Sancti Auguſtini. Homelia. xv.

zſub ſole eſt. Fit ei veſpera qn̄ cecitate percutitur. Ecce vnushomo ſaulus ⁊ paulus: perſecutor in occidēte: predicator inoriente. Oculi eius ad huius mundi vanitatem claudunturalij interiores illuminātur. Uas paulo ante ꝑditionis: diuiſiones eſcarū eius quotidie recitantur. Uide quemadmodūdiuidat eſcas. Nouit quid cui congruat. Diuidit non paſſimnon cōfuſe erogat. Diuidit: hoc eſt diſtribuit: diſtinguit nonpaſſim: nō cōfuſeqꝫ diſpenſat: loquitur ſapientia inter perfectos. Quibuſdā vero non valētibus capere ſolidum cibū: diuidēs dicit. Lac vobis potū dedi. Ecce hoc facit qui pauloante faciebat. Quid? Nolo recordari. Immo recorder hoīsnequiciam: vt approbem dei mīam. A quo patiebatur xp̄s:patitur ꝓ xp̄o. Fit vero paulus ex ſaulo. Qui ſpargebat colligit: qui oppugnabat defendit. Unde hoc ſaulo: Quid dica.mus? Ipſum audiamꝰ. Queritis inqͥt vn̄ hoc mihi? Mīamcōſecutus ſum. Non eſt inquit mihi hoc a me. Miſericordiācōſecutus ſum. Quid retribuā dn̄o ꝓ oībus q̄ retribuit mihiRetribuit enim ſed non mala promalis. Retribuit plane: ſꝫnon mala ꝓmalis. Retribuit bona ꝓ malis. Quid ergo egoretribuā? Calicē ſalutarꝭ accipiā. Certe retribuebas. Aliteradhuc accipis. Ad hoc accepi. Sed modo plane ꝓpinquātepaſſione: retribuā bona ꝓ bonis: non bona ꝓmalis. Priusergo dn̄s debebat mala ꝓmalis: noluit aūt retribuere malaꝓmalis: etretribuit bona ꝓ malis. Retribuendo bona promalis: inuenit quō retribueret bona ꝓ bonis. Ecce enī ī paulo prius ſaulo nihilboni inuenit. Cum in illo nihilboni inueniſſet: mala dimiſit: bona retribuit. Cū ergo inquis bona retribuit: p̄uenit ſe dādo bona quibus retribueret bona. Eccen. retribuit mercedem his bonis: operibus bonis. Bonū certamen certanti curſum cōſummanti: fidē ſeruanti: retribuit bona. Sed quibus bonis? Que ipſe dedit. An non ipſe deditvt bonum certamen certares? Si non ip̄e dedit: quid ē quody. alio loco dicis. Plus illis omnibus laboraui? Non aūt egoſed gratia dei mecum. Ecce iterū dicis. Curſum ꝯſummauiNon et ipſe dedit: vt curſum ꝯſummares? Si non ipſe deditvt curſum conſummares: quid eſt quod alioloco dicis. Non.x. volentis neqꝫ currētis: ſed miſerentis ē dei? Fidem ſeruauiSeruaſti: Agnoſco: et probo. Fateor ſeruaſti. Sed niſi dn̄scuſtodierit ciuitatem: inuanum vigilat qui cuſtodit eaꝫ. Abillo ergo ipſo adiuuante: ipſoqꝫ donante: ⁊ bonum agonē certaſti: ⁊ curſum conſummaſti: et fidēſeruaſti. Da veniam apoſtole: propriatua non noui niſi mala. Da veniam apoſtoleDicimus: quiatu docuiſti. Audio confitentē non inuenio ingratum. Prorſus tua a te tibi parata non nouimꝰ niſi mala.Cum ergo deus coronat meritatua: nihil coronat niſi donaſua. Hanc fidē et veram pietatem: ne quis extollat̉ de liberoarbitrio in bonis operibus: quiſquis ſic accipiat vt noueritdantē: aut quiſquis datori nō ſit ingratus: medico nō ſuperbiat: vel inſanus adhuc vel non a ſe ſanus. Hanc inquā fideꝫſuam atqꝫ pietatem nulle argumētationes euellant de cordiiij. bus veſtris. Seruate quod accepiſtis. Quid enī habetis qd̓non accepiſtis. Hoc eſt deo confiteri: dicere quod ait apl̓us.Nos aūt non ſpiritū huius mūdi accepimꝰ. Spiritꝰ huiusmūdi facit ſuperbos: ſpūs huius mundi facit inflatos: ſpūshuius mūdi facit vt putet ſe quiſqꝫ aliqͥd eſſe: cū nihil ſit. Sꝫqͥd ait apl̓s ꝯͣ ſpm̄ huius mūdi inflatū: ſuꝑbū: tumidū: elatūnonſolidū? Quid ait? Nos non ſpm̄ huius mundi accepimꝰſed ſpm̄ qui ex deo eſt. Unde ꝓbas vt ſciamus q̄ a deo donata ſunt nobis; Audiamus gͦ dn̄m dicētem. Sine menihil pox. teſtis facere. Et illd̓. Nemo habet quicqͣꝫ niſi ei datū fueritdeſuper. Et nemo venit ad me: niſi pater qͥ miſit me traxeriteū. Et illud. Egoſū vitis: vos palmites. Sicut palmes nonpōt facere fructū a ſemetip̄oni ſi māſerit ī vite: ſic nec vos niſi in me manſeritis. Et illud qd̓ iacobus apl̓s ꝓteſtat̉ dicēs..j. Om̄e datū bonū: ⁊ oē donū ꝑfectū deſurſuꝫ ē: deſcēdēs a pr̄eluminū. Et qd̓ apl̓s paulus ad reprimēdā p̄ſumptionē illoꝝiij. qͥ de libero arbitrio gloriant̉: clamat ⁊ dicit. Quid habes qd̓non accepiſti. Si aūt accepiſti: quid gloriaris quare nō acceperis. Et illud. Gratia ſalui facti ſumus ꝑ fidē: et hoc non exnobis. Dei enī donum eſt vt ne quis extollatur. Et illud. Uoj. bis donatū eſt pro xp̄o: non ſolū vt in eū credatis: ſed etiamvt pro ipſo patiamini. Et illud. Deus qͥ cepit in vobis opusbonū perficiet. Hec ergo et his ſimilia diligēter ac fidelitercogitantes: non acquieſcamus: eis qui liberū arbitrium ī ſu

Ini. Homelia. xv.perbiam extollentes: precipitare magis qͣꝫ eleuare conātur.Sed humiliter cōſideremus illud qd̓ apoſtolus dicit. Deus 1xqui operatur in vobis ⁊ velle et ꝑficere. Gratias agamus domino ac ſaluatori noſtro: qui nos nullis precedentibus meritis vulneratos curauit: et inimicos reconciliauit: ⁊ de captiuitate redemit: de tenebris ad luceꝫ reduxit: de mortē ad vitam reuocauit: et humiliter confitentes fragilitatem noſtrāillius mīam deprecemur: vt qꝛ nos ẜm pſalmiſtam: mīa ſua Npreuenit: dignetur in nobis non ſolum cuſtodire: ſed etiā augere munera vel beneficia ſua que ipſe dignatusī dare. Quicum patre et ſpiritu ſancto viuit et regnat deus in ſecula ſeculorum. Amen.¶ De modo quo nos inuicē diligere debeamusHomelia. xv.IUaliter nos inuicem diligere debeamus fratresgchariſſimi mei: etiam de ſanitate vel infirmitateFAmembrorū corporaliū poſſumus euidenter agnoſcere. Si eniꝫ ſic nos amare voluerimus: quomōſe inuicem amant membra corporis noſtri: perfecta in nobischaritas poterit cuſtodiri. Conſiderate et videte quid fiat īnobis carnaliter: qn̄ ſanū eſt caput: quomodo cōgaudēt oīamembra: et placent ſibi de illis ſingulis cetera mēbra. Econtrario aūt qn̄ aliquid mali patimur vnū membrū: ꝯpatiūtur j. lomīa mēbra. Ecce ſpinam calcat pes. Quid tā longe ab oculis qͣꝫ pes. Lōge eſt loco: ꝓximus charitatis affectu. Modi.cum pungit ſpina: ⁊ perparuum locū tenet in pede: vide quōilluc conuertunt̉ oīa membra. Primo ipſa ſpina dorſi incuruat ſe: et deponūt ſe oīa membra. Nunquidoculi ceſſant querere? Nunqͥd aures ceſſant audire? Forte alij qui vident vbiſit: dicunt: ecce ibi eſt: ſtatim hoc audiūt aures: et ſequunturcōſiliū: ibi ⁊ oculi querūt: et manus operantur: ⁊ vt dixi totūcorpus illuc incuruatur: et nihil vacat in hoīe ad ſubueniendum. Et ſolū inpede factū eſt vulnus: et totū quod ē in hoīeoperat̉. Nunquid oīa puncta ſunt? Attendite. Nunquid oīadolent? Sana eſt manus: ſani ſunt oculi: ſanū eſt caput: ſanaalia mēbra: ipſe pes ſanus ē: ibi tm̄ dolet vbi punctus ē. Noneſt gͦ cōmunis calamitas omnibus: ſed ꝑ compaſſionem charitatis oīa veniunt ad ſubueniendum: et oīa volūt ſucurrereUt impleatur quod ait apoſtolus. Si patitur vnū membrū:cōpatiuntur oīa mēbra: et ſi glorificatur vnū membrū: con­ Ugaudent oīa mēbra. Quid ergo? Neſcio quis habet donumdei in ꝟtutibus: nō habes tu: noli inuidere ne precidaris decorꝑe. Uidete fratres: qͥ inuidet: ſic eſt quō tabes: quō vulnꝰquo apoſtema: Non vis cōgaudere glorificato. Uidet inteinuidie morbum celeſtis ille medicus: et p̄cidette de corꝑeNoli gͦ inuidere. Sed quid facis. Gaude. Noli dicere ī aīotuo: Ego ſi xp̄ianus eſſem: vtiqꝫ et ad deū pertinerē: poſſemfacere quod alius facit. Tale eſt enī ac ſi diceret auris. Egoſi ad corpus pertinerē: poſſem videre lunā ⁊ ſolem: ⁊ non illd̓habet tn̄ nec auris nec manus: ſed faciūt ſingula qd̓ poſſuntet cū concordia ſeruiunt ſibi inuicē oīa mēbra. Sic gͦ ⁊ tu cōgaude illi cui deus aliquam gr̄am dedit: et potes in illo qd̓ īte nō potes. Ille habet forte ꝟginitatē: ama illū ⁊ tua ē. Iterū tu habes maiorē patiētiā: diligat te ⁊ ſua ē. Ille pōt ſatisvigilare: ſi non inuides: tuuꝫ eſt ſtudiū eius. Tu fortepotesamplius ieiunare: ſi amatte: ſuū ē ieiuniū tuuꝫ. Hoc ideo qꝛin illo tu ēs. Per ꝓprietatē enim non eſt tu: ꝑ charitatē tu esCōſiderate fratres ⁊ vidēte exemplū dn̄i nr̄i qͥ nos peregrinos fecit: et iuſſit vt ꝑ charitatis viā currendo veniamus adceleſtem ciuitatem. Nunquid aliquis poteſt dicere: qꝛ egrotauit hic dn̄s? Quid eſt gͦ quod ait. Infirmus fui ⁊ nō viſita Iſtis me? Quid niſi qd̓ ipſi confitent̉: qn̄ te vidimꝰ eſuriētemaut ſitiētē: aut nudum: aut infirmum: aut in carcere: ⁊ nō miniſtrauimꝰ tibi. Et ille qͣꝫuis ſedeat ī celo: tn̄ ꝯpatiēs mēbrislaborātibꝰ: qꝛ caput ē mēbroꝝ ⁊ vniuerſi corꝑis: qn̄ vni inqͥtex minimis meis nō feciſtis: nec mihi feciſtis. Iā certe eratī celo qn̄ paulū ex ꝑſecutore fecit p̄dicatorē. Nā miſertꝰ eiꝰ:⁊ incorporās eū vniuerſo corꝑi ſuo dixit de celo. Saule ſaule Aqͥd me ꝑſequeris? Nūqͥd gͦ ipſū ꝑſequebat̉ ī celor Quid eſt gͦqͥd me ꝑſequeris? Perſequebat̉ ſaulꝰ xp̄ianos: nūqͥd xp̄m qͥſedebat ī celo? Sꝫ qꝛ ip̄e erat ī xp̄ianis: cōpatiēs mēbris oībus: vt verū eſſet ī ip̄o qd̓ ait. Si patitur vnū mēbrū: comꝑa j.tiuntur oīa membra. Quid ait: Saule ſaule qͥd me ꝑſeq̄ris?

j. Cor. ij.

j. Cor. iij.

j. Cor. ij.

ij. Thim̄.iiij.

ij. Thim̄.iiij.

j. Cor. xv.

Phil̓. ij.Ubi. sͣ.

Ioh̓. xv.Ioh̓. xix.Ioh̓. vj.Ioh̓. xv.

Roma. j.

Mhil̓. ii.Ubi. sͣ.

959H

Iacobi j.

Eph̓. ij.

lcxxvj.

Pſal.cxxvj.

j. Cor. iiij.

j. Thimo.Psͣ. cxv.

j. Cor. ij.

j. Cor. iiij.

D

OAhi. gͣ

Acl̓. ix.

Pat. xxj.

Psͣ. lviij.

Phil̓. ij.

j. Co.. xij.

j. Cor. xij.

A