In epiſtoia beati Iohānis.Tractatus. v. Fo. cv.

In eooloeati Iohancatum: Facere cōtra mandatū chriſti: cōtra teſtamentū nouum. Qd̓ eſt mandatū nouū? Mandatuꝫ nouū do vobis: vtvos inuicē diligatis. Qui facit cōtra charitatē et cōtra dilectionē fraternā: nō audet gloriari ⁊ dicere natū ſe eſſe ex deoQui autē in dilectione fraterna cōſtitutꝰ eſt: certa ſunt pctāque nō poteſt admittere: et hoc maxime ne oderit fratrē. Etqͥd de ceteris peccatis facit: vnde dictū eſt. Si dixerimꝰ qꝛpctm̄ nō habemꝰ: noſipſos ſeducimꝰ: et veritas in nobis noiiij eſt: Audiat ſecuritatē de alio loco ſcpͥture. Charitas cooperit multitudinē peccatoꝝ. Charitatē ergocōmendamꝰ: charitatē cōmendat hec epiſtola. Poſt reſurrectionē dn̄s quidaliud interrogauit petrū. Amas me? Et parū fuit ſemel īterrogare: et iterū nihil aliud ⁊ tertio nihil aliud. Cū iā tertioille tedio afficeret̉: quaſi nō ſibi crediderit: quō qui neſciretquid in illo ageret̉: tn̄ et primo/ et ſecūdo/ ⁊ tertio hoc īterrogauit. Ter negauit timor: ter cōfeſſus ē amor. Et ecce amatpetrus dn̄m. Quid preſtaturꝰ dn̄o? Nō enī et ipſe nō turba. tus eſt in ipſo pſalmo. Quid retribuā dn̄o ꝓ oībus q̄ retribuit mihi? Qui enī dicebat hec in pſalmo: attendebat qͣꝫta ſibieſſent p̄ſtita a dn̄o: et q̄rebat qͥd retribueret dn̄o: ⁊ nō īueniebat. Quicqͥd enī retribuere volueris: ab ipſo accepiſti quodreddas. Et qͥd inuenit qd̓ retribuat? Qd̓ (vt diximꝰ fr̄es)ab ipſo acceperat: hoc inuenit qd̓ retribueret. Calicē ſalutaris accipiā et nomen dn̄i inuocabo. Quis enī illi dederat calicē ſalutarē: niſi ille cui volebat retribuere? Accipere auteꝫcalicē ſalutarē: et inuocare nomen dn̄i: hoc eſt ſatiari charitate: et ita ſatiari vt nō ſolū non oderis fratrē: ꝑfecta charitas eſt: ſed vt paratꝰ ſis mori ꝓfratre. Hanc ip̄e dn̄s in ſe exhibuit: mortuꝰ ꝓ oībus: orans ꝓ eis a quibꝰ crucifigebat̉: ⁊iij. dicens. Pater ignoſce illis qꝛ neſciūt quid faciūt. Sed ſi ſolus hoc fecit: nō erat magiſter: ſi diſcipulos nō habebat. Secuti diſcipuli hoc fecerūt. Lapidabat̉ ſtephanꝰ ⁊ genuflexovij ait. Dn̄e ne ſtatuas illis hoc delictū. Amabat a quibus occixij. debat̉: qꝛ et ꝓ ipſis moriebat̉. Audis apl̓m paulum. Et ipſe(īquit) impēdar ꝓ animabꝰ veſtris. Inter illos enī erat ꝓquibꝰ ſtephanꝰ deprecabat̉: qn̄ eoꝝ manibꝰ moriebat̉. Perfecta ergo charitas hec eſt. Si qͥs tātam habuerit charitatēvt paratꝰ ſit ꝓ fratribꝰ etiā mori: ꝑfecta eſt in illo charitas.Sed nūquid mox vt naſcit̉ iā ꝓrſus ꝑfecta eſt? Ut ꝑficiaturnaſcit̉: cū fuerit nata nutrit̉: cū fuerit nutrita roborat̉: cū fueritroborata ꝑficit̉. Cū ad ꝑfectionē venerit: qͥd dicit? Mihiviuere xp̄s eſt: et mori lucrū. Optabā diſſolui et eſſe cū xp̄o:multo magis optimū: manere in carne neceſſarium proptervos. Propter eos volebat viuere ꝓ quibꝰ paratꝰ erat moriEt vt noueritis qꝛ ipſa eſt perfecta charitas: quā nō violatj.et in qua nō peccat qͥ natꝰ ē ex deo hoc dn̄s dicit petro. Petre amas me? Et ille. Amo. Nō dixit: ſi amas me: obſequeremihi. Qn̄ enī erat dn̄s in carne mortali: eſuriuit: ſitiuit. Eotēpore quo eſuriebat et ſitiebat ſuſceptus eſt hoſpitio: miniſtrarūt illi qͥ habuerūt de ſubſtātia ſua. Sicut legimꝰ in euāx. gelio. Suſcepit eū zacheus: ſaluꝰ factꝰ eſt a morbo ſuſceptomedico. Quo morbo. Auaricie. Erat enī ditiſſimus et princeps publicanorū. Attendite ſanatū a morbo auaricie. Dimidiū (inqͥt) bonorū meorū do pauperibꝰ: etſi cui aliquidtuli quadruplū reddā. Ideo ſeruauit alteꝝ dimidiū: nō quofrueret̉: ſed vnde debita ſolueret. Suſcepit ergo tūc medicūhoſpitio: qꝛ erat infirmitas carnis in dn̄o: cui hoc obſequiūpreberēt hoīes. Et hoc: qꝛ voluit preſtare obſequētibꝰ. Obſequētibꝰ enī ꝓderat: nō illi. Cui enī angeli miniſtrabāt horum obſequiū requireret? Nec helias ſeruꝰ illiꝰ hoc neceſſarium habebat aliqn̄: cui panē et carnem per coruū mittebat:⁊ tn̄ vt vidua religioſa benediceret̉: mittit̉ ſeruꝰ dei. Paſcitur a vidua quē deus in ſecreto paſcebat. Uerūtamen quāqͣꝫde his ſeruꝰ dei ſibi preſtent: qui eorū indigentiā cōſiderēt:propter illā mercedē a dn̄o in euāgelio poſitam manifeſtiſſime. Qui ſuſcipit iuſtū in nomīe iuſti: mercedē iuſti accipietQui ſuſcipit ꝓphetā in noīe ꝓphete: mercedē prophete accipiet. Et qͥ dederit calicē aque frigide vni ex his minimistantū in noīe diſcipuli: amen dico vobis nō perdet mercedēſuā. Ꝙͣͣuis ergo ſibi preſtent qui hec faciūt: tn̄ nec hoc poterat p̄beri aſcēſuro in celū. Quid illi poterat retribuere petrꝰqui amabat illū? Audi. Paſce oues meas: ideſt fac ꝓ fratribus qd̓ pro te feci. Om̄es ſanguine meo redemi: nolite dubitare mori ꝓ veritatis ꝯfeſſionē: vt ceteri vos imitētur. Sed

1is.Tractatus. v. Fo. cx.hec (vt diximꝰ) fratres ꝑfecta charitas eſt: qui natus eſt exdeo habet illā. Intendat charitas veſtra. Uidete qͥd dicamEcce accipit ſacramentū natiuitatis homo. Baptizatus ſacramentū habet: et magnū ſacramentū: diuinū: ſanctū: ineffabile. Cōſidera quale: vt nouū hoīem faciat: dimiſſionemoīm peccatorū. Attendat tn̄ in cor: ſi perfectū eſt ibi quod factum eſt in corpore. Uideat ſi habeat charitatē: et tūc dicat:natus ſum ex deo. Si autē nō habet: characterē quidē īpoſitum habet: ſed deſertor vagat̉. Habeat charitatē: aliter nonſe dicat natū ex deo. Sed habeo (inqͥt) ſacramentum. Audiapl̓m. Si ſciam oīa ſacramēta: et habeā oēm fidē ita vt mōtes tranſferā: charitatē autē nō habeā: nihil ſum. Hoc ſi meminiſtis cōmēdauimꝰ: cū iſtā epl̓am inciperemꝰ: nihil in eanobis ſic cōmendari: quomodo charitatē. Et ſi videt̉ alia ⁊alia dicere: illo facit reditū: et ad ip̄am charitatē omīa vultreferre quecūqꝫ dixerit. Uideamꝰ ſi et hic hoc facit. Attēdite. Om̄is qͥ natus eſt ex deo: nō facit pctm̄. Querimꝰ qd̓ peccatū: qꝛ ſi om̄e intellexeris: cōtrarius eris illi loco. Si dixerimus qꝛ pctm̄ non habemꝰ: noſmetipſos ſeducimꝰ et veritas in nobis non eſt. Ergo dicat qd̓ peccatū: doceat nos: neforte ego temere dixi pctm̄ hoc eſſe violationem charitatisQꝛ ſicut ſupra dixit. Qui odit fratrē ſuū in tenebris eſt: ⁊ intenebris ambulat: et neſcit quo eat: qꝛ tenebre excecauerūtoculos eius. Sed forte aliqͥd dixit in poſterioribꝰ etnon nominauit charitatē: videte qꝛ circuitus ille verborū hunc habet finē: hūc habet exitū. Om̄is qͥ natus eſt ex deo: nō peccat: qꝛ ſemen eiꝰ in ipſo manet) Semen dei .i. verbū dei. Un̄dicit apl̓s. Per euāgeliū ego vos genui. ¶ Et nō poteſt pec j.care: qꝛ ex deo natus eſt. Hic adhuc. Uideamus in quo nōpoteſt peccare. ¶ In hoc manifeſtati ſunt filij dei et filij diaboli. Om̄is qui nō eſt iuſtꝰ: non eſt a deo: et qui nō diligit fratrem ſuū Certe iā manifeſtū eſt vnde dicat. Et qui nō diligit fratrem ſuū. Dilectio ergo ſola diſcernit inter filios deiet filios diaboli. Signent ſe oēs ſigno crucis chriſti. Reſpōdeant oēs. Amen. Cātent om̄es alleluia. Baptizētur om̄es.Intrent oēs eccleſias. Faciāt parietes baſilicaꝝ. Nō diſcernūtur filij dei a filijs diaboli niſi in charitate. Qui habentcharitatē: nati ſunt ex deo: qui nō: non ſunt nati ex deo. Magnum iudiciū: magna diſcretio. Quicqͥd vis habe: hoc ſolūnō habeas: nihil tibi ꝓdeſt. Alia ſi non habeas: hoc habe etimpleſti legē. Qui enī diligit alterū: legē impleuit: ait apl̓s.Et plenitudo legis charitas. Puto iſtā margaritā eſſe illā. RHomo negociator: deſcribit̉ in euangelio: qui inuenit vnaꝫ Amargaritam: et vēdidit om̄ia q̄ habebat et emit eā. Hec eſtmargarita p̄cioſa charitas: ſine qua nihil tibi ꝓdeſt quodcūqꝫ habueris. Quā ſi ſolā habeas: ſufficiat tibi. Modo cūfide vides: tūc cū ſpecie videbis. Si enī amamꝰ cū nō videmus: quō amplectemur cū viderimꝰ? Sed vbi nos debemꝰexercere? In amore fraterno. Potes mihi dicere. Nō vidideū. Nūquid potes mihi dicere nō vidi hoīem? Dilige fratrem. Si enī fratrē quē vides dilexeris: ſimul videbis ⁊ deum: quia vides ip̄am charitatē: et intus inhabitat deꝰ. Quinō eſt iuſtꝰ: nō eſt ex deo: et qui nō diligit fratrē ſuū. Quiahec eſt annūciatio Uide quō cōfirmat. Quia hec eſt annūciatio quā audiuimꝰ ab initio vt diligamꝰ inuicē. Manifeſtauit nobis inde ſe dicere. Cōtra hoc mandatū qͥſquis facitin peccato illo eſt ſcelerato: in qd̓ incidūt qui nō naſcūtur exdeo. Nō ſicut chain: qͥ ex maligno erat occidit fratrē ſuum. DeEt cuius rei gratia occidit? Ꝙꝛ opera eiꝰ maligna fuerunt:fratris vero eius iuſta. Ergo vbi eſt inuidia: amor frater.nus eſſe nō poteſt. Intēdat charitas veſtra. Qui inuidet nōamat. Peccatū diaboli eſt in illo: qꝛ ⁊ diabolꝰ inuidēdo deiecit. Cecidit enī: et inuidit ſtanti. Non ideo voluit deijcerevt ipſe ſtaret: ſed ne ſolꝰ caderet. Tenete in animo ex hoc qd̓ſubieci. Inuidiam nō poſſe eſſe in charitate. Habes apertecū laudaret̉ ipſa charitas. Charitas nō emulatur. Non fuit j. Ccharitas in chain. Et niſi eſſet charitas in abel: non acciperet deus ſacrificiū eiꝰ. Cū enim ambo obtuliſſent: ille de fructibꝰ terre: ille de fetibus ouiū. Quid putatis fratres: qꝛ deus fructus terre neglexit: et fetus outū dilexit? Nō intendūdeus ad munus: ſed in corde vidit. Et quē vidit cū charitate offerre: ipſius ſacrificiū reſpexit. Quē vidit cū inuidia oſferre: ab ipſius ſacrificio oculos auertit. Opera ergo bonaabel: nō dicit niſi charitatē. Opera vero mala chain: nō dicit

j. Pel̓. iiii

Lu. xxiij.

Psͣ. cxv.

lij. Regūxvij.

Actuū. vi.ij. Cor. xij.

Luce. xj.

Mat. x.

Phil̓. j.

Ioh̓. xxj.

C

Gen̄. iiij.

i. Cor. xiij.

Rom̄. xiij.Mat. xiij.

i. Cor. xiij.

j. Cor. iiij.

D

E