In epiſtolā beati Iohānis. Tractatus. viij. Fo. cvij

ditur iniqͥtas. Uidete qͥd cōmēdamꝰ: qꝛ nō diſcernunt̉ factahoīm: niſi deradice charitatꝭ. Nā multa fieri poſſūt: q̄ ſpeciem̄ habēt bonā: ⁊ nō ꝓcedūt deradice charitatꝭ. Habēt enīet ſpine flores. Quedā ꝟo vident̉ aſpera: vident̉ truculētaꝫſed fiūt ad diſciplinā dictāte charitate. Semel gͦ breue preceptū tibi p̄cipit̉. Dilige: ⁊ qd̓ vis fac. Siue taceas: dilectione taceas: ſiue clamas: dilectiōe clames: ſiue emendes: dilectione emēdes: ſiue parcas: dilectiōe parcas. Radix ſit intus dilectionis: non pōt de iſtaradice niſi bonū exiſtere. Inhoc eſt dilectio. In hͦ manifeſtata eſt dilectio dei in nob̓: qꝛdeꝰ filiū ſuū miſit vnigenitū in hūc mūdū: vt viuamꝰ ꝑ ip̄m¶ In hͦ eſt dilectio: nō qꝛ nos dileximꝰ: ſꝫ qꝛ ipſe dilexit nos.Nō illū dileximꝰ prius. Nā ad hoc nos dilexit: vt diligamꝰeū. ¶ Et miſit filiū ſuū litatore ꝓ pctīs nr̄is. Litatorē: ſacrificatorē. Sacrificauit ꝓ pctīs nr̄is. Ubi īuenit hoſtiā? Ubiinuenit victimā quā purā volebat offerre? Aliud nō īuenitſeip̄mobtulit. ¶ Ita deꝰ dilexit nos: debemꝰ ⁊ nos inuicē dicj. ligere.Petre amas me? Et ille dixit. Amo. Paſce ouesmeas. Deū nemo vidit vnqͣꝫ. Res eſt īuiſibilis: nō oculo ſedcorde q̄rēdus eſt. Sed quēadmodū ſi ſolē iſtū videre vellemus: oculū corporis purgaremꝰ vnde videri lux pōt: volentes videre deū: oculū qͦ deꝰ videri poteſt purgemꝰ. Et vbi ēiſte oculꝰ; Audi euāgeliū. Beati mūdo corde qm̄ ipſi deumvidebūt. Sed nemo ſibi ꝓ cōcupiſcētia oculoꝝ cogitet deūFacit enī ſibi aut ingētem formā/ aut magnitudinē aliquaꝫineſtimabilē: diſtendit ꝑ loca velut lucē iſtā quam videt hisoculis: auger ꝑ cāpos qͣꝫtū poteſt: aut facit ſibi aliquē qͣſi venerabilis forme ſenē. Nihil horū cogites. Eſt qd̓ cogites: ſivis videre deū. Deꝰ dilectio eſt. Qualē faciē habꝫ dilectio?Qualē formā habet? Qualē ſtaturaꝫ habet? Quales pedeshabet? Quales manꝰ habet? Nemo pōt dicere. Habet tn̄ pedes: nā ipſi ducūt ad eccleſiā. Habet manꝰ: nā ipſe pauperiporrigūt. Nā habet oculos: nā inde ītelligit̉ ille qͥ eget. Beatus qͥ intelligit ſuꝑ egenū et pauperē. Habet aures: de qͥbusviij dicit dn̄s. Qui habet aures audiēdi audiat. Nō ſunt enī mēbra diſtīcta ꝑ loca ſed ītellectu totū ſimul videt. Qui habescharitatē: habita ⁊ inhabitaberis. Mane ⁊ manebitur in te.Quid enī fr̄es mei? Quis amat qd̓ nō videt? Quare aūt qn̄laudat̉ charitas: erigimini: acclamatꝭ/ laudatis? Quid vob̓oſtēdi? Aliquos colores ꝓtuli? Aurū et argētū ꝓpoſui? Gēmas de theſauris effudi? Quid tale oſtēdi oculis vr̄is? Nūquid facies mea mutata eſt cū loquor? Carnemgero: in ipſaforma ſum in qͣ preceſſi. In ipſa forma eſtis in qua veniſtis.Laudat̉ charitas ⁊ clamatis. Certe nihil videtis. Sed quōvobis placet qn̄ laudatis: ſic vobis placeat vt in corde ſeruetis. Intēdite enī qͥd dicā fr̄es. Exhortor vos qͣꝫtū dat dn̄s:ad magnū theſaurū. Si vobis oſtēderet̉ aliqd̓ vaſculū anaglyphū inauratū: operoſe factū: ⁊ illiceret oculos vr̄os: ⁊ duceret in ſe intētionē cordis veſtri: et placeret vobis manusartificis: ⁊ pōdus argēti: ⁊ ſplēdor mētalli. Nonne vnuſqͥſqꝫveſtrū diceret. Oſi haberē vaſculū iſtud? Et ſine cauſa diceretis. In poteſtate enim vr̄a nō erat. Aut ſi quiſqͣꝫ vellet hr̄ecogitaret illud de domo aliena furari? Laudat̉ charitas vobis. Habete: poſſidete: nō opus eſt vt furtū alicui faciatis:nō opus eſt vt emere cogitetis. Gratis cōſtat: tenete eā: amplectimini eā. Dulcius illa nihil eſt. Si cū cōmemorat̉ taliseſt: cū habet̉ qualis eſt. Si qͥ forte vultis ſeruare charitateꝫfr̄es: ante oīa ne putetis abiectā ⁊ deſidioſam: nec qͣdā manſuetudine: īmo nō māſuetudine ſed remiſſione et negligētiav. ſeruari charitatē. Nō ſic ſeruat̉. Nō putes tunc te amare ſer.s. uum tuū: qn̄ eū nō cedis: aut tūc te amare filiū tuū qn̄ ei nondas diſciplinā: aut tūc te amare vicinū tuū: qn̄ eū non corripis. Nō eſt iſta charitas: ſꝫ lāguor. Ferueat charitas ad corripiendū: ad emēdādū. Sed ſūt boni mores: delectēt. Sūtmali: emēdent̉: corrigant̉. Noli in hoīe amare errorē: ſed hominē. Hominē enī deꝰ fecit: errorē ipſiꝰ hō fecit. Ama illudqd̓ deꝰ fecit: noli amare qd̓ ipſe hō fecit. Cū illud amas: illd̓tollis. Cū illud diligis: illud emēdas. Sed et ſi ſeuis aliqn̄ꝓpter correctionē dilectiōis: ꝓpterea de colūba demōſtra. ta eſt charitas: q̄ venit ſuꝑ dn̄m. Species illa colūbe in quavenit ſpūſſanctꝰ: qͦ nobis charitas infunderet̉. Quare hoc?Fel colūba nō habet: tn̄ roſtro ⁊ pennis ꝓnido pugnat: ſineamaritudine ſeuit. Hoc facit ⁊ pater qn̄ filiū caſtigat: ſed addiſciplinā caſtigat: ſicut dixi. Seductor vt vendat cū amari

tudine blandit̉: pater vt corrigat ſine felle caſtigat. Taleseſtote ad oēs. Uidete fratres: magnū documētū: magna regula. Unuſqͥſqꝫ habet filios: aut habere vult: aut ſi oīno decreuit filios nō habere carnaliter: vel ſpiritaliter cupit hr̄equis eſt qͥ nō corrigat filiū ſuū? Quis eſt cui nō det diſciplinā pater? Et tn̄ ſeuire videt̉. Amor ſeuit: charitas ſeuit. Seuit. Quō? Sine felle more colūbino: nō coruino. Unde venitinmentē fratres mei dicere vobis: qꝛ illi violatores charitatis ſciſma fecerūt. Quō oderāt ip̄am charitatē: ſic oderūt ⁊columbā. Sed cōuincit illos colūba: ꝓcedit de celo: aperiūtur celi: et manet ſuꝑ caput dn̄i. Ut qͥd hoc? Ut audiat. Hic Ieſt qͥ baptizat. Recedite predones: recedite īuaſores poſſeſſionis xp̄i: in poſſeſſionibꝰ veſtrꝭ. Ubi dn̄ari vultis: titulospotētis auſi eſtis infringere? Cognoſcit ille titulos ſuos: vēdicat ſibi poſſeſſionē ſuā. Nō delet titulos ſed intrat et poſſidet. Sic ad catholicā veniēti: nō delet̉ baptiſmꝰ: ne titulꝰimꝑatoris deleat̉ Sed qͥd fit in catholica? Agnoſcit̉ titulꝰ:ītrat poſſeſſor ſub titul̓ ſuis: qͦ ītrabat p̄do ſub titul̓ alienis.Tractatus. viij.¶ Deū nemo vidit vnqͣꝫ. Si diligamꝰ īuicē dein nobis manet. Et charitas eiꝰ in nobis ꝑfectaeſt. In hoc cognoſcimꝰ qm̄ in eo manemꝰ: et ipſein nobis. Qm̄ deſpiritu ſuo dedit nobis. Et nosvidimꝰ ⁊ teſtificamur: quoniā pater miſit filiumſuū ſaluatorē mūdi. Quiſqͥs cōfeſſus fuerit qm̄ieſus eſt filiꝰ dei. Deus in eo manet et ipſe in deoet nos cognouimus. Et credidimꝰ charitati quāhabet deꝰ in nobis. Deus charitas eſt ⁊ qͥ manetin charitate in deo manet: et deus in eo.¶ Ilectio dulce verbū eſt: ſed dulcius factū. Semꝑde illa loqͥ nō poſſumꝰ. Multa enī agimꝰ: ⁊ diuerſe actiones diſtēdūt nos: vt nō vacet lingue noſtre8s ſemꝑ de dilectionē loqͥ. Nā nihil meliꝰ ageret lingua nr̄a. Sed de qͣ ſemꝑ loqͥ nō licet: ſemꝑ eā cuſtodire licet.Sicut nūc qd̓ cātauimꝰ. Alleluīa. Nūqͥd ſemꝑ hoc facimꝰ:Uix vniꝰ hore nō toto ſpacio: ſed parua particula cātamusalleluia: ⁊ vacamꝰ ad aliud. Eſt aūt alleluia: ſicut iā noſtis.Laudate dn̄m. Qui deū laudat līgua: nō ſemꝑ poteſt: qͥ moribꝰ deū laudat: ſemꝑ pōt. Opera mi ẜicordie: affectꝰ charitatis: ſanctitas pietatꝭ: īcorruptio caſtitatꝭ: modeſtia ſobrietatis: ſemꝑ hec tenēda ſūt: ſiue cū in publico ſumꝰ: ſiue cū indomo: ſiue ante hoīes: ſiue in cubiculo: ſiue loquentes: ſiuetacētes: ſiue aliqͥd agētes: ſiue cantātes: ſemper hec tenēdaſunt: qꝛ intꝰ ſunt oēs iſte ꝟtutes qͣs noīaui. Quis autē ſufficit oēs noīare? Quaſi exercitꝰ eſt īperatoris qͥ ſedet intꝰ inmēte tua. Quō enī imꝑator ꝑ exercitū ſuū agit qd̓ ei placet:ſic dn̄s ieſus xp̄s incipiēs habitare in īteriore hoīe nr̄o .i. in Exmente ꝑ fidē: vtit̉ iſtis ꝟtutibꝰ qͣſi miniſtris ſuis. Et ꝑ hasꝟtutes q̄ videri oculis nō poſſunt: et tn̄ qd̓ noīant̉ laudāturNō autē laudarent̉ niſi amarent̉: nō amarent̉ niſi viderent̉Et ſi vtiqꝫ nō amarētur niſi viderētur: alio oculo vidētur .i.in īteriore cordis aſpectu. Per has ꝟtutes īuiſibiles mouētur mēbra viſibiliter. Pedes ad ambulandū. Sed qͦ? Quomouerit bona voluntas: q̄ militat bono īperatori. Manꝰ adoperandū. Sed qͥd? Qd̓ iuſſerit charitas q̄ īſpirata eſt intꝰa ſpūſancto. Mēbra gͦ vident̉ cū mouētur: qͥ iubet intꝰ nō videt̉: ⁊ qͦs intꝰ iubeat: ꝓpe ipſe ſolꝰ nouit qͥ iubet: et ille intuscui iubet̉. Nāqꝫ fr̄es mei audiſtis cū euāgeliū legeret̉: certeſi aurē ibi nō tm̄ corporꝭ: ſꝫ ⁊ cordis habuiſtꝭ. Quid ait? Ca­ Muēte facere iuſticiā veſtrā corā hoībꝰ vt videamini ab eis.Nūquid hoc voluit dicere: vt q̄cūqꝫ bona facimꝰ abſcōdamꝰab oculis hoīm ⁊ timeamꝰ videri? Si times ſpectatores: nōhabebis imitatores. Debes ergo videri: ſꝫ nō ad hoc debesfacere vt videaris. Nō ibi debet eſſe finis gaudij tui: nō ibiterminꝰ letitie tue: vt putes te totū fructū cōſecutū eſſe bonioperis tui. Cū viſus fueris atqꝫ laudatꝰ: nihil eſt hoc: cōtēne te cū laudaris. Ille inte laudet̉: qͥ ꝑ te operat̉. Noli ergoad laudē tuā operari ꝙ bonū agis: ſed ad laudē illiꝰ a qͦ habes vt bonū agas. Abs te habes male agere: a deo habes bene agere. Cōtra: ꝑuerſi hoīes videte: qͣꝫ prepoſteri ſint. Qd̓

o iiij

Ioh̓. xxi

Mat. v.

Psͣ. xl

Luce. vii

Lce. vii

xxiij. q.nō putes.

Mat. iij.

Ioh̓. j.

Ephe. iij.

Mat. vj.

A