Sancti Auguſtiniomelia. xxj. Fo. cxxj.

Sancti AuguſtiniIqͦliij. gratiam dei recipiatis. Sufficit preteritū tēpus volūtatesa. vj. gentium conſummaſſe. Audite ⁊ apl̓m paulum. Huma numdico ꝓpter infirmitatē carnis vr̄e. Sicut enī exhibuiſtis mēbra veſtra deſeruire immundicie ⁊ iniquitati ad iniuſticiamſic nūc exhibete mēbra deſeruire iuſticie in ſanctificationē.¶ De caſtigatione filiorū quos cognoſcimꝰ irein vanitatē ⁊ inſanias mēdaces. Homelia. xxj.otienſcunqꝫ fratres chariſſimi aliquos ex filijᵍIvr̄is ad ſpectacula vel furioſa: vel cruenta vel turVpia: quaſi ad aliquod bonū opꝰ currere vana perſuaſione ⁊ peſtifero amore cognoſcitis: vos qͥ iamSdeo propitio iſta non ſolū luxurioſa ſed etiam crudelia oblectamēta deſpicitis: caſtigare eos ⁊ abundantius ꝓ eis dn̄oxix. ſupplicare debetis: quia illos cognoſcitis ire in vanitateꝫ etinſanias mēdaces: et negligere quo vocati ſunt. Qui ſi fortein ipſo circo aliqua ex cauſa expaueſcant: continuo ſe ſignāt:et ſtant illic portantes in fronte vnde abſcederēt ſi hͦ in cordeportarent. Oīs enī qͥ ad aliquod malū opus currit: ſi forte pedem impegerit: ſignat os ſuū: ⁊ neſcit quod includit potiꝰ demonem qͣꝫ excludit. Tunc enī bene ſe ſignaret ⁊ diaboluꝫ decorde ſuo repelleret: ſi ſe ab illo oꝑe nefario reuocaret. Undeiterū atqꝫ iterū rogo vos fratres chariſſimi: vt ꝓ eis totis viribus ſupplicetis: quatenus ad iſta damnāda intellectū accipere mereātur: et affectū ad fugiēda ⁊ mīam ad cognoſcēdūOportunū erit ꝓpter aſſiduam cōpunctionē penitētie: pſalmum quinquageſimū vobis omni die cātare. Loquamur tn̄⁊ ad illos quos frequēter ab eccleſie cōuētu ſpectacula voluptuoſa ſubducūt. Rogo vos tn̄ fratres chariſſimi vt quotiēſcunqꝫ eos tale aliqͥd facere videritis ad vicē nr̄am ſeueriſſime caſtigetis. Sit ad eos vox nr̄a: memoria vr̄a. Corrigitearguēdo: cōſolamini alloquēdo: exemplū prebete viuendo.Aderit eis qͥ affuit vobis. Non enī vobis iſta pericula p̄tergreſſis: fons mīe dei preciſus eſt. Qua veniſtis venient: quatranſiſtis tranſibūt. Moleſtū eſt quidem ⁊ nimiū ꝑiculoſumet ꝓ certo exitiabile: ꝙ a nobis frequēter admoniti: nō ignorantes ſed ſciētes peccant. Aliter enim ille adhas vanitatescurrit: qͥ voces xp̄i cōtēnit: aliter ille qͥ nō nouit quod fugiat.Sed nec de talibꝰ deſperari debere: euidēter oſtēdit diuineviij mīe magnitudo: q̄non vult mortē moriētis: ſed vt cōuertat̉ ⁊viuat. Deniqꝫ etiā in beato dauid hoc manifeſtiſſime impletū eſſe cognoſcimꝰ. Cuius pctm̄ cum dolore quidē dicimꝰ ettremore: ſed tn̄ deus noluit taceri quod voluit ſcribi. Dicā gͦnon quod volo ſed quod cogor. Dicam nō exhortans ad imi.. tationem: ſed inſtruēs ad timorē. Beatus enī dauid vxorisaliene pulchritudine captus: rex et ꝓpheta dauid: ex cuiusſemine ẜm carnē dn̄s veturus erat: adulterauit eā: cuiꝰ etiāmaritū in bello occidendū mādauit. Homicidiū auxit adulterio: ⁊ poſt factū hͦ miſſus eſt ad eū nathan ꝓpheta a dn̄o qͥeū argueret de tanto ꝯmiſſo. Quid caueāt hoīes diximꝰ: qd̓vero ſi lapſi fuerīt imitēt̉ audiamꝰ. Multi enī cadere volūtcum dauid ⁊ nolūt ſurgere cum dauid. Non ergo cadēdi exēplū ꝓpoſitū eſt: ſed ſi cecideris reſurgendi. Attēde ne cadasNō ſit delectatio minoꝝ: lapſus maioꝝ: ſed ſit caſus maioꝝtremor minorū. Ad hoc ꝓpoſitū eſt: ad hͦ ſcriptū eſt: ad hoc īeccleſia ſepe cātatū. Audiāt qͥ nō ceciderūt ne cadāt. Audiātqͥ ceciderūt vt ſurgāt. Tanti viri pctm̄ nō tacetur: p̄dicatur īeccleſia. Audiūt me male audiētes: et querūt ſibi patrociniapeccādi. Attēdūt vn̄ defendāt qd̓ cōmittere parauer̄t: nō vn̄caueāt qd̓ nō cōmiſerūt: ⁊ dicūt ſibi. Si aūt dauid adulteriūcōmiſit: cur nō et ego: Inde aīa iniquior: q̄ cū ꝓpterea fecerit qꝛ dauid fecit: ideo peiꝰ qͣꝫ dauid fecit. Dicā hocip̄m planiꝰ ſi potuero. Dauid nll̓ū ſibi ita ad exēplū ꝓpoſuerat vt tuceciderat lapſu cupiditatis: nō patrocinio ſctītatis. Tu tibitanqͣꝫ ſctm̄ ꝓponis vt pecces: nō imitaris eiꝰ ſctītatē ſꝫ ruināHoc amas ī dauid: qd̓ in ſe odit dauid. Preparas te ad peccādū: diſponis peccare. Librū dei vt pecces inſpicis. Scripturas dei ad hͦ audis vt facias qd̓ diſplicet deo. Hoc nō fecit dauid: correptꝰ ē ꝑ ꝓphetā: nō lapſus eſt ī ꝓpheta. Sꝫ boni viri eccleſie filij: et ī xp̄i amore ꝑfecti audiētes tā ſctī viriruinā: metuūt infirmitatē ſuā: et q̄ cōdēnat deꝰ deuitare cupiētes: abſtinēt oculos. nō eos defigtū in pulchritudine carnis aliene: nec ſeip̄os faciunt de ꝑuerſa ſimplicitate ſecurosNon dicunt bono aīo attendi: benigne attendi: de charitate

a. xxj. Fo. cxxi.Sdiu aſpexi. Proponūt enī ſibi caſū dauid: ⁊ ad hͦ illū magnūvidēt cecidiſſe vt parui nō cadāt. Immo timeant videre vn̄poſſint cadere. Reprimūt gͦ oculos apetulātia: non ſe facileadiungūt: nō ſe miſcēt mulieribꝰ alienis: nō leuāt oculos facile ad aliena domicilia: ad aliena ſolaria. De lōge enī viditdauid illā in qua captus eſt. Mulier lōge: libido prope. Attēdenda eſt gͦ hec infirmitas carnis: recordanda ſūt ꝟba apl̓i.Non inqͥt regnet peccatū in vr̄o mortali corꝑe. Nō dixit: nō Iſit: ſed nō regnet. Ineſt pctm̄ cū delectaris: regnat ſi cōſenſeris. Carnalis delectatio preſertim vſqꝫ ad illicita ⁊ aliena ꝓgrediēs: frenāda ē non relaxanda: imperio domāda: nō imperio collocanda. Attēdis ſecurus: ſi nō habes vn̄ mouearisSꝫ tu reſpōdes: fortiter teneo. Nūqͥd tu fortior dauid? Dixienī ꝙ nec dauid fortior: nec ſalomone potes eē ſapiētior. Sienim illos tā ſanctos viros incauta familiaritas mulieruꝫ ⁊pernicioſa blādimēta vicerūt: qͥd deſecogitant illi qͥ cum extraneis mulieribus nō ſolū cōuerſari: ſꝫ etiā ī vna domo manere: ⁊ ꝯuiuio eaꝝ aut frequēt̉ aūt ſemꝑ intereſſe nec metuūtnec erubeſcūt? De talibus et pōt et dꝫ dici illud qd̓ de viduadelitioſa dixit apl̓s. Quia viuēs mortua ē. Admonet etiam j.tale exēplum: nō ſequēqͣꝫ debere extollere in ꝓſperis rebus.Multi enī res aduerſas timēt: res ꝓſperas notimēt. Periculoſior ē res ꝓſpera aīo: qͣꝫ aduerſa corꝑi. Prius corrūpūtꝓſpera: vt inueniāt qd̓ frangāt aduerſa. Fratres mei aduerſus felicitates acrius vigilandū eſt. Propterea videte quēadmodū eloquiū dei in nr̄a felicitate tollat nobis ſecuritatē.Seruite inquit dn̄o ī timore: ⁊ exultate ei cū tremore. Exul­ 1tatio vt gr̄as agamꝰ: tremorne cadamꝰ. Adulteriū enī ſimul⁊ homīcidiū nō fecit dauid cū ꝑſecutorē ſaulem pateret̉. Qn̄dauid ſāctus ſaulē inimicū patiebat̉: qn̄ illius ꝑſecutionibꝰ.agitabat̉: qn̄ ꝑ diuerſa fugiebat ne ī manus eiꝰ incideret: nōcupiuit aliena: non adulterata vxore occidit virū. Erat ī infirmitate tribulatiōis ſuetanto in dn̄i mīa intētior: quāto miſerior videbat̉. At vbi factꝰ ē ſecurus deuictis hoſtibꝰ: preſſuris caruit: timor excreuit. Ualeat gͦ hoc exēplū ad id: vt timeamꝰ felicitatē. Tribulationē inquit ⁊ dolorē inueni: ⁊ no 1men dn̄i inuocaui. Audiāt hec qͥ hoc malū nō cōmiſerunt vtvigilēt cuſtodire integritatē ſuā. Et cū attendūt magnū cecidiſſe: parui timeāt. Si vero aliqͥs iam lapſus hec audit: ⁊ nimio ſceleris pōdere preſſus deſperare iā cepit: attendat qͥdēvulneris magnitudinē: ſed non deſperet medici poteſtatemPeccatū cū deſperatiōe certa mors. Nemo gͦ dicat. Ego ſiiam aliqͥd mali feci: iam dānandꝰ ſum: deus malis talibꝰ nōignoſcit: cur nō addo pctā pctīs? Fruar ſeculo ī voluptate laſciua: in cupiditate nefaria: iam ꝑdita ſpe reparationis: velhoc habeā qd̓ video: ſi nō poſſum habere qd̓ credo. Deꝰ eniꝫnr̄ ſicut cautos fecit qͥ non ceciderūt: ſic deſperatos eſſe nonvult qͥ ceciderūt. Quiſqͥs peccaſti ⁊ dubitas agere penitētiāꝓ pctō tuo deſperādo ſalutē tuā: audi dauid agētē. Ad te nathā ꝓph̓a n̄ ē miſſꝰ: ip̄e dauid ad te miſſꝰ ē. Audi eū clamātē⁊ ſimulclama. Audi gemētē ⁊ cōgemiſce. Audi flentē: ⁊ collachrymare. Audi correctū: ⁊ colletare. Si tibi nō potuit intercludi pctm̄: ſpes venie nō intercludatur. Miſſus eſt enimad dauid regē nathā ꝓpheta. Ille aūt non cōſiderauit regniſui ſublimitatē: ſed hūilis et mitis nō reſpuit ꝟba p̄cipiētis.Non dixit ad prophetā. Tucū ſis pauper et hūilis: quomōauſus es mihi loqui regi? Rex ſublimis ꝓphetam audiuit:plebeiꝰ hūilis xp̄m audiat. Audi gͦ hec quicūqꝫ aliqd̓ crimēcapitale feciſti: ⁊ dic cū illo. Miſerere mei deꝰ ẜm magnam 1mīam tuā. Qui magnā mīaꝫ deprecat̉: magnā miſeriā ꝯfitet̉Querāt paruā mīam tuā: qͥ neſciendo peccauerūt. Miſerere(inquit) mei deꝰ ẜm magnā mīam tuā. Subueni graui vulneri ẜm magnam miſericordiam tuam. Graue ē qd̓ habeo: ſꝫad oīpotētē cōfugio. De meo tam letali vulnere deſperaremniſi tm̄ medicum reperirē. Miſerere mei deus ẜm magnammīam tuā. Et ẜm multitudinē miſerationū tuaꝝ dele iniquitatē meam. Ꝙ ait: dele iniquitatem meam: hoc ē. Miſereremei. Et qd̓ ait. Scd̓m multitudinē miſerationū tuarū: hͦ eſt:ẜm magnā mīam tuā. Et de magna mīa tua: multe ſunt miſerationes tue. Attēdis contēptores vt corrigas: attēdis neſciētes vt doceas: attēdis cōfitentes vt ignoſcas. Fecit qͥdāhoc neſciēs. Et qͥd ait? Fecerat aliqua ⁊ multa mala feceratMīam inquit cōſecutus ſum: quia ignorans feci in incredu­ j. Ilitate. Hoc dauid nō poſſet dicere. Ignorās feci. Nonenim

psͣ. xxxix.

ij. Reg. x.

Eze. xviij

. Pe. ij i.Roma. vj.

C

Osͣ. l.

Roma. vj.

j. Thimo. j.

Osͣ. cxiiij

Psͣ. ij.

Thi. v.D

F

E