IExpoſitionis Sancti Auguſtini

modo ferramentuꝫ dei eſt quoſaneris ipſe inimicus tuꝰ. Sinouit deꝰ vtile tibi eſſe vt expoliet te: ꝑmittit illū. Si nouit tibi vtile eſſe vt vapules: ꝑmittit ille vt cedaris. De illo curat:opta vt ille ſanet̉. Deū nemo vidit vnquā. Uidete dilectiſſimi. ¶ Si diligamus inuicē: deꝰ in nobis manebit ⁊ dilectioeius erit ꝑfecta in nobis. Incipe diligere: ꝑficieris. Cepiſti diligere: cepit in te deꝰ habitare. Ama eū qui ī te cepit habitare vt ꝑfectius īhabitādo faciat te ꝑfectū. ¶ In hoc cognoſcimus qꝛ in ipſo manemꝰ ⁊ ipſe ī nobis: qꝛ de ſpiritu ſuo dedit nobis. Bn̄. Deogr̄as. Cognoſcimꝰ qꝛ habitat in nobis.Et hoc vn̄ cognoſcimus qꝛ cognoſcimꝰ qꝛ habitat in nobis:Quia hͦ ipſe iohānes dixit: qꝛ de ſpiritu ſuo dedit nobis. Un̄ſcimus: qꝛ deſpiritu ſuo dedit nobis? Hoc ip̄m: qꝛ de ſpirituſuo dedit tibi. Un̄ cognoſcis? Interroga viſcera tua. Si plena ſunt charitate: habes ſpiritū dei. Un̄ cognoſcimꝰ: qꝛ indecognoſcis habitare ī te ſpiritū dei? Paulū interroga apl̓m.Qm̄ charitas dei diffuſa eſt ī cordibꝰ nr̄is ꝑ ſpiritū ſctm̄ quidatꝰ eſt nobis. ¶Et nos vidimꝰ: ⁊ teſtes ſumꝰ: qꝛ pater miſitfiliū ſuuꝫ ſaluatorē mūdi. Securi eſtote qui egrotatis: talismedicus venit. Deſperabatis: magni erāt morbi: īſanabiliaerant vulnera: deſperata erat egritudo. Magnitudinē malitui attēdis: oīpotentiā medici nō attēdis. Tu deſperatꝰ es:ſed ille oīpotēs eſt. Cuiꝰ teſtes iſti ſūt qͥ primoſanati: ⁊ annūciantes medicū: et ipſi tn̄ plus ſpe ſanati qͣꝫ re. Nā ſicut dicitcij apl̓us. Spe enī ſalui facti ſumꝰ. Cepimꝰ ergo ſanari in fide:y. perficiet̉ autē ſalus noſtra. Cū corruptibile hͦ induerit īcorruptionē: ⁊ mortale hͦ īduerit īmortalitatē. Hec ſpes eſt: nōdumres. Sed qͥ gaudet in ſpe: tenebit et rē. Qui aūt ſpem nōhabet: ad rē nō poterit ꝑuenire. Quicūqꝫ ꝯfeſſus fuerit ꝙ ieſus ſit filiꝰ dei: deꝰ in ipſo manet: et ipſe in deo. Iā a multiscōfeſſus fuerit: nō dicamꝰ ꝟbo ſed facto: nō lingua ſed facta.Nā multi cōfitent̉ verbis: ſed factis negāt. Et cognoſcimꝰet credimꝰ qꝛ dilectionē habet deꝰ in nobis. Et iterū vndecognouiſti? ¶ Deꝰ dilectio eſt. Iā dixit ſuperiꝰ: ecce iteꝝ dicit. Ampliꝰ tibi non potuit dilectio cōmendari: qͣꝫ vt diceret̉deꝰ. Forte munꝰ dei contēpturꝰ eras: ⁊ deū contēnis. Deusdilectio eſt. ¶ Et qͥ manet in dilectione in deo manet: ⁊ deꝰ ineo. UUiciſſim ſe habitāt: qui cōtinet et qͥ cōtinet̉. Habitas indeo: ſed vt cōtinearis. Habitat in te deꝰ: ſed vt ꝯtineat ne cadas. Ne forte ſic te putes domū dei fieri: quō domꝰ tua portat carnē tuā. Si ſubtrahat ſe domꝰ in qua es: cadis: ſi auteꝫtu te ſubtrahas nō cadet. Deꝰ integer eſt cū eū deſeris: integer cū ad illū redieris. Tuſanaris: nō illi aliqͥd preſtabis: tumūdaris: tu reficeris: tu corrigeris. Ille medicamētū eſt nōſano: regula ē prauo: lux eſt tenebrato: habitatio eſt deſerto.Oīa ergo tibi ꝯferunt̉. Un̄ ne putes deo aliqͥd cōferre qn̄ venis ad deū: nec mācipiū ſaltē. Ergo nō habebit deꝰ ſeruos:ſi tu nolueris et oēs noluerint: Deꝰ nō indiget ſeruis: ſed ſerui deo. Ideo dicit pſalmꝰ. Dixi dn̄o deus meus es tu. Ipſeeſt verus dn̄s. Et qͥd ait? Quoniā bonoꝝ meoꝝ nō eges. Tueges bono ſerui tui: eget ſeruꝰ bono tuo vt paſcas illū. Egeset tu bono ſerui tui vt adiuuet te. Nō tibi potes aquā īplerenō tibi potes coquere: nō tibi potes ante equū currere: iumētum tuū non potes curare. Uides qꝛ indiges bono ſerui tui?Obſequio illiꝰ īdiges. Nō es gͦ verus dn̄s: qn̄ indiges īferiore. Ille eſt verus dn̄s: qͥ nihil a nobis q̄rit: et ve nobis ſi eumnō queramꝰ. Nihil a nobis q̄rit: ⁊ q̄ſiuit nos: cū eum nō quexv. reremus. Ouis vna errauerat: īuenit eā gaudēs in humerisſuis reportauit. Et nūquid ouis erat paſtori neceſſaria: ⁊ nōoui potiꝰ paſtor neceſſariꝰ erat? Quāto libentiꝰ de charitateloquor: tāto minus volo finiri epiſtolā iſtam. Nulla eſt ardētior ad cōmendandā charitatē. Nihil vobis dulciꝰ predicatur: nihil ſalubriꝰ bibitur: ſed ſi bn̄ viuēdo cōfirmet̉ in vobismunus dei. Ne ſitis ingrati tante gratie illiꝰ: qui cū haberetvnicū noluit illū eſſe vnum. Sed vt fratres haberet adoptauit illi: qui cum illo poſſiderent vitam eternam.Tractatus. ix.¶ In hoc ꝑfecta eſt charitas nobiſcū: vt fiduciāhabeamꝰ in die iudicij. Ꝙꝛ ſicut ille eſt et nos ſumus in hoc mūdo: timor nō eſt in charitate. Sedperfecta charitas foras mittit timoreꝫ qm̄ timorpenā hꝫ: qui autē timet nō eſt ꝑfectꝰ in charitate.

Nos ergo diligamꝰ deū qm̄ deꝰ prior dilexit nosSi qͥs dixerit qm̄ diligo deū ⁊ fratrem ſuū oderit ⁊mēdax eſt: qui enī nō diligit fratrē ſuū quē videt:deum quē nō videt quō pōt diligere? Et hoc mādatum habemus a deo vt qui diligit deū diligatet fratrem ſuum.Eminit charitas vr̄a ex epiſtola Iohannis apl̓i:vltimā partē reſtitiſſe nobis tractādā ⁊ exponēdāIvobis qͣꝫtum deꝰ donat. Huiꝰ ergo debiti nos me¶. Amores ſumꝰ. Exactionis aūt vos memores eē debetis. Eadē quippe charitas q̄ in ipſa epiſtola maxime ⁊ ꝓpe ſola cōmendat̉: et nos facit ?deliſſimos debitores: et vosdulciſſimos exactores. Iō dixi dulciſſimos exactores: quiavbi charitas nō eſt: amarus exactor eſt: vbi autē charitas ē:et qͥ exigit dulcis eſt ⁊ a quo exigit̉. Et ſi aliquē laborē ſuſcipit: facit eundē laborē ꝓpe nullū et leuē ipſa charitas. Nonne videmus etiā in mutis animātibꝰ et irrationalibꝰ: vbi nōſpiritalis charitas: ſed carnalis ⁊ natalis eſt: exigi tn̄ magnoaffectu de vberibꝰ matris lac a ꝑuulis. Et qͣꝫuis ſugēs impetum faciat ī vbera: meliꝰ eſt tn̄ matri qͣꝫ ſi nō ſugat nec exigatqd̓ charitate debet̉. Sepe videmꝰ vbera vaccarū etiā grādiuſculis vitulis capite ꝑcuti: ⁊ ꝓpe ipſo impetu leuari matrūcorꝑa: nec eas tn̄ calce repellere: ſed ſi deſit filiꝰ qͥ ſugat: mugitu ꝓuocari ad vbera. Si gͦ eſt ī nobis illa charitas ſpiritalis de qua apl̓s dicit. Factꝰ ſumꝑuulus in medio vr̄m tanqͣꝫ j.nutrix fouēs filios: tūc vos diligimus qn̄ exigitis. Pigrosnō amamꝰ: qꝛ lāguentibꝰ formidamꝰ. Interceſſerūt autē: vtintermitteremꝰ textū huiꝰ epl̓e: q̄dā pro diebꝰ feſtis ſolēnialectionū. q̄ nō potuerūt niſi legi: ⁊ ipſa tractari. Nūc gͦ ad pretermiſſū ordinē redeamꝰ: ⁊ q̄ reſtāt intēte accipiat charitasvr̄a. Neſcio vtrū magnificētiꝰ nobis charitas cōmēdari poſſit: qͣꝫ vt diceret̉. Deꝰ charitas eſt. Breuis laus: magna laus.Breuis in ſermone: ⁊ magna ītellectu. Cū cito dicit̉. Deꝰ dilectio eſt: ⁊ hͦ breue eſt. Si numeres: vnū eſt. Si appēdas: qͣꝫtum eſt: Deꝰ dilectio ē. Et qͥ manet inqͥt in dilectione: in deomanet: ⁊ deꝰ in illo manet. Sit tibi domꝰ deꝰ: eſto domꝰ dei.Mane in deo: ⁊ maneat. Maneat ī te deꝰ: vt te cōtineat. Manes in deo: ne cadas. Qꝛ ſic de charitate dic̄ apl̓s. Charitasnunqͣꝫ cadit. Quō cadit quē cōtinet deꝰ? In hoc ꝑfecta ē di­ . ulectio in nobis: vt fiduciā habeamꝰ in die iudicij: qꝛ ſicut ille eſt: ⁊ nos ſumus in hoc mūdo. Dicit quō ſe ꝓbet vnuſqͥſqꝫqͣꝫtū in illo ꝓfecerit charitas: vl̓ potiꝰ qͣꝫtū ipſe ī charitate ꝓfecerit. Nāſi deꝰ charitas eſt: nec ꝓficit nec deficit deꝰ. Sicdicit̉ ꝓficere in te charitas: qꝛ tu in eā ꝓficis. Interroga er­ j. ſgo qͣꝫtū in charitate ꝓfeceris: et qͥd tibi reſpōdeat cor tuū: et xvnoueris mēſurā ꝓfectꝰ tui. Promiſit enī oſtēdere nobis: in auquo cognoſcamꝰ eū ⁊ ait: In hoc ꝑfecta eſt in nobis dilectio.Quere in quo? Ut fiduciā habeamꝰ in die iudicij. Quiſqͥs fiduciaꝫ hꝫ in die iudicij: ꝑfecta eſt ī illo charitas. Quid ē hr̄efiduciā ī die iudicij? Nō timere ne veniat dies iudicij. Sūthoīes qui nō credūt diē iudicij: iſti fiduciā nō pn̄t hr̄e in diequā venturā eſſe nō credūt. Pretermittamꝰ iſtos. Excitet illos deꝰ vt viuāt. De mortuis vt qͥd loqͥmur? Nō credūt futurum diē iudicij: nec timēt nec deſiderāt qd̓ nō credūt. Cepit lialiqͥs credere diem iudicij. Si cepit credere: cepit ⁊ timere. xSed qꝛ timet: adhuc nondū habet fiduciā in die iudicij: nō dedū eſt in illo ꝑfecta charitas. Nūquid tn̄ deſperandū eſt? Inquo vides initiū: cur deſperas finem? Quod initiū video inquies? Ipſuꝫ timorē. Audi ſcripturā. Initiū ſapiētie timor 1dn̄i. Cepit gͦ timere diem iudicij: timēdo corrigit ſe: vigilataduerſus hoſtes ſuos .i. peccata ſua: incipit reuiuiſcere interiꝰ: ⁊ mortificare mēbra ſua q̄ ſunt ſuꝑ terrā: ſicut apl̓s dicit. LMortificate mēbra vr̄a q̄ ſunt ſuꝑ terraꝫ. Spiritalia neqͥciedicit mēbra ſuper terrā. Namſequit̉ ⁊ exponit. Auariciā: immundiciā: ⁊ cetera q̄ illic exequit̉. Quantū autem mortificatiſte qui timere cepit diē iudicij mēbra ſua ſuper terrā: tantūſurgunt ⁊ corroborant̉ mēbra celeſtia. Membra aūt celeſtia:omnia opera bona. Surgētibus celeſtibus mēbris: cepit deſiderare qd̓ timebat. Timebat enī ne veniret chriſtꝰ: ⁊ inueniret impiū quē dānaret. Deſiderat vt veniat: quia inuenturus eſt quē coronet. Iamcum ceperit deſiderare venientemchriſtum caſta anima que deſiderat amplexus ſponſi: renuciat adultero: ſit virgo interius ipſa fide: ſpe ⁊ charitate. Hꝫ

Rom̄. v.

Rom̄. viiii. Cor. xv.

Psͣ .xv.

Luce .xv

H

.j. ſen. diſ.xvij. ca. vtautem.

1. Cor. xiij.

iij ſen. dil.xxxiiij. cadehis.

j. Theſ. ij.

Ecc̄i. j.

Col̓. iij.

De

A