xp̄ipullos? Quos niſi populos chriſtianos? Deniqꝫ qui ſint dn̄inoſtri pulli: ipſe hodie cōuentus veſter oſtendit. Dū em̄ aſpicio veſtrā congregationē congregaſſe in eccleſia: pullos vosvideo ſaluatoris. Legamꝰ qͣꝫuis in alijs libris ſcriptū: vt ſupra dixi: Et turtur nidū ſibi vbi reponat pullos ſuos: ſꝫ vtrūqꝫ in perſona eccleſie bene conuenit: id eſt qd̓ nos ſaluator etcōgreget ⁊ reponat. Congregat em̄ nos vt doctrinā illius audiamꝰ: ⁊ reponit: vt ab inſidijs diaboli tuti eſſe poſſimꝰ. Qd̓vt faciat ⁊ vt quotidie faciat: precemur deū ſaluatorem nr̄mcui eſt cum patre ⁊ ſpiritu ſancto honor ⁊ gloria in ſecula ſeculorum: Amen.¶ De eo qd̓ dn̄s ait in euāgelio: Ego ſum via: ve Iritas ⁊ vita. Homelia. xxxiiij. in qua hortat̉ etiānos ſi per viam velimus ire que chriſtus eſt: nosmites humileſqꝫ eſſe oportere.¶ Rigunt nos diuine lectiones ne deſperatione frāAIgamur: ⁊ rurſus terrēt ne ſuꝑbia ventilemur. Tealnere aūt viam mediā: veram: rectā: tanqͣꝫ īter ſini¶ſtrā deſperatiōis ⁊ dexterā p̄ſumptionis difficillimū eſſet nobis niſi xp̄s diceret: Egoſum via: egoſum inqͥt Uvia ⁊ veritas ⁊ vita. Tanqͣꝫ diceret: Qua vis ire? Ego ſuꝫ viaQuo vis ire? Egoſum veritas. Ubi vis permanere? Ego ſūvita. Secure ergo ambulemꝰ in via: ſed inſidias timeamusiuxta viam. Inimicus inſidiari nō audet in via: qꝛ xp̄s ē viaSꝫ iuxta viā plane nō deſinet. Unde ⁊ in pſalmo dicit̉. Iuc pꝫxta ſemitas ſcandala poſuerūt mihi. Dicit ⁊ alia ſcripta. Me Emēto qꝛ in medio laqueoꝝ ingrederis. Iſti laquei īter quosingredimur nō ſunt in via: ſꝫ tn̄ ſunt iuxta viam. Quid formidas in via? Tūc time ſi deſeras viaꝫ. Nō ideo etiā ꝑmittiturponere iuxta viā laqueos: ne ſecuritate exultationis viā deſerat̉: ⁊ in inſidias incidat̉. Uia xp̄s humilis: xp̄s veritas ⁊vita: xp̄s excelſus ⁊ deus. Si ambules in humili: ꝑuenies adexcelſuꝫ. Si infirmꝰ humilē nō aſperneris: in excelſo fortiſſimus ꝑmanebis. Que em̄ cauſa humilitatis xp̄i: niſi infirmitas tua? Ueniret ad te tantꝰ medicꝰ: ſi vel ſic egrotares vt tupoſſis venire ad medicū? Uenit docens humilitateꝫ qua redeamꝰ: qꝛ ſuperbia nos redire nō ſinebat. Qꝛ ⁊ ſuperbia fecerat recedere exaltatū humanū cor aduerſus deū: et negligēsin ip̄a ſanitate p̄cepta ſalutaria: decidit aīa in infirmitatē: diſcat audire infirma quē contempſit fortis. Audiat vt ſurgat:quē ſpreuit vt caderet. Audiat tandeꝫ exꝑimento edocta: qd̓p̄cepto noluit obtinere. Docuit em̄ eā miſeria ſua qͥd mali ſita domino fornicari. Recedere em̄ ab illo ſimplici ⁊ ſingulari bono: in iſtas multitudinum voluptates: in amorem ſeculi corruptionemqꝫ terrenarum: fornicari eſt a deo. Et quodāmodo fornicantem allocutus eſt vt rediret: ſepiſſime per

psͣ. lxxxj. i

j. Ioh̓. ij.

j. Ioh̓ i.

Ioh̓. xiiij.

Matth̓. v

Matth̓. v

Ioh̓. j.

psͣ. lxxxi.

Ioh̓. xiij.

De verbisdij Ser.xviij. b.

Ioh̓. v.

parrij.

L

A

psͣ. lxxxiij

nsͣ. lxxxij.

Ubi. sͣ.

Canti. ij.

psͣ. cxxxixEcc̄i. ix.

Ioh̓. xiiij.

P

E

A