Nomelia. Vi.Sancti auguſtini

futura creſcendo: ſicut em̄ feſtuca creſcit in trabē: ſic ira inueterata fit odiū. Iam tu odiſti ⁊ corripis iraſcentē: iam in illofeſtuca diſplicet: ī te adhuc placet trabes. Uultꝭ videre quātum interſit? Sepe inuenimꝰ iraſci patrē filio: patrē odiſſe filiū difficile inuenies. Filioquem diligit iraſci poteſt pater:iraſcit̉ ⁊ amat poteſt dici: odit ⁊ amat nō poteſt dici. Hec dixi ꝓpter hoīes qui minora in alijs puniunt: in ſe maiora nonpuniunt. Hec ergo fratres chariſſimi ſalubriter cogitantes:j. faciamꝰ amicitias cū aduerſario noſtro dum ſumꝰ in via cūillo: hoc eſt ꝯſentiamꝰ verbo dei dū adhuc ſumus in hac vitaqꝛ poſtea cuꝫ de hoc ſeculo tranſierimꝰ: nulla compūctio velaliqua ſatiſfactio remanebit. Iudex reſtat: miniſter ⁊ carcerUt ergo hec omnia dn̄o auxiliante poſſimus implere: diligamus toto corde non ſolum amicos ſed etiā inimicos: vt innobis impleat̉ illud qd̓ ſcriptū eſt: Omnis lex in vno ſermone impleat̉ in vobis: Diliges ꝓximū tuum tanqͣꝫ teipſum. Etj. illud: Charitas operit multitudinē peccatorū Quam rē ip̄equi eſt vera charitas nobis p̄ſtare dignet̉ qui cuꝫ patre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat deꝰ in ſecula ſeculoꝝ: Amen.y ¶ De eo quod dominus dicit in euāgelio: diligite inimicos veſtros: benefacite his qui vos odeHomelia. vj.runt.TRequenter in euāgelio fratres chariſſimi audiuiMmus dn̄m dicentē: Diligite inimicos veſtros: benefacite his qui vos oderūt. Quare aūt dn̄s dixitg¶Diligite inimicos veſtros: niſi qꝛ paſſuri eramusinimicos? Sec dicit aliqͥs: Quis poteſt diligere inimicos?Prius te dilexit impiū deꝰ tuus qui nunqͣꝫ fuit impius. Tuautē etiam ſi iam non es impius: fuiſti tn̄ aliquādo: qꝛ nemo.j. fit iuſtꝰ niſi ex peccatore: Sicut frequēter cantauimꝰ: Beatiquorū remiſſe ſunt iniquitates: nō dixit: Beati qui nō fecerunt pctā: ſed beati quorū remiſſe ſunt iniquitates. Si em̄ q̄ris qui nō fecerit: nō inuenies. Unde ergo quiſqͣꝫ erit beatꝰniſi remittat̉ qd̓ fecit: niſi tegat̉ quod cōmiſit? Si ergo iaꝫ tibi peccatū dimiſſum eſt: ille te inſequit̉ qui nondū eſt iuſtus.Et tu anteqͣꝫ iuſtificareris alios ꝑſequebaris: perieras ⁊ iruentus es. Et ille qui tibi aduerſat̉ inuenietur ⁊ nō ꝑſequet̉.Noli cogitare ꝙ tuis meritis talis factus ſis: qꝛ gratiā deite talem fecit. Et bene ꝯſiderans videbis potentē eſſe deumqui talem faciat eū quē iuſte te videris odiſſe. Dicis em̄ tu tibi quaſi iuſtus: Magna eſt patiētia dei que illū taleꝫ viuereſinit: Atqꝫ vtinā hocſolū dicas: ſꝫ timeo ꝙ inſuꝑ rep̄hendasdicens: Quid placuit deo talibꝰ parcere? Quare tanta malafaciūt homines ⁊ viuunt? Sic dicat alius: Odeus quare viuit iſte qui tanta dicit: ⁊ tuā iuſticiā reprehendit? Nō em̄ attendit quid ipſe dicat: ſed attēdit qͥd aliꝰ faciat. Qui tibi diſplicet fortaſſis nō reprehendit: nec effundit iſtas contumelias in deum: quomō tu facis. Ecce putas qꝛ deus quomō tuvis: nulli malo velit parcere: quid de tefacturus eſt qui ſinepeccato eſſe nō potes? Nō attēdis vbi te inueniat. Rogo exgo vt nō ſolū alijs ſed etiā ⁊ tibi parcat. Hoc itaqꝫ fratres habent quaſi ꝓpriū omnes iniqui: nolūt vt parcat deꝰ iniquis⁊ nō vident quid ip̄i ſint: etiā ex hocip̄o ꝙ ita volunt. Sꝫ egoiuſtus ſum iniquis. Si tibi nō parceret deꝰ cum eſſes iniquꝰquomodo ad iuſticiā perueniſſes? An forte volebas vt deꝰvſqꝫ ad te patiēs eſſet: quouſqꝫ tu ꝑuenires ad iuſticiā: quiadeꝰ extēdit pontē miſericordie ſue vt tu trāſire poſſes? Hocvis vt iam ſubducatne alius trāſeat. Diligamus ergo inimicos noſtros fratres chariſſimi: Forte qui hodie eſt amicustuus talia peccata facturꝰ eſt: vt in vita eternatecū eē nō poſſit. Non em̄ ſcis quid pariat craſtinus dies. Et econtra quiinimicus erat: forte ſic ad penitentiam ꝯuertet̉: vt in illa celeſti hieruſalem conciuis tuuꝰ eſſe mereat̉: ⁊ forte etiam maior efficiat̉. Non vobis hoc difficile videatur. Interrogemꝰſcripturas ⁊ in ipſis hoc euidentius agnoſcere poterimus.Paulus apoſtolus prius ſceleratꝰ erat inimicus xp̄ianorūrapiebat: vaſtabat: ſeuiebat. Ubi? Quādo lapidatꝰ eſt martyr ſtephanꝰ parum illi erant manus ſue: manibus oīum lapidabat: quia vt illi nō impedirent̉ veſtimētis ſuis: ſed liberis manibꝰ ſaxa proijcerent: omniū veſtimenta ſeruauit: acſic in oīm manibus illud ſcelus operabat̉. Uidete iſtum virum vna voce dn̄i ex perſecutore factū predicatorem. Preceſſit eos quos oderat. Illi em̄ omnes chriſtiani quos inſe-

Vj.quebatur tales nō erant qualis ipſe factꝰ eſt. Non em̄ omnesilli apoſtoli erant: quod ipſe factus eſt. Uidetis fieri poſſe vtinimicus qui erat hodie: ſit nō ſolū amicus ⁊ frater in gratia:ſed etiā precedat ⁊ melior fiat. Ergo fratres mei: chriſtianiilli om̄es quos ꝑſequebatur ſaulus: putatis qꝛ nō rogabant.Utiqꝫ ſi nouerat chriſtū: ſi chriſtiani erant: ſi nouerant ip̄mdominū ieſum pro impijs mortuuꝫ. Nō em̄ mortuus eſt profidelibꝰ: ſꝫ mortuus eſt vt faceret fideles. Rogo vos fratresdiligenter attendite: dominus ⁊ ſaluator noſter qui mortemſuaꝫ preſtitit infidelibꝰ: quale ſit illud quod ſeruat fidelibꝰ:Et hoc cōſiderate: qꝛ quos ꝑſequebat̉ paulus apoſtolus: bene nouerant miſericordiā domini: ⁊ ſciebāt ꝙ ſaulus ille perſecutor poterat fieri predicator: ⁊ ideo orauerūt pro illo: ⁊ exauditi ſunt. Ille perſequebat̉: ſed illi vicerunt. Illi eū magisocciderūt: ⁊ interfecerūt rogando pro eo. Quomodo? Eccevna voce proſtratus eſt perſecutor. Reſurrexit eniꝫ iam nonperſecutor ſed p̄dicator. Qui em̄ perſequebatur mortuus eſtQuere perſecutorem ⁊ nō inuenies iam: qꝛ ſurrexit. Ergo illi potiꝰ occiderunt eum orando qͣꝫ ille perſequēdo. Et vos ergo fratres ſic orate proinimicis veſtris: vt occidat eos deusid eſt vt eorum maliciam que vobis inimicatur occidat. Sicem̄ nō occidit quod creauit: ſꝫ quod ipſi ſibi fecerūt. Homo C.em̄ ⁊ peccator duo noīa ſunt. In ipſis duobus nominibꝰ que xxre quid fecerit deꝰ: quere quid ſuaſerit diabolꝰ. Homo a deo difactꝰ eſt: peccatum ſuadente diabolo ab homine factum eſt.Quis horum duorū te perſequitur? Si em̄ tu bene viuis: nōte perſequitur niſi qui malus eſt. Non ergo homo: ſed peccator te inſequit̉. Roga pro homine vt extinguat deus peccatorem: Cum em̄ mortuus fuerit peccator: nihil tibi aduerſabitur: immo conſolabitur viuens qui te in peccatis mortuusperſequebat̉. Non vobis ergo graue ſit: per ipſiꝰ domini noſtri miſericordiam vos obteſtor: qꝛ ſpes nobis alia nō eſt: niſi dimiſerimꝰ quicquid nos leſerint homines. Nemo vos fallat. Aliud maius ſacrificiū non eſt quod debeamus deo: niſiquicquid boni eſt: etiam malis hominibꝰ: ſi tamen hominibus fecerimus. Dicit tibi deus: Ego non ex te creſco: ſꝫ tu exme. Sacrificium volo quod proſit homini: ſic ad me peruenit quod tibi proſit. Potes mihi dicere: nō habeo qd̓ tribuāindigenti: non poſſum ieiunare frequenter: ⁊ a vino ⁊ carnibꝰabſtinere nō poſſum. Nunqͥd potes mihi dicere: charitatemte habere nō poſſe? Ipſa eſt cuius poſſeſſio tanto plus augetur: quanto amplius erogat̉. Dimitte ergo quod tenebas: ne Laduerſus te ille teneat aliqͥd cui non habes qd̓ dimittas. Dimittite ⁊ dimittet̉ vobis: date ⁊ dabitur vobis. Scitote fra­ xitres chariſſimi: quia due ſūt elemoſyne. Una cordis: alia pe ducunie. Elemoſyna cordis eſt: dimittere ei a quo leſus es. Nādare aliquid indigenti: aliquādo queris ⁊ nō habes. Indulgere peccanti quantū volueris: redundabit tibi. Aurum ⁊ argentū: veſtem: frumentum: vinum ⁊ oleum poteſt fieri vt aliquotiens non habeas vnde pauperibus tribuas: vt aūt omnes homines diligas: ⁊ hoc alijs quod tibi jpſi velis: ⁊ inimicis tuis indulgeas: nunqͣꝫ te poterꝭ excuſare: qꝛ ſi in cellariovel in horreo nō habes quod dare poſſis: de theſauro cordistui potes proferre quod tribuas. Et quod omnibus hominibus etiam ſi ſola ſit bona voluntas ſufficiat: ⁊ elemoſyna cordis multo maior ſit qͣꝫ elemoſyna corporis: qͥs eſt qui vel vmbram excuſationis poſſit pretendere? Et illud attēdite fratres: quia charitatis elemoſyna ſine terrena ſubſtantia ſufficit ſibi. Illa vero que corporaliter datur: ſi nō benigno cordetribuit̉: omnino non ſufficit. Et qꝛ ſicut ipſi videtis fratreschariſſimi: ad remiſſionem omniū peccatoꝝ ſi ſubſtantia terre non fuerit: charitas ⁊ dilectio inimicorum ſatis abundeqꝫſufficiunt. Nulla nobis excuſatio de hac re in die iudicij remanebit: Nec dicere aliquis poterit: nō ſe habuiſſe vnde ſuapeccata redimeret. Et ideo omnes homines ſtudeamꝰ totocorde diligere: orātes vt qui boni ſunt meliores fiant ⁊ in opere bono permaneant: qui mali ſunt cito ſe corrigant: timētesillud quod dominus cōminatus eſt dicens. Si nō dimiſeri­ 4tis hominibus peccata eorum: nec pater veſter dimittet vobis peccata veſtra: Sed magis cum ipſius adiutorio laboremus vt illud in nobis poſſit impleri: Date ⁊ dabitur vobis: Ldimittite ⁊ dimittet̉ vobis. Cum ergo ẜm p̄fataꝫ domini ſententiam: qua dixit: Si dimiſeritis hominibꝰ peccata eoruꝫ:dimittet vobis pater veſter celeſtis peccata veſtra: in pote-

j. Pe. iiij.

j. Pe. iiij.

Matth̓. v.

Gal̓. v.

Prouerxxvij

DLuce. xij.

AUbi. sͣ.

Psͣ. xxxi.

B

13 315due.

xlv. diſt.due.

Concor.xxiij. q. iii.duo.

Vatt. vj.

Luce. vj.

Luce. vj.

C

d