Sancti AuguſtiniHomelia. v. Fo. cxiii.

Sancti AuguſtiniLfac ⁊ vt vere ſis bonus: vigorē ei adhibe diſcipline: vt tua illi bonitas ꝓficiat in ſalutē. Quē vtiqꝫ ſi nulla coercētis cenſure increpatione terrueris: ꝑnicioſa erit ei hec bonitas tuaqua ꝑ̄mittis ꝑire peccātē quē poteras ſaluare correctū. Ruiſum ſi nimio diſcipline rigore nullā ſciētia bonitatꝭ pretēderis medicinā: dū rigorē tuū refugit peccās: peccati egritudinē nō curabis. Et q̄ tandē viuēdi ratio erit: q̄ ve iuſticia eritvt ſolutior lenitas cohibētiā prebeat peccatori: aut īmoderata ſeueritas a lapſu nō reuocet delinquentē? Ut aūt bonitatꝭBhuiꝰ diſciplīeqꝫ magiſteriū in noſtris fuiſſe maioribꝰ pleniꝑfectiuſqꝫ diſcamꝰ: pauca de pluribꝰ venerabiliū patrū recēſeamꝰ exēpla. Impleuit ſine dubio bonitatꝭ ac diſciplīe iſtiꝰformā beatꝰ petrꝰ: cū ſicut vere bonus oblatos ſibi dicit̉ curaſſe infirmos: ⁊ vt diſcipline celeſtis amator: iuſta vltiōe puniſſe mēdaces ꝑhibet̉. Nimiruꝫ bonitatis eiꝰ gr̄am teſtatureneas ille debilis qui claudus ab infantia ſedēs in porta tēpli dn̄i: atqꝫ mēdicans in noīe xp̄i ieſu: apoſtoli curantis imperio antiquā recepit ſanitatē. Probauerūt ⁊ diſcipline eiꝰſeueritatē ananias ⁊ ſaphyra: qui diſtrahētes agrū quē vendere nemo cogebat: dū de p̄cij quātitate mentiunt̉ apoſtolo.mortē ſibi falſitate mercati ſūt. Quo facto edocuit glorioriſſimus petrꝰ ineſſe ſibi bonitatē ac diſciplinā: dū remediū preſtat infirmo: ⁊ cōpetentē ſumit de mēdacibꝰ vltionē: ꝙ eū rexvj. cte ſancteqꝫ feciſſe celeſtis iudicij conſenſus oſtendit. De ꝑfectiōe vero ſciētie eiꝰ quis ambigat: qui xp̄m dn̄m viui dei filium eſſe de celo ſibi patre reuelāte cognouit? Et qꝛ bonitasac diſciplina ſciētiaqꝫ nō deerat: paſcēdas illi dn̄s ſuas com.xjmēdauit ouiculas. Tenuit bonitatē ac diſciplinam etiā glorioſiſſimꝰ paulꝰ: qui vt eiꝰ ſcripta teſtātur: diſcipulis ſuis etvirgā correctiōis ⁊ ſpiritū māſuetudinis pretēdebat: ꝓpterqd̓ faciebat eū omnibꝰ amabilē bonitas: ⁊ diſciplina terribiſa. iij lem. Nā etiā inter ipſa mundi pͥmordia vt bonitatē ac diſciplinā xp̄i doceret eccl̓ias: ⁊ remoueri iuſſit peccantē a cōmunione ſanctorū: ⁊ eundē recipi correctū. De ſciētia aūt eiꝰ qͥdnos dicemꝰ: cū om̄es eum nouerint in celeſtibꝰ didiciſſe quedoceret in terris? Ibi talia ſe memorauit edoctū: qualia loqͥmortalibꝰ nō liceret. Habuit nihilominꝰ bonitatē ⁊ diſciplinā teſtis dn̄icus ⁊ baptiſta Iohānes: qui reſipiſcētes a peclij catis ſuis ꝓphetice pietatis affatu penitētie baptiſmo diluebat: atqꝫ vt vere legaliū p̄ceptorū cuſtos īmobilis ⁊ herodeꝫxilij regē de illicita accuſabat vxore: ⁊ cunctis ad ſe cōcurrentibꝰpurgatioris vite p̄cepta mādabat. Sciētie autē illiꝰ plenitudine quis pōt agnoſcere: qui qd̓ ꝓ ſalutē mūdi venit ē celo: pͥmus oībus reuelauit. Uidetis itaqꝫ fratres quo orandi compēdio et qua paucitate verboꝝ ꝑfectionē viuēdi venerabilisꝓpheta q̄rebat. Breuiſſimo nāqꝫ ſermone ꝯcluſit: quotquotſpiritaliū hꝫ multitudo virtutū. Si ergo ille ꝓphetaruꝫ p̄ciduus doceri ſe a deo ad ſanctiores vias tātopere p̄cabat̉: qͥdfacere nos oportet qui et tardi ſenſus infirmitate torpemꝰ: ⁊noxia remiſſioris vite ꝯſuetudine deprauamur? Nos inquāmagis orare debemꝰ dicentes: Bonitatē ⁊ diſciplinā ⁊ ſcientiā doce nos dn̄e: quatenꝰ in nobis bonitas maliciaꝫ vincat:vitiā ac voluptates diſciplina caſtiget: ⁊ ignorātie cecitateꝫſcientia veritatis illuminet. Si em̄ ſcieris omnipotentē deūfiliūqꝫ eius vnigenitū vniꝰ eſſe ſubſtātie: ſpm̄ quoqꝫ ſanctumpari credideris eternitate regnantē: nulla vnqͣꝫ te vel paganoꝝ vana ꝑſuaſio: vel arrianoꝝ ꝑfida turbabit īpietas. Sifuturi iudicij ſciētia cor tuū mentēqꝫ repleuerit: habebis intuis moribꝰ diſciplinā. Rurſus ſi diſcipline ipſiꝰ menſurā regulaſqꝫ ſeruaueris: cōgruaꝫ tenebis in oībus bonitatē: qꝛ bonitas eſt temꝑamentū diſcipline: ⁊ diſciplina cōdimentū eſtbonitatis. Caue ergo frater ne ita velis bonꝰ videri: vt abijcias diſciplinā: aut ita arduā ſecterꝭ diſciplinā: vt remoueasbonitatē. Quibꝰ beatꝰ dauid iccirco ſcientiā precat̉ adiūgivt directa mentis noſtre iudicio ſcire poſſimꝰ qualiter innobis eēpoſſit ⁊ diſtrictior bonitas: ⁊ blandior diſciplina.mi¶ De eo qd̓ apoſtolꝰ dicit: Predica verbū: inſtaoportune īportune: argue: increpa: obſecra cū oīpatiētia ⁊ doctrīa: q̄ oīa ad vnguē dilatat ac expoUnit ad intellectum.Homelia. v.ꝘRequenter in ſcripturis ſanctꝭ audiuit charitas¶ IV vr̄a fratres chariſſimi: in quo ſint ſacerdotes periculo cōſtituti: ſi noluerint implere illud qd̓ conte

eſtatur apoſtolꝰ: Predica verbū: inſta oportune importune: ij.argue: increpa: obſecra cuꝫ omni patientia ⁊ doctrina. Et qꝛ litam graue pondus imminet ceruicibꝰ noſtris: quibus dicit̉Si nō annūciaueris iniquo iniquitatē ſuā: ſanguinē eius de Emanu tua requirā: neceſſe nobis eſt quoſcūqꝫ negligētes autſecrete aut publice caſtigare. Sed qn̄ corripimꝰ: ille quē corripimꝰ ſi malꝰ ē: attēdit a quo corripiat̉: ⁊ faciliꝰ in correptore ſuo qͣꝫ in ſe libēter agnoſcit qd̓ corrigat. Et ſi vera inuenerit que ⁊ ipſe dicat in eo a quo corripit̉: gaudet: quāto meliusgauderet de ſua ſanitate correctus qͣꝫ de alieno languore correptus? Ecce putas verū eſſe qd̓ dicis. Inueniſti aliquid inhoīe a quo rep̄henſus es: tamē per illū tibi veritas loquebat̉per malū: per iniquū veritas tibi loquebat̉. Queris quid reprehēdis in hoīe? Inueni potiꝰ quid reprehēdas in veritate. Uelis nolis illa eſt aduerſaria tua: in qua non inuenis qd̓accuſes. Illā fac̄ amicaꝫ ſi potes. Aduerſariꝰ tuꝰ ſermo dei ēProferat e ū peccator: ꝓferat eū iuſtꝰ ſermo dei eſt. īculpabilis ē. Ip̄e eſt aduerſariꝰ tuꝰ: ꝯcorda cū eo cum es in via cūillo. Uia vita iſta ē. Aduerſariꝰ oīm iniqͦrū ſermo dei ē. Paꝝtibi eſt ꝙ cū eſſet manens in ſua beatiſſima ⁊ ſacratiſſima ſede venit ad te: vt eſſet tecū in via: ⁊ tecū voluit comitari: vt cūambulas ⁊ in poteſtate habes: cōponas cauſam tuā ⁊ dicas:Quādo finiturꝰ ſum viā? Et cū finieris viam: nō erit cū quocauſam tuā cōponere poſſis: ⁊ aduerſariꝰ tradet te iudici: iu Idex aūt miniſtro: miniſter aūt incarcerem. Non exibis indedonec reddideris nouiſſimū quadrantē. Eſt em̄ verbuꝫ dei:quaſi aduerſariꝰ in via: habes in poteſtate: cōpone. Quid ate querit aduerſariꝰ iſte vt ꝯcordes cum illo: Quid? Niſi ſalutem tuā. Ambulat cum aduerſarijs ſuis ⁊ dicit eis vt concordent cū illo. Fiat. Nōdum finita eſt via. Quod heri nō eſtfactū fiat hodie: nondū finita eſt via. Quid expectatis quouſqꝫ finiat̉? Cū finita fuerit nō erit alia vbi cū aduerſario cōcordetis. Iudex reſtat: miniſter ⁊ carcer. Multis hec via cūſibi plures ꝓmitterēt in ea annos: ſubito finita eſt. Sed eccefac̄ qꝛ longa erit vita tua: vt ſemꝑ tecū aduerſariꝰ tuus ambulet. Nō erubeſcis tanto tꝑe cū tali aduerſario habere diſcordiam? Sermo dei quantū eſt in ipſo amicus tuus eſt. Aduerſariū tu tibi eū facis. Ipſe em̄ tibi bene vult: tu tibi ecōtrariomale. Ille iubet: Nō fureris: tufuraris: ille iubet nō adulteres: tu adulteras: ille iubet fraudē nō facias: tu facꝭ: vetat teiurare: tu falſum iuras: facis oīa cōtra que dicit. Tu tibi facis ſermonē dei inimicū: Nec mirū quādo tu tibi ipſe inimicus es. Qui em̄ diligit iniquitatem odit animā ſuam. Si em̄ Fdiligēdo iniquitatē odiſti animā tuaꝫ: quid miraris qꝛ odiſti ſermonē dei qui vult bene anime tue? Ergo tacebimꝰ ⁊ neminē omnino corripiemꝰ? Corripiamꝰ plane: ſed priꝰ nosProximū vis corriꝑe: nihil eſt tibi teipſo propīquiꝰ. Quidis longe? Te habes ante te. Quid em̄ ꝑ ſcripturā? Diliges ꝓ Tximū tuum tanqͣꝫ teipſum. Si ergoteipſuꝫ nō diligis: proximū quomō diligis? Regulā dilectionis in ꝓximū ex te accepiſti. Diligo eū inquies. Ideo dico: prius te dilige: ⁊ dic tibi. Si aūt vere ex dilectione dicis: manifeſtū eſt ꝙ intꝰ egitaliquid: verbū qd̓ ꝓcedit. Sꝫ timendū eſt ne te nō diligas: ⁊velis aliū corripere ⁊ facias hoc cū odio. Si autē odiſti fratrem: leuiora obijcis qͣꝫ facis. Qui odit fratrē ſuum homici­ 3da eſt. Audiſtis hodie lecta eſt epiſtola iohānis. Ait ſcriptura. Ne cōtemerent hoīes que intꝰ habēt in corde ⁊ illa accuſarent que fiūt per corpus: iam qui odit fratrē ſuum dixit: homicida eſt. Nondū manus armata eſt: nondū faucē obſedit:nondū inſidias preparauit: nondū venena queſiuit ⁊ reus inoculis dei concepto odio iam tenet̉. Adhuc viuit quē queritoccidere: ⁊ occidiſſe ſe iam iudicat̉. Si ergo cum odio corripis: audes aliquem homicidā corripere? An quia nō te tenent homines ⁊ ducunt te ad iudicem: ideo īn oculis ſummidei ⁊ iudicis nō agnoſcis crimen tuū? Si non vis agnoſcerecrimen tuum: agnoſcis penā tuam. Nō em̄ ille parcit homicidis. Sed corrigo me iniquis cum ſuꝫ in via. Corrige ergoIte ⁊ tūc poteris fratrem corripere. Leuiora obijcis: grauiora committis. Feſtucam vides in oculo fratris tui: trabē au­ 21tem in ocul o tuo nō vides. Hoc em̄ dixit dn̄s ꝓpter homīesqui cū odio corripiūt. Iraſcētem corripis: ⁊ tu odio cōtabeſcis? Appende in ſtatera cōſiderationis iram ⁊ odiū. Quid ēira? Feruorquidā animi: Ad preſens diſplicet tibi: Iaꝫ in teira iſta inueterata eſt: ideo fecit odiū. Ira feſtuca eſt: trabes

p ij

ij. Thi.iiij.

Malth iij

Acl̓. ix.

Mat. viiij

Pal. xvi.

ij. theſſa. iij

Act̉. v.

Ioh̓. xxj.

☞

A

B

Ezech. iij.

Ezech. iij.

j. Ioh̓. iij.

TSM al. vij.

Mat. vij.

Hat. xxij.

TS

BPsͣ. x.

Matth. v.

L

Thimo.