In ehiſioīa beal. hanis.Tractatus. vj. Fo. cvj

In epiſtolā beati Iohāniſepararēt. Item qͣꝫmulti ſūt qͥ iactātie cauſa multa tribuūt:multa donāt: ⁊ nō ibi q̄rūt niſi laudē humanā et gloriā popularē: plenā vētis: nulla ſtabilitate ſolidatā. Qꝛ gͦ ſunt tales:vbi ꝓbāda erit charitas fraterna? Ꝙꝛ voluit illa ꝓbari: ⁊ aitadmonēs. Filioli nō diligamꝰ verbo tātū et lingua: ſed opere et veritate. Querimꝰ in quo opere: in qͣ ꝟitate? Poteſt eēmanifeſtiꝰ opus qͣꝫ tribuere pauperibꝰ? Multi hͦ iactātia faciūt: nō dilectione. Poteſt eſſe maiꝰ opus qͣꝫ mori ꝓ fratribus? Et hͦ multi volūt putari facere iactātia noīs ꝯparādi:nō viſceribꝰ dilectionis. Reſtat vt ille diligat fratrē: qui an̄deū vbi ſolus videt cordi ſuo ꝑſuadet: et interrogat corſuuꝫan̄ vere ꝓpter fratrū dilectionē hͦ faciat: ⁊ ꝑhibet illi teſtimoniū oculꝰ qͥ penetrat cor: quo hō attēdere nō pōt. Ideo paulus apl̓s: qꝛ paratꝰ erat mori ꝓfratribꝰ dicebat. Ipſe impē.xij. dar ꝓ aīabꝰ veſtris. Tn̄ qꝛ deꝰ videbat in corde ipſiꝰ: nō hoiij. mines qͥbꝰ loquebat̉: ait illis. Mihi aūt minimū eſt: vt a vobis iudicer/ aut ab humano die. Et on̄dit etiā ipſe quodā loco qꝛ ſolēt iſta fieri inani iactātia: nō firmamēto charitatis.xiij. Ait enī cū de ipſiꝰ charitatis cōmēdatione loqueret̉. Si diſtribuero om̄ia mea pauperibꝰ: et tradidero corpus meū vtardeā: charitatē aūt nō habeā: nihil mihi ꝓdeſt. Poteſt enīquiſqͣꝫ hoc facere ſine charitate? Poteſt. Nā qui nō habentcharitatē diuiſerūt vnitatē. Querite ibi ⁊ videbitis multosmulta tribuere pauperibꝰ. Uidebitꝭ alios paratos ad ſuſcipiendā mortē: ita vt deſiſtente ꝑſecutore: ſeipſos p̄cipitent.Iſti ſine dubio/ ſine charitate hoc faciūt. Reuocemur gͦ ad.j.cōſcientiā: de qͣ dicit apl̓s. Nā gloria nr̄a hec eſt: teſtimoniūcōſciētie noſtre. Reuocemur ad cōſciētiā: de qua item dicit.Opus autē ſuū ꝓbet vnuſqͥſqꝫ: et tūc in ſemetipſo tm̄ gloriāhabebit: ⁊ nō in altero. Opus gͦ ſuū ꝓbet vnuſquiſqꝫ noſtrū:vtrū de vena charitatꝭ emaneat: vtrū de radice dilectionisrami bonoꝝ operū pullulēt. Opus aūt ſuū ꝓbet vnuſquiſqꝫ:ait: ⁊ tūc in ſemetipſo gloriā habebit: ⁊ nō in altero. Non qn̄illi ꝑhibet teſtimoniū lingua aliena: ſed qn̄ ꝑhibet cōſciētia3ꝓpria. Hoc gͦ hic cōmēdat. In hoc cognoſcimꝰ qꝛ ex ꝟitateſumꝰ: qn̄ opere ⁊ veritate: nō ꝟbis tm̄ et lingua diligimꝰ. Etj. corā ipſo ꝑſuademꝰ cordi nr̄o. Quid eſt corā ipſo? Ubi ipſevidet. Un̄ ipſe dn̄s ī euāgelio. Cauete (inqͥt) facere iuſtitiāveſtrā corā hoībus vt videamini ab eis. Alioqͥn mercedē nōhabebitis apud patrē veſtrū qͥ in celis eſt. Et qͥd eſt. Neſciat ſiniſtra tua qͥd faciat dextera tua: niſi qꝛ dextera tua puracōſciētia eſt: ſiniſtra mūdi cupiditas? Multi ꝑ cupiditatemmūdi multa mira faciūt: ſiniſtra oꝑat̉ non dextera. Dexteradebet operari: ⁊ neſciēte ſiniſtra: vt nec miſceat ſe cupiditasſeculi: qn̄ aliqͥd boni de dilectione operamur. Et vbi hoc cognoſcimꝰ? An̄ deū es: īterroga cor tuū: vide qͥd feciſti: ⁊ qͥdibi appetiſti: ſalutē tuā an̄ laudē humanā vētoſam. Intꝰ vide. Nā hō iudicare nō poteſt: quē videre nō pōt. Si ꝑſuademus cordi nr̄o: corā illo ꝑſuadeamus. Qꝛ ſi male ſentiat cornoſtrū .i. accuſat nos ītus: qꝛ nō eo aīo facimꝰ quo faciendūſit. Maior eſt deꝰ corde nr̄o: ⁊ nouit oīa. Cor tuū abſcondisab hoīe: a deo abſcōde ſi potes. Quō abſcōdis ab eo cui di-ctum eſt a pctōre quodā timēte ⁊ cōfitēte. Quo ibo a ſpū tuo:ij. et a facie tua quo fugiā? Querebat qͣ fugeret ⁊ euaderet iudiciū dei: ⁊ nō inueniebat. Ubi enī nō eſt deꝰ? Si aſcēdero (inquit) in celū ibi es: ſi deſcēdero ad infernū ades. Quo iturꝰeſt? Quo fugiet? Uis audire cōſiliū: ſi vis ab illo fugere: adip̄m fuge. Ad ip̄m fuge cōfitēdo: nō ab ipſo latendo. Laterexj. enī nō potes: ſꝫ cōfiteri potes. Dic illi. Refugiuꝫ meū tu es.Et nutriat̉ in te dilectio q̄ ſola ꝑducit ad vitā: ꝑhibeat tibiteſtimoniū cōſciētia tua: qꝛ ex deo eſt. Si ex deo eſt: noli illāvelle ante hoīes ponere: qꝛ nec laudes hoīm te leuāt in celū:nec vituꝑationes inde te deponūt. Ille videat qͥ coronat: ille ſit teſtis qͦ vidēte coronaris. Maior eſt deꝰ corde tuo: ⁊ nouit oīa. ¶ Dilectiſſimi ⁊ ſi cor male nō ſenſerit: fiduciā habemꝰ ad deū. Quid eſt: cor nō male ſenſerit? Uerū nob̓ rn̄derit qꝛ diligimꝰ: et germana dilectio eſt in nobis: nō ficta: ſedſincera: ſalutē fraternā querēs: nullū emolumentū expectāsafratre: niſi ſalutē ipſiꝰ. Fiduciā habemꝰ ad deū: ⁊ quicqͥdpoſtulauerimꝰ accipiemꝰ ab eo: qꝛ mandata eius ſeruamꝰ. IIdeo nō in cōſpectu hoīm: ſed vbi ipſe deꝰ videt in corde.Fiduciā ergo habemꝰ ad deū: et quicqͥd poſtulauerimꝰ abeo accipiemꝰ. Sed qui? Qui mādata eiꝰ ſeruamꝰ. Que ſuntmādata eiꝰ? Nūqͥd ſemꝑ repetendū eſt? Mandatū nouū do

Tractatus. vj. Fo. cvivobis: vt vos inuicē diligatꝭ. Ip̄am charitatē loquit̉: ip̄amꝯmendat. Quiſqͥs gͦ habuerit charitatē fraternā: ⁊ corā deohabuerit: vbi deꝰ videt: corqꝫ eiꝰ interrogatū ſub iuſto examine: nō ei aliud reſpōderit: qͣꝫ germanā ibi eſſe radicē charitatis vnde boni fructꝰ exiſtant: habet fiduciā apud deū: etquicqͥd poſtulauerit ab eo accipiet: qꝛ mādata eiꝰ ſeruat. Incurrit q̄ſtio quedā: qꝛ non ille aut ille homo: aut tu aut ego: qͥſi petiero aliquid a dn̄o deo nr̄o: ⁊ nō accepero: facile de mepoteſt dicere vnuſqͥſqꝫ. Non habet charitatē: et de quolibethoīe huiꝰ tꝑis facile dici poteſt. Et ſentiat quis qd̓ vult hōde hoīe: maiorē queſtionē nō faciūt: niſi illi viri quos ſctōscōſtat fuiſſe cūſcriberēt: et modo eſſe cum deo. Quis habetcharitatē ſi eā Paulus nō habebat qͥ dicebat. Os noſtrū pa ijtet ad vos: o corinthij: cor noſtrū dilatatū eſt. Nō anguſtamini in nobis. Qui dicebat. Impendar ꝓ aīabus veſtris. Et ij.tanta gr̄a in illo erat vt manifeſtaret eū habere charitatem.Inuenimꝰ eū tn̄ petiſſe ⁊ nō accepiſſe? Quid dicimus fr̄es:Queſtio eſt. Intēti eſtote ad deū: magna et iſta queſtio eſt:quō de pctō vbi dictū eſt. Qui natꝰ eſt ex deo nō peccat. Inuenimꝰ hoc eſſe pctm̄ violare charitatē: ⁊ hoc ꝓprie deſignatū eſſe in hoc loco. Sic et nunc q̄rimꝰ qͥd dixerit. Si enī ꝟbaattendis: plane videt̉. Si exempla: obſcurū eſt. Uerbis hisnihil eſt planiꝰ. Et quicqͥd poſtulauerimꝰ accipiemꝰ ab eo:qꝛ mādata eiꝰ ſeruamꝰ. ¶ Et q̄ placēt illi in cōſpectu eiꝰ facimus. Quicqͥd poſtulauerimꝰ (ait) accipiemꝰ ab eo. Anguſtauit vehemēter: qꝛ ⁊ ibi anguſtaret ſi diceret: om̄e peccatūSed ideo inuenimꝰ locū exponendi: qꝛ de certo pctō dixit:nō de om̄i: ſed de quodā pctō: qd̓ oīs qͥ ex deo natꝰ eſt non facit. Et inuenimꝰ ip̄m quoddā pctm̄ violationē eſſe charitatis. Et habemꝰ exemplū de euāgelio manifeſtū: qn̄ ait dn̄s.Si nō veniſſem pctm̄ nō haberēt. Quid ergo? Ad innocētesiudeos vnerat qꝛ ſic loquit̉? Ergo ſi ipſe nō veniret pctm̄ nōhaberent? Preſentia gͦ medici fecit egrū: febrē nō abſtulit:Quis hoc vel demēs dicat? Ille nō venit niſi curare et ſanare egrotos. Quare gͦ dixit. Si nō venirē pctm̄ nō haberent:niſi qꝛ certū quoddā pctm̄ voluit intelligi? Quoddā enī peccatū nō haberēt iudei. Qd̓ pctm̄? Ꝙ in eū nō crediderūt: ꝙpn̄tem cōtēpſerūt. Sicut ergo ibi pctm̄ dixit: et non eſt cōſequēs vt om̄e pctm̄ intelligamꝰ: ſed certū pctm̄. Sic et hic: nōom̄e pctm̄: ne cōtrariꝰ ſit illi loco: vbi ait. Si dixerimꝰ quiapctm̄ nō habemꝰ noſmetipſos ſeducimꝰ: et veritas in nobisnō eſt: ſꝫ certū quoddā pctm̄ .i. violationē charitatꝭ. Hic aūtplus nos ꝯſtrīxit. Si petierimꝰ dixit: ſi nos nō accuſaueritcor nr̄m et renūciauerit in ꝯſpectu dei qꝛ vera dilectio eſt innobis: qͥcqͥd poſtulauerimꝰ ab eo accipiemus. Iā ergo dixicharitati veſtre fr̄es: nemo attēdat ad nos. Quid enī ſumusnos? Aut qͥd eſtis vos? Quid niſi eccleſia dei: q̄ nota eſt oībꝰEt ſi illi placet: in illa ſumꝰ. Et qͥ dilectione in illa manemꝰibi ꝑſeueremꝰ ſi volumꝰ oſtēdere dilectionē quā habemus.Uerūtamen de apl̓o paulo qͥd mali ſenſuri ſumꝰ? Ipſe nondiligebat fratres? Apud ip̄m nō erat teſtimoniū cōſcientieeiꝰ in cōſpectu dei? Non erat in paulo radix illa charitatis:vnde oēs boni fructꝰ ꝓcedebāt? Quis hoc niſi demēs dixerit? Ubi gͦ inuenimꝰ petiſſe apl̓m et non accepiſſe? Ait ipſe.In magnitudine reuelationū ne extollar: datus eſt mihi ſti ij.mulus carnis angelꝰ ſathane qͥ me collaphizet: ꝓpter qd̓ terdn̄m rogaui vt auferret̉ a me: ⁊ dixit mihi. Sufficit tibi gr̄amea. Nā ꝟtus in infirmitate ꝑficit̉. Ecce nō eſt exauditꝰ vtauferret̉ ab illo angelꝰ ſathane. Sed qͣre? Quia nō ei ꝓderatErgo exauditꝰ eſt ad ſalutē: qui nō eſt exauditꝰ ad volūtatem. Nouerit magnū ſacramētū charitas veſtra: qd̓ ideo cōmendauimꝰ vobis: ne excidat vobis in tētationibꝰ veſtrisSancti ad ſalutē ꝑ oīa exaudiunt̉. Semꝑ exaudiūtur ad ſalutē eternā. Ipſam deſiderāt: qꝛ ẜm hāc ſemꝑ exaudiūtur.Sed diſcernamꝰ exauditiones dei. Inuenimꝰ enī quoſdaꝫnō exauditos ad voluntatē: exauditos ad ſalutē. Et rurſusqͥſdā īuenimꝰ exauditos ad volūtatē ⁊ nō exauditos ad ſalutē. Hoc diſcernite: hoc tenete. Exēplū eiꝰ qͥ nō eſt exauditꝰad voluntatē: ſed exauditꝰ ad ſalutē. Audi apl̓m paulū. Nāip̄am exauditionē ad ſalutē on̄dit illi deꝰ. Sufficit tibi gr̄a ij. īmea. Nā ꝟtus in īfirmitate ꝑficit̉. Rogaſti: clamaſti: ter clamaſti: ip̄m ſemel qd̓ clamaſti audiui: nō auerti aures measa te. Noui qͥd faciā. Tu vis auferre medicamentū qͦ vreris:ego noui īfirmitatē qua grauaris. Ergo iſte ad ſalutē exauo ij

o ij

ij. Cor. xij.j. Cor. iiij.

j. Cor. xiij.

ij. Cor. j.

Gal̓. vj.

Pſalm̄.cxxxviij.

Ioh̓. xiii.

Mat. vi

Psͣ. xxvi.

R

ij. Cor. xij.

ij. Cor. xij.

ii. Cor. vj.

ij. Cor. xij.

Aoh̓. xv.

ij. Cor. xij

C

D