Sancti Auguſtini. Homelia. xiij. et xiiij. Fo. c

diuites ſunt: ſed qͥ volunt diuites fieri. Cupiditates accuſauit: non facultates. Qui volunt diuites fieri: incidunt in tentationem et deſideria multa et noxia: que mergunt hoīes ininteritū et perditionē. Pecunia delectat: iſta nō times? Bona res eſt pecunia: bona res eſt magna pecunia. Incidūt homines in tētationes: non times? In deſideria multa incidūtſtulta etnoxia: non times? Deſideria qͦ ducunt time. Quid ēquo ducunt? Que mergunt inquit homines in interitum etperditionē. Et adhuc ſurdus es? Interitū ⁊ perditionē nontimes? Sindeꝰ tonat: et ſtertis. Ceterum his qui iā diuitesſunt adhuc cōſiliū dedit apl̓s. Precipe inqͥt diuitibus huiꝰmundi nō ſuperbe ſapere. Uermis diuitiarum ſuperbia eſt.Difficile eſt vt non ſit ſuperbus qui diues eſt. Tolle ſuꝑbiaꝫdiuitie non nocebūt. Sed attende quid inde facere debeas:ne vacet apud te quod largitus eſt deus. Non ſuꝑbe ſapere.Iſta vitia tolle: neqꝫ ſpera ī incerto diuitiaꝝ. Tolle ⁊ hͦ vitiūCum abſtuleris iſta: exerce oꝑa bona. Qui diuites ſunt inqͥtin operibꝰ bonis nō ſperēt ī incerto diuitiaꝝ. Sꝫ vbi ſperēt:In deum viuū qui preſtat nobis oīa abundanter ad fruēdū.Mundum preſtat deus pauperi: preſtat et diuiti. Nunquidqꝛ diues eſt: duos vētres impleturus eſt? Attēdite ⁊ videte:qm̄ de datis dei pauperes ſaturati dormiūt. Qui paſcit vospaſcit illos ꝑ vos. Ergo non ametur pecunia: ſed ſi iā habet̉hoc inde fiat. Diuites qͥ illā habetis eſtote. Sꝫ vbi diuites:In operibus bonis. Facile inquit tribuant: cōmunicēt. Hiciam auaricia contrahit ſeqn̄ audit. Facile tribuant: cōmunicēt: veluti aqua frigida perfunditur: rigeſcit: ſtringit ſinumet dicit. Non perdo labores meos. Infelix perdere vis labores tuos? Ecce morieris: ⁊ qui nihilhuc attuliſti: nihil hincpotes auferre. Cū nihil abſtuleris: nonne perdidiſti om̄s labores tuos; Audi gͦ conſilium dei. Nolo terrearis: qꝛ dixit.Facile tribuant: cōmunicent. Audi et quod ſequit̉: expecta:noli contra me claudere oſtiū: nec aditum cordis tui. Expecta. Uis noſſe. Facile tribuant: cōmunicēt quia non perdes:et hoc ſolū non ꝑdes? Theſaurizent inqͥt ſibi fundamētū bonum in futuro: vt apprehēdant veram vitā. Iſta ergo que tedelectat falſa vita eſt: quaſi inſomnis hic viuis. Si quaſi inſomnis hic viuis: euigilaturꝰ es qn̄ morieris et nihil habesin manibus tuis inuenire. Quomodoſi mēdicus dormiat ⁊inſomnis illi veniat hereditas: nihil illi feliciꝰ anteqͣꝫ ſurgatUidet ſe inſomnis tractare manibꝰ veſtes egregias: p̄cioſavaſa aurea et argentea: intrare in ameniſſima et ampliſſimapredia: obſequi ſibi magnas facultates. Euigilat et plorat.Et quō vigilans accuſat hoīem qui illū expoliauit: ſic illuꝫaccuſat qui illum excitauit. Aꝑtiſſime hinc locutus ē pſalmꝰxv. Dormierunt inquit ſomnū ſuū et nihil inuenerūt oēs viri diuitiaꝝ in manibus ſuis: poſtea qͣꝫ finierunt ſomnū ſuū. Quiagͦ nihil attuliſti: nihil hinc ablaturus es. Mitte ſurſum qd̓ inueniſti ⁊ non perditurus es. Da chriſto: xp̄s enim hic voluitaccipere. Da xp̄o et perdis? Non perdis. Si cōmendas ẜuotuo qd̓ acquiſiſti ⁊ non perdis: commendas dn̄o tuo ⁊ ꝑdis?Si cōmendas ſeruo tuo quod acquiſiſti ⁊ nō perdis: perdesſi cōmendes dn̄o tuo quod accepiſti ab ipſo dn̄o tuo? Egerehic voluit xp̄s ſed ꝓpter nos. Oēs pauperes quos videtis:potuit illos xp̄s paſcere quō per coruū heliā pauit: tn̄ et ipſihelye ſubtraxit coruū vt a vidua paſceretur: nō helye p̄ſtititſed vidue. Qn̄ ergo deus pauperes facit: quia ipſe non vultvt ipſi habeāt: qn̄ facit pauperes probat diuites. Sic enimcij. ſcriptum eſt. Pauper et diues occurrerunt ſibi. Ubi ſibi occurrerunt: In hac vita. Natus eſt ille: natus eſt ⁊ ille. Inuenerūt ſe: occurrerunt ſibi. Et qͥd fecit aūt ambobus dominꝰ:Diuītē vnde pauperē adiuuaret: pauperē vnde diuitē probaret. Pro viribus ſuis vnuſquiſqꝫ faciat. Non ſic faciat: vtipſe patiat̉ anguſtias. Non hoc dicimus. Suꝑflua tua neceſx. ſariaſunt alijs. Audiſtis mō cū euangeliū legeret̉. Quicūqꝫdederit calicē aque frigide vni ex minimis meis propter menon perdet mercedē ſuā. Regnū celoꝝ venale ꝓpoſuit: ⁊ preciū eius calicē aque frigide eſſe voluit. Sed qn̄ eſt pauper qͥfacit elemoſynas: tūc debēt elemoſyne eiꝰ eſſe calix aque frigide. Qui plus hꝫ: plꝰ faciat. Uidua illa de duobꝰ minutiscij fecit. Zacheus dimidiū rerū ſuarū dedit: et ad reddendasfraudes ſuas: alid̓ dimidiū reſeruauit. Elemoſyne illis proſunt: qͥ vitā mutauerūt. Das enim xp̄o egenti: vt peccata tuaredimas p̄terita. Nam ſi ideo illi das vt liceat tibi ſemꝑ im-

nej. xiij. et xiiij. Fo. cxviipune peccare: non xp̄m paſcis: ſed iudicē corrūpere conarisErgo ad hoc facite elemoſynas: vt vr̄e or̄ones exaudiantur⁊ adiuuet vos deus ad vita in melius commutandā. Et quicōmutatis eandem vitā in melius cōmutate: vt per elemoſꝫnas et orationes deleant̉ mala veſtra preterita: et futura bona veniant ſempiterna.¶ De eo qd̓ dominus ait in euangelio. Capillꝰde capite veſtro non peribit. Homelia. xiiij. Inqua de patientia multa interſerit: necnon mīa.Ominus nr̄ ieſus xp̄s: teſtibꝰ id ē martyribꝰ ſuisAAꝓ hūana fragilitate ſollicitis ne forte eū ꝯfitendoatqꝫ moriendo perirēt magnā ſecuritatē dedit dicens. Capillus de capite vro nō peribit. Times gͦVne pereas: cuius capillus nō peribit? Si ſic cuſtodiūt̉ ſuperflua tua: inquanta ſecuritate eſt aīa tua? Non perit capillusqͥ cū tundet̉ non ſentis: et perit aīa ꝑ quāſentis? Sane multadura eos paſſuros eſſe predixit: vt p̄dicēdo faceret paratiores: dicerētqꝫ illi. Paratū cor meū. Quid ē paratū cor meū:niſi parata volūtas mea? Paratā gͦ habēt martyres volūtatem ī martyrio: ſed p̄parat̉ volūtas a dn̄o. In vr̄a patientia Ipoſſidebitis vr̄as aīas. In vr̄a patiētia: inquit. Nō enī eſſetpatiētia tua: ſi nō ibi eſſet ⁊ volūtas tua. In vr̄a patientia: ſꝫvn̄ vr̄a? Noſtrū ē qd̓ a nobis habet̉: nr̄m ē et qd̓ donat̉. Quōenī aliqͥd donas: niſi vt eiꝰ ſit cui donas? Aꝑta ē enī illa confeſſio. Nōne deo ſubijciet̉ aīa mea: ab ip̄o enī ē patiētia mea IDicamꝰ illi ⁊ nos. Patiētia mea ab ip̄o ē. Unū fecit donando: niſi ingratus eſſe ſibi aſſignādo. Nōne in or̄one dn̄ica dicimus et nr̄m eſt qd̓ a deo ē? Quotidie dicimꝰ. Panē noſtrū 2quotidianū. Iā dixiſti: noſtrū: ⁊ dicis: da nobis. Ecce nr̄m:ecce da nobis. Illo dante fit noſtrū: ſi illo dāte fit nr̄m: nobisſuꝑbiētibꝰ fit alienū. Dicis nr̄m: ⁊ dicis da nobis. Quid gͦ tibi aſſignas: qd̓ nō tibi ip̄e dediſti? Quid enī habes qd̓ nō ac j.cepiſti? Noſtrū: ⁊ da nobis. Agnoſce largitorē: ꝯfitere te accipere: vt libēter ille dignet̉ dare. Quid ſi nō egeres qͥ mendicas ⁊ ſuꝑbus es? An non mendicas qͥ panē petis? Panis nīeternus xp̄s in patris eqͣlitate. Panis nr̄ quotidianus: xp̄sin carne eternꝰ ſine tꝑe: quotidianus in tꝑe. Tn̄ ipſe ē panis Iqͥ de celo deſcēdit. Fortes ſunt martyres: firmi ſūt martyresſꝫ panis ꝯfirmat cor hoīs. Nūc gͦ audiamꝰ paulū apl̓m dicē­ 1tem: cū paſſioni appropinquaret: de corona ſibi parata preſumentē. Bonū inqͥt certamē certaui: curſum cōſūmaui: fidē inẜuaui. De cetero ſuper eſt mihi corona iuſticie: quam reddetmihi dn̄s ī illa die iuſtus iudex. Non ſolū aūt mihi ſꝫ et oībꝰqͥ diligūt maīfeſtationē eius. Reddet inqͥt mihi dn̄s coronā Diuſtꝰ iudex. Debet gͦ Quid reddet? Reddet gͦ iuſtus iudex. li.Nō enī oꝑe inſpecto pōt negare mercedē qͥ opꝰ inſpicit. Bo-num certamē certaui: opꝰ ē. Curſum ꝯſummaui: opꝰ ē. Fidēẜuaui: opꝰ ē. Supereſt mihi corona iuſticie: merces ē: ſed inmercedetu nihil agis: in oꝑe nonſolꝰ agis. Corona tibi ē abip̄o: opꝰ aūt abs te: ſꝫ n̄ niſi ip̄o adiuuāte. Cū aūt paulꝰ apl̓s Apriꝰ ſaulus crudeliſſimꝰ eſſet ⁊ immaniſſimꝰ ꝑſecutor: nihiloīno boni merebat̉: immomerebat̉ plurimū malū Merebat̉enī dānari: nō eligi. Et ecce ſubito cum mala faceret: ⁊ malamereret̉: vna celeſti voce ꝓſternit̉. Perſecutor deijcit̉: p̄dicator erigit̉. Audi eū hͦ ip̄m cōfitentē. Qui priꝰ fuit blaſphe­ j. 7mus ⁊ ꝑſecutor ⁊ iniurioſus: ſꝫ mīam ꝯſecutꝰ ſum. Nūqͥd ibidixit Reddet mihi iuſtꝰ iudex? Mīam inqͥt ꝯſecutꝰ ſū: mala ij.merebar: bona accepi. Non ẜm pctā nr̄a fecit nobis. Mīam Fꝯſecutꝰ ſū. Debita mihi nō ſūt reddita. Si enī debita redderēt̉: ſuppliciū redderet̉. Nō inqͥt accepi qd̓ debebat̉. Mīamꝯſecutꝰ ſū. Nō ẜm pctā nr̄a fecit nob̓. Quātū diſtat oriēs aboccaſu: lōge fecit a nob̓ īiqͥtates nr̄as. Quātū diſtatoriēs aboccidēte: auertere ab occidēte: ꝯuertere ad oriētē. Occidūtibi pctā: orit̉ īde iuſticia. Inoccidēte vetꝰ: ī oriēte nouꝰ. Inoccidēte ſaulꝰ: īoriēte paulꝰ. Un̄ hͦ ſaulo: vn̄ h̓ crudeli: vn̄ hͦꝑſecutori: vn̄ hͦ nō paſtori? Ip̄e enī ē lupꝰ rapax: de tribubēiamin. Ip̄e dicit. Dictū aūt erat ī ꝓphetia. Beniamin lupꝰ Crapax: mane rapit p̄dā ⁊ ad veſꝑam diuiditeſcas. Priꝰ ꝯſūpſit: poſteriꝰ paſcit. Rapiebat prorſus: rapiebat. Legite rapiebat: legite librum actuū apoſtolorū. Litteras a potificibus accipiebat: vt quoſcunqꝫ inueniret ſectantes via chriſtivinctos adduceret puniendos. Ibat: ſeuiebat: cedes et ſanguinem anhelabat. Ecce rapit: ſed adhuc mane ē. Uanitas

Maxth̓. x

11Luc. xix.

Marci. xij.Luc. xix.

iij. Reg.xvij

puer. xvii.

dPsͣ. lxxv

M

puer. xxi

C

Gen̄. xlix

.j. Thimo. j.ij. Thi. iiijPsͣ. cij

De gr̄a etli. ar. xvij.

Act. ix.

ij. Thi. iiijPsͣ. cij

Psͣ. lvj.Luc̄. xxj.

Luc̄. xxj.

Psͣ. ciij.ii Thi. iiij

ii Thi. iiij

¶ himo

Psͣ. lvj.

Ioh̓. vj.

Psͣ. lxj.

j. Cor. iiij.

Matth̓. vj.

Matth̓. vj.

Luc̄. xxj.

D8

C

A