In epiſtolā beati Iohānis. Tractatus. viij. Fo. cix

non liberauit viſibiliter: omnes tamen ſpiritaliter liberauit: ſpiritaliter neminem deſeruit. Uiſibiliter quoſdam viſus eſt deſeruiſſe: quoſdam viſus eſt eripuiſſe. Ideo quoſdāeripuit: ne putes illū nō potuiſſe eripere. Teſtimoniū deditquia pōt. Et vbi nō facit: ſecretiorē intelligas voluntateꝫ: neſuſpiceris difficultatē. Sed qͥd fratres? Cū euaſerimus oēsiſtos mortalitatis laqueos: cū trāſierint tꝑa tentationis: cūſeculū hoc decucurrerit: ⁊ receperimꝰ illā ſtolam primā: imxv. mortalitatē illā quā peccādo perdidimus: cū corruptibile hinduerit īcorruptionē: id eſt cū caro iſta induerit īcorruptionem: ⁊ mortale hͦ īduerit īmortalitatē: tūc eſſe ꝑfectos filiosdei: vbi nō opus ē tētari nec flagellari. Agnoſcit enī oīs creatura: ſubdita nobis erūt omnia: ſi nos ſic ſumꝰ ſubditi deo.Sic ergo dꝫ eſſe xp̄ianus: vt nō gloriet̉ ſuꝑ alios hoīes. Dedit enī tibi deꝰ eſſe ſuꝑ beſtias: id eſt meliorē eſſe qͣꝫ beſtias.Hoc natura habes. Semꝑ melior eris qͣꝫ beſtia. Si vis melior eſſe qͣꝫ alius hō: inuidebis ei qn̄ tibi eſſe videbis equalē.Debes velle omnes hoīes equales tibi. Et ſi viceris aliquēper prudētiā: optare debes vt ſit et ipſe prudēs. Ꝙͣdiu tardus eſt diſcit a te: qͣꝫdiu indoctꝰ eſt indigette: ⁊ tu videris doctor ille autē diſcens. Tu gͦ ſuperior qꝛ doctor es: ille īferiorquia diſcēs: niſi illū optes equalē: ſemꝑ vis hr̄e diſcentē. Sꝫautē vis ſemꝑ hr̄e diſcenteꝫ: inuidus eris doctor. Si inuidꝰdoctor: quō eris doctor? Rogo te noli docere ipſaꝫ īuidētiāvij. tuā. Audi apoſtolū dicentē de viſceribꝰ charitatis. Uellemomnes hoīes eſſe ſicut meip̄m. Quō volebat oēs eqͣles? Iōerat oībus ſuꝑior: qꝛ charitate optabat oēs equales. Exceſſit ergo modū homo: dū auarior voluit vt ſupra hoīes eſſet:qui ſupra pecora factꝰ eſt. Et ipſa eſt ſuꝑbia. Et vidēte quāta oꝑa faciat ſuꝑbia. Ponite in corde qͣꝫ ſil̓ia faciat ⁊ qͣſi paria charitati. Paſcit eſuriētē charitas: paſcit ⁊ ſuꝑbia. Charitas vt deꝰ laudet̉: ſuꝑbia vt ipſa laudet̉. Ueſtit nuduꝫ charitas: veſtit ⁊ ſuꝑbia. Ieiunat charitas: ieiunat ⁊ ſuꝑbia. Sepelit mortuū charitas: ſepelit et ſuꝑbia. Oīa opera bona quevult facere charitas ⁊ facit: cogitat cōtra ſuꝑbia et qͣſi docetequos ſuos. Sed īterior charitas tollit locū male agitate ſuIperbie: nō male agitanti: ſed male agitate. Ue homini cuiusauriga ſuꝑbia ē. Neceſſe eſt eniꝫ vt p̄ceps eat. Ut autē nō ſitſuperbie q̄ agitat facta bona: qͥs nouit: quis videt: vbi ē hoc:Opera videmus. Paſcit miſericordia: paſcit et ſuꝑbia. Hoſpitem ſuſcipit miſericordia: hoſpitē ſuſcipit ⁊ ſuꝑbia. Intercedit pro paupere miſericordia: ītercedit ⁊ ſuꝑbia. Quid eſthoc? In operibꝰ nō diſcernimus. Audeo aliqͥd dicere: ſꝫ nonego. Paulꝰ dixit. Morit̉ charitas: id eſt hō habēs charitatem: confitet̉ nomē chriſti: ducit martyriū. Confitet̉ ⁊ ſuperbia: ducit martyriū. Ille habet charitatē: ille nō habet cha.iij. ritatem. Sed audiat ab apoſtolo ille qui nō hꝫ charitatē. Sidiſtribuero oīa mea pauꝑibꝰ: et ſi tradidero corpus meū vtardeā: charitatē autem nō habuero: nihil mihi ꝓdeſt. Ergoſcriptura diuina intro nos reuocat a iactatione huius facieiforinſecus: ⁊ ab iſta ſuperficie que iactat̉ ante hoīes reuocatnos intro. Redi ad cōſciētiam tuā: ipſam interroga. Noli attendere qd̓ floret foris: ſed q̄ radix eſt interna. Radicata eſtcupiditas: ſpecies pōt eſſe bonorū factorum: vere oꝑa bonadiſ. eſſe nō poſſunt. Radicata ē charitas: ſecurus eſto: nihil maa li ꝓcedere poteſt. Blanditur ſuꝑbia: ſeuit amor. Illa veſtit.n. iſte cedit. Illa enī veſtit vt placeat hoībus: iſte cedit vt corrigat diſciplina. Accipit̉ magis plaga charitatꝭ: qͣꝫ elemoſynaſuperbie. Redite ergo introfratres: ⁊ in oībus quecūqꝫ facitis: intuemini teſtem deū. Uidete ſi ille videt: quo aīo faciatis. Si cor veſtrum non vos accuſat quia iactantie cauſa facitis: bene ſecuri eſtotē. Nolite autē timere quādo facitis bene: ne videat alter. Time ne propterea facias vt tulauderis:nam videat alter vt deꝰ laudetur. Si enī abſcōdis ab oculishominis: abſcōdis ab imitatione hominis. Duo ſunt: elemoſynam facis: duo eſuriunt: vnus panē: alter iuſticiam. Interduos iſtos famelicos: qꝛ dictū eſt. Beati qui eſuriūt et ſitiūtiuſticiam: qm̄ ipſi ſaturabunt̉. Inter duos iſtos famelicos:bonus operator cōſtitutus eſt. Si charitas de illo operatur:ambos miſerat̉: ambobus vult ſubuenire. Ille enī querit qd̓manducet: illequerit qd̓ imitetur. Paſcis iſtū: prebe te iſtiambobus dediſti elemoſynam. Illum feciſti gratulatorē defame interfecta: hunc feciſti imitatorē de exemplo ꝓpoſitoMiſeramini ergo tanqͣꝫ miſericordes: qꝛ in eo etiā quod di

ILligitis inimicos: fratres diligitis. Ne putetis iohannemnihil de dilectione inimici precipiſſe: quia de fraterna charitate nō tacuit: fratres diligitis. Quomodo inqͥs fratres diligimus: quero quare diligas inimicū? Quare illuꝫ diligis? Uiſanꝰ ſit ī hac vita. Quid ſi nō illi expedit? Ut diues ſit. Quidſi ipſis diuitijs excecabit̉. Ut vxoreꝫ ducat. Quid ſi amarāvitam inde patiet̉? Ut filios habeat. Quid ſi mali erūt? Incerta ſunt ergo iſta que videris optare īimico tuo: qꝛ diligiseum: īcerta ſunt. Opta illi vt habeat tecū vitam eternā: optailli vt ſit frater tuus. Si gͦ hoc optas diligēdo inimicū vt ſitfrater tuus: ⁊ cū diligis: fratrē diligis. Non enī amas in illoquod eſt: ſed qd̓ vis vt ſit. Dixerā aliquādo charitati veſtreni fallor. Robur eſt ligni poſituꝫ ante oculos. Faber optimꝰvidet lignū non dolatuꝫ: de ſilua preciſum adamauit: neſcioquid inde vult facere. Non enī ad hoc amauit: vt ſemper ſicmaneat. In arte vidit quod futuruꝫ eſt: non in amore qd̓ eſt.Et amauit qd̓ inde facturus eſt: nō illud quod eſt. Sic nos ⁊deus amauit peccatores. Nā dicimus qꝛ deus amauit peccatores. Ait enī. Nō eſt opus ſanis medicus: ſed male habē­ Ltibus. Nunqͥd ad hoc amauit peccatores: vt peccatores remaneremus? Quaſi lignū de ſilua vidit nos faber: ⁊ cogita-uit edificiū quod inde facturus eſt: nō ſiluam qd̓ erat. Sic ettu reſpicis inimicū tuum aduerſantem: ſeuientē: mordenteꝫverbis: exaſperantem cōtumelijs: inſectantē odijs. Attēdisibi qꝛ homo eſt: vides iſta omnia que aduerſa ſūt ab hoīe facta: et vides in illoqd̓ a deo factus eſt. Ꝙ auteꝫ homo factꝰeſt: a deo factus eſt. Ꝙ autē te odit: ipſe fecit. Et quid dicisin animo tuo Domine ꝓpitius illi eſto: dimitte illi peccataincute illi terrorē: muta illuꝫ. Non amas in illo qd̓ eſt: ſed qd̓vis vt ſit. Ergo cū inimicū amas: fratrē amas. Quapropterperfecta dilectio eſt in dilectione inimici: quia perfecta dilectio eſt in dilectione fraterna. Et nemo dicat quia aliqͥd minus nos monuit iohānes apoſtolus: ⁊ plus nos monuit dn̄schriſtus. Iohannes nos monuit vt fratres diligamus. Chriſtus nos monuit: vt etiā inimicos diligamus. Attēde quare Lte monuit chriſtus vt diligas inimicos. Nunquid vt ſemperremaneāt inimici? Si ad hoc te monuit vt īimici remaneāt:odiſti non diligis. Attēde quomodo ipſe dilexit: id eſt qꝛ nolebat vt ſic remanerent ſui perſecutores: ait. Pater ignoſce Lillis: quia neſciunt quid faciunt: Quibus voluit ignoſci: mutari illos voluit. Quos voluit mutari: ex inimicis fratres facere dignatꝰ eſt: et vere ſic fecit. Occiſus eſt: ſepultus eſt: reſurrexerit: in celum aſcendit: ſpiritū ſanctū miſit diſcipulis:cepit in fiducia predicari nomen ipſius: miracula faciebantin nomine crucifixi et occiſi. Uiderunt illi interfectores domini: ⁊ qui ſanguinē eius ſeuiendo fuderant credendo biberunt. Hec dixi fratres et longiuſcule: quia vehementius cōmendāda fuit charitati veſtre ipſa charitas: id eſt cōmendāda ſibi erat. Si enī charitas nulla eſt in vobis: nihil diximꝰ.Si autem eſt in vobis: tanqͣꝫ oleum in flāma adiecimus. Equo nō erat: forte verbis accenſus eſt. In alio creuit qd̓ erat:in alio cepit eſſe quod nō erat. Ad hoc ergo iſta diximus: nepigri ſitis diligere īimicos. Seuit in te homo. Ille ſeuit: tudeprecare. Ille odit: tu miſerere. Febris anime ipſiꝰ teodit.ſanus erit: et gratias tibi agit. Quomodo medici diliguntegrotos? Nunquid egrotos diligunt? Si egrotos diligunt:⁊volunt vt ſemper egrotent. Ad hoc diligunt egrotos ne egroti permaneāt: ſed vt ex egrotis ſani fiant. Et quanta plerūqꝫpatiuntur aphreneticis: quales contumelias verborū plerūqꝫ et percutiuntur: perſequitur ille febrem: ignoſcit hominiEt quid dicam fratres; Amat inimicum ſuū: immo odit inimicum ſuum: morbum. Ipſum enim odit: et amat hominē aquo percutitur. Odit febrem. A quo eniꝫ percutitur? A morbo: ab e rotatione: a febre. Illud tollit quod illi aduerſatur.vt remaneat illud vnde gratuletur. Sic et tu. Si odit te inimicus tuus: et iniuſte te odit: noueris quia cupiditas ſeculiin illo regnat: propterea te odit. Si odiſti illum et tu: contrareddis malū pro bono. Unum egrotū flebam qui te oderat:iam duos plango: ſi ⁊ tuodiſti. Sed perſequit̉ rem tuā: tollitibi neſcio q̄qꝫ habes interra. Ideo illū odiſti: qꝛ anguſtiastibi facit in terra: noli pati anguſtias: migra inceluꝫ: ſurſumcor ibi habebis vbi latitudo eſt: vt nullas anguſtias patiarin ſpe vite et̓ne. Attēde q̄ tibi tollit: nec ipſa tibi tolleret: niſiille ꝑmitteret: qui flagellat omnē filium quē recipit. Quodā H

De pe. diſij. radicata. iij. ſen.diſ. xxxj.ca. j.

Mat. v.

. Cor. xv.

Gen̄. j.

j. Cor. vii

. Cor. xiii.

E

Pat. v

Mat. ix.

Mat. ix.

Lu. xxiij.

T8

Heb̓. xij.

Tg

G