xpoſitionis Sancti Auguſtini.

Expoſitionis Sniſi odiū fraternū. Parū eſt: qꝛ odit fratrē ſuū ⁊ inuidit oꝑeribus bonis: qꝛ imitari noluit: necare voluit. Et hinc apparuit qꝛ filius erat diaboli. Et ille hinc apparuit iuſtus dei.Hinc ergo diſcernūtur hoīes fratres mei. Nemo attendatlinguas: ſed facta. Cor ſi nō bene faciat ꝓ fratribꝰ ſuis: oſtēdit quid in ſe habeat. Tētationibꝰ ꝓbatur hoīes. Nolitemirari fratres ſi mūdus vos odit. Nunqͥd ſepe vobis dicēdum eſt qͥd eſt mūdus? Non celū: non terra: nec iſta opera q̄deus fecit: ſed dilectores mūdi. Iſta ſepe dicendo qͥbuſdamoneroſus ſum. Sed vſqꝫ adeo nō fruſtra dico: vt aliqui interrogētur an dixerim: et nō reſpōdeant. Ergo vel inculcandohereat aliqͥd in cordibꝰ audientiū: Quid eſt mūdus? Mundus eſt: qn̄ in malo ponitur: dilectores mūdi. Mūdus: qn̄ inlaude ponit̉: celuꝫ etterra eſt: et que in his opera dei. Undedicit̉. Et mundus per eū factꝰ eſt. Item mūdus plenitudoterre: ſicut dixit ipſe Iohānes. Non ſolū autē noſtroꝝ ꝓpitiatio peccatoꝝ eſt: ſed ⁊ totius mūdi. Mūdi dicit: oīm fidelium per orbē ſparſoꝝ. Mūdus autē in malo: amatores mūdi ſunt. Qui amant mundum: fratres amare nō poſſunt. Siodit nos mūdus. INos ſcimꝰ. Quid nos ſcimꝰ? Ꝙꝛ trāſiuimus de morte ad vitā. Unde ſcitis? Quia diligimꝰ fratres. Nemo interroget hoīem. Redeat vnuſqͥſqꝫ ad cor ſuūſi ibi inuenerit charitatē fraternā: ſecurꝰ ſit: qꝛ tranſijt a morte ad vitā. Iā in dextera eſt. Nō attēdat qꝛ modo gloria eiꝰocculta eſt: cū venerit dn̄s tūc apparebit gloria. Uiget eniꝫſed adhuc in hyeme. Uiget radix: ſed quaſi aridi ſunt rami.Intus eſt medulla q̄ viget: intus ſunt folia arborū: intus fructus: ſed eſtatē expectant. Ergo nos ſcimꝰ qꝛ tranſiuimꝰ demorte ad vitā: qꝛ diligimꝰ fratres. QQui nō diligit manet inmorte.Ne putetꝭ fratres leue eſſe odiſſe. Odiſſe: an diligere. Audi quid ſequit̉. Oīs qͥ odit fratrē ſuū: homicida eſt. IIam ergo ſi cōtemnebat quiſqͣꝫ odiū fraternū: nūquid et homicidiū in corde ſuo cōtempturus eſt? Non mouit manū adoccidēdum hoīem: homicida iam tenet̉ a dn̄o. Uiuit ille: etiſte iā interfector iudicat̉. Om̄is qui odit fratrē ſuū homicida eſt. ¶ Et ſcitis quia oīs homicida nō habet vitā eternā inſemetipſo manentē. In hoc cognoſcimꝰ dilectionē.Perfectionē dilectionis dicit perfectionē illā quā cōmendauimꝰIn hoc cognoſcimꝰ dilectionē: quia ille ꝓ nobis aīam ſuāpoſuit: ⁊ nos debemꝰ aīam ꝓ fratribus ponere. Ecce vndej. veniebat. Petre amas me. Paſce oues meas. Nā (vt noueritis fratres) qꝛ ſic ab eo paſci volebat oues ſuas: vt animāſuā ꝓ ouibꝰ poneret: hoc illi ꝯtinuo dixit. Cū iuuenis eſſesprecingebas te: ⁊ ibas quo volebas: cū auteꝫ fueris ſenior:alius te p̄cinget: et tollet te quo tu nō vis. Hoc aūt dixit: aiteuāgeliſta: ſignificās qua morte clarificaturꝰ eſſet deū. Etcui dixerat. Paſce oues meas: doceret eū ponere aīam proouibꝰ ſuis. Unde incipit charitas fratres? Modicū attēdite quo perficiat̉. Audiſtis ip̄m finē et modū. Ipſum et dn̄sin euāgelio ꝯmendauit. Maiorē charitatē nemo habet ait:5qͣꝫ vt animā ſuā ponat qͥs ꝓ amicis ſuis. Perfectionē ergoeius oſtēdit in euāgelio: et hic cōmendata eſt eius ꝑfectio.Sed interrogatis vos: et dicitis nobis. Qn̄ poſſum habereiſtam charitatē? Noli cito de te deſperare: forte nata eſt: ſednondū ꝑfecta eſt: nutri eā ne offocet̉. Sed dicturus es mihi.Et vnde noui? Quod enī perficiat̉ audiuimꝰ: vnde incipiataudiamus. Sequit̉ et dicit. QQui autē habuerit facultatesmūdi et viderit fratrē ſuū eſuriētem et clauſerit viſcera ſuaab eo: quomodo poterit dilectio dei manere in eo?IEcce vnde incipit charitas. Si nondū es idoneꝰ mori ꝓ fratre: iamidoneꝰ eſto dare de tuis facultatibꝰ fratri. Iā ꝑcutiat viſcera tua charitas: vt nō de iactantia facias: ſed de intimo adipe miſericordie: vt cōſideres illū in egeſtate poſitū. Si eniꝫſuꝑflua nō potes dare fratri tuo: aīam tuā potes dare ꝓfratre? Iacet pecunia in ſinu tuo: quā tibi fures poſſunt auferre. Et ſi illā nō auferēt fures: moriendo illam deſeres: etiā ſite illa viuētem nō deſerat. Quid inde facturꝰ es? Eſurit frater tuus: in neceſſitate poſitus eſt: fortaſſis ſuſpendit̉: a creditore anguſtat̉. Non habet ipſe: habes tu: frater eſt: ſimulempti eſtis: vnū eſt preciū veſtrū: ambo ſanguine xp̄i redēpti eſtis. Uide ſi miſereris: ſi habes facultates mūdi. Quidad me pertinet: forte dicis? Ego daturus ſum pecuniā meāne ille moleſtiā patiat̉? Si hoc tibi reſpōderit cor tuū: dilectio patris nō in te manet. Si dilectio patris nō in te manet:

non es natus ex deo: quomodo te gloriaris eſſe chriſtianū.Nomen habes et factū nō habes. Si autē nomen ſecutū fuerit opus: dicat te quiſqͣꝫ paganū: tu factis oſtēde chriſtianū.Nam ſi factis nō oſtendis chriſtianū: oēs te chriſtianū vocent: qͥd tibi ꝓdeſt nomē vbi res nō inuenit̉? Qui aūt habuerit facultates mūdi: et viderit fratrē ſuū egentē: et clauſeritviſcera ſua ab eo: quomodo poteſt dilectio dei manere ī eoEt ſequit̉. Filioli nō diligamꝰ verbo tantum et lingua: ſedopere et veritate.Puto manifeſtū eſſe vobis magnū et neceſſariū ſecretū et ſacramentū: fratres mei. Quid valet charitas? Oīs ſcriptura cōmēdat. Sed neſcio ſi alicabi ampliꝰqͣꝫ in iſta epiſtola cōmendat̉. Rogamꝰ vos ⁊ obſecramus indn̄o: vt et illa que audiſtis: memoria teneatis: et ad ea q̄ dicenda ſunt donec finiat̉ ipſa epiſtola: intenti veniatis: intenti audiatis. Aperite autē corda ad ſemina bona. Extirpateſpinas ne offocetur in vobis qd̓ ſeminat̉: ſed potius creſcatſeges: et gaudeat agricola: et horreū vobis preparet tanqͣꝫfrumentis: non ignem tanqͣꝫ paleis.Tractatus. vj.¶ In hoc cognoſcimꝰ qm̄ ex veritate ſumꝰ: et incōſpectu eiꝰ ſuadebimꝰ corda noſtra. Qm̄ ſi rep̄hēderit nos cor noſtrū. Maior eſt deꝰ corde nr̄o.Et nouit oīa. Chariſſimi. Si cor nr̄m nō reprehēderit nos: fiduciā habemꝰ ad deū. Et quicqͥdpetierimꝰ accipiemꝰ ab eo. Qm̄ mādata eius cuſtodimꝰ: et ea q̄ ſūt placita corā eo facimꝰ. Et hoceſt mandatū eiꝰ vt credamꝰ in nomīe filij eiꝰ ieſuxp̄i. Et diligamꝰ alterutrū ſicut dedit mādatumnobis. Et qͥ ſeruat mādata eiꝰ in illo manet: ⁊ ipſe in eo: et in hoc ſcimus. Qm̄ manet in nobis de⁊ſpiritu quē dedit nobis. Chariſſimi. Nolite om̄iſpiritui credere ſed ꝓbate ſpūs ſi ex deo ſint qm̄malti p̄ſeudo ꝓphete exierūt in mundū. In hoccognoſcit̉ ſpūs dei. Oīs ſpūs qͥ cōfitetur ieſumxp̄m in carne veniſſe ex deo eſt. Et oīs ſpūs qͥ ſoluit ieſum ex deo nō eſt. Et hic eſt antichriſtus: dequo audiſtis qm̄ venit. Et nūc iam in mūdo eſt.Imeminiſtis fratres: heſterno nos clauſiſſe ẜmoG.Inem ad iſtā ſententiā q̄ ſine dubio manere debuitIAet debet in corde veſtro: qꝛ ip̄am nouiſſimā audiIſtis. Filioli nō diligamꝰ verbo tantū ⁊ lingua: ſedopere ⁊ ꝟitate. Deinde ſequit̉. ¶Et in hoc cognoſcimꝰ qꝛ exveritate ſumꝰ ⁊ corā ipſo ꝑſuademꝰ cordi noſtro: qꝛ ſi maleſenſerit cor noſtrū: maior eſt deꝰ corde noſtro: ⁊ nouit om̄ia)Dixerat. Nō diligamꝰ verbo tm̄ et lingua: ſed opere ⁊ veritate. Querit̉ a nobis: in quo opere et in qua ꝟitate agnoſcit̉qui diligit deū vel qui diligit fratrē ſuū. Iā ſuperiꝰ dixeratquouſqꝫ charitas ꝑficiat̉: qd̓ et dn̄s in euāgelio ait. Maiorē Iohac nemo habet charitatē: qͣꝫ vt aīam ſuam ponat ꝓ amicisſuis. Et iſte hoc dixerat. Sicut ille aīam ſuā ꝓ nobis poſuitdebemꝰ et nos aīam ꝓ fratribꝰ ponere. Hec eſt ꝑfectio charitatis: et maior oīno nō poterit inueniri. Sed qꝛ nō in om̄ibus ꝑfecta eſt: ⁊ deſperare nō debet et in qͦ ꝑfecta nō eſt ſi iānata eſt qua ꝑficiat̉: et vtiqꝫ ſi nata eſt nutriēda eſt et qͥbuſdāſuis nutrimētis ad ꝑfectionē ꝓpriā ꝓducenda. Queſiuimꝰinchoationē charitatis vnde incipiat: ⁊ ibi cōtinuo inuenimus. Si qͥs habet facultatē mūdi: et viderit fratrē ſuū egentem ⁊ clauſerit viſcera ſua aduerſus eū: quō dilectio patrismanet in eo: Ergo incipit iſta charitas fratres: vt de ſuis ſuperfluis tribuat egenti in anguſtijs aliqͥbꝰ cōſtituto. Ex eoqd̓ ſibi abūdat ẜm tēpus a tribulatione tēporali liberet fratrem. Hinc exordiū eſt charitatis. Hāc ita ceptā ſi ꝟbo deiet ſpe future vite nutrieris: ꝑuenies ad illā ꝑfectionē: vt paratus ſis aīam tuā ponere ꝓ fratribꝰ tuis. Sed qꝛ multa talia fiūt ab his qͥ alia querūt ⁊ qͥ fratres nō amant: reuocemurad teſtimoniū cōſciētie. Un̄ ꝓbamꝰ quia talia multa fiūt abhis qͥ fratres nō amāt? Ꝙͣ multi ſe in hereſibꝰ ⁊ ſciſmatibꝰmartyres dicūt? Uident̉ ſibi aīam ponere ꝓ fratribus ſuis.Si ꝓ fratribꝰ aīam ponerēt: nō ſe ab vniuerſa fraternitate

Ioh̓. xv.

Ioh̓. xx.

Ioh̓. j.

Aoh̓. xv.

TX

A