Sancti Auguſtini. Homelia. xx.

ancti Auguipiunt corpus chriſti et ſanguinem. Ceterū non me latet vitāiſtam mortalē ⁊ in carne corruptibili cōſtitutā ſine peccatiseſſe non poſſe: ſed illa quotidiana et leuia habent etiā ſua lauacra quotidiana: hoc eſt ꝙ pectus tundimus et dicimus inoratione dn̄o deo nr̄o. Dimitte nobis debita nr̄a: ſicut ⁊ nosdimittimus debitoribus noſtris. Non enim ſina cauſa dicimus hoc. Haud vero ipſe celeſtis magiſter doceret iſtā or̄onem: niſi nos peccatores eſſe preuideret. Uidit enī q̄ caueredebemus: et vidit que cauere difficile ſit. Omnia aūt cauereimpoſſibile iudicauit eſſe: qui iſtamorationē quotidianamnon quoſlibet xp̄ianos: ſed ipſos arietes apoſtolos docuit.Ubi aūt apoſtoli pectus tundūt ⁊ dicunt. Dimitte nobis debita noſtra: hoc eſt peccata noſtra: audet aliqua ouicula ſuperbire de iuſticia? Uidete qualis fuerit iohānes apoſtolꝰSupra pectus dn̄i diſcūbebat: de alto illofonte ſapientie ſecreta bibebat. Inde enī bibit qd̓ in euangelio eructauit. Inprincipio erat verbū: et verbum erat apud deum: et deꝰ eratverbum. Et aſſidue teſtatur euangeliū: ꝙ dn̄s precipue ip̄mdiligebat. Et tamen ait. Si dixerimus quia peccatum nonhabemus: noſipſos decipimus et veritas in nobis non eſt.Nec tamen quia iſta dicuntur: debet quiſqͣꝫ ſecurus eſſe homicida ſi ꝓpter quotidianas fornicationes ⁊ latrocinia ſuavenerit dicere. Dimitte nobis debita noſtra. Quod enī deꝰj.ſtatuit quotidie dici propter leuia peccata: ille putat ad illagrauia ſibi poſſe opitulari a quibus nō vult diſcedere: ſed inhis cupit perpetuo ꝑmanere. Tūdat et de his pectus: faciat⁊ prohis elemoſynas: ſed vita mutata: et inde recedat ⁊ hucaccedat. Si autē dixerit in aīo ſuo: ſi quotidiana faciā latrocinia: et ſi quotidianis corruptionibus adulterinis me contaminē: ⁊ ſi ſortilegos q̄ram: idolis ſacrificē: mathematicosconſulā: et a tali vita omnino non recedā: faciēs tn̄ quotidianas elemoſynas extinguo omīa peccata? Tamen extinguisſed cū his extingueris. Sic enim tibi erit iſta cōmutatio tua.vj. mala: vt non deſit qui de te dicat. Et adhuc puſſillū ⁊ nō eritpeccator: etqueres locum eius et non inueniēs. Uidi impiūſicut cedros libani exaltari: tranſiui et ecce non erat: queſiuieum ⁊ nō eſt inuentus locus eius. Pereunt ergo peccatatuaſed tecum. Non enim in gehēna peccare permitteris: aut cūteceperit torquere ignis eternus: de ſatiandis libidinibꝰ cogitabis. Pereunt ergo peccata ſed tecum. Si autem vitamv. mutaueris: illa pereunt: tu inuenieris: ⁊ dicetur de te. Mortuus erat et reuixit: perierat etinuentus eſt.i. ij ¶ De eo quod beatus Petrus dicit. Depoſitaergo omni malicia et omni dolo et adu̓latione: etinuidia et detractione: tanqͣꝫ modo nati infantesrationabile et innocens lac cōcupiſcite. ⁊ cetera.noſqꝫ hortatur concupiſcere lacde quo creſcamꝰa vitijs ad virtutes. Homelia. xx.Mnium quidem aures et mētes quos cura noſtracomplectitur: ſolliciti paſtoris ſermo ꝯpellat. Ueruntamenad vos ꝓprie nūc dirigitur: quorum reFAcens infantia ſpiritalis generationis ſacramētoꝝcunabulis inſignitur. Uobis enim maxime ꝑ apoſtolum pea trum ſic diuinuꝫ blanditur eloquiū. Depoſita ergo inqͥt omimalicia ⁊ omni dolo et adulatione et inuidia et detractionetanqͣꝫ modo nati infantes rationabile et innocens lac concupiſcite: vt in illo creſcatis in ſalutem: ſi guſtatis quia dulciseſt dn̄s. Proinde quia guſtatis: nos teſtes ſumus. Nos vobis hanc ſuauitatē nutricis officiominiſtramꝰ. Agite itaqꝫad ſancte inſtar admoniti infantie: deponite maliciam: dolūadulationem ⁊ inuidiā et detractionē: hanc innocentiam ſictenere debetis: vt eā creſcēdo non amittatis. Quid eſt malicia: niſi nocēdi amor? Quid eſt dolus niſi aliud agere ⁊ alid̓ſimulare? Quid ē adulatio niſi fallaci laude ſeductio? Quideſt inuidia: niſi odium felicitatis aliene? Quid eſt detractioniſi mordatior qͣꝫ veracior reprehenſio? Malicia malo delectatur alieno. Inuidētia bono cruciat̉ alieno. Dolus duplicat cor. Adulatio duplicat linguam. Detractio vulnerat famam. Huius autem veſtre innocentia ſanctitatis: qm̄ filia ēij. charitatis non gaudet ſuper iniquitate: cōgaudet autem bonitati. Simplex vt colūba: ⁊ ſic aſtuta vt ſerpens: non ſtudiox. nocēdi: ſed nocentē cauendi. Ad hanc vos exhortor. Taliū

eſt enim regnūceloꝝ: humiliū ſcꝫ: hoc eſt ſpiritaliter paruuꝫlorum. Non contemnatis: non abhorreatis. Magnorum eſtenim iſta puſillitas: ſuperbia vero fallax infirmorū ē magnitudo: q̄ vbi mentē poſſederit: erigendo deijcit: inflando euacuat: diſtendendo diſſipiat. Humilis eſſe non poteſt nocēs:ſuperbus eſſe nō poteſt innocēs. Humilitatem illā loquor: q̄nō vult perituris rebus excellere: ſed eternū aliquid veracit̉cogitat: quo nō ſuis viribus ſed alienis ad vitam perueniat.Hec malum cuiuſqͣꝫ velle non pōt: quo nequaquābonū eiusaugetur. Porro aūt ſuperbia cōtinuo parit inuidiaꝫ. Quis.vero ſit inuidus: qui nō ei malum velit: cuius bono cruciat̉:Ergo et inuidia parit cōſequenter maliciā: vnde et dolus etadulatio ⁊ detractio: et omne opus malū quod pati nolis abalio. Pia itaqꝫ hūilitate ſeruata: q̄ inſcripturis ſanctis: ſctāꝓbatur infantia: ſecuri eritis de immortalitate beatoꝝ. Talium eſt enim regnū celoꝝ. Porro qui ſuperbus ī hominesnon eſt: multo maxime aduerſus deū cōtumax eſſe nō debetqm̄ ſi non eſt alicui faciendū quod quiſqꝫ ab aliopati nō vultet nullus hoīm vult inobedientē pati eū qui ſuo iuri ſubditꝰfuerit: quātomagis cauēdū eſt ne in deū quiſqͣꝫ talis exiſtat:qualem in ſe exiſtere hominem nō vult. Fallūt proinde aīasſuas qͥ ſufficere exiſtimant ſi qd̓ ſibi fieri nolunt: nulli hoīmfaciant: ſeſeqꝫ vita luxurioſa ita corrumpūt: vt deo facere conentur qd̓ ſibi fieri ab hoīe nolunt. Neqꝫ enim volūt a quoqͣꝫperuerti domū ſuā: qui ī ſeipſis domū dei mirabili cecitateperuertunt: ſurdi aduerſus apoſtolū clamantē. Neſcitis qꝛ j. ſtemplum dei eſtis: ⁊ ſpūs dei habitat in vobis? Si quis aūttemplum dei corrumpit: corrūpet illū deus. Templumeniꝫdei ſanctū ē: quod eſtis vos. Nemo ſe fallat. Quid gͦ ſe putātſeruare circa alios hoīes innocentiā ſuam: cū ſibi ita noceātvt deo careant habitatore ⁊ puniātur vltorē? Hinc etiam fitvt per noxias voluptates lapſi et effuſi: nō ſolumtempla deieſſe deſinant: verumētiā ruine fiant: in quibus habitatmalademonia: quibus ſupplicare et q̄ colere incipiāt. Fiātqꝫ illis Lvt dictū eſt: poſteriora deteriora prioribꝰ. Unde vos ſemīeimmortali regeneratos: ſicut ſuperius ꝓpter malicioſas nocendi cupiditates: quibus fit hōibus qd̓ oderunt: ita poſteaꝓpter turpes et illicitas carnis delectationes et nefaria ſacrilegia: quibus homines nocere hominibus non videntur:non eis faciēdo quod nolunt: ſed deo non obediendo cui cūcta ſunt ſubdita: ipſi dominorū dn̄o faciūt: qd̓ ſibi a ſeruulisſuis fieri nolunt. Idē ipſe apl̓s petrus loquit̉ dicēs. Chriſto j.ergo paſſo per carnem et vos eadeꝫ cogitatione armamini.Qui iam mortuus eſt carne deſinat peccare: vt iānon hoīmdeſiderijs ſed volūtate dei reliquū in carne viuat. Sufficitenim preteritū tempus volūtates gentium conſummaſſe inlibidinibus ⁊ voluptatibus ⁊ comeſſationibus: potatione ⁊nefandis idolorū ſeruitutibus. Sufficit enim preteritū tꝑs Eluteis operibus peccatorū tanqͣꝫ egyptiorū dn̄ationi ẜuiſſeIam mare rubrū baptiſma ſcꝫ xp̄i ſanguine cōſecratuꝫ vostraiecit: egyptios interemit: nihil de peccatis p̄teritis tanqͣꝫde inſequētibus a tergo hoſtibus formidetis. De cetero cogitate vite huius heremū permeare: et ad terrā promiſſiōisſupernā hieruſalē: terrā viuentiū ꝑuenire. Ne verbi dei cōtemptu tanqͣꝫ māne faſtiſtio: corda veſtra velut ora interioradeſipiant. Ne cibos concupiſcentes egyptios de alimentisceleſtibus murmuretis. Ne fornicemini ſicut quidam illoꝝ j.fornicati ſunt. Et ne tentetis xp̄m ſicut quidā illorum tentauerunt. Si vobis fidem gentiliū ſitientibus amaritudo ali­ Equa reſiſtentiū velut aquarū illarum quas iſrael non potuitbibere occurrerit: imitata dn̄i patiētia velut iniecto crucisligno dulceſcant. Si tētatio ſerpentina momorderit: conſpe incta illius exaltationeſerpentis tanqͣꝫ mortis incarne dn̄i victe atqꝫ triumphate: eodem crucis medicamento ſanet̉. Si Eaduerſarius amalechita iter intercludere atqꝫ impedire conabitur: pro reuerentiſſima extēſionebrachiorū eiuſdē crucis inditioſuperetur. Ueri et germani eſtote xp̄iani. Noliteimitari nomine xp̄ianos: opere vanos. Iterū dico ⁊ ſepe dicendum eſt. Sufficit preteritū tempus voluptates gētium j.conſummaſſe. Deteſtamini: aduerſamini canes cōuerſos advomitū ſuum: deteſtamini et aduerſamini mundatam et va­ ij.cantē domū quo nequiores alij ſeptē ſpūs adducunt̉: vt ſint Lnouiſſima hoīs peiora qͣꝫ erāt prima. Uos veſtrū mūdatorētenete habitatorē. Precipiētes enim rogamus: ne inuacuū ij.

Mat. vj.

Bj. Cor. xiij.Mat. x.Mat. xix.

Ioh̓. j.

j. Ioh. j.

Mat. vj.

vbi ſupra

j. ciri. ij

Luce. x.

psͣ. xxxvi.

Petri. ij.

C

A

Exo. xiiij

Exo. xvij.

Exo. xv

Pet̓. iiij

Num̄. xxj.

j. Cor. x.

i Cor. iij.

Luce. xj.

j. Pet̓. iiij.

ij. Pet̓. ij.Luce. xj.

ij. Cor. vj.