Homelia. xxiij. et. xxiiijnct̄i auguſtiniL

GSancti auguſtiniXvſurpare? Quid ꝯͣ hereticus? Ego dimitto: ego mundo: egoſanctifico. Reſpōdeat illi: non ego ſed xp̄s. Ohomo: qn̄ egoa iudeis putatꝰ ſum hō: dimiſſionem pctōꝝ fidei dedi. Nonego ſed reſpōdet tibi xp̄s. Ohereticē tu cū ſis hō dicis: venimulier: egote ſaluā facio. Ego cū putarer hō dixi Uade mulier: fides tua te ſaluam fecit. Reſpondēt neſciētes: ſicut ait. apl̓s: neqꝫ q̄ loquuntur: neqꝫ de quibus affirmāt. Reſpondēt⁊ dicūt. Si non dimittūt hoīes pctā: falſum ē qd̓ ait chriſtusQue ſolueritis interra: ſoluta erunt et ī celo. Neſcis qͣre hocdictū ſit: quō dictū ſit. Daturꝰ erat dn̄s hoībus ſpm̄ ſctm̄ ⁊ abip̄o ſpūſctō fidelibus ſuis dimittipctā. Nō meritis hoīm volebat intelligi dimitti pctā. Nam qͥd eſt hō: niſi eger ſanādꝰ:li Uis mihi eſſe medicus: mecūquere medicū. Nam vt hͦ euidenter oſtenderet dn̄s: a ſpūſancto quē donauit fidelibꝰ ſuisdimitti pctā: nō meritis hoīm: quodā loco ſic ait reſurgēs amortuis. Accipite ſpm̄ ſctm̄: ⁊ cōtinuo ſubiecit. Si cui dimiſeritis pct̄ā: dimittūt̉ ei: hoc eſt ſpūs dimittit: nō vos. Spūsaūt deus eſt. Deus ergo dimittit nō vos. Sed audi ſpiritumQuid eſtis vos? Neſcitis: qꝛ templū dei eſtis: ⁊ ſpūs dei habitat in vobis. Et iteꝝ. Neſcitis: quia corpora vr̄a tēplum ēſpūſſancti: quē habetis a deo? Deꝰ ergo habitat in tēplo ſuohoc eſt inſanctis ſuis fidelibus: in eccleſia ſua ꝑ eos dimittitpctā: qꝛ viua tēpla ſunt. Sed qͥ dimittit ꝑ hoīem: pōt dimittere ⁊ preter hoīem. Neqꝫ enī minus eſt idoneus ꝑ ſe dare: qͥpōt per aliū dare. Per iohannē quibuſdam dedit. Ip̄i ioh̓iꝑ quē dedit? Merito volēs deꝰ hͦ oſtēdere ⁊ huic ꝟitati atteſtari Cū qͥdā ī ſamaria euāgelizāti eēt ⁊ baptizati eſſēt: ⁊ baptizatia philippo euāgeliſta vno de ſeptē diaconis pͥmituselectis nō acceperūt ſpm̄ ſctm̄ et baptizati erāt. Nūciatū ē diſcipulis qͥ erāt hieroſolymis: ⁊ vener̄t adſamariā vt illi qͥ baptizati erāt ꝑ impoſitionē manus eoꝝ acciperent ſpm̄ſanctūEt itafactum eſt. Uenerunt ⁊ impoſuerūt eis manus: acceperūt ſpm̄ ſctm̄. Quia tunc ſic dabatur ſpūſſanctus: vt etiamappareret datus Qui enī eū accipiebant linguis oīm gētiūloq̄bant̉: vt ſignificarent eccleſiā ingētibus linguis oīm locuturam. Acceperūt ergo ſpm̄ ſctm̄: ⁊ ī eis euidēter apparuitQuod cū vidiſſet ſymō: putās hoc eſſe hoīm: voluit eē ⁊ ſuūQuod hoīmputauit: ab hoībꝰ emere voluit. Quātā inquit ame vultis pecuniā ſumere: vt ꝑ impoſitionē manuū mearuꝫdetur ſpūſſanctus? Tunc eū deteſtatus petrꝰ ait. Non ē tibipars neqꝫ ſors ī hac fide. Donum dei putas pecunia cōparādū? Pecunia tua tecū ſit ī ꝑditionē: ⁊ cetera q̄ ibi cōgruēterlocutus ē. Quare aūt hoc ego ꝯmemorari volui: intēdat charitas vr̄a. Oportebat vt deꝰ prius oſtēderet ſe ꝑ hoīes oꝑariſed deinde ne putarēt hoīes qd̓ putauit ſymon: hoīs illud eēnon dei: qͣꝫqͣꝫ et ipſi diſcipuli hoc nouerāt. Nam centū vigītihoīes collecti erant: qn̄ in eos ꝑ nullius manus impoſitionēvenit ſpūſſanctus. Quis enī tūc eis manus impoſuerat? Ettn̄ venit et prius impleuit. Poſt illud ſcandalū ſymonis: qͥdegit deus? Uidete doctorē: ſermonibus ſed nō rebus. Ideꝫipſe philippus qui baptizauerat hoīes et nō in eos veneratſpūſſanctus niſi conuenirēt apl̓i et eis manus impoſuiſſent:baptizauit eunuchū: id eſt ſpadonē quēdam cādacis reginequi adorauerat in hierl̓m: ⁊ rediēs inde legebat in curruſuoeſaiā ꝓphetā: et nō intelligebat. Admonitꝰ philippꝰ acceſſitad currū: expoſuit lectionem: inſtruxit fidem: euangelizauitxp̄m. Credidit eunuchꝰ in xp̄m: et ait cū veniſſent ad quādāaquā. Ecce aqua qͥs me ꝓhibet baptizari? Ait illi philippꝰ.Si credis in ieſum xp̄m? Reſpondit ille. Credo filiuꝫ dei eēieſum. Cōtinuo deſcēdit cū illo in aquā. Impleto baptiſmatis myſterio eo ſacramentone hoīmputaret̉ donū ſpūs ſctī:non expectatū eſt ſicut tūc vt venirēt apl̓i: ſed cōtinuo venitſpūſſanctus. Soluta eſt ſymonis cogitatio: ne in tali cogitatione haberet imitatores. Deinde aliud mirabilius exēplū.Petrꝰ venit ad cēturionē corneliū: ad hoīem incircūciſumgentilē: cepitei p̄dicare xp̄m ieſum: ⁊ illi ⁊ eis qͥcū illo erantAdhuc loquēte petro: non dico nondū imponente manū: ſednondū etiā baptizāte: cū dubitarēt qͥ erāt cū petro vtrū incircūciſi baptizandi eſſent (Natū quippe erat inter eos qͥ crediderāt: ⁊ eos qͥ fideles ex gētibꝰ facti erāt ſcādalū) iudei xp̄iani .i. ex iudeis xp̄iani: qꝛ baptizabant̉ incircūciſi: vt hāc deꝰtolleret q̄ſtionē cū loqͥt̉ petrꝰ: venit ſpūſſctūs: impleuit corneliū: impleuit eos qͥ cū illo erāt. Et ip̄a atteſtatiōe rei magneqͣſi acclamatū ē ad petrū. Quid de aqͣ dubitas? Iā egohic ſū

Secura gͦ quelibet aīa a multa nequicia ꝑ dn̄i gr̄aꝫ ſe liberādam: tanqͣꝫ immūda ꝓſtitutione mūdāda in eccleſiā credat:accedat ad pedes dn̄i: q̄rat veſtigia dn̄i: cōfiteat̉ lachrymasfundens: tergat capillis ſuis. Pedes dn̄i: p̄dicatores euangelij. Capilli mulieris ſuperflue poſſeſſiones. Tergat capillis: tergat prorſus: operetur mīam: et cum terſerit oſculetur:accipiat pacē vt habeat charitatē. Acceſſit ad talē: baptizata eſt a tali qͣlis erat apl̓s paulus: audiat ab illo. Imitatores imei eſtote: ſic̄ ⁊ ego xp̄i. Baptizata eſt aūt ab aliquoſua que ⁊rente non q̄ ieſu xp̄i: audiat a dn̄o. Que dicūt facite: q̄ autem yfaciūt facere nolite. Secura ſit et in illo: ſiue inbonū euangeliſtam incurrat: ſiue in eum qui quod dicit non facit. A dn̄oenim ſecura audiet. Uade mulier: fides tua te ſaluamfecit. v¶ De anniuerſario epiſcopalis ordinatiōis: qͥdin eo attēdēdū ac recolendū ſit. Homelia. xxiiijIe quidem omni ⁊ omni hora ⁊ cura oīno ꝯtinuadilectiſſimi cogitare debet ep̄s quāte diſpēſatioDRAxnis ſarcinā gerat: qͣlem de illa rationē dn̄o reddatQ4ſuo. Uerūtn̄ cū dies anniuerſarius nr̄e ordinationis exoritur: tūc maxime honor huiꝰ officij tanqͣꝫ primo imponatur: attenditur. Inter eſt aūt ꝙ eo die quo id priꝰ ſuſcepimus: tantū quemadmodū gerendū eſſet cogitauimus: anvero cōſequentibꝰ diebus precipueqꝫ illo quo eiꝰ ſolennitasagit̉: nō ſolū futura eius quēadmodū deinceps geri debeātcauta preuiſione cōſulimꝰ: verū ētiā p̄terita quēadmodū geſta ſint ſollicita recordatione recolimꝰ: vt noſmetip̄os in bn̄factis imitemur: et ſi qͣ culpandatranſierūt ne repetantur curemus: vt ignoſcātur oremꝰ: ⁊ accuſationē diaboli vbi poſſimus recte agēdi ſedulitate fugiamus: vbi aūt nō poſſumus:cōfitēdi pietate vincamꝰ. Sicut enim futura pctā negligēdoiuſticiam ꝯmittunt̉: ita p̄ter itā iniuſticiā defendēdofirmāt̉Sicut gͦ ne fiant ꝓſpicit charitas: ita facta delet humilitas:vt q̄ iā nō poſſunt recte agēdo nō admitti: poſſintſaltē non ſuperbiēdo dimitti. Didicimus quippe dicere pr̄i nr̄o qͥ eſt incelis. Dimitte nobis debita nr̄a: ſicut ⁊ nos dimittimus de­ Lbitoribꝰ nr̄is. Quod et veraciter dicere poſſimꝰ: etiā inimi­ Acos nr̄os opꝫ vt diligamꝰ: qͦs tn̄ habere niſi cogente iuſticianō debemꝰ. Nā ſi hoīes nobis ꝓ nr̄is malis meritis inimiciſunt: non curandū eſt vt eis debita dimittamꝰ: ſed timendūpotiꝰ ne reddamꝰ. Qm̄ ſi nos merito noſtre iniqͥtatis oder̄t:nos eoꝝ nō ipſi nr̄i ſunt debitores. Die ergo iſto ſolēni ep̄atꝰmeis prius paucis alloqͣr debitores meos: qͥ mihi neſciētesapud deuꝫ ſuffragant̉ dūfaciunt debita q̄ dimittā: vt et meamihi debita dimitti ꝓmerear. Uobis itaqꝫ dico ſiue pn̄tibꝰſiue abſentibꝰ qͥbus inimicus efficior verū p̄dicās: qͥbus cōſulendo videor oneroſus: quorū requirēs vtilitatē: cogoroffendere volūtatē. Nolite fieri ſicut equus ⁊ mulus nō hn̄tes Iintellectū. Nā ⁊ hec iumēta eos calcemorſuqꝫ appętūt a qͥbcurant̉: vt curētur eorū vulnera cōtrectātur. Nō parcis: nonparco: aduerſaris: aduerſor: reſiſtis: reſiſto Lucta nos ꝯparat: ſed cauſa ſeparat. Tu inimicus es medico: ego morbo.Tu diligētie mee: ego peſtilētie tue. Retribuebāt (inquit) vmalaprobonis: ego autem orabā. Quid orabat: niſi: Pater Lignoſce illis: qꝛ neſciūt qͥd faciūt: Cū vobis īquit detraxerīt⁊ dixerīt om̄e malū aduerſū vos ꝓpter iuſticiā: gaudēte ⁊ exultate: qꝛ merces vr̄a multa eſt ī celis. Uos tn̄ corrigite peruerſitatem veſtrā: agnoſcite charitatē noſtram: reddite dilectionē dilectioni: nolumꝰ maiorē cū vr̄a ꝑditione mercedē.Hec debitoribus meis qͥbus dimitto vt dimittat̉ mihi: nuncpaucaſufficerent. Deīde alloquēdi ſunt paululū etiā illi qͥbꝰdebitorſum: nō ſicut ait apl̓s: grecis et barbaris: ſapientibꝰ N⁊ inſipiētibꝰ debitorſū. Nam talis debitor etiā ego ꝓ meaꝝviriū exiguitate: diſpenſationiſqꝫ ꝑtiuncula: nō qͥbuſdā ſꝫ oībus ſum. Uerū nūc de his debitis loquor q̄ mihi dimitti noa me exigi cupio. Neqꝫ eī ſic tumore vane mētis extollor: vtaudeā dicere ex quo huius muneris ſarcinā porto: nullum ame hoīem ꝑperā leſum: hoc cuilibet homini tā multis ⁊ moleſtis actibꝰ occupato atqꝫ diſtēto: ne dicā impoſſibile certedifficile ē: quantomagis mihi qͥ noui infirmitatē meā quamcūmeis ⁊ ꝓ me veſtris or̄onibus diebꝰ ac noctibꝰ offero ſanandā dn̄o deo meo. Diuerſaꝝ gͦ curarū eſtibꝰ ac difficultatibus cōturbatus: ſi quē forte nō vt poſcebat audiui: ſi quemtriſtius qͣꝫ opꝰ erat aſpexi: ſi in quē ꝟbū durius qͣꝫ oportebat

j. q. j. vt eudenter.

j. o vt endenter.

j. Thimo.Matth̓.xviij.

5H.

j. Thimo.

j. Cor. iij.j. Cor. vj.

Ioh̓. xx.

Act̉. viij.

Act̉. ij.

Act̉. viij.

H

Pat. xj.Matth̓. v.

Luc̄. vij.

1. Co. iiij.Phil̓. ij.Mat. xxiij

Psͣ. xxxj.

vsͣ. xxxiiijLuc̄. xxiijMatth̓. v.

Roma. j.

1. Cor. iiij.Phil̓ ij.Mat. xxiij

B

A