IExpoſitionis Sancti Auguitini.

hoc cognoſcimus quia diligimus filios dei: quaſi dicturuseſſet. In hoc cognoſcimus qꝛ diligimus filiū dei. Filios deidixit: qui filiuꝫ dei paulo ante dicebat. Quia filij dei corpusſunt vnici filij dei: et cum ille caput: nos membra: vnus eſt filius dei. Ergo qui diligit filios dei: filiū dei diligit. Et quidiligit filium dei: patrem diligit. Nec poteſt quiſqͣꝫ diligerepatrem: niſi diligat filiuꝫ. Et qui diligit filium: diligit filiosdei: mēbra filij dei: et diligendo ſit et ipſe membrū: et fit perdilectionem in cōpage corporis chriſti: ⁊ erit vnus chriſtusamans ſeipſum. Cum ſe eniꝫ inuicē amant membra: corpusſe amat. Et ſi patitur vnum membrū: compatiuntur omniamembra. Et ſi glorificatur vnum membrū: congaudent omnia membra. Et quid ſecutus ait? Uos autem eſtis corpuschriſti ⁊ membra. Dicebat paulo ante de dilectione fraternaet ait. Qui non diligit fratrem quē videt: deum quem nō videt quomodo poterit diligere? Si autem diligis fratrē: forte fratrem diligis et chriſtuꝫ non diligis: quomodo quandomembra chriſti diligis? Cum ergo membra chriſti diligis:chriſtum diligis. Cum chriſtum diligis: filium dei diligis.Cum filiū dei diligis: et patrem diligis. Non poteſt ergo ſeparari dilectio. Elige tibi quid diligas: ſequūtur et cetera.Dicas: deum ſolum diligo: deum patrem: mentiris. Si diligis non ſolum diligis: ſed ſi diligis patrem: diligis ⁊ filium.Ecce inquit diligo patrem et diligo filium. Sed hoc ſolum:patrem deum et filiū deum dominū noſtrum ieſum chriſtū:qui aſcendit in celos: et ſedet ad dexteram patris. Illud verbum per quod facta ſunt omnia: et verbum caro factum eſt:et habitauit in nobis. Hoc ſolum diligo: mentiris. Si enimdiligis caput: diligis et membra. Si autem membra non diligis: nec caput diligis. Non expaueſcis vocē capitis de cex. loclamantem pro membris ſuis: Saule ſaule quid me perſequeris? Perſecutorem ſuum vocauit: perſecutorem mēbrorum ſuorum. Dilectorem ſuum vocauit: dilectorem membrorum ſuorum. Iam que ſunt membra eius noſtis fratres: ipſaeſt eccleſia dei. In hoc cognoſcimus quia diligimus filiosdei: quia deum diligimus. Et quomodo non aliud ſunt filijdei: aliud deus: ſed qui deum diligit: precepta eius diligit.ij. Et que ſunt precepta dei? Mandatum nouum do vobis: vtvos inuicem diligatis. Nemo ſe excuſet per aliam dilectionem: ad aliam dilectioneꝫ. Omnino ſic ſe tenet iſta dilectio:quomodo ipſa compaginata eſt in vnum: ſic omnes qui ex illapendent vnum facit: et quaſi conflat illos ignis. Aurū eſt:conflatur maſſa: et fit vnum aliquid. Sed niſi feruor charitatis accendat: ex multis in vnū conflari non poteſt. Quia deum diligimus: īde cognoſcimus quia diligimus filios dei.Et vnde cognoſcimꝰ quia diligimus filios dei? Quia deūdiligimus: et p̄cepta eius facimus. Suſpiramus hic ex difficultate faciendi preceptū dei. Audi quid ſequatur. Homoqui laborabas amādo auariciam: cum labore amatur quodamas: Sine labore amatur deus. Auaricia iuſſura eſt labores: pericula: tribulatiōes: ⁊ obtēperaturꝰ es. Quo fine? Uthabeas vn̄ impleas archā: perdas ſecuritatē. Securior forte eras anteqͣꝫ haberes qͣꝫ cū habere cepiſti. Ecce qͥd tibi iuſIſit auaricia. Impleſti domū timent̉ latrones. Acquiſiſti aurum: perdidiſti ſomnū. Ecce qͥd tibi iuſſit auaricia: fac et feciſti. Quid tibi iubet deus? Dilige me. Aurū diligis: queſiturus es aurū et forte nō inuēturus. Quiſquis me querit: cūilloſum. Amaturꝰ es honorē: ⁊ ⁊ forte non ꝑuenturus. Quisme amauit et nō ad me peruenit? Dicit tibi deus. Patronūvis facere: aut amicum potentē: ambis per alium inferiorē.Meama dicit tibi deus. Non ad me ambit̉ per aliquē. Ipſeamor preſenteꝫ me tibi fecit. Quid dulciꝰ dilectione iſta fraylij. tres? Nō ſine cāmodo audiſtis in pſalmo fratres. Narrauerunt mihi iniuſti dilectiones ſuas: ſed non ſicut lex tua dn̄e.Que eſt lex dei? Mandatū dei. Qd̓ eſt mandatū dei? Nouū.iij. illud mandatū. Qd̓ ideo nouū dicitur quia innouat. Mādatum nouū do vobis: vt vos īuicē diligatis. Audi que eſt lexsdei. Apl̓us dicit. Inuicē onera vr̄a portate: ⁊ ſic adīplebitislegē chriſti. Ipſa eſt cōſummatio omniū operum noſtroꝝ dilectio. Ibi eſt finis: ꝓpter hoc currimꝰ: ad illā currimus: cūviij. venerimus: reqͥeſcemus. Audiſtis in pſalmo. Oīs cōſummationis vidi finē. Omnis cōſummationis vidi finē. Quid viderat iſte putamus? Aſcēderat in verticē alicuius altiſſimimontis acutiſſimi: ⁊ ꝑſpexerat et viderat ambitū terre ⁊ cir-

culos orbis vniuerſi: ⁊ ideo dixit. Oīs cōſummationis vidifinē? Si hoc laudabile: oculos carnis queramus a dn̄o tamacutos: vt aliquē excelſiſſimū montē qui eſt in terra requiramus: de cuiꝰ cacumine videamus. Oīs conſummationis vidi finē? Noli ire lōge. Ecce dico tibi. Aſcēde in montē: et vide finem. Chriſtus mons eſt. Ueni ad xp̄m: vides inde finēomnis cōſummationis. Quis eſt iſte finis? Paulū interroga. Finis aūt precepti dei charitas: de corde puro ⁊ cōſcien i.tia bona ⁊ fide nō ficta. Alio loco. Plenitudo autē legis cha Rritas. Quid tam finitū ⁊ terminatū qͣꝫ plenitudo: Etenī fratres: finē poni laudabiliter: nolite putare cōſūptionē: ſed cōſummationem. Aliter eniꝫ dicitur. Finiui panē: aliter finiuitunicā. Finiui panē manducādo: finiui tunicaꝫ texendo. Etibi finis ſonat: et illic finis ſonat: ſed tamē panis finit̉ vt conſumatur: tunica finitur vt cōſummetur. Panis finit̉ vt nō ſittunica finitur vt ꝑfecta ſit. Ergo ſic audite finē. Et quandolegitur pſalmus ⁊ auditis. In finē pſalmus dauid. Aſſidueauditis hoc in pſalmis: et debetis noſſe qd̓ audiſtis. Quid ēin finem? Finis enī legis eſt chriſtus ad iuſticiā omni credē­ 1ti. Et qͥd eſt finis? Chriſtus: qꝛ xp̄s deꝰ: ⁊ finis precepti charitas: ⁊ deꝰ charitas: qꝛ pater ⁊ filiꝰ et ſpūs ſanctus vnū ſunt.Ibi tibi finis ē: ⁊ alibi via ē. Noli herere in via et nō ꝑueniread finē. Ad quicqͥd aliud veneris: tranſi vſqꝫ quo ꝑuenias adfinē. Quis eſt finis? Mihi auteꝫ adherere deo bonū eſt. Ad­ Pheſiſti deo: finiſti viā: ꝑmanebis in pr̄ia. Intēdite: pecuniāaliqͥs querit: nō ſit ibi finis: tranſit tanqͣꝫ ꝑegrinꝰ. Quere vbitranſeat: nō ibi remaneat. Si autē amas: ꝑ auariciā implicatus es. Erit tibi auaricia catena pedū: vltra progredi nō potes. Trāſi ergo ⁊ hoc: q̄re finē. Salutē corꝑis queris: adhucnoli ibi remanere. Que eſt enī iſta ſalus corꝑis q̄ morte premitur: q̄ egritudine debilitat̉: friuola: mortalis: fluxa? Quere illā: ne īpediat forte morbida valitudo oꝑa tua bona. Ergo nō eſt ibi finis: qꝛ ꝓpter aliud querit̉. Quicqͥd propter aliud querit̉: non eſt ibi finis. Quicqͥd ꝓpter ſe ⁊ gratis querit̉:ibi eſt finis. Queris honores forte: ad aliqͥd agendū q̄ris: vtperagas aliquid: vt placeas deo: noli ip̄m honorē amare: neibi remaneas. Queris laudeꝫ? Si dei q̄ris: bene facis: ſi tuāqueris: male facis: remanes in via. Sed amaris ⁊ tu: laudaris ⁊ tu: noli gratulari qn̄ in te laudarꝭ: laudare in dn̄o: vt cantes. In dn̄o laudabit̉ anima mea. Sermonē aliquē bonū di­ pēcis: et laudat̉ ſermo tuus: nō laudat̉ qͣſi tuus: nō eſt ibi finis.Si ibi ponis finē: finiris. Sed nō finiris qͣſi perficiaris: ſꝫ finiris vt cōſummaris. Ergo nō laudet̉ ſermo tuus qͣſi abs te:quaſi tuꝰ. Sed quō laudet̉? Quō dicit pſalmus. In deo lau­ 1dabo ſermonē: in deo laudabo verbuꝫ. Ex hoc fit vt fiat in tequod ſequit̉. In deo ſperabo: non timebo qͥd faciat mihi hō.Quādo enim oīa tua ī deo laudātur: nō timet̉ ne pereat laustua: qꝛ nō deficit deꝰ. Ergo trāſi ⁊ ipſa. Uidete fratres: quāta tranſimꝰ: in quibus nō eſt finis. His vtimur quaſi in viaꝫquaſi in māſionibus ſtabuloꝝ reficimur ⁊ trāſimus. Ubi ergo finis? Dilectiſſimi filij dei ſumꝰ: et nōdū apparuit qd̓ erimus. Hoc dictū eſt ī hac epl̓a. Adhuc gͦ in via ſumꝰ. Adhucquocūqꝫ venerimꝰ trāſire debemus: vſqꝫ quo ꝑueniamus adaliquē finē. Scimꝰ qꝛ cū apparuerit ſimiles eī erimꝰ: qm̄ videbimꝰ euꝫ ſicuti ē. Iſte finis: ibi ꝑpetua laudatio: ibi ſemꝑalleluya ſine defectu. Ergo ip̄m finē dixit in pſalmo. Oīs cō ẜſummationis vidi finē. Et qͣſi diceret̉ illi. Quis eſt finis quēvidiſti? Latū mādatū tuū valde. Ipſe eſt finis: latitudo mādati. Latitudo mādati charitas eſt: qꝛ vbi charitas: nō ſuntanguſtie. In ipſa latitudine erat apl̓s cū diceret. Os noſtrū 1patet ad vos o corīthij: cornoſtrū dilatatū eſt: nō anguſtamini ī nobis. Ideo gͦ latū mādatū valde. Qd̓ eſt latū mādatū?Mandatū nouū do vobis vt vos inuicē diligatis. Charitasergo non anguſtat̉. Uis nō anguſtari in terra: in lato habita.Quicqͥd enim tibi fecerit hō: nō te anguſtet: qꝛ illud diligisqd̓ nō nocet. Hō: deum diligis: fraternitatē diligis: legē deidiligis: eccl̓iam dei diligis: ſempiterna erit: laboras ī terra:ſed ꝑuenis ad fructuꝫ ꝓmiſſum: qͥs tibi tollit qd̓ diligis? Sinemo tibi tollit qd̓ diligis: ſecurꝰ dormis: īmo ſecurus vigilas: ne dormiēdo perdas qd̓ diligis. Non enī fruſtra dictuꝫeſt. Illumīa oculos meos: ne qn̄ dormiā in morte. Qui claudūt oculos ꝯtra charitatē: obdormiſcūt in ꝯcupiſcētijs delectationū carnaliū. Euigila ergo: delectationes enī ſunt: maducare: bibere: luxuriari: ludere: vēari. Pōpas iſtas vanas

j. Cor. xij.

Actuū. ix.

Ioh̓. j.

Ioh̓. xiii.

psͣ. cxviij.

psͣ. cxvi.i

Ioh̓ xiii.

Ioh̓. xiij.Gal̓. vi.

Gal̓. vi.

S

C

psͣ. xxxiij

Rom̄. x.

Iohb̓. xiij

psͣ. cxviij.

Psͣ. lv.

ij. Cor. vj

j. Tim̄.j.Rom̄. xiij.D

Psͣ. lxxij.

Psͣ. xij.